பென்சில் மனசு

ன்னைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தது யாராக இருக்கும் என்று பார்த்த யோகேஷுக்கு, ஆச்சர்யம். அலமாரி அருகே சென்று, ‘‘பொம்மைகளே, நீங்களா அழைத்தீர்கள்?” என்று கேட்டான்.

“ஆமாம். எங்களை அலமாரியில் பத்திரமாக எடுத்து வைத்தாய். அந்தப் பென்சிலை மட்டும் மேஜை மீதே வைத்துவிட்டுப் போகிறாயே, பென்சிலிடம் நாம் கற்றுக்கொள்ள நிறைய இருக்கின்றன” என்றது கரடி பொம்மை.

“சாதாரண பென்சிலிடம் கற்றுக்கொள்ள  என்ன இருக்கிறது?” எனக் கேலியாகச் சிரித்தான் யோகேஷ்.

“யாரையும் எளிதாக நினைத்துவிடாதே. பென்சிலை எழுத எழுத அதன் முனை மழுங்கிவிடும். அப்போது, தன்னைக் கூர்மை செய்தால்தான் இன்னும் தெளிவாக எழுத முடியும் என்பதை உணர்ந்து, வலியைப் பொறுத்துக்கொள்கிறது. அதுபோல, நமது வாழ்வில் வரும் துன்பங்களைப் பொறுத்துக்கொண்டால்தான், சிறந்த மனிதனாகலாம்” என்றது முயல் பொம்மை.

‘‘சரிதான்” என்றான் யோகேஷ்.

“பென்சில் தவறாக எழுதிவிட்டால்,  அழிப்பதற்கு அனுமதிக்கிறது. தான் எழுதியதே சரி என்று சொல்வது இல்லை. அதுபோல, நாம் அறிந்தோ, அறியாமலோ தவறுகள் செய்துவிட்டால், ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்’’ என்றது கிளி பொம்மை.

“இதுவும் சரிதான்’’ என்றான் யோகேஷ்.

“பென்சிலைச் சுற்றி மரக்கட்டையால்  மூடப்பட்டு, வண்ணம் கொடுக்கப்படுகிறது. ஆனால், உள்ளே இருக்கும் கிராஃபைட் கரியால்தான் எழுத முடியும். அதுபோல, வெளித்தோற்றத்தைவிட உனக்குள் இருக்கும் திறமையும்  தன்னம்பிக்கையுமே   வெற்றிகளைத் தீர்மானிக்கும்’’ என்றது புலி பொம்மை.

யோகேஷின் முகத்தில் புன்னகை.

“பென்சில், தவறாக எழுதியதை எவ்வளவு அழித்தாலும், ஒரு சின்னத் தடத்தையாவது விட்டுச் செல்லும். அதுபோல, வாழ்வில் நாம் செய்யும் தவறு, ஏதேனும் ஒரு பாதிப்பை உருவாக்கலாம். எனவே, ஒவ்வொரு நிமிடமும் எச்சரிக்கையுடன், தவறுகள் இன்றி இருக்கப் பழக வேண்டும்” என்றது யானை பொம்மை.

“அற்புதம்” என்றான் யோகேஷ்.

குரங்கு பொம்மை, “இறுதியாக, ஒன்றை நான் சொல்கிறேன். பென்சிலை நேராகப் பிடித்தாலும், சாய்த்துப் பிடித்தாலும் அது தன் கடமையில் இருந்து விலகாமல் எழுதும்.  அதுபோல, எத்தகைய இடையூறுகள் வந்தாலும், உன் கடமையில் இருந்து விலகாமல் துணிவோடு செயலாற்ற வேண்டும்” என்றதும், யோகேஷ் பலமாகக் கைதட்டினான்.

“யோகேஷ்... யோகேஷ் என்னாச்சு?”

யாரோ தன்னை உலுக்குவதை அறிந்த யோகேஷ், சட்டென்று கண் விழித்தான். அவன் முன்னே அம்மா நின்றிருந்தார்.

தான் இதுவரை கண்டது கனவு எனப் புரிந்தது. பொழுது நன்றாக விடிந்திருந்தது. யோகேஷ் எழுந்து சென்று மேஜையில் பார்த்தான். நேற்று, தன் பிறந்தநாள் பரிசாக, நண்பன் குமார் கொடுத்த நீல நிற பென்சில் அங்கே இருந்தது.

‘மற்ற நண்பர்கள் பரிசாகக் கொடுத்த விலை அதிகமான பொம்மைகளைப் பெருமையாக அலமாரியில் வைத்தேன். குமார் கொடுத்த பென்சிலை மேஜை மீதே வைத்துவிட்டேன். பென்சிலும் மதிப்புமிக்கதே’ எனப் புரிந்துகொண்டவனாக, அந்தப் பென்சிலைச் சீவிக் கூர்மையாக்கினான்.

கனவில் வந்ததை,  வெள்ளைத்தாளில் ஒரு கதையாக எழுத ஆரம்பித்தான்... ‘தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தது யாராக இருக்கும் என்று பார்த்த...’

- கீர்த்தி

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick