Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

[X] Close

அறிவியல் உலகின் புதிய பாய்ச்சல்!

ஹாய் ஃப்ரெண்ட்ஸ்... சின்னதாக ஒரு அறிவியல் சோதனை செய்வோமா?

ஒரு கைக்குட்டையை நண்பர்களிடம்  கொடுத்து, நான்கு முனைகளையும் இழுத்துப் பிடித்துக்கொள்ளச் சொல்லுங்கள். ஒரு காகிதத்தைச் சின்னச்சின்னத் துண்டுகளாகக் கிழித்து, கைக்குட்டை மீது பரவலாகப் போடுங்கள். பிறகு, ஒரு சின்ன கோலிக்குண்டை, சற்றே உயரத்தில் பிடித்து, கைக்குட்டையின்  நடுவில் போடுங்கள். என்ன நடக்கிறது?

அந்தக் கோலிக்குண்டைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் கீழ்ப் பக்கமாக வளைந்து, பள்ளமாக இருக்கும். அந்தக் குழிவான பள்ளத்தில் இருந்த காகிதங்கள், கோலிக்குண்டுக்கு அருகே சென்றிருக்கும். அதற்கு அருகிலேயே இன்னொரு கோலிக்குண்டையும் வைத்து இரண்டு குண்டுகளையும் சுழலவிட்டால் சில அதிர்வுகள் உருவாகும், இந்த அதிர்வுகளால்  கைக்குட்டையில் அலைகள் உருவாகும். ஒரு குளத்திலோ, வாளியிலோ உள்ள தண்ணீரில் கோலிக் குண்டைப் போட்டாலும் வட்ட அலைகள் கிளம்பும். ஆனால்,  தண்ணீரில் தெரிவதுபோல கைக்குட்டையில் அவ்வளவு எளிதாக அலைகள் தெரியாது.

நீங்கள் செய்துபார்த்தது அறிவியல் உலகத்தில் மிகச் சரியாக 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மிகப் பிரபலமான அறிவியல் அறிஞர் சொன்ன அறிவியல் கொள்கை. அந்தக் கொள்கை சரிதானா என்பதைச் சரிபார்க்க, பல அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் 100 ஆண்டுகளாக ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறார்கள். சமீபத்தில்தான் அந்த ஆராய்ச்சிகளுக்கு ஒரு தீர்வு கிடைத்திருக்கிறது. அதுதான், ஈர்ப்பு அலைகள் (Gravitational Waves).

நீங்கள் செய்துபார்த்த ஆராய்ச்சியில், உங்கள் கைக்குட்டைதான் பிரபஞ்சம் அல்லது பேரண்டம். அந்தக் கோலிக்குண்டு, நம்முடைய சூரியன் போன்ற பெரிய நட்சத்திரங்கள். சின்னச்சின்னக் காகிதத் துண்டுகள்தான் பூமி போன்ற கோள்கள். கைக்குட்டையில் ஏற்படும் அதிர்வுகளால் உருவாகும் அலைகளின் பெயர், ஈர்ப்பு அலைகள். இப்படி, ஈர்ப்பு அலைகளைப் பற்றிய அறிவியல் கொள்கையை அறிவித்த அந்த அறிஞர், ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன்.

கைக்குட்டையில் ஏற்படும் அதிர்வுகளை எப்படி எளிதாக நம் கண்களால் பார்க்க முடியவில்லையோ, அதுபோல இந்த ஈர்ப்பு அலைகளையும் கண்டறிய முடியாது. நியூட்ரான் நட்சத்திரங்கள் எனப்படும் மிக அதிகமான எடைகொண்ட நட்சத்திரங்களோ அல்லது கருந்துளைகளோ ஒன்றோடு ஒன்று ஜோடி சேர்ந்து சுற்றுவதால் ஏற்படும் அதிர்வுகளும் அதனால் உருவாகும் ஈர்ப்பு அலைகளும் பெரிய அளவில் இருக்கும். 

இதுவரை இந்த ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிய முடியாமல் இருந்தது. 2015-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 15-ம் தேதி, முதல்முறையாக இந்த ஈர்ப்பு அலைகளை விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். ஐந்து மாதங்களுக்கு முன்பே கண்டுபிடித்துவிட்டாலும்,   பல ஆராய்ச்சிகள், கணக்கீடுகள் மூலம் உறுதி செய்த பிறகே அறிவித்தார்கள்.

1915-ம் ஆண்டு ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், சார்பியல் கொள்கையை (Theory of Relativity) வெளியிட்டார். அதற்கு அடுத்த ஆண்டு, விண்வெளி மற்றும் காலம் (Space Time) ஆகிய பரிமாணங்களில் ஏற்படும் விளைவுகளைப் பற்றியும் (கைக்குட்டையில் ஏற்படும் பள்ளம் போன்று விண்வெளியில் ஏற்படும் வளைவு), ஈர்ப்பு அலைகளைப் பற்றியும் அறிவித்தார். ஆனால், ஐன்ஸ்டீனே ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிய முடியாது; அது கடினம் என்றும் அறிவித்து இருந்தார்.

ஐன்ஸ்டீனுடைய இந்த ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிய பல ஆய்வுகள் நடந்தன. 1974-ம் ஆண்டு, நேரடியாக ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிய முடியவிட்டாலும், ஈர்ப்பு அலைகள் இருக்கின்றன எனக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதைக் கண்டுபிடிக்க பல வகையான அறிவியல் கொள்கைகளும்,  அதன் மூலம் ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டுபிடிக்கும் முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. 1992-ம் ஆண்டு, ‘லேசர் கதிர்கள் மூலம் ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிய முடியும்’ என்ற கொள்கை வெளியிடப்பட்டது.

அவ்வாறு, லேசர் கதிர்களில் ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிய, அமெரிக்காவின் லூசியானா மாநிலத்தில், லைகோ (LIGO - Laser Interferometer Gravitational wave Observatory) என்ற அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது. இந்திய விஞ்ஞானிகள் உட்பட பலரும் இந்த அமைப்பின் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டனர். எனினும்,  ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிய முடியவில்லை.

‘ஒருவேளை ஐன்ஸ்டீன் சொன்னது சரியாக இருக்குமோ? ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறியவே முடியாதோ?’ என்றும் யோசித்தனர். இந்த லைகோ முறையை மேலும் சிறப்பாக மாற்றினர். 2015-ல், அமெரிக்காவின் வாஷிங்டனில் ஹான்ஃபோர்ட் மையத்தில், மேலும் ஒரு லைகோ ஆய்வகத்தை அமைத்தார்கள். இதுவரை கண்ணாமூச்சி விளையாடி வந்த ஈர்ப்பு அலைகள் கண்டறியப்பட்டுவிட்டன.

தமிழின் ‘ட’ எழுத்துபோல இந்த ஆய்வகம் அமைக்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு பக்கமும் நான்கு கிலோமீட்டர் நீளத்துக்கு அமைக்கப்பட்ட பெரிய ‘ட’ இது. ஒரே நேரத்தில், லேசர் கதிர்களை இருபக்கமும் அனுப்பினால், நான்கு கிலோமீட்டர் தூரத்துக்கு லேசர் கதிர்கள் பயணம்செய்து, எதிரொலிக்கப்பட்டு,  மீண்டும் புறப்பட்ட இடத்துக்கே வந்துசேரும்.

ஈர்ப்பு அலைகள் நமது பூமியைக் கடக்கும்போது, இந்த லேசர் கதிர்கள் வழக்கமான நேரத்தைவிட சிறிது தாமதமாக வந்துசேரும். இதனைவைத்து ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிந்துவிடலாம். இரண்டு பக்கங்களில் இருந்தும் திரும்பி வந்த லேசர் கதிர்களில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைக்கொண்டு அந்த ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிந்தனர்.

அந்த ஈர்ப்பு அலைகள் எவ்வாறு உருவாகின, எப்போது உருவாகின என்பதையும் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். 130 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இரு கருந்துளைகள் ஒன்றோடு ஒன்றாக இணைந்து, வேகமாகச் சுழல ஆரம்பித்தபோது ஏற்பட்ட அதிர்வுகளால், இந்த ஈர்ப்பு அலைகள் உண்டாகி இருக்கின்றன. இந்த ஈர்ப்பு அலைகள், பூமிக்கு வந்துசேர 130 கோடி ஆண்டுகள் ஆகியிருக்கின்றன.

சரி, இந்த ஈர்ப்பு அலைகளைக் கண்டறிந்ததால் என்ன நன்மை? 130 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நடந்த நிகழ்வுகளையே நம்மால் கண்டறிய முடிந்துள்ளது என்பதால், இந்தப் பிரபஞ்சம் உருவான நேரம் வரை எல்லா நிகழ்ச்சிகளையும் இனி ஆய்வுசெய்ய முடியும். பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய ஆய்வுகளை, இதுவரை நாம் செய்த முறைகளில் மட்டுமல்லாமல், ஈர்ப்பு அலைகள் மூலமும் ஆராயலாம். இதுவரை கண்களால் தொலைநோக்கிகள் மூலம் செய்த ஆய்வை, ஈர்ப்பு அலைகளைக் கைகளால் தொட்டுப் பார்த்தும் செய்யலாம்.

அறிவியல் உலகில், மிகப் பெரிய பாய்ச்சலை ‘ஈர்ப்பு அலைகள்’ மூலம் எட்டிப் பிடித்திருக்கிறோம்.

- இனியன், படங்கள்: நா.விஜயரகுநாதன்

விகடன் இதழ்கள் மற்றும் இ-புத்தகங்களை உங்கள் மொபைலில் படிக்க புதிய Vikatan APP
பளபளக்கும் பழசு!
வாழ்வைப் படிப்போம் தேர்வை ஜெயிப்போம்!
Advertisement
Advertisement

அதிகம் படித்தவை

Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

விகடன் பிரஸ்மீட்: அஜித்திடம் என்ன பிடிக்காது? விஜய்யிடம் என்ன பிடிக்கும்? - விஷால்
Advertisement
[X] Close