Published:Updated:

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

Published:Updated:
“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

``மஞ்சிவிரட்டுக்கு நாங்க காளைய பிடிச்சுட்டுப் போறதுக்கு முன்னாடி வீட்ல சாமி கும்பிடுவோம். அப்ப எங்க அம்மா `நம்ம ஊர் மானத்தையும் வீரத்தையும் காக்கப் போற நீ, யாரையும் உன் கொம்பால குத்திக் கொலை பண்ணிட்டேன்னு பழிவந்துடக் கூடாது சாமீ. அதேநேரத்துல, உன் கொம்பு ரத்தத்தோடு வரணும்’னு சாமிகிட்ட வேண்டி வாழ்த்தி திருநீறு போட்டு அனுப்புவாங்க’’ என்று தன்னுடைய மஞ்சிவிரட்டு அனுபவத்தைச் சொல்லும் பூலோகத்துக்கு வயது 80!

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

சாப்பிட வாங்க!

சிவகங்கை மாவட்டம், மஞ்சிவிரட்டுக்குப் புகழ்பெற்றது. நூற்றாண்டுகளாக இந்த மாவட்டத்தில் `மஞ்சிவிரட்டு’ நடைபெற்றுவருகிறது. தைப்பொங்கலுக்கு அடுத்து மாட்டுப்பொங்கல் நாளிலிருந்து மஞ்சிவிரட்டுத் திருவிழா ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் சிறப்பாக நடைபெறும். அப்போது தங்கள் ஊர்களில் நடைபெறும் மஞ்சிவிரட்டுத் திருவிழாவைக் காண வருபவர்களை வீடுதோறும் மக்களெல்லாம் வாசலில் நின்றுகொண்டு `சாப்பிட வாங்க... சாப்பிட வாங்க’ என்று அழைத்து சாதிபேதம் பார்க்காமல் சைவ, அசைவ உணவுகள் பரிமாறுவது வழக்கம்.

`டேய் ராமு’

இந்த மஞ்சிவிரட்டுப்போட்டிகளுக்கெனக் காளைகளை வளர்த்துக்கொண்டிருக்கும் பூலோகத்தை, சிவகங்கை அருகே உள்ள இடையமேலூரில் சந்தித்தோம்.

``எனக்கு ஏழு வயசு இருக்கும்போது, என் சித்தப்பனோடு கருவன்குறிச்சியில நடந்த மஞ்சிவிரட்டுக்கு மாடு பிடிச்சுட்டுப் போனோம். அப்ப இருந்து இன்னிக்கு வரைக்கும் மஞ்சிவிரட்டுன்னா உசுரு. இன்னைக்கு வரைக்கும் மஞ்சிவிரட்டு மாடுகளை வளர்க்குறேன். நான் வளர்த்த காளை பேரு, ராமு. `டேய், ராமு...’ன்னு சொன்னா அப்படியே அமைதியா நின்னுடும். என் மருமகள் தவிர வேற யாரும் கிட்ட போக முடியாது. ரொம்ப வீரமானவன், விவேகமானவன்! பூலோகத்தோட மாடு மஞ்சிவிரட்டுக்கு வந்திருக்குன்னு தெரிஞ்சா போதும், கூட்டம் அப்படியே நின்னு வேடிக்கை பார்க்கும்.

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

எந்த மஞ்சிவிரட்டுலயும் பிடிபடாது. ராமு கால்ல சலங்கை மணியக் கட்டினா போதும், அது கண்ணுல இருந்து நீர் கொட்ட ஆரம்பிச்சுடும். போட்டிக்குப் போறோம்கிற ஆனந்தம். மஞ்சிவிரட்டுக்குப் போறதுக்குத் தயாராகி, தாரைதப்பட்டை, சலங்கை ஒலி கேட்கக் கேட்க, வீரம் கொப்புளிக்கும். நான் போய் போட்டி நடக்கிற தொழுவத்துல அவிழ்த்துவிடுறதுதான், எவன்கிட்டயும் பிடிபடாம என் வீட்டுக்கே வந்துடும். நான் ராமுக்கான பரிசுகளை வாங்கிட்டு, நிதானமா வீட்டுக்கு வந்து சேருவேன். இந்தத் தைமாசம் நடக்கும் மஞ்சிவிரட்டுக்கு இப்பவே 6,500 ரூபாய்க்கு மணி கயிறு தைச்சு வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன். அந்தக் காலத்துல கொடுத்த சாயத்துண்டுல இருந்து இப்ப கொடுத்த பட்டுவேட்டி வரைக்கும் என் ராமு எனக்கு வாங்கித் தந்த ஏகப்பட்ட பரிசு வீட்டுல இருக்குது’’ என்று பெருமையாகச் சொல்கிறார் பூலோகம்.

``எங்க கோனார் சமூகத்துல பொண்ணு கேட்டுப் போனா, கிடையில எத்தனை மாடு இருக்குன்னு கேட்டுட்டுத்தான் பொண்ணு கொடுப்பாங்க. கிடைமாடு நிறைய இருந்தாலே பெண் வீட்டார் தேடி வருவாங்க. அந்த அளவுக்கு லட்சுமி வீடு நிறைஞ்சு இருக்கும். நாங்க கிடைமாடு அதிகமா வெச்சிருந்தோம். அதுல 18 மஞ்சிவிரட்டு மாடுங்க வளர்த்தோம். இப்படி வளர்க்குற மஞ்சிவிரட்டு மாடுகளுக்கு எந்தப் பயிற்சியும் கொடுக்கிறது இல்லை’’ என்றபடி, தன் ராமுவைத் தட்டிக்கொடுக்கிறார் பூலோகம். ``எப்படி மஞ்சிவிரட்டுக் காளைன்னு கண்டுபிடிப்பீங்க?’’ என்றோம்.

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

``கன்னுக்குட்டியாக இருக்கும்போதே அதோட முகக்கூறு தெரியும். அப்படியே தனியா பிரிச்சு எடுத்துடுவோம். அதுலயும் தெரியலைன்னா… வளர்ந்த பிறகு வண்டிமாட்டுல மாட்டைப் பூட்டி கூடப் போகும்போது மூர்க்கத்தனமாவே எடக்குமடக்கு பண்ணும். அப்பவே மஞ்சிவிரட்டுக் காளைடான்னு பிரிச்சு வளர்க்க ஆரம்பிச்சிருவோம். இந்த மாடுகள் மேய்ச்சலுக்கு ஊர்க்குள்ள போகும்... வரும். இதுவரைக்கும் யாரையும் குத்திருச்சுன்னு சொன்னதா சரித்திரம் இல்லைப்பா’’ என்று அழுத்தமாகச் சொன்னார் பூலோகம். 

ஜல்லிக்கட்டு v/s மஞ்சிவிரட்டு

சரி, மஞ்சிவிரட்டுக்கும் ஜல்லிக்கட்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? அதைத்தெரிந்துகொள்ள வேலுச்சாமி அம்பலம் என்பவரைத் தேடி பிள்ளையார்பட்டி அருகேயிருக்கும் சிராவயலுக்குக் கிளம்பினோம். சுத்துப்பட்டி கிராமங்களுக்கு அம்பலக்காரராகவும், ஏழு தலைமுறையாகத் தனது சொந்தச் செலவில் சுமார் 100 ஏக்கர் நிலத்தில் மஞ்சிவிரட்டு நடத்திவருபவராகவும் இருக்கிறார்  வேலுச்சாமி அம்பலம். ஊருக்குள் நுழையும்போதே தான் வளர்த்த மஞ்சிவிரட்டு மாடு இறந்துபோனதன் அடையாளமாக, ஊர் மையத்தில் சிலை வைத்திருக்கிறார்.
 
``சங்ககால இலக்கியத்திலிருந்து என் முன்னோர்கள் சொன்னது வரைக்கும் முதலில் தோன்றியது மஞ்சிவிரட்டுதான். மஞ்சிவிரட்டு என்பது, கற்றாழைச்சாற்றைக் கொட்டாச்சியில் பிழிந்து அதில் ஒரு முழம் நூல் துண்டை நனைத்து மாட்டுக்கொம்பில் கட்டிவிடுவது. அந்தத் துணிக்குப் பெயர்தான் மஞ்சி. அன்றைக்கு மாட்டின் கொம்பில் கரும்பு, தேங்காய், சாயத்துண்டு, குற்றாலத்துண்டு, வேஷ்டி ஆகியவற்றைக் கட்டி, தொழுவத்திலிருந்து அவிழ்த்துவிடுவதுதான் வழக்கம். இன்று மஞ்சிவிரட்டு நடத்தினால் தங்கக்காசு, வெள்ளிக்காசு, கார், பைக் எனக் கொடுக்கிறார்கள். ஜல்லிக்கட்டுக் காளைகள் வாடிவாசலை விட்டு வெளியே வரும்போது மாடுபிடி வீரர்கள் வாடியின் பக்கவாட்டில் கூடி நின்று அதில் ஒரு வீரர் அடக்குவது ஜல்லிக்கட்டு. இது 100 மீட்டர் தூரத்துக்குள் முடிந்துவிடும். அதே நேரத்தில் மஞ்சிவிரட்டு நடக்கும் தொழுவத்தில் இருந்து போட்டிக்கு மாடு அவிழ்த்துவிட்டதும் முதல் 100 மீட்டர் தூரத்துக்கு மாட்டை வீரர்கள் யாரும் தொட மாட்டார்கள். அதற்குப் பின் மாடுபிடி வீரர்கள் நின்றுகொண்டு காளையை விடாமல் ஒருவர் திமிலைப் பிடித்து அணையும்(கட்டிப்பிடிக்கும்)போது மற்ற இரண்டு மூன்று வீரர்கள் அந்த மாட்டுக் கழுத்தில் கட்டிவிடப்பட்டிருக்கும் துண்டு, தங்கக்காசு, வெள்ளியால் ஆன நெற்றிப்பட்டை, ரூபாய் நோட்டுகள் அனைத்தையும் அவிழ்த்துவிடுவார்கள்.

“சாமீ... யாரையும் உன் கொம்பால குத்திடாதே!”

ஜல்லிக்கட்டு மாட்டை வேனில்தான் அழைத்துக்கொண்டு போகவேண்டும், வரவேண்டும். ஆனால், 40 மைல் தூரமாக இருந்தாலும் மஞ்சிவிரட்டு மாடு நடந்துதான் போகும்... நடந்தே வரும். போட்டி முடிந்ததும் நாங்கள் மாட்டைத் தேடவேண்டியதில்லை. நாங்கள் வீடு வந்து சேருவதற்குள் வீட்டுத் தொழுவத்துக்கு வந்து சேர்ந்துவிடும். அந்தக் காளைக்கு, வீட்டில் இருக்கும் பெண்கள் ஆரத்தி எடுத்து, பச்சரிசி, வெல்லம் கொடுத்து வரவேற்பார்கள்’’ என்று பெருமைப்பட சொன்னவரிடம்,  மாட்டுக்குச் சிலை வைத்த கதை கேட்டோம்.

தம்பியின் சிலை

``நான், `தம்பி’ என்ற ஒரு காளையை மூன்று மாதக் கன்னுக்குட்டியாக இருக்கும்போதே மதுரையில் இருந்து வாங்கி வந்து வளர்த்தேன். இந்தப் பகுதியில் எங்கே மஞ்சிவிரட்டு நடந்தாலும் `தம்பி’ போட்டி நடக்கும் இடத்தில் நிற்பான். 2007-ம் ஆண்டு தைமாதம் போட்டிக்குப் போய்விட்டு வந்த அடுத்த நாள் இறந்துவிட்டான். மஞ்சிவிரட்டு மாடு இறந்துபோனால் புதைக்கக் கூடாது என்பது ஐதீகம். அதன்படி காட்டுக்குக் கொண்டுபோய் போட்டுவிட்டு வந்தோம். பல மாதங்கள் கழித்து மண்டை ஓடு, கொம்போடு கிடந்தது. அதைக் கொண்டுவந்து 2011-ம் ஆண்டு அவன் நினைவாக சிலை வைத்தேன். அந்தச் சிலையின் கழுத்துப் பகுதியும் கொம்பும் தம்பியுடையது’’ என்று சொல்லும்போது அவருடைய கண்கள் கலங்க மௌனமாகிறார்.

``வெள்ளைக்காரன் ஆட்சிக்காலத்திலேயே மஞ்சிவிரட்டுக்குத் தடை விதித்திருக்கிறார்கள். அப்போது எங்கள் பாட்டன்மார்கள் வழக்கு நடத்தி, `அது எங்க தெய்வ வழிபாடு, தமிழர்களின் பண்பாடு’ எனச் சொல்லி, மஞ்சிவிரட்டு விளையாட்டை மீட்டுள்ளனர். அப்படிப்பட்ட விளையாட்டை அடுத்த தலைமுறை என்ன ஆனாலும் கைவிட்டுவிடக்கூடாது’’ என்று கோரிக்கையும் வைத்தார் வேலுச்சாமி.

கவலைப்படாதீங்க, நிச்சயம் விடமாட்டாங்க!

தெ.பாலமுருகன் - படங்கள்: சாய்தர்மராஜ்

கூட்டுறவுப்பட்டி கும்கி:

கூ
ட்டுறவுப்பட்டி, உசிலம்பட்டி, முனியாண்டிப்பட்டி என மூன்று கிராமங்களுக்கும் பாத்தியப்பட்ட கருப்பண்ணசாமி கோயில் காளைதான் `கும்கி.’ இந்தக் கும்கி காளை, ஊருக்காக மஞ்சிவிரட்டில் விளையாடி சோபா செட், ஃபேன், டிவி, குத்துவிளக்கு, மெத்தை, கட்டில் என நிறைய பரிசுப் பொருள்களை வாங்கிக் குவித்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட கும்கி, கூட்டுறவுப்பட்டி கிராமத்தில் இருக்கும் ரேணுகாவுக்கு மட்டுமே அடங்கி, அமைதியின் சொரூபமாய் நிற்கிறது.