Published:Updated:

வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்

வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்

ஆகாஷ்

வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்

ஆகாஷ்

Published:Updated:
வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்

வாழ்க்கை என்பது வெற்றிகள் மாத்திரமே கொண்டதல்ல; தோல்விகளும் நிரம்பியதுதான். தோல்விகளைக் கண்டு துவண்டு விடுகிறவர்கள், வெற்றிதரும் மகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பதே இல்லை. எல்லோரும் தாங்கள் அடைந்த வெற்றியைப் பற்றித்தான் பெருமிதமாக சொல்வார்கள். ஆனால், ஜி.ஜி.கே கெமிக்கல் நிறுவனத்தின் தலைவரும் நிர்வாக இயக்குநருமான குருமூர்த்தி, தன் வாழ்க்கையில் அடைந்த தோல்விகளைப் பட்டியல் இடுவதுடன், அந்தத் தோல்விகள் தனக்கு பெரிய வெற்றியை எப்படித் தேடித் தந்தது என்பது பற்றி சொல்கிறார்.

வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்

‘‘சிறு வயது முதலே அடுத்தடுத்து பல தோல்விகளைச் சந்தித்து வளர்ந்தவன் நான். தொடக்க காலத்தில் நான் சந்தித்த அந்த தோல்விகள், இன்னும் கண்ணும் கருத்துமாக வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளத் தேவையான கவனத்தையும் அக்கறையையும் பொறுப்பு உணர்வையும் எனக்குத் தந்தது.

தொடக்க காலத்திலேயே ஏதாவது ஒரு சிறிய வெற்றி எனக்கு சரியாக வாய்த்திருந்தால், இன்றைக்கு ஓரளவுக்கு நல்ல நிலைமையில் நான் இருந்திருப்பேனே தவிர, பெயர் சொல்கிற மாதிரியான ஒரு தொழில் நிறுவனத்தை நடத்துபவனாக நான் இருந்திருக்க மாட்டேன். எனது வாழ்க்கைப் பாதையே மாறியிருக்கும்.  

என் வாழ்க்கையில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான முதல் தோல்வி, நான் ஒன்பதாம் வகுப்பில் தோல்வி அடைந்தது. சின்ன வயது, படிப்பதில் அவ்வளவாக ஆர்வம் இல்லாமல் இருந்ததுதான் இந்த தோல்விக்குக் காரணம். மற்றப்படி, ஏன் தோல்வி அடைந்தோம் என்பதை ஆராய்ந்து பார்க்கக்கூட எனக்குத் தெரியவில்லை.

வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்

பத்தாம் வகுப்பு படித்தபோது கணிதம் அல்லது அறிவியல் பாடத்தை விருப்பப் பாடமாக தேர்வு செய்துகொள்ளலாம் என்றிருந்தது. எனக்கு நன்றாகக் கணக்கு போட வரும். எனவே, கணக்குப் பாடத்தை விருப்பப் பாடமாக தேர்வு செய்ய எனக்கு ஆசை. ஆனால், என் தந்தையோ என்னை அறிவியல் பாடத்தைத் தேர்வு செய்யும்படி சொன்னார். காரணம், அறிவியல் படித்தால், வேளாண்மைக் கல்லூரியில் படிக்கலாம். அதைப் படித்தால் அரசு வேலை பெற்று, சில ஆண்டுகளில் கெஜட்டட் ஆபீஸர் என்கிற அளவுக்கு உயர்ந்துவிடலாம் என்று சொன்னார் என் அப்பா. அந்த யோசனை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டியிருந்தது.

பியூசி படித்து முடித்துவிட்டு, வேளாண்மைக் கல்லூரியில் படிக்க விண்ணப்பித்தேன். எனக்கு சீட்டு கிடைத்துவிடும் என்கிற நிலைதான் கடைசி வரை இருந்தது. ஆனால், சிலர் திடீரென பிரச்னை செய்ததன் காரணமாக, நான் தேர்வாகி இருந்த பட்டியலை விட்டுவிட்டு, வேறு ஒரு பட்டியலைப் போட்டுவிட்டார்கள். அந்தப் பட்டியலில் என் பெயர் இல்லை.

வேளாண்மைக் கல்லூரிக்கு விண்ணப்பித்த அதேவேளையில், மருத்துவக் கல்லூரிக்கும் விண்ணப்பித்திருந்தேன். ஆனால், என் கவனம் எல்லாம் வேளாண்மைக் கல்லூரியில் சேருவதிலேயே இருந்ததால், மருத்துவக் கல்லூரியில் சீட் பெறும் வாய்ப்பையும் இழந்தேன். வேறு வழியில்லாமல் பி.எஸ்சி கெமிஸ்ட்ரி படித்தேன். ஆனால், மேற்கொண்டு எம்.எஸ்சி (கணிதம்) படிக்கலாம் என்று நினைத்தபோது, கணக்குப் பாடத்தை நான் கல்லூரியில் படிக்காததால், அந்த வாய்ப்பை இழந்தேன். எனவே, பி.எட் படித்தேன்.

பி.எட். படித்து முடித்தவுடன் 1976-ல் எஸ்.ஐ. பதவிக்கு விண்ணப்பித்தேன். இன்டர்வியூவை நன்றாக செய்து, உடல்கூறு தொடர்பான தேர்விலும் பாஸ் செய்திருந்தேன். நான் ஏற்கெனவே என்.சி.சி.யில் பயிற்சி பெற்று, அண்டர் ஆபீஸராக இருந்ததுடன், ‘சி’ சர்ட்டிஃபிகேட் என்னும் உயரிய சான்றிதழைப் பெற்றிருந்தேன். மற்றவர்களுக்குத் தருகிற பயிற்சியில் 20% எங்களுக்குத் தந்தால் போதும் என்பதால், எனக்கு எஸ்.ஐ. வேலை எளிதாகக் கிடைக்கும் என்று நான் நம்பிக்கையோடு காத்திருக்க, அந்த வாய்ப்பும் கிடைக்காமலே போனது.

நான் பி.எட் படித்திருந்ததால், பள்ளிக்கூட வாத்தியார் வேலைக்காவது முயற்சிப்போமே என்று ஆசைப்பட்டு அதற்கும் விண்ணப்பம் செய்தேன். அந்த வேலையும் கிடைக்கவில்லை.

இடைப்பட்ட காலத்தில் குரூப் 4 பரீட்சை எழுதினேன். அதிலாவது தேறி வேலை கிடைக்கும் என்று பார்த்தால், அதுவும் நடக்க வில்லை. மத்திய அரசின் சி.ஆர்.பி.எஃப். இன்டர்வியூ போனேன். அதிலும் தோல்வி தான். சிறைத்துறை அதிகாரிக்கான பரீட்சை மற்றும் உடல்கூறு தேர்வில் பாஸ் செய்தேன். ஆனால், அந்த வேலையும் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை.

அரசு வேலை வேண்டாம் என்று நினைத்து, மதுரையில் உள்ள ஒரு தனியார் நிறுவனத்துக்கு இன்டர்வியூ போனேன். அங்கும் வேலை கிடைக்கவில்லை.

வெற்றியைத் தேடித் தந்த தோல்விகள்

கடைசியாக சென்னையில் உள்ள கெமிக்கல் கம்பெனியில்  மாதம் 200 ரூபாய் சம்பளத்துக்கு வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். சில ஆண்டுகள் அந்த கெமிக்கல் கம்பெனியில் வேலை பார்த்தபின், தொடர்ந்து வேலை செய்வதைவிட, தனியாக ஒரு கம்பெனியை ஆரம்பித்தால், சம்பளமாக கிடைப்பதை லாபமாக எடுத்துவிடலாமே என்று நினைத்துத்தான், ஒரு சின்ன கம்பெனியை ஆரம்பித்தேன். ஆரம்பத்தில் தொழில் செய்ய என்னிடம் 1,300 ரூபாய்தான் இருந்தது.

என் வாழ்க்கையில் பல்வேறு கால கட்டங்களில் எனக்குத் தோல்விகள்  நேராமலே போயிருந்தால், இன்றைக்கு நான் பள்ளித் தலைமை ஆசிரியராகவோ அல்லது எஸ்பி-ஆகவோ பதவி உயர்வு பெற்று, அதிகபட்சம் ரூ.70 ஆயிரம் சம்பாதிக்கக்கூடிய ஒரு அதிகாரியாகவே இருந்திருப்பேன். ஆனால், இன்றைக்கு 300 பேருக்கு வேலை தருகிற நிறுவனம் ஒன்றை நடத்தி வருவதில் எனக்கு மகிழ்ச்சிதான். தோல்விகள் நம்மை அடுத்த நிலைக்கு உந்தித் தள்ளும் சக்தியை அளிக்கிறது. தோல்விகளை மன வருத்தத்துடன் எதிர்கொள்ளா மல், அடுத்த நிலைக்குச் செல்வதற்கான பாடங்களைக் கற்றுத்தரும் ஒரு ஆசானாக நினைத்தால், பல விஷயங்களை நாம் அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும்.
 
தோல்விகளே இல்லாவிட்டால், நாம் ஒரே இடத்தில் தேங்கிப் போய்விடுவோம். தோல்விகள்தான் நம்மை ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்துக்கு இடம்பெயரச் செய்கிறது.
 
இன்றைக்குக்குக்கூட நான் பெரிய வெற்றி பெற்றுவிட்டதாக நினைக்கவில்லை. இப்போது அடைந்திருக்கும் வெற்றியைவிட இன்னும் பெரிய வெற்றியை அடைய உழைத்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். அதில் வரும் சவால்களை சளைக்காமல் சந்தித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். இந்த சவால்களை எதிர்கொண்டு, சாதிப்பதில்தான் எங்கள் வெற்றி இருக்கிறது’’ என்று முடித்தார் அவர்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் இனி நீங்கள் தோல்வி அடைந்தால், அதற்காகக் கவலைப்படாதீர்கள். அதை மறந்து  அதிக கவனத்துடன் அடுத்த சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாராகுங்கள்!

படம் : ப.சரவணக்குமார்