Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

காடு

கதை: விஷ்ணுபுரம் சரவணன் , ஓவியம்: கார்த்திகேயன் மேடி

சாதனாவுக்குத் தூக்கமே வரவில்லை. கண்ணை மூடினால் பெரிய யானை ஒன்று தும்பிக்கையை ஆட்டி ஆட்டிக் கூப்பிடுவதுபோல இருந்தது. படுக்கையில் இருந்து எழுந்தாள். ஹாலில் இருந்த கம்ப்யூட்டர் மேஜை மீது அந்த நீல நிற டைரி இருந்தது. அது, அப்பாவுடைய டைரி. அப்பா, வனத்துறை அதிகாரி. சாதனாவை, அம்மாவை, அடிக்கடி காட்டுக்குள் ஜீப்பில் அழைத்துச் செல்வார்.

இரவு சாப்பிட்டதும், அறைக்குள் இருந்த அந்த டைரியை அப்பா எடுத்து வரச் சொன்னார். அதை எடுத்துவரும்போது, டைரிக்குள் இருந்து சத்தம் கேட்டது. டைரி கனமாகி, கீழே விழுந்து திறந்துகொண்டது. டைரிக்குள் யானை ஒன்று, தன் பெரிய தும்பிக்கையை ஆட்டி, அருகில் இருந்த மரத்தின் கிளையை உடைத்துக்கொண்டிருந்தது. ஒரு மான் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. சாதனா பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, காதை அடைக்கும் துப்பாக்கிச் சத்தம் கேட்டது. சாதனா பயத்துடன் டைரியை மூடிவிட்டாள். டைரியும் கனம் குறைந்துவிட்டது. அதை எடுத்துவந்து அப்பாவிடம் கொடுத்தவாறு, ‘‘அப்பா, இந்த டைரியில் யானை ஒண்ணு நிக்குதுப்பா. யாரோ அதைச் சுடுறாங்க” என்று திக்கித்திக்கிச் சொன்னாள்.

“அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை. நீ ஸ்கூலுக்குக் கிளம்பு’’ என்று அப்பா சொன்னதும், கீழே குனிந்தபடியே நின்றாள் சாதனா.

“சாதனா, நல்ல பிள்ளையா தூங்கு, நான் காலையில் சொல்றேன்” என்று நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்து அனுப்பினார். சாதனாவும் மனசே இல்லாமல் சென்று, படுத்துக் கண்களை மூடினாள்.

யானை, தும்பிக்கையை ஆட்டி ஆட்டி அழைத்தது. சாதனா அதன் அருகில் சென்றாள். அவளைத் தூக்கி மரத்தில் உட்காரவைத்தது. மரக்கிளையில் உட்கார்ந்திருந்த குரங்கு வாழைப்பழம் ஒன்றைக் கொடுத்தது. ‘எங்கே மானைக் காணோம்’ என்று அவள் தேடிக்கொண்டிருந்தபோது, எங்கிருந்தோ ஓடிவந்து மரத்தின் அடியில் நின்றது மான். மான் ஓடி வந்த திசையில் இருந்து கரடிகள் கூட்டமாக ஓடிவந்துகொண்டிருந்தன. முயல், நரி, சிறுத்தை, புலி, சிங்கம் எனக் காட்டின் எல்லா விலங்குகளும் மரத்தின் அருகே ஓடிவந்து நின்றன. தூரத்தில் துப்பாக்கியால் சுடும் சத்தம் கேட்டது. குரங்கு, மரத்தின் உச்சியில் ஏறிப்பார்த்துவிட்டுச் சொன்னது. ‘‘நிறையப் பேர் வர்றாங்க. எல்லார் கையிலும் துப்பாக்கி இருக்கு.”

விலங்குகள் ஒன்றை ஒன்று பயத்துடன் பார்த்துக்கொண்டன. யானை முன்னாடி வந்து நின்று பிளிறியதும், அந்த இடமே அமைதியானது. “யாரும் பயப்படாதீங்க... நாம எல்லாரும் சேர்ந்து அவர்களை விரட்டணும்” என்றது.

“எப்படித் தப்பிப்பது? அவர்களிடம் துப்பாக்கி இருக்கிறதே’’ என்று பயந்துகொண்டே சொன்னது நரி.

‘‘இந்த ஆபத்தில் இருந்து காப்பாற்றத்தான் இந்தக் குட்டிப் பெண் வந்திருக்கிறாள்’’ என்று கூறிவிட்டு, தும்பிக்கையால் சாதனாவைக் காட்டியது யானை.

‘நான் எப்படி?’ என்று குழம்பியபடி பார்த்தாள். யானை சாதனாவின் தலையில் தடவிக்கொடுத்தபடியே சொன்னது.

“அதோ, அங்கே தெரியுதே பெரிய மரம், அதன் உச்சியில் ஒரு பழுத்த இலை இருக்கிறது. அந்த இலையைப் பறித்துவிட்டால், மனிதர்கள் கண்களுக்கு மட்டும் இந்தக் காடு இருட்டாகிவிடும். அருகில் இருப்பவர்களைக் கூடப் பார்க்க முடியாது. அந்த இலையை மனிதர்கள் மட்டுமே பறிக்க முடியும் நீ, எங்களுக்காக இந்த உதவியைச் செய்வாயா?”

“நான் அந்தப் பழுத்த இலையைப் பறித்தவுடனேயே எனக்கும் காடு இருட்டாகிவிடுமே. நான் எப்படிக் கீழே இறங்குவது?’’ என்றாள் சாதனா.

“பழுத்த இலை உன் கையில் இருக்கும் வரை உன் கண்களுக்கு இந்தக் காடு தெரியும்” என்று கூறிய யானை, சாதனாவை சம்மதிக்கவைத்து பெரிய மரத்தில் ஏற்றிவிட்டது. அவளும் வேகமாக ஏறி, அந்தப் பழுத்த இலையைப் பறித்துவிட்டாள். உடனே துப்பாக்கிக்காரர்களுக்கு காடு தெரியாமல் இருட்டாகிவிட்டது.

சாதனா, கீழ் கிளைக்கு வந்து, அங்கிருந்து தரையில் குதிக்கும்போது, பழுத்த இலை அவள் கைவிட்டு நழுவியது. அவ்வளவு இருட்டு.

“அம்மா...” என்ற சத்தத்தோடு எழுந்தாள் சாதனா. அம்மா கிச்சனில் இருந்து ஓடிவந்தார். அருகில் படுத்திருந்த அப்பாவும் எழுந்து, ‘‘என்னாச்சு சாதனா?’’ என்றார்.

“அப்பா... உங்க டைரியில் எப்படி யானை வந்துச்சுனு சொல்லுங்க” என்றாள். அப்பா அந்தக் கதையைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.

விகடன் இதழ்கள் மற்றும் இ-புத்தகங்களை உங்கள் மொபைலில் படிக்க புதிய Vikatan APP
FA பக்கங்கள்
Advertisement
Advertisement

அதிகம் படித்தவை

Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement
[X] Close