நிலவைக் காட்டி அமுது ஊட்டி - 2

போப்பு, மருத்துவ எழுத்தாளர்ஹெல்த்

ரு குழந்தை உண்ணும்போது தனக்கு வயிறு நிறைய வேண்டும் என்ற எண்ணப் பதிவு அதனிடம் இல்லை. அல்லது வயிற்றின் கொள்ளளவு இன்னமும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை. நமக்கெல்லாம் காலையில், தட்டில் ஆறு இட்லி அணி வகுத்தே ஆக வேண்டும். எதைக் கொண்டாவது வயிற்றை நிரப்பியாக வேண்டும், எம்.ஜி.ஆர் நூற்றாண்டு விழாவுக்கு மாணவர்களைக் கொண்டு மைதானத்தை நிரப்புவது மாதிரி. அசந்தர்ப்பமாக, ஒரு வேளைக்கு ஆறு இட்லியில் ஒன்று குறைந்து விட்டாலும் வயிறு அவமானத்தில் அன்றைக்கெல்லாம் புழுங்கித் தீர்க்கும்.

அல்லது `நச்சுனு சுவையான இட்டிலிப் பொடி கிடைத்ததே’ என்று கூடுதலாக ஒரு இட்லியை ‘லபக்’கினால், சட்டைப் பொத்தானைத் தெறிக்கவிட்டு ஒரு வேலையும் செய்யவிடாமல் ‘என்னைப் பார். என் கனத்தைப் பார்’ என்று வயிறு அன்றைக்கெல்லாம் கவன ஈர்ப்புத் தீர்மானம் வாசித்துக்கொண்டே இருக்கும். குழந்தையின் வயிறு அப்படிப்பட்டதல்ல. நேற்று இரண்டு கவளம் சாப்பிட்டது என்றால் இன்றைக்கு அதன் தேவை, ஒரு கவளத்தில் நிறைவடைந்து விடலாம். அல்லது இரண்டரைக் கவளத்தையும் கடந்து போகலாம். எப்போதும் ஒரே அளவு உண்ண வேண்டும் என்பதில்லை. உண்ணவும் முடியாது.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick