அன்புச் செல்லமே...

செல்ல மகனுக்கு...

உனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்ச உன் அம்மா எழுதுவது...

ஒரு விடியற்காலையில் உன்னோட முதல் 'ங்ஙா' சத்தத்தைப் பாதி மயக்கத்தில் கேட்டது இப்போ நடந்த மாதிரியே இருக்கு. அதுக்குள்ளே என் தோள் உயரத்துக்கு வளர்ந்துட்டே. இன்னும் சில வருடங்களில் என் தோளைத் தாண்டி வளர்ந்துடுவே. அப்போ, அம்மா உன்னை அண்ணாந்துப் பார்த்துத்தான் பேசணும். அந்த நாளை நினைச்சுப் பார்க்கவே சந்தோஷமா இருக்கு செல்லம்.

நாலு நாள் முன்னாடி வரை, காலையில் கண் விழிச்சதிலிருந்து நைட் தூங்குற வரை, ‘அம்மா என் ஷூ எங்கே?', ‘அம்மா என் ஜாமென்ட்ரி பாக்ஸைப் பார்த்தியா?'னு அம்மாவைத் தேடுவே. ஆனால், ஒரு சின்ன சண்டைக்கு அப்புறம் என்கிட்ட கோவிச்சுட்டு நாலு நாளாக என்னோடு பேசாம இருக்கே. மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்குடா தங்கம்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick