Published:Updated:

இந்தியாவை விட்டு மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் வெளியேற என்ன காரணம்?

மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் ...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் ...

ஷேர் மார்க்கெட் ஸ்ட்ராட்டஜி! - 12

இந்தியாவை விட்டு மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் வெளியேற என்ன காரணம்?

ஷேர் மார்க்கெட் ஸ்ட்ராட்டஜி! - 12

Published:Updated:
மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் ...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் ...

நம் நாட்டைச் சேர்ந்த பல வங்கிகள் நம் நாட்டில் வெற்றிகரமாக பிசினஸ் செய்து கொண்டிருக்க, பல பன்னாட்டு வங்கிகளால் நம் நாட்டில் அவ்வளவு எளிதாக பிசினஸ் செய்ய முடியவில்லை. இதற்கான காரணங்களைக் கொஞ்சம் அலசி ஆராய்வோம்.

செளரப் முகர்ஜி, நிறுவனர், மார்செல்லஸ் இன்வெஸ்ட்மென்ட் மேனேஜர்ஸ் பிரைவேட் லிமிடெட்
செளரப் முகர்ஜி, நிறுவனர், மார்செல்லஸ் இன்வெஸ்ட்மென்ட் மேனேஜர்ஸ் பிரைவேட் லிமிடெட்

வெளியேறிய வங்கிகள்... என்னதான் காரணம்..?

பன்னாட்டைச் சேர்ந்த பல வங்கிகள் இந்தியாவை விட்டு சமீபத்தில் வெளியேறி உள்ளன. மல்ட்டி நேஷனல் நிதி நிறுவனங் களால் (வங்கிகள்) பெரிய அளவில் இந்தியாவில் வெற்றி பெற முடியவில்லை என்பதுதான் இந்திய ஃபைனான்ஷியல் சர்வீசஸ் செக்டாரில் பல ஆண்டுகளாக நிகழ்ந்துவரும் நிகழ்வாகும்.

இத்தனைக்கும் வேகமாக வளர்ந்து வரும் இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் கடன் வழங்கு வதற்கான தேவை என்பது மிகவும் அதிகமாக வளர்ந்துவரும் சூழ்நிலையிலும்கூட இது நடக்கிறது என்பதுதான் ஆச்சர்யமானதொரு விஷயம். பல பில்லியன் டாலர்களை செலவழித்தபின்னும் பன்னாட்டு வங்கிகள் பலவும் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறியது. (பார்க்க, அட்டவணை 1)

உலக அளவில் தங்களுடைய பிசினஸை சீர்செய்யும் முயற்சி, லாபத்தை அதிகரிக்கும் நோக்கம் மற்றும் மாறுகிற இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் சட்டதிட்டங்கள் போன்றவையே மல்ட்டி நேஷனல் வங்கிகள் இந்தியாவில் தங்களுடைய செயல்பாட்டைக் குறைத்துக் கொள்வதற்கான காரணங்கள் ஆகும். இந்தக் காரணங்கள் ஒவ்வொன்றைப் பற்றியும் கொஞ்சம் விளக்கமாகப் பார்ப்போம்.

இந்தியாவை விட்டு மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் வெளியேற என்ன காரணம்?

உலக அளவில் பிசினஸை சீர்செய்யும் முயற்சி...

2008-ம் ஆண்டில் வந்த குளோபல் ஃபைனான்ஷியல் சிக்கல்கள் மற்றும் அதன் பின்னால்வந்த யூரோஜோன் க்ரைசிஸ் போன்ற வற்றால் பெரிய அளவுக்கு மல்ட்டி நேஷனல் வங்கிகள் பாதிப்படைந்தன. இதிலிருந்து மீள்கிற நோக்கத்துடன் உலக அளவிலான சீரமைப்பு செய்ய முன்னெடுத்தன. உதாரண மாக, ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தமில்லாத பல்வேறு வேலை நேரம் (Time zone) கொண்ட நாடுகளில் இருந்து வெளியேறுவதும் அந்த சீரமைப்பு முயற்சியில் ஓர் அங்கமாக இருந்தது. இந்த சீரமைப்பின் காரணமாக ஒரு சில வங்கிகள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறின.

எந்த அளவுக்கு வர்த்தகம் செய்ய முடியும் என்பதில் இருந்த தெளிவின்மை...

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, மல்ட்டி நேஷனல் வங்கிகள் பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் மற்றும் பெரும் பணக்காரர் களுக்கான சேவைகளை வழங்குவதற்கே விரும்பின. இதனாலேயே வெகுவேகமாக வளர்ந்து வருகிற பொருளா தாரத்தைக் கொண்ட இந்தியாவில் பல பத்தாண்டுகளாகச் செயல்பட்டு வந்தபோதிலும், பெரிய அளவிலான சந்தைப் பங்களிப்பை பன்னாட்டு வங்கிகளால் பெற முடியவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், கடந்த 20 ஆண்டுகளில் அதிகரித்து வரும் இந்திய வங்கிகளின் போட்டியின் காரணமாகத் தங்களுடைய வாடிக்கையாளர்களைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள முடியாது சந்தைப் பங்களிப்பை இழக்க ஆரம்பித்தன என்றுகூடச் சொல்லலாம்.

நகர்ப்புறத்தில் இருக்கும் பணக்காரர்களை மட்டுமே வாடிக்கையாளர்களாகக் கொண்டிருக்க பன்னாட்டு வங்கிகள் விரும்பியதையே இதற்கு முக்கியமான காரணமாகச் சொல்லலாம். மிகப் பெரிய நிலப்பரப்பில் பரந்து விரிந்திருக்கும் நம் நாட்டில் உள்ள பல்வேறு வகையான ரிஸ்க்குகளைக் குறைக்கும் நோக்கமே, இத்தகைய நிலைக்குக் காரணம்.

கடன் வழங்குவதில் மல்ட்டி நேஷனல் வங்கிகள் கடைப்பிடிக்கும் கடுமை யான நெறிமுறைகளால் இந்தி யாவில் இருக்கும் பல்வேறு தரப்பட்ட வாடிக்கையாளர் களுக்குத் தேவையான புராடக்ட்டுகளை அவர் களால் வழங்க முடியவில்லை.

அதே சமயம், இந்திய வங்கிகள் பல்வேறு முனைப்பு களை எடுத்தும் திட்டங்களைத் தீட்டியும் நகர்ப்புறப் பணக் காரர்களையும் தாண்டி பல்வேறு தரப்பட்ட மக்களுக்கும் தங்களுடைய கடன் மற்றும் டெபாசிட் சேவைகளை சிறப்பான முறையில் வழங்க ஆரம் பித்தன. இதனால் பன்னாட்டு வங்கிகள் ரீடெயில் செயல் பாடுகள் என்பது இந்தியா வைச் சார்ந்த வங்கிகளுக்கே உரித்தான ஒன்று என்றும், அதை வழங்குவதில் சிறப்பான திறனை இந்தியா வைச் சார்ந்த வங்கிகள் கொண்டிருக்கின்றன என்றும் முழுமையாக நம்ப ஆரம் பித்தன.

பன்னாட்டு வங்கிகள் கடந்த 20 ஆண்டுகளில் கூடுதலாகத் திறந்த கிளைகள் என்ற அளவீட்டில் பார்த் தால், கிட்டத்தட்ட 2% அளவிலான (சி.ஏ.ஜி.ஆர்) வளர்ச்சியையே கண்டிருந் தன. (இதில் டி.பி.எஸ் வங்கி சேர்க்கவில்லை. காரணம், லட்சுமி விலாஸ் (LVB) வங்கியைக் கையகப்படுத் தியது டி.பி.எஸ் வங்கிதான்.) மாறாக, இந்திய வங்கிகள் கடந்த 20 ஆண்டுகளில் புதிய கிளைகளை நிறுவுவதில் 10% அளவிலான (சிஏஜிஆர்) வளர்ச்சியைக் கொண்டிருந் தது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்தியாவை விட்டு மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் வெளியேற என்ன காரணம்?

இந்திய சட்டதிட்டங்களுக்கு ஏற்றாற்போல் செயல்படுவதில் பன்னாட்டு வங்கிகளுக்கு இருக்கிற சவால்கள்...

இந்திய வங்கித் துறையில் மாறிவரும் சட்டதிட்டங் களுக்கேற்ப செயல்படுவது என்பதும் ஒரு சவாலாகவே பன்னாட்டு வங்கிகளுக்கு தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது. உதாரணமாக, கிளைகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் பிரையாரிட்டி - செக்டார் பேங்கிங்கைக் கட்டாயம் செய்ய வேண்டியதன் அவசியம் என்ற விஷயத்தைப் பார்ப்போம்.

ஒவ்வோர் ஆண்டும் ரிசர்வ் வங்கி இந்தியாவில் வங்கிக் கிளைகள் திறக்கப்படுவதற்கான லைசென்ஸை வழங்கும். அவற்றில் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான கிளைகளைப் பெறுவதற்கு பன்னாட்டு வங்கிகள் முனைப்புடன் லாபி செய்யும். 2013-ம் ஆண்டில் இந்த நிலை மாறியது. ரிசர்வ் வங்கி யானது இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கிளைகளைக் கொண்ட வங்கிகளுடைய பிரையாரிட்டி செக்டார் லெண்டிங் (விவசாயம், சிறுதொழில் போன்றவற்றுக்கான கடன் வழங்குதல்) அளவை ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் 32% என்ற அளவில் இருந்து 40 சதவிகித மாக [Adjusted Net bank Credit (ANBC) or credit equivalent amount of Off-Balance Sheet Exposure (whichever is higher)] அதிகரித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று கூறியது.

பன்னாட்டு வங்கிகளின் அதிகாரிகள் இந்தக் கட்டுப்பாடு குறித்து தங்களுடைய அதிருப்தியைத் தெரிவித்தனர். ‘ஃபைனான்ஷியல் இன்க்ளூசன்’ என்பதற்கான பொறுப்பை கையில் வைத்திருக்கும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியானது வங்கிகள் ஓர் ஆண்டில் புதியதாகத் திறக்கும் கிளைகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவிகிதத்தைக் கிராமப்புறங்களில் திறக்க வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாட்டை விதித்துள்ளது.

மேலும், அர்பன், செமி-அர்பன் மற்றும் ரூரல் ஏரியாக்களில் கிளைகள் திறப்பதையே இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஊக்குவித்து வருகிறது. இதனால் பன்னாட்டு வங்கிகள் நாடு தழுவிய அளவிலான கிளை விரிவாக்கங்களைச் செய்ய முயலவில்லை. இந்தியாவில் செயல்படும் இரண்டு பெரிய பன்னாட்டு வங்கி களைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டாலுமே அவை வழங்கிய கடனின் அளவானது, ஒற்றை இலக்க எண் என்ற அளவிலேயே வளர்ச்சி அடைந்திருந்தது.

பன்னாட்டு வங்கிகளின் கேப்பிடல் அலொகேஷனும் முடிவுகளும் இதை அடிப்படையாகக்கொண்டே அமைகிறது. சிட்டி பேங்க் 2.2 %, ஸ்டாண்டர்ட் சார்ட்டட் வங்கி 1.7% என்கிற அளவில் ஸ்திரமான ரிட்டர்னை (ரிட்டர்ன் ஆன் அஸெட் அடிப்படையில்) கொண்டிருந்தபோதிலும் கிட்டத்தட்ட 60% /27% லாபத்தை (10 ஆண்டு அளவில்) இந்தியாவில் இருந்து தத்தமது நாடுகளுக்கு (முறையே) கொண்டு சென்றுவிட்டன. அதே சமயம், இந்திய வங்கிகள் தங்களுடைய லாபத்தின் அளவில் நூறு சதவிகிதத்துக்கும் மேலான தொகையை தொழிலில் மறுமுதலீடு செய்து வந்துள்ளன. (பார்க்க, அட்டவணை 2).

இந்தியாவை விட்டு மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் வெளியேற என்ன காரணம்?
இந்தியாவை விட்டு மல்ட்டிநேஷனல் வங்கிகள் வெளியேற என்ன காரணம்?

மியூச்சுவல் ஃபண்டுகள், இன்ஷூரன்ஸை விநியோக வசதி...

மேலே சொன்ன காரணங்களால் ஏனைய சேவைகளான மியூச்சுவல் ஃபண்ட் விநியோகம் மற்றும் இன்ஷூரன்ஸ் விநியோகம் போன்றவற்றையும் பன்னாட்டு வங்கிகளால் சரிவர செய்ய முடியவில்லை. கடந்த காலத்தில் பல்வேறு அயல்நாட்டு அஸெட் மேனேஜ்மென்ட் நிறுவனங்கள் தங்களுடைய பிசினஸைத் தங்களுடைய இந்திய போட்டியாளர் களிடம் விற்றுவிட்டு, இந்தியாவை விட்டு வெளியேறின. இந்தியாவை விட்டு வெளியேறும் வரை பன்னாட்டு அஸெட் மேனேஜ்மென்ட் நிறுவனங்களால் பெரிய அளவிலான வர்த்தகத்தைச் செய்ய முடியவில்லை.

இன்ஷூரன்ஸ் துறையில் அகில இந்திய ரீதியாக டிஸ்ட்ரிப்யூஷன் செய்வதற்கு வங்கிகளைப் பார்ட்னராகக் கொண்டிருக்கும் நிறுவனங்கள் நிச்சயமாகப் பலனடைகின்றன என்பது வெளிப்படையாகத் தெரியும் உண்மை. இதிலும் பெரிய அளவிலான கிளைகளைக் கொண்டிருக்கும் வங்கிகளை பார்ட்னராக சேர்த்துக் கொண்ட நிறுவனங்களே பெரிய அளவிலான பலனை அவர்களுடைய நெட் வொர்க்கின் மூலமாக அடைந்துள்ளன.

பேங்கிங் மற்றும் ஃபைனான்ஷியல் சர்வீசஸ் துறை உள்நாட்டு நிறுவனங் களின் பங்களிப்பைப் பெரும் பான்மையாகக் கொண்டி ருக்கும் துறையாக இருக் கிறது. இந்தத் துறைக்கு தேவைப்படுகிற டெக்னாலஜி மற்றும் முதலீடு போன்ற வற்றை உள்நாட்டு நிறுவனங் கள் பன்னாட்டு நிறுவனங் களுக்கு இணையாகப் பெற முடிவதால், எதிர்வரும் காலத்தில் உள்நாட்டு நிறுவனங்களே இந்தத் துறையில் கோலோச்சும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.