முயல் தோப்பு - சிறுகதை

பாஸ்கர்சக்தி, ஓவியங்கள் ஓவியர்

1960

 அய்யலுவின் உயரம் ஆறடிக்கு மேல் இருக்கும். தோதகத்தி மரம் மாதிரி ஒரு மினுமினுப்பான கறுத்த மேனி; பாதி நரைத்த தலை; நாலு முழ வேட்டியும் லங்கோடும் அணிந்திருப்பார். லங்கோடு பற்றி, இன்றைக்கு ஜட்டி தெரிய பேன்ட் அணியும் நாகரிக இளைஞர்கள் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. லங்கோடு என்பது ஒரு கௌரவமான பாதுகாப்பான உள்ளாடை. தோளில் ஒரு துண்டு, கையில் துரட்டி அல்லது வேல்கம்பு இல்லாமல் அவரைப் பார்க்க முடியாது. சில நேரங்களில் தோப்பில் வேலை செய்யும்போது அழுக்காயிப் போயிரும் என்று வேட்டியையும் அவிழ்த்து வைத்துவிட்டு வெறும் லங்கோடுடன் அவர் வேல்கம்பின் உதவிகொண்டு வேலிக்கு முள் அடைத்துக்கொண்டிருக்கையில், தூக்குச்சட்டியுடன் ஆடு மேய்த்தபடி கடந்து செல்லும் பெண்கள் நாணக் கிளர்ச்சியடைந்து, ''அய்யய்ய! என்னா இது, கரிமுனி மாதிரி நிக்கிறே?'' என்று சொல்லியபடி கடக்க முயன்றால், ''பழனிக்குப் போயிருக்கியா? அங்க முருகனும் இப்பிடித்தானே நிக்கிறான்? கையில என்னைய மாதிரி வேல் வைச்சுக்கிட்டு?'' என்று பெருமிதமாகப் பதில் சொல்வார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்