பொன்னி - தெய்வ மனுஷிகள்

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
ஓவியங்கள்: ஸ்யாம்

ணஞ்சன் இருக்காரே... அவருதான் அந்த ஊருக்கு நாட்டாமைக்காரரு. ஊருல பாதி வெள்ளாமை அவரோடதுதான். அணஞ்சனோட பொண்டாட்டி மாரி. நல்ல மகராசி. வேலையாளுகளை சொந்தக்காரக கணக்கா கவனிப்பா.

இவுகளுக்கு மொத்தம் ஏழு ஆம்பளைப் புள்ளைக. ‘வரிசையா ஏழு ஆம்பளைப் புள்ளைகளைக் கொடுத்த சாமி, தங்களுக்கொரு பொம்பளைப் புள்ளைய கொடுக்கலியே’ன்னு கவலை. அந்தக் கவலையைத் தீர்க்குறமாதிரி எட்டாவதா முழுகாம இருந்தா மாரி. ‘இந்தப் புள்ளையாவது பொம்பளைப் புள்ளையா பொறக்கணும்’னு சாமிக்கு வேண்டுதல் வெச்சு பூசையெல்லாம் போட்டாக மாரியும் அணஞ்சனும். அவங்க கோரிக்கை வீண் போகலே. தங்க விக்கிரகம் மாதிரி ஒரு பொம்பளைப் புள்ளை பொறந்துச்சு. அந்தப் புள்ளைக்கு ‘பொன்னி’னு பேரு வெச்சாக. நாட்டாமைக்கு பொம்பளைப் புள்ளை பொறந்ததை ஊரே கொண்டாடுச்சு. அண்ணங்காரனுகளுக்கும் ரொம்ப சந்தோஷம். எல்லாரையும் கூப்பிட்டு, கெடா வெட்டி விருந்து வெச்சுக் கொண்டாடுனாக.

பொன்னி பூரிப்போட வளந்தா. ஊருக்கு வெளியில அடிவாரக் காட்டுல ஒரு சுனை.  தினமும் காலையில எழுந்து தோழிகளோட அந்தச் சுனைக்குப் போவா பொன்னி. நேரம் போறதே தெரியாம நீந்தி விளையாடுவா. பலநாள், ‘குளிக்கப்போன புள்ளையைக் காணுமே’னு தேடிவந்து திட்டி, கூட்டிக்கிட்டுப் போவா மாரி. வயசு பதினாறாகியும் விளையாட்டுப் புள்ளையா வளந்தா பொன்னி.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்