Published:Updated:

என் ஊர்

பெரியார் நீச்சல் அடித்த பெரம்பலூர்...சி.ஆனந்தகுமார்படங்கள்: எம்.ராமசாமி

என் ஊர்

''பழங்காலத்துல பெரிய வனப்பகுதியாக இருந்திருக்கு எங்க ஊர். புலிகள் நிறைய இருக்குமாம். அதனால், அப்போ 'பெரும்புலியூர்’னுதான் அழைச்சு இருக்காங்க. இப்ப காடுகளும் புலிகளும் வழக்கொழிஞ்ச மாதிரி, ஊர்ப் பெயரும் வழக்கொழிஞ்சு பெரம்பலூர் ஆயிட்டு!'' - பெரம்பலூர் கதை சொல்லத் தொடங்கினார், சமூக சமத்துவ மக்கள் படையின் தலைவரும் எழுத்தாளருமான ப.சிவகாமி...

''எனக்கு விவரம் தெரிய ஆரம்பிச்ச காலத்திலேயே ஒரே பச்சைப் பசேல்னு இருக்கும் என் ஊர்.  வானம் பார்த்த விவசாயம் ஒரு பக்கம், ஏரிப் பாசன விவசாயம் ஒரு பக்கம். ஊரில் நாலு ஏரிகள். அதனால், விவசாயம் செழிப்பாகத்தான் இருந்தது. ஆனா, எல்லா நிலங்களும் ஆதிக்கச் சாதிக்காரர்கள் கையில்தான் இருந்தன. தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் அந்த நிலங்களைக் குத்தகை முறையில் சாகுபடி பண்ணிக்கிட்டு இருந் தாங்க. நெல்லை விளைவிச்சு ஆதிக்கச் சாதிக்காரங்கக்கிட்ட கொடுத் துட்டு, பதிலுக்கு சோளம், கம்பு வாங்கி சமைச்சாங்க. நெல்லுச் சோறு சமைச்சா குடும்பத்துக்குக் கட்டுப்படி ஆகாது அந்தக் காலத்தில். எங்கேயாவது விசேஷம்னா மட்டும்தான் நெல்லுச் சோறு சாப்பிட முடியும். இல்லாட்டி அமாவாசை அன்னைக்கு சமைப்பாங்க. அப்படி நெல் அரிசி சமைச்சாக்கூட வரகையும் சேர்த்து சமைச்சுச் சாப்பிடுறதுதான் எங்க ஊர் வழக்கம்.

என் ஊர்

அப்போதெல்லாம் பார்ப்பனர் அல்லாதவர்கள் ஊர் குளத்தில் தண்ணி எடுக்கக் கூடாதுங்கறது ஊர்க் கட்டுப்பாடு. தண்ணி வேணும்னா பார்ப்பனர்கள் மொண்டு ஊத்துவாங்க. மற்ற சாதிக்காரங்க எட்ட நின்னுதான் வாங்கிக் குடிச்சுட்டுப் போகணும். இந்த வழக்கத்தை, 1952-ல் பெரம்பலூருக்கு வந்த பெரியார்தான் மாற்றினார். பெரியார் வந்தப்ப குளத்தில் குதித்து நீச்சல் அடிச்சாராம். அதுக்கு அப்புறம்தான் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் குளத்தில் தண்ணீர் எடுக்கவே முடிஞ்சுது.

என் ஊர்

இந்த ஊரில் தலித் மக்கள் தலையெடுக்க எங்க அப்பா பழனிமுத்துவும் ஒரு காரணம். 1950-ல் இருந்து 57-வரைக்கும் அவர் எம்.எல்.ஏ. ஆக இருந்தார். எம்.எல்.ஏ-வாக ஜெயிச்சு அப்பா ஊருக்கு வந்தப்ப... பெரம்பலூர் தாலுகா ஆபீஸுக் குப் போயிருக்கார். அங்கு இருந்த தாசில்தார், அப்பா நாற்காலியில் உட்காரக் கூடாதுங்கிறதுக்காகவே நாற்காலியை அப்புறப்படுத்திட்டு அப்பாவை நிற்கவெச்சுப் பேசி இருக்கார். கோபப்பட்ட அப்பா, தாசில்தாரைச் செருப்பா லேயே அடிச்சிட்டார். எங்க சமூகத்தில் அன்றைக்குப் பெரிய எழுச்சியை உண்டாக்கின சம்பவம் அது. இந்தப் பகுதியில் தீண்டாமை, இரட்டைக் குவளை முறைனு பல விஷயங்களை ஒழிச்சவர் அப்பா.

ஊர்ல பெரிய கொண்டாட்டம்னா மாரியம் மன் கோயில் திருவிழாவைச் சொல்லலாம். காணும் பொங்கலுக்கு சங்குப்பேட்டை பக்கம் ஆண்கள் மாடு விரட்டுறதும் மாலையில பெண்கள் ஏரிக்கரையில தீ மூட்டி தீயைச் சுற்றி கும்மியடிப்பதும் பெரிய கொண்டாட்டம். ஆவாடை பூவாடை விழானு கொண்டாடுவோம். அந்தச் சந்தோஷங்கள் இன்றைக்கு இல்லை.

பெரம்பலூரைச் சுற்றித் தலித் மக்கள் பெரும்பான்மையாக இருந்தாலும் இன்றைக்குவரைக்கும் அவர்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் நடந்துக்கிட்டுதான் இருக்கு. ஆனா, எங்கப்பா ஆகட்டும், முதன்முதலாக பெரம்பலூர் மாவட்டமாக அறிவிக்கப்படக் காரணமாக இருந்த கலெக்டர் மலையப்பன் ஆகட்டும், முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ஆ.ராசா ஆகட்டும்... இந்த ஊரோட வளர்ச்சிக்குப் பெரிய அளவில் உழைத்ததில் தாழ்த்தப்பட்டவங்க பங்கு ரொம்ப முக்கியமானது.

என் ஊர்
என் ஊர்

எல்லா அடக்குமுறைகளையும் தாண்டி நாங்களும் வளர்ந்துக்கிட்டு இருக்கோம், ஊரும் வளர்ந்துக்கிட்டு இருக்கு!''

அடுத்த கட்டுரைக்கு