க்யூட் ஸ்டோரி

அம்மாவைத் தேடிய பூனைக்குட்டி!

ரு ஊர்ல ஒரு பூனையும் அதன் குட்டியும் இருந்துச்சு. ஒரு நாள் வெளியே போயிருந்த தாய்ப் பூனை, ரொம்ப நேரம் ஆகியும் வரலை.  பூனைக்குட்டிக்கு பயங்கரமா பசி எடுத்துச்சு. அம்மாவைத் தேடிக்கிட்டு, ‘மியாவ் மியாவ்’னு அழுகையோடு கிளம்பிச்சு.

அந்தப் பக்கமா பறந்து வந்த ஒரு புறா, ‘‘என்னாச்சு? ஏன் அழறே?’னு கேட்டுச்சு. ‘‘என் அம்மாவைக் காணலை. ரொம்பப் பசியா இருக்கு’னு சொல்லிச்சு பூனைக்குட்டி.

புறா, சில நெல் மணிகளைக் கொடுக்க, ‘‘இல்லே... இல்லே... இதை நான் சாப்பிட மாட்டேன்’னு சொல்லிட்டு, அழ ஆரம்பிச்சது.

அங்கே வந்த ஒரு தவளை, ‘‘என்கிட்டே நிறைய பூச்சிகள் இருக்கு, சாப்பிடுறியா?’’னு  கேட்டுச்சு.

‘‘ம்ஹு ம்... சாப்பிட மாட்டேன்’’னு அழுதுச்சு பூனைக்குட்டி.

மரத்து மேலே இருந்து தாவிக் குதிச்ச குரங்கு ஒண்ணு, ‘‘டோண்ட் வொர்ரி, இதைச் சாப்பிடு. பீ ஹேப்பி’’னு ஒரு வாழைப்பழத்தைக் கொடுத்துச்சு.

‘‘இல்லே... இல்லே... இதை நான் சாப்பிட மாட்டேன். நான் சாப்பிடுறது வெள்ளையா இருக்கும். அது, திரவமா இருக்கும். அது பேர் தெரியலை’’னு சொல்லிட்டு, மறுபடியும் அழ ஆரம்பிச்சது.

பூனைக்குட்டி என்ன கேட்குதுனு புரியாமல், புறா, தவளை, குரங்கு மூணும் முழிச்சது.

அப்போ, ‘டிங் டிங்’னு மணிச் சத்தம்.திரும்பிப் பார்த்தா, அங்கே ஒரு மாடு வந்துட்டு இருந்துச்சு.

‘‘குட்டிப் பயல் என்ன கேட்கிறான்னு எனக்குத் தெரியும்’’னு சொல்லிக்கிட்டே, தன் மடியிலிருந்து பாலைக் கொடுத்துச்சு.

ஒரே மூச்சில் பாலைக் குடிச்ச பூனைக்குட்டி, அழுகையை விட்டுச் சிரிச்சது. அதே நேரம், அங்கே வந்த அம்மா பூனை, ‘‘என் குழந்தைக்காக நீங்க எடுத்துக்கிட்ட அக்கறைக்கு ரொம்ப நன்றி’னு சொல்லிச்சு.

‘‘ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் உதவி செய்றதுதானே நல்ல பண்பாடு’’னு மத்த விலங்குகள் எல்லாம், பூனைக்குட்டிக்கு டாட்டா காட்டிச்சுங்க.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick