தொலைந்துபோன சித்ரா!

சிறுமி ஒருத்தி இருந்தாள். பெயர் சித்ரா. அவள் சிரித்தால், இருள்கூட வெளிச்சமாகும். அவ்வளவு அழகு. அவளின் தந்தை, பொம்மை செய்யும் கலைஞர்.

 சித்ரா தன் தந்தையிடம், 'அப்பா, இந்தப் பொம்மைகளை என்ன செய்வீர்கள்?' என்று கேட்பாள்.

'விற்றுவிடுவேன்'' என்பார் அப்பா.

சித்ராவுக்கு விற்பது என்றால் என்ன என்று  புரியவில்லை. விளையாட ஒரு பொம்மைகூட தனக்குத் தராத தந்தை மீது அவளுக்கு கோபம் இருந்தது.

ஒரு நாள், அந்தக் கிராமத்துத் தலைவர் சித்ராவின் அப்பாவிடம் வந்து, 'நமது ராஜகுமாரிக்குப் பிறந்தநாள் வருகிறது. அந்த நாளில், மகாராணியும் ராஜகுமாரியும் நமது கிராமத்துக்கு வருகிறார்கள். அப்போது பரிசு அளிக்க, ஒரு பொம்மை வேண்டும்'' என்றார்.

சித்ராவின் தந்தையும் மகிழ்ந்தார். உணவு, தண்ணீர்கூட மறந்து, வேலையில் ஈடுபட்டார். சித்ரா அவரைச் சாப்பிடக் கூப்பிட்டபோது, 'உன்னைப் போலவே அழகான பொம்மை செய்ய வேண்டும் சித்ரா. முடித்துவிட்டுச் சாப்பிடுகிறேன்' என்றார்.

சித்ரா மகிழ்ச்சியுடன், 'அப்பா, இந்தப் பொம்மையை யாருக்குக் கொடுக்கப்போகிறீர்கள்?' என்று கேட்டாள்.

'இன்னும் ஐந்து நாட்களில், யாருக்குப் பிறந்தநாள் வரப்போகிறதோ அவருக்கு' என்றார்.

சித்ரா மனதுக்குள் 'திங்கட்கிழமை எனக்குப் பிறந்தநாள் என்று அம்மா சொன்னார்களே. இன்று புதன்கிழமை. அப்படியென்றால், அப்பா எனக்காகத்தான் பொம்மை செய்கிறார்’ என நினைத்து, மகிழ்ச்சியில் ஆடினாள். இரவு தூக்கத்தில் அவளும் பொம்மையும் தேவலோகத்தில் சுற்றிக்கொண்டிருப்பது போல கனவு கண்டாள்.

அவளது அப்பா, பொம்மையைச் செய்து முடித்தார். கிராமத்துத் தலைவர், அந்தப் பொம்மைக்கு பட்டுத் துணி, முத்து நகைகளை அணிவிக்க, பொம்மை மிக அழகாகக் காட்சி தந்தது.

அடுத்த நாள், மகாராணியின் ரதம் கிராமத்துக்கு வந்தது. எல்லாரும் மகாராணியை வரவேற்றனர். தன் தந்தை செய்த பொம்மையை ராஜகுமாரிக்குக் கொடுப்பதைப் பார்த்தாள் சித்ரா. அது, தனக்காகச் செய்யப்பட்ட பொம்மை இல்லை என்பது அப்போதுதான் புரிந்தது. அவளது கண்களில் கண்ணீர் துளிர்த்தது. அவள் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டாள்.

அந்தப் பொம்மையை ராணிக்கும் ராஜகுமாரிக்கும் மிகவும் பிடித்திருந்தது. திடீரென ராணி, 'இன்று இந்தக் கிராமத்தில் வேறு எந்தக் குழந்தைக்காவது பிறந்தநாளா?'' என்று கேட்டார்.

சித்ராவின் அப்பா, 'மகாராணி, இன்று எனது மகளுடைய பிறந்தநாள்' என்றார்.

சித்ரா அங்கே வரவைக்கப் பட்டாள்.  மகாராணி அவளை ராஜகுமாரிக்குப் பக்கத்தில் அமரவைத்தார். எந்தப் பொம்மை ராஜகுமாரிக்குப் பரிசாகக் கொடுக்கப்பட்டதோ, அதே பொம்மையை சித்ராவுக்குக் கொடுத்தார் மகாராணி. சித்ரா மிகவும் மகிழ்ந்தாள்.

''உங்கள் மகள் இன்று எங்களுடன் இருக்கட்டும்'' என்ற மகாராணி, சித்ராவையும் தலைநகருக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

சித்ராவுக்கு இதெல்லாம் கனவு போல இருந்தது.  தலைநகரில் ராஜகுமாரியுடன் சித்ராவின் பிறந்தநாளும் கொண்டாடப்பட்டது. சித்ரா கிராமத்துக்குத் திரும்பிய போது, வண்ணமயமான துணிகள், விளையாட்டுச் சாமான்களையும் பரிசாகப் பெற்றுவந்தாள். சித்ரா, பெரிய பெரிய பொம்மைகளுடன் விளையாடினாள். தோழிகளை மறந்தே போனாள். அவளைத் தேடிவரும் அவர்கள், வாசலிலேயே தயக்கமாக நின்றுவிடுவார்கள்.

சித்ரா, நிறைய நாட்கள் தனியாகவே விளையாடினாள். கடைசியில் அவள், 'ஏன் யாரும் தன்னிடம் வருவது இல்லை?’ என யோசித்தாள்.

தனியாக விளையாடி அவளுக்கு சலித்துவிட்டது. அவள் வெளியே வந்தாள். வெயிலில் அவளது அழகான துணி மினுமினுத்தது. தூரத்தில் அவளது தோழிகள் ஊஞ்சல் ஆடுவதைப் பார்த்தாள். அந்தப் பக்கமாகச் சென்றாள். உடனே தோழிகள்  ஓடிவிட்டனர். சித்ராவுக்கு அழுகையாக வந்தது.

இரவு தன் அப்பாவிடம், ''ஏன் தோழிகள் என்னுடன் விளையாட வருவதில்லை?'' என்று கேட்டாள்.

''உன் ஆடையும் உன்னிடம் உள்ள பெரிய பொம்மைகளும் அவர்களை அந்நியப்படுத்துகின்றன. பழைய சித்ராவை அவர்களால் பார்க்க முடியவில்லை'' என்ற அப்பா, அவளை முத்தமிட்டுத் தூங்க வைத்தார்.

அடுத்த நாள். சித்ரா தனது பழைய துணிகளை உடுத்திக்கொண்டாள். அவளுடைய கண்களில் பழைய புன்னகை இருந்தது. அவளைப் பார்த்தவுடன் தோழிகள் ஓடிவந்து கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டனர்.

சந்தோஷத்தில் அவளுக்குப் பேச்சே வரவில்லை. 'நீங்கள் ஏன் நேற்று வரை என்னிடம் வரவில்லை?'' என்று கேட்டாள்.

'நாங்கள் இங்கேதான் இருந்தோம். நீ தொலைந்துபோனதுதான் உனக்குத் தெரியவேயில்லை' என்றனர் அவளது தோழிகள்.

இதைக்கேட்டு சித்ரா சிரித்தாள். தோழிகளும் சிரித்தனர். ''இனி நான் தொலையமாட்டேன்' என்றாள்.

விளையாடிவிட்டுத் திரும்பிய சித்ரா, மகாராணி கொடுத்த பரிசுப் பொருட்களைத் தந்தையிடம் கொடுத்து, 'இதைப் பத்திரமாக வைத்துவிடுங்கள் அப்பா. என் தோழிகளிடம் இருந்து என்னை அந்நியப்படுத்தாத, அவர்களுடன் சேர்ந்து விளையாடுவதற்கு ஏற்ற எளிமையான  பொம்மைகளைச் செய்து கொடுங்கள்'' என்றாள்.

அப்பா புன்னகைத்தார். அழகான தன் மகள் இப்போது, தேவதைகளைவிடவும் அழகாகத் தெரிந்தாள்.

விஷ்ணு பிரபாகர் (இந்தி)

தமிழில்: ஹரிணி, 9-ம் வகுப்பு, வித்யா மந்திர் மெட்ரிக் பள்ளி, ராசிபுரம்.

ஓவியம்: பாலு

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick