மனமே நீ மாறிவிடு - 17

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:

டல் நலனைப் பேணுவதில் எத்தனையோ வகைகள் உள்ளன. “ஒழுங்காக மெடிக்கல் செக்அப் செய்ய வேண்டும்”; “சத்தான உணவு சாப்பிட வேண்டும்”; “உடற்பயிற்சி செய்ய வேண்டும்”; “சுத்தமாக இருக்க வேண்டும்”; “அறிகுறிகள் வந்தாலே டாக்டரைப் பார்க்க வேண்டும்...” என வரிசையாக சில நடைமுறைகள் வைத்திருக்கிறோம். 

ஒரு பிரச்னை என்றால், அது சார்ந்த சிறப்பு நிபுணரைப் பார்க்கிறோம். பிறகு, அவர் வேறு ஒரு துறைக்கு பரிந்துரைத்தால், அதையும் பார்க்கிறோம். பின்பு, மாற்று சிகிச்சைகள் பற்றி யோசிக்கிறோம். முதலும் கடைசியும் அலோபதிதான். இடையில், ‘குணம் தெரிகிறது’ என்று வேறு சிலவற்றை முயற்சிக்கிறோம். ஓர் இடத்தில் தெரிவிக்காமல், வேறொரு இடத்தில் சிகிச்சை மேற்கொள்கிறோம். நோயின் வீரியமும் அது குறித்த நமது பயமுமே நம் தேடல்களை நிர்ணயிக்கின்றன.

அலோபதி ஒரு இடத்தில் நிற்கும். “உடல்ல ஒண்ணுமே இல்லை. மனசுலதான் ஸ்ட்ரெஸ்” என்று சொல்லி, வாழ்வில் தெரியும் காரணங்களை வைத்து, ‘இதனாலா?’ என்று கேட்பார்கள்.  பெரும்பாலானவர்கள், டாக்டரின் குறுகிய நேர விசாரணையில் சரியாகப் பதில் சொல்வது இல்லை. தவிர, நோய் அவதியில் இருப்பவருக்குச் சரியாகச் சிந்தித்துப் பதில் சொல்லவும் முடியாது. இதனால், சில மருத்துவர்கள் பதற்றத்துக்கு மருந்து எழுதித் தருவது உண்டு. மனநல மருத்துவர்களிடம் அனுப்புபவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

தீவிர மனநோய் இல்லையென்கிற பட்சத்தில், நம்மில் பலருக்கு சைக்கியாட்ரிஸ்ட்டுகளிடம் போகப்பிடிப்பது இல்லை. கவுன்சலிங் செய்பவர் பற்றிய தர நிர்ணயமும் தெளிவும் குறைவு. உடலில் எந்தக் கோளாறும் இல்லை என்றாலும், பிரச்னை உடலின் மூலம்தான் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இதை, எப்படித் தீர்ப்பது என்று தெரிவது இல்லை.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்