மாங்கனி வண்டியும், கீச்கீச் குருவிகளும்! | Short Story - Chutti Vikatan | சுட்டி விகடன்

மாங்கனி வண்டியும், கீச்கீச் குருவிகளும்!

கே.ஆர்.ராஜமாணிக்கம், ஓவியம்: வேலு

மாங்கனி, ஐந்தாம் வகுப்பிலிருந்து ஆறாம் வகுப்பு போகிறாள். அவள் படிக்கும் பள்ளிக்கூடம், இரண்டு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ளது. காலையில் அப்பா வேலைக்குப் போகும்போது சைக்கிளில் கொண்டுபோய் விட்டுவிடுவார். மாலையில் தன்னைவிட இரண்டு வகுப்பு கூடுதலாகப் படிக்கும் தோழி அன்புச்செல்வியுடன் வீட்டுக்கு வந்துவிடுவாள்.

இரண்டு பக்கமும் வயல்கள். இடையே உள்ள சிறிய மண் ரோட்டில்தான் செல்ல வேண்டும். பல மாணவர்கள் நடந்தும் போவார்கள். பக்கத்து தெருவில் இருக்கும் சைக்கிள் கடையில், பழகுவதற்கென்றே குட்டிக் குட்டி சைக்கிள்கள் இருக்கும். பள்ளிக்கு லீவு விடும்போதெல்லாம், அங்கேதான் வாடகைக்கு சைக்கிள் எடுத்து, ஓட்டிப் பழகுவாள். மாங்கனிக்கு சைக்கிள் கற்றுக்கொடுத்ததே அன்புச்செல்விதான்.

மாங்கனி, அப்பாவிடம் சைக்கிள் கேட்டபோது, ‘‘நீ முதல்ல ஓட்ட கத்துக்க. அப்புறம் சொந்தமா வாங்கித் தரேன்’’ என்றார். அதனால், எப்படியாவது சைக்கிள் கற்பதில் தீவிரமானாள். கை, கால்களில் நிறைய அடிபட்டு, ஒருவழியாக ஐந்தாம் வகுப்பு அரைப் பரீட்சை லீவில் முடிந்துவிட்டது பயிற்சி.

சொன்னபடியே கூடைவைத்த புதிய சைக்கிளை வாங்கிக்கொடுத்தார் அப்பா. ‘‘ரொம்ப ரொம்ப தேங்ஸ் அப்பா...’’ என அப்பாவை கட்டிப்பிடித்துத் மகிழ்ச்சியைத் தெரிவித்தாள் மாங்கனி. அந்த சைக்கிளில் அம்மாவின் சேமிப்புப் பணமும் சேர்ந்திருந்தது.

புதிய சைக்கிளை ஓட்டுவதற்கு இந்த ரோடு சரியில்லை என்று கவலைப்பட்டாள் மாங்கனி. ‘இந்த ஊருக்கு நல்ல ரோடு எப்போதான் போடுவாங்களோ’ என நினைத்தவாறு தூங்கியவள் கனவிலும்...

அம்மாவை சைக்கிளில் ஏற்றிக்கொண்டு வேகமாக ஓட்டுகிறாள். அவளுடன் படிக்கும் அந்த ஊர் பிள்ளைகள் அவளைப் பின்தொடர்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களால் மாங்கனியைப் பிடிக்க முடியவில்லை.  அடுத்து வந்த கனவில் அன்புச்செல்வி, ‘நான் கோயிலுக்குப் போக உன் சைக்கிளைக் கொடு’ என்கிறாள்.

‘‘இது புது சைக்கிள், நான் தர மாட்டேன்’ என்று மறுத்துவிடுகிறாள் மாங்கனி. அவள் கோபித்துக்கொண்டு செல்ல, கண் விழித்துக்கொண்ட மாங்கனி, ‘அன்பு கேட்டால் கொடுக்கத்தான் வேண்டும்’ என நினைத்துக்கொண்டாள்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick