நடப்பு
பங்குச் சந்தை
Published:Updated:

கோயில் நகரத்தில் கொடி நாட்டிய ‘டெம்பிள் சிட்டி!’

குமார்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
குமார்

நேட்டிவ் பிராண்ட் - 11

“இப்போதுதான் தொடங்கியதுபோல் உள்ளது, அதற்குள் எங்கள் குடும்பத்தின் மூன்றாவது தலைமுறையினர் நிர்வாகம் செய்ய வந்துவிட்டார்கள். மக்கள் உச்சரிக்கும் ஒரு பிராண்டாகவும், மதுரையில் ஒரு லேண்ட் மார்க்காகவும் ஆகிவிட்டோம். இது எங்களுக்கு பெருமையையும் அதே நேரம் பொறுப்புணர் வையும் கொடுத்துள்ளது” என்கிறார் மதுரை டெம்பிள் சிட்டி குமார்.

மதுரை மாவட்டத்தைத் தவிர வேறு எங்கும் கிளைகள் இல்லாமலேயே தமிழகம் முழுக்க அறிமுகமான ஹோட்டல்தான் டெம்பிள் சிட்டி. மதுரைக்கு சாலை வழியாக எங்கிருந்து வந்தாலும் எல்லைப் பகுதியில் டெம்பிள்சிட்டி ஹோட்டல் உங்களை வரவேற்கும்.

பாரம்பர்ய, நவீன கால சிற்றுண்டிகள், பலவகையான பதார்த்தங்களுடன் சுடச்சுட சாப்பாடு, காபி, டீ, பழச்சாறுகள், இனிப்புகள் என சுவையோடு வழங்கி மக்களை ஈர்த்து வருகிறது. அது மட்டுமல்லாமல், டிரெண்டுக்கு ஏற்றாற்போல் உணவுகளை அறிமுகப்படுத்துவதிலும் இந்த ஹோட்டல் பிரபலமானது.

பிரபலமான சைவ-அசைவ ஹோட்டல்கள் நிறைந்த மதுரையில் 15 சைவ ஹோட்டல்கள், இரு அசைவ ஹோட்டல், பேக்கரிகள், தங்கும் விடுதிகள் என விரிவடைந்துள்ள டெம்பிள் சிட்டிக்கு என தனி மவுசு உள்ளது. எப்படி இது சாத்தியமானது? என்று குமாரிடம் கேட்டோம்.

குமார்
குமார்

‘‘எங்களுக்கு பூர்வீகம் திருநெல்வேலி மாவட்டம் ஆண்டான்குளம். எங்கள் ஊர்க்காரர்கள் அப்பவே பல ஊர்களுக்கும் சென்று ஹோட்டல் தொழில் செய்தார்கள். எங்கப்பா கந்தசாமி ரெட்டியார் இலங்கையில் வியாபாரம் செய்து சம்பாதித்த பணத்தை வைத்து ஊரில் விவசாயம் செய்ய வேண்டும் என நினைத்தார். ஆனால், அப்போது விவசாயம் பெரிய அளவு பலன் கொடுக்காத நிலை. அதனால், வெளியூர் சென்று ஹோட்டல் தொழில் செய்யலாம் என்று என் அம்மா, அப்பாவை வற்புறுத்தினார். காரணம், அம்மாவின் அண்ணன் அப்போது மதுரையில் சிறியதாக ஹோட்டல் வைத்து நடத்திவந்தார்.

அந்த நம்பிக்கையில் 1965-ல் குடும்பத்துடன் மதுரையில் குடியேறினார்கள். எனக்கு ரெண்டு அண்ணன், ஒரு தங்கை. மீனாட்சியம்மன் கோயில் அருகே வாடகைக் கட்டடத்தில் வளர்மதி ஹோட்டலைத் திறந்தார் அப்பா. ஆரம்பத்தில் பெரிதாக போகவில்லை. அது மட்டுமல்லாமல், ஹோட்டலை நடத்தவிடாமல் சிலரின் தொந்தரவு வேறு. ஆனாலும் விடாப்பிடியாக ஹோட்டலை நடத்தி, தரமான உணவுகளை வழங்கி வாடிக்கை யாளர்கள் தேடிவரும் வகையில் லாபகரமான ஹோட்டலாக மாற்றினார். அந்த நேரம் பார்த்து ஹோட்டல் கட்டடத்தை உரிமையாளர் வேறொரு நபருக்கு விற்றுவிட, அதை எதிர்த்து நாங்கள் வழக்கு போட, பத்து வருடம் வழக்கு நடந்ததால் கடை வருமானத்தை கோர்ட்டுக்கே செலவு செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று ஊரிலுள்ள சொத்துகளை விற்று மற்றொரு இடத்தில் ஹோட்டலுடன்கூடிய லாட்ஜைக் கட்டினார் அப்பா. அதுவும் நன்றாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது. அப்போது நான் பள்ளி மாணவன். வழக்கு நடந்து கொண்டிருந்த வளர்மதி ஹோட்டலை உரிமையாளர் ஜப்தி செய்ய வைத்துவிட்டார். பொருள்களை எல்லாம் எடுத்து ரோட்டில் போட்டு கடையை சீல் வைத்தார்கள். குடும்பத்தில் எல்லோரும் கலங்கிப்போன நிலையில் நான் கலங்கவில்லை. மதுரையில் அனைவரும் பாராட்டும் வகையில் ஹோட்டல் தொழிலை செய்ய வேண்டும் என்று மனதுக் குள் நினைத்துக்கொண்டேன்.

எங்கள் லாட்ஜில் லீஸுக்கு விட்டிருந்த ஹோட்டலைத் திரும்பப் பெற அதிகமான பணம் கொடுக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டு, தொடர்ச்சியாக பல்வேறு பிரச்னைகள் ஏற்பட்டது. கடன் அதிகமானது. அதன் பின்பு மதுரை தெற்கு வாசலில் கல்பனா என்ற ஹோட்டலை அப்பாவும், அண்ணன்களும் திறந்தார்கள். அப்போது நான் பகலில் ஹோட்டலில் வேலை செய்து விட்டு மாலை நேரக் கல்லூரியில் படித்து பட்டம் பெற்றேன்.

அதன்பின் எஸ்.டி.டி பூத் வைத்தும் சிறிய அளவில் ஃபைனான்ஸ் தொழில் செய்தும் வருமானத்தைப் பெருக்கினேன். நண்பர்களுடன் சேர்ந்து கௌரி பழமுதிர்சோலை தொடங்கினேன். அதிலிருந்து எங்கள் ஏற்றம் தொடங்கியது. வேறுவேறு தொழில்களில் முதலீடு செய்து பொருளாதார ரீதியாக நல்ல நிலைக்கு வந்ததும் ஹோட்டல் தொழிலைப் பெரிதாகவும் வித்தியாசமாவும் செய்யத் திட்டமிட்டேன்.

அடுத்து 2001-ல் மாட்டுத் தாவணி பஸ் ஸ்டாண்ட் எதிரில் இடம் கிடைச்சது. ப்ரீடம் பழமுதிர்ச்சோலையையும், ஹோட்டலையும் திறந்தோம். தொழிலை வித்தியாசமாகவும், தரமாகவும், பண்ணினால்தான் வெற்றி பெற முடியும் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டு, தோசா கார்னர் என்று பெயர் வைத் தோம். ஹோட்டலில் 101 வகை யான தோசை, 201 வகையான ஜூஸ், 51 வகையான ஐஸ்க்ரீம், 11 வகையான காபின்னு வழங் கினோம். மதுரை மக்கள் எங்கள் ஹோட்டலைத் திரும்பிப் பார்த்தாங்க.

அப்ப பக்கத்துலயே இன்னோர் இடம் காலியாகக் கிடந்தது. அதை பத்து வருட லீஸுக்கு வாங்கி கோயில் போன்ற வித்தியாசமான செட்டப்பில் ஹோட்டலைத் திறந்தோம். வழக்கமா சைவ ஹோட்டல்னா வசந்த பவன், ஆரியபவன்னுதான் பேர் வைப்பாங்க. நாங்க வித்தியாசமா கோயில் நகரமான மதுரையைக் குறிக்கும் விதமா டெம்பிள் சிட்டின்னு பேர் வச்சோம். அது இந்தளவுக்கு எங்களை உயர்த்தும்னு நினைக்கலை. மக்களைக் கவர்கிற விதமான சைவ உணவுகள், வகை வகையான தோசைகள், பல வகையான சைனீஸ் உணவுகள்னு வழங்கினோம். ஒரே நேரத்துல 200 பேர் சாப்பிடுற வசதி, ஓப்பன் கிச்சன் மதுரையில் வேறு எங்கும் இல்லை.

அப்பல்லாம் பெரிய ஹோட்டல்லதான் நார்த் இண்டியன், சைனீஸ் உணவுகள் கிடைக்கும். அது எல்லாவற்றையும் நாங்க கொடுத்தோம். எல்லா ஹோட்டலிலும் சாம்பாரை பெரிய வாளியை வைத்து ஊற்றிக் கொண்டிருந்தபோது சின்ன வாளியில் ஒவ்வொரு டேபிளிலும் வைத்தோம். இது கஸ்டமர்களுக்கு ரொம்ப பிடித்தது. சாம்பாரும் வீணாகாது. தமிழகத்துல பல ஹோட்டலில் எங்களைப் பார்த்து தான் அந்த முறையைக் கொண்டு வந்தாங்க.

இப்பகூட தினமும் காலையில் ஒவ்வொரு ஹோட்டலுக்கும் சென்று உணவுகளை ருசி பார்ப்பது, சாப்பிடுபவரிடம் கருத்து கேட்பது என்பதை வாடிக்கையாக வைத்திருக்கிறேன்.

வழக்கமான ஹோட்டல் அட்மாஸ்பியரை மாற்றி சிந்தனையைத் தூண்டும் விதமாக, காமெடியாக வாசகங்கள் எழுதிப் போட்டிருப்போம். அதுபோல, நாட்டுல மக்களைப் பாதிக்கிற அல்லது கவர்கிற சம்பவங்களை வைத்து உணவுகளை அறிமுகப்படுத்தினோம். டெண்டுல்கர் 100 செஞ்சுரி போட்டபோது கிரிக்கெட் பேட் போல சச்சின் தோசையை அறிமுகப்படுத்தினோம். பாபா படம் வந்தபோது பாபா பன்னீர் மசாலா தோசை அறிமுகப்படுத்தினோம். அடுத்து, ஒவ்வொருவரின் ராசிக்கேற்ப தோசைன்னு போட்டு மக்களை வர வைத்தோம். இதுபோன்ற எங்களுடைய புதுமையான யுக்திகள் மக்களின் வாய் விளம்பரமாக பலரையும் சென்றடைந்தது. அதன் மூலம் பல இடங்களில் கிளை களைத் திறந்தோம்.

அதுபோல, ஹைவே உணவகங்கள் என்றாலே மக்கள் மத்தியில் ஒரு வெறுப்பு உண்டு. அதை உடைத்து நல்ல தரத்தோடு, சுவையோடு 2005-ல் ஹைவேயில் முதல் ஹோட்டலைத் திறந்தோம். அதுக்கு பின்னாலதான் பெரிய ஹோட்டல்காரங்க திறந்தாங்க. இப்ப மதுரைக்கு வருகிற அனைத்து ஹைவேயிலையும் எங்க ஹோட்டல் உள்ளது.

கோயில் நகரத்தில் கொடி நாட்டிய 
‘டெம்பிள் சிட்டி!’

கொரோனா காலத்துல ஹோட்டல் தொழில் ரொம்பவே பாதிச்சது. அப்பவும் அனுமதிக்கப்பட்ட நேரத்துல ஹோட்டலுக்கு மக்களை பார்சல் வாங்க வரவைக்க கொரோனா தோசை, கொரோனா போண்டா, மாஸ்க் பரோட்டாவை அறிமுகப்படுத்தினோம். அது உலக அளவுல சோஷியல் மீடியாவுல வைரல் ஆனது.

நானும் அண்ணனும் சேர்ந்து 15 சைவ ஹோட்டல் களையும், என் மகன் நிர்வாகத்தில கடம்பவனம், அண்ணன் மகனும், என் மகனும் சேர்ந்து ஆதிரைன்னு அசைவ உணவகம் நடத்துகிறார்கள்.

பெங்களூர்ல பி.பி.ஏ படித்துக்கொண்டிருந்தாலும் என் மகன் அபிகாஷ் எங்கள் தொழிலை அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டுபோகும் வகையில் டெம்பிள் சிட்டி பேக்ஸ் அன் கஃபே என்ற பேக்கரி நிறுவனத்தை தொடங்கி மூன்று கிளைகளை நடத்தி வருகிறார்.

2008-ல அப்பா மறைந்துவிட்டாலும் அவர் ஆசைப் பட்டபடியே ஹோட்டல் தொழிலில் பேர் சொல்லும் வகையில் இருக்கிறோம். டெம்பிள் சிட்டியில சாப்பிட்டு போறவங்க முழு மன திருப்தியோடு வாழ்த்திட்டு போகணும். இன்னும் பல புதுமைகளைப் பண்ண வேண்டுமென்பதே எங்கள் விருப்பம்’’ என்றார்.

கூடல் மாநகரில் குதூகலமான உணவகம்தான் இந்த டெம்பிள் சிட்டி..!