Published:Updated:

பிஸினஸ் தந்திரங்கள்!

பிஸினஸ் தந்திரங்கள்!

பிஸினஸ் தந்திரங்கள்!
##~##

உலக அளவில் தொழில் துறையில் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட பிசினஸ் தந்திரங்கள் அந்தந்த நிறுவனங்களுக்கு பெரும் வெற்றிகளைத் தந்திருக்கிறது. சரிவிலிருந்து காப்பாற்றியிருக்கிறது. புதிய தொழில்களைத் தேர்ந்தெடுக்க உதவி இருக்கிறது என்பதை எல்லாம் கடந்த இதழ்களில் பார்த்தோம். குறிப்பாக மூலதனம், போட்டியாளர்கள், மனித வளம், தனித்திறமை, சந்தைப்படுத்துதல் இவற்றை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் நடந்த தொழில் துறை மாற்றங்களை எல்லாம் பார்த்தோம். உலகளவில் இந்த மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து வந்த இந்தக் காலகட்டத்தில் இந்திய தொழில் துறை என்ன செய்துகொண்டிருந்தது? இந்த முக்கியமான கேள்விக்கான பதிலை இந்த இதழில் பார்ப்போம். 

உள்ளபடி சொல்லவேண்டுமெனில், உலக அளவில் தொழில் உலகம் பல்வேறு பிசினஸ்

பிஸினஸ் தந்திரங்கள்!

யுக்திகளையும் பிசினஸ் தந்திரங்களையும் பரபரப்பாக கடைப்பிடித்து வந்த வேளையில், நம் இந்திய தொழில் துறை அதுபற்றி எல்லாம் கவலைப்படவே இல்லை. அவ்வளவு ஏன், அதற்கான வாய்ப்பு இதுவரை கிடைக்கவே இல்லை. மேற்குலக நாடுகளில் மூன்று மாதத்திற்கு ஒரு கார் மாடல் சந்தையில் அறிமுகமாகிய காலத்தில், இந்திய சந்தையில் அம்பாசிடர் காரை விட்டால் வேறு மாடல்களே கிடையாது என்கிற நிலைதான் இருந்தது. இருசக்கர வாகனங்களின் சந்தை படுவேகமாக வளர்ந்துவந்த காலத்தில் இந்தியாவில் ஒரு சாதாரண ஸ்கூட்டருக்கு பதிவு செய்துவிட்டு, பத்து வருடங்கள் காத்திருக்கவேண்டியிருந்தது.

இத்தனைக்கும் நமது இந்திய தொழில் துறையின் வரலாற்றில் நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தாக்குப்பிடித்துவரும் நிறுவனங்களும் இருக்கவே செய்கின்றன. குறிப்பாக, டாடா, பிர்லா, கோத்ரெஜ், பஜாஜ், டிவிஎஸ், முருகப்பா குழுமம் என பல நிறுவனங்கள் நம் நாடு சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்பிருந்தே இருந்துவரும் நிறுவனங்களாகும். இந்தியாவின் ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் இந்த நிறுவனங்களின் பொருட்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் இப்போதும் பயன்பாட்டில் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது.

என்றாலும், ஏன் உலக அளவிலான தொழில் தந்திரங்களை இந்நிறுவனங்கள் பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லை?, ரிஸ்க் எடுக்க தயங்கியதா? அல்லது இத்தொழில் தந்திரங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் ஆற்றல் இந்நிறுவனங்களிடம் இல்லையா? அல்லது வெளிப்புறத்திலிருந்து வேறு கட்டுப்பாடுகள் இருந்ததா? தொழில் துறையில் நம்மவர்கள் இந்த அளவிற்கு பின்தங்கியிருந்ததற்கு காரணங்கள்தான் என்ன?

இந்த மூன்று கேள்விகளுக்குமான பதில், ஆமாம் என்பதே. தங்களைத் தாங்களே சார்ந்து இருக்கவேண்டிய நிலைமை, அரசின் சோஷலிசப் பொருளாதாரக் கொள்கை சார்ந்த கட்டுப்பாடுகள், ஆற்றல் மிகுந்த தலைமைக் குறைவு என பல தடைகளை கொண்டிருந்தது நமது இந்திய தொழில் துறை. இந்திய தொழில் துறை இந்த அளவிற்கு வளர்ந்ததே கடந்த இருபது ஆண்டுகளாகத்தான் என்றால் நீங்கள் நம்பித்தான் ஆகவேண்டும்.

அதாவது, புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை அமல்படுத்தப்பட்ட காலத்திற்குப் பிறகுதான் இந்திய தொழில் துறையின் மீது திணிக்கப்பட்டிருந்த கட்டுப்பாடுகள் தளர்ந்தன. அதற்கு முன்பு வரை இந்திய தொழில் துறையின் மீது கட்டுப்பாடுகளும், கண்காணிப்புகளும் என ஏக கெடுபிடி காட்டி வந்திருக்கிறது இந்திய அரசு. குறிப்பாக, சுதந்திரத்திற்கு பிறகு காலனி நாடுகளின் தொழில் துறை மீது பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தது என்றால், சுதந்திரத்திற்கு பிறகுகூட  இந்தியத் தொழில் துறையை சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதிக்கவில்லை நமது அரசாங்கம். இதற்கு காரணம், அரசாங்கம் அமல்படுத்திய சோஷலிசப் பொருளாதாரக் கொள்கை.

பஜாஜ் ஸ்கூட்டர் என்றால், வருடத்திற்கு இத்தனை ஸ்கூட்டர்தான் உற்பத்தி செய்ய வேண்டும், இவ்வளவு ரூபாய்தான் டேர்னோவர் காண்பிக்கவேண்டும் என பல கறாரான விதிகள் இருந்தன. அரசு அனுமதித்த அளவைவிட உற்பத்தித் தாண்டினால் அபராதம் கட்டியாக வேண்டும். தேவை அதிகமாக இருந்தாலும், இந்த உற்பத்திக் கட்டுப்பாடுகளைத் தாண்ட முடியாத நிலைமையில் இருந்தன இந்திய நிறுவனங்கள்.

பிஸினஸ் தந்திரங்கள்!

இயல்பாகவே, இந்திய சந்தை மிகப் பெரிது. இதனால் சந்தையின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய முடியாமல் திணறினார்கள் தொழில் துறையினர். ஆனால், குறைந்த உற்பத்தி, தேவை அதிகம் என்கிற எதிர்மறை நிலை இருந்ததால் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி லாபம் சம்பாதிக்கவும் தவறவில்லை.

இரண்டாவது காரணம், புதிய புதிய துணைத் தொழில் பிரிவுகளும் உருவாக்கப்படவில்லை. டாடா நிறுவனத்தின் முதல் தொழில் உருக்கு ஆலை. ஆனால், இதற்கு தோதான சந்தை வேண்டுமே... அதாவது, வாங்குவதற்கு ஆட்கள் வேண்டுமே... எனவே, உருக்கை பயன்படுத்தி செய்யப்படும் பொருட்களை உற்பத்தி செய்ய அவர்களே மேலும் ஒரு தொழிலைத் தொடங்கினார்கள். இதை சந்தைப்படுத்த மார்க்கெட்டிங் நிறுவனத்தையும் டாடா நிறுவனமே தொடங்கியது.

இப்படி ஒரு தொழில் சார்ந்த அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனமே செய்துகொள்ளவேண்டும். அதாவது, ஒரு நட்டு, போல்டு போன்ற உதிரிபாகம் வேண்டும் என்றாலும் அதை அந்த நிறுவனமே தனது துணைத் தொழில்கள் மூலம் உற்பத்தி செய்யவேண்டும். பொருளை உற்பத்தி செய்வது முதல் அதை வாங்குவதற்கு ஃபைனான்ஸ் வசதி செய்து தருவது வரை சம்பந்தப்பட்ட ஒரு நிறுவனமே மேற்கொள்வதை இந்தியாவில்தான் பார்க்க முடியும்.

மூன்றாவது காரணம், நிர்வாகத் திறமை கொண்ட தலைமை குறைவாக இருந்தது. இதில் பின்தங்கியிருந்த காரணத்தாலும் புதிய முயற்சிகள் எதையும் இந்திய நிறுவனங்கள் மேற்கொள்ளவில்லை. ஐ.டி. துறையின் வளர்ச்சிக்குப் பிறகுதான் இதிலும் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டது.

இந்த நிலைமை இந்தியாவில் மட்டும்தான் என்றில்லை. வளரும் நாடுகள் என்று சொல்லப் படும் தெற்காசிய நாடுகளான கொரியா, தைவான் போன்ற நாடுகளில்கூட இருந்தது. ஆனால், இதே காலகட்டத்தில் சுதந்திரப் பொருளாதாரத்தை அனுமதித்த மலேசியா, சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளின் வளர்ச்சி நமது பொருளாதாரத்தைவிட பல மடங்கு முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளன. நமது தொழில் துறையைக் கட்டுப்படுத்திய இதுபோன்ற காரணங்களால்தான் உலக அளவிலான பிசினஸ் தந்திரங்களைச் செயல்படுத்துவதில் இந்திய நிறுவனங்கள் விலகி இருந்தன. ஆனால், இந்தியப் பொருளாதாரம் தாராளமயமாக்கப்பட்ட பிறகு ஓரளவு கட்டுகள் தளர்ந்து இந்த பிசினஸ் தந்திரங்களைச் செயல்படுத்தும் முயற்சிகளில் இறங்கியுள்ளன இந்திய நிறுவனங்கள்.

(வியூகம் அமைப்போம்)

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு