அழிய விடல் ஆகாது பாப்பா! - இந்திய காண்டாமிருகம்

ஆயிஷா இரா.நடராசன்

ன்பு நண்பர்களே,

‘‘நான்தான், இந்திய காண்டாமிருகம் மிகுந்த கவலையோடு எழுதுகிறேன்.

என்னை, உங்களது தொலைக்காட்சியில் பார்த்திருப்பீர்கள். இன்னும் கொஞ்ச நாள்களில் எங்களது புகைப்படங்கள், எங்களைப் பற்றிய வீடியோ பதிவுகள் மட்டுமே மிஞ்சும். நாங்கள் மிஞ்சப்போவதில்லை என்று அறிவித்திருக்கிறார்களே... அது உங்களுக்குத் தெரியுமா நண்பர்களே.’’

ஒற்றைக்கொம்பு காண்டாமிருகங்களான நாங்கள், ஜாவா காண்டாமிருக வகையில் ஒரு சிற்றினமாவோம். பிரம்மபுத்ரா நதியின் கரைகளில், தக்காணப் பீடபூமியின் வடக்கே ஒருபுறம், அசாம் வரையிலும் மறுபுறம் பாகிஸ்தான் எல்லை வரையும் ஒரு காலத்தில் லட்சக்கணக்கில் நாங்கள் வாழ்ந்தோம். தடித்த தோலும் ஒற்றைக் கொம்பு மூக்குமாய், அகலமாகவும் ஆஜானுபாகுவாகவும் நிமிர்ந்து நிற்போம். ஆண், பெண் இருபால் காண்டாக்களிடையே வேறுபாடு அறிவது கடினம். இருவருக்குமே ஒற்றைக்கொம்பு உண்டு. பிறக்கும்போது கொம்பு இல்லாமல் பிறக்கும் நாங்கள், நான்கு வயதிலிருந்து படிப்படியாகக் கொம்பு முளைத்திட, பன்னிரண்டு வயதில் பெரியவர்கள் ஆகிறோம்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick