Published:Updated:

சரித்திர விலாஸ் - இன்றைய மெனு: பச்சைப்பயறு

பச்சைப்பயறு
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பச்சைப்பயறு

நவராத்திரி காலத்தில் எல்லோர் வீட்டிலும் இந்தப் பாசிப்பருப்பு (பச்சைப்பயறு) சுண்டல் கமகமக்கும்.

சரித்திர விலாஸ் - இன்றைய மெனு: பச்சைப்பயறு

நவராத்திரி காலத்தில் எல்லோர் வீட்டிலும் இந்தப் பாசிப்பருப்பு (பச்சைப்பயறு) சுண்டல் கமகமக்கும்.

Published:Updated:
பச்சைப்பயறு
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பச்சைப்பயறு
புலன்களை வென்ற புத்தர், ஒரு தானியத்தை ‘எந்தவிதக் குற்றமும் அற்ற உணவு’, ‘ஆன்மாவுக்கு உகந்த உணவு’ என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். புத்தரின் மெனுவிலும் அந்தத் தானியம் இருந்திருக்கிறது. அவர் தம் சீடர்களுக்கு அந்தத் தானியத்தைத் தினமும் உண்ணலாம் என்று பரிந்துரை செய்திருக்கிறார். அது, பச்சைப்பயறு. `மூங் தால்’ (Moong Dhal) அல்லது `முங் தால்’ (Mung Dhal).
விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

நவராத்திரி காலத்தில் எல்லோர் வீட்டிலும் இந்தப் பாசிப்பருப்பு (பச்சைப்பயறு) சுண்டல் கமகமக்கும். வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் தேங்காய்ப்பூ தூவிய பாசிப்பருப்பு சுண்டல் விநியோகிக்கப்படும்.

பச்சைப்பயறு என்பது முழுதாக இருக்கும் பயறு. இதை உடைத்தால் கிடைப்பதுதான் பாசிப்பருப்பு. இதைச் சிறுபருப்பு என்றும் அழைக்கிறார்கள். பச்சைப்பயறு என்பதை பாசிப்பயறு, சிறுபயறு என்கிற பெயர்களிலும் அழைக்கிறார்கள். பச்சைப்பயறின் தாவரவியல் பெயர் ‘விக்னா ராடியாட்டா’ (Vigna radiata). இது ஃபேபெசியே தாவரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது. உளுந்தும் இந்த இனத்தைச் சேர்ந்ததே.

பச்சைப்பயறின் பூர்வீகம் தெற்காசியக் கண்டம். இந்தியாதான் தாயகம். பாசி போன்ற இளம்பச்சை நிறத்தில் இருப்பதால் இதற்கு ‘பச்சைப்பயறு', `பாசிப்பயறு’ போன்ற பெயர்கள் தமிழில் அமைந்துள்ளன. பச்சைநிறத் தோலை நீக்கினால் இளமஞ்சள் நிற பருப்பைக்கொண்டது இது.

சம்ஸ்கிருதத்தில் ‘முட்கா’ என்ற பெயரில் பச்சைப்பயறு குறிக்கப்படுகிறது. இந்த முட்கா, `மாஷா' என்ற உளுந்து, `மசூரா’ என்ற மைசூர்பயறு ஆகிய மூன்றும் யஜுர் வேதத்தில் முக்கியமான தானியங்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றன. முட்கா என்ற சம்ஸ்கிருத சொல்லிலிருந்து உருவான `முங்’ அல்லது ‘முங் தால்’ என்ற பெயரில் பச்சைப்பயறு இந்தியில் குறிப்பிடப்படுகிறது. தெலுங்கில் `பெசர பப்பு’. கன்னடத்தில் `ஹெசரு பெலே’, மலையாளத்தில் `செறு பயறு’, பெங்காலியில் `முகர் தால்’.

சரித்திர விலாஸ் - இன்றைய மெனு: பச்சைப்பயறு

மத்தியப் பிரதேசத்தின் மகேஷ்வரில் நர்மதை நதிக்கரையோரமாக அமைந்துள்ள தொல்லியல் தளமான `நவ்டட்டுலி’ என்ற இடத்தில் கி.மு 1800-க்கும் கி.மு 1500-க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தைச் சேர்ந்த பச்சைப்பயறின் தொல் எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழகத்தின் திருப்பத்தூர் தாலுகாவில் அமைந்துள்ள தொல்லியல் தளமான பையனம்பள்ளியில் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்தைய பச்சைப் பயறின் படிமங்கள் கிடைத்துள்ளன.

தொல்லியல் ஆய்வுகளின்படி, ஹரப்பா நாகரிகம் பரவியிருந்த பஞ்சாப், ஹரியானாவின் சில பகுதிகளில் சுமார் 4,500 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட பச்சைப்பயறின் படிமங்களும், கர்நாடகாவின் சில பகுதிகளில் சுமார் 4000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட பச்சைப்பயறின் படிமங்களும் கிடைத்துள்ளன. ஆக, அப்போது முதலே இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் பச்சைப்பயறு விவசாயம் நடந்துள்ளது தெரியவருகிறது. ஆனால், வட இந்தியாவிலும் தென்னிந்தியாவிலும் வேறு ரக பச்சைப்பயறு விவசாயம் நடைபெற்றுள்ளது என்றும், தென்னிந்திய ரக பச்சைப்பயறானது சற்றே பெரியதாக இருந்ததாகவும் ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

இந்தியாவிலிருந்து சீனாவுக்கும், தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பிற பகுதி களுக்கும் பச்சைப்பயறின் பரவல் நடந்திருக்கிறது. தாய்லாந்தின் தெற்குப் பகுதியிலுள்ள தொல்லியல் தளம் ஒன்றில் சுமார் 2200 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட படிமங்கள் கிடைத்துள்ளன. ஆக, அதற்கு முன்பே பரவல் நடந்திருப்பது உறுதியாகிறது. ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தில் தான்சானியாவுக்குக் கிழக்கில் அமைந்திருக்கும் பெம்பா தீவில் கி.பி 9-ம் நூற்றாண்டில் `ஸ்வாஹில்’ என்ற இன மக்கள், பச்சைப் பயறு வணிகம் செய்ததற்கான ஆதாரங்கள் உள்ளன.

12-ம் நூற்றாண்டில் காஷ்மீரில் பிறந்து வாழ்ந்த அறிஞர் கல்ஹனா. அவர் கி.பி 1148-ம் ஆண்டில் எழுதி வெளியிட்ட நூல் ராஜதரங்கிணி. இந்த நூலில் கல்ஹனா, பச்சைப்பயறு ‘இழிவான உணவு’ என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால், கி.மு 12-க்கும் கி.மு 6-ம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் வாழ்ந்ததாகக் கருதப்படும் அறுவை சிகிச்சையின் தந்தை என்றழைக்கப்படும் மருத்துவ மேதையான சுஷ்ருதர், ‘மிக நல்ல உணவு, குழந்தைகளுக்குக்கூட தினமும் கொடுக்கலாம்’ என்று பரிந்துரைத்துள்ளார். அதேபோல வேத காலம் தொடங்கி இந்தக் காலம் வரை இந்தியாவெங்கும் முக்கியமான உணவாகத்தான் இருந்து வருகிறது.

சரித்திர விலாஸ் - இன்றைய மெனு: பச்சைப்பயறு

பொதுவாக, ஆயுர்வேதம் பல தானியங்களை உடலின் வாதத் தன்மையை அதிகரிக்கும் என்று பட்டியலிடுகிறது. அந்தப் பட்டியலில் பச்சைப்பயறு கிடையாது. பண்டைய ஆயுர்வேத மருத்துவ நூலான `சரஹசம்ஹிதை’யில் மருத்துவக் குணங்கள் கொண்டதாகப் பாசிப்பருப்புச்சாறு, யுசா என்ற பெயரில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. பழைமையான கன்னட இலக்கிய நூல்களில் காய்கறிகளுடன் சேர்த்துச் சமைக்கப்பட்ட பாசிப்பருப்பு உணவை `மெலோகரா’ என்ற பெயரில் அழைத்திருக்கிறார்கள். கி.பி 1520-ம் ஆண்டைச் சேர்ந்த ‘வரணகா சமுச்சயா’ என்ற குஜராத்திய மொழி நூலில் பாசிப்பருப்பு கொண்டு செய்யப்பட்ட லட்டு பற்றிக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

14-ம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவுக்கு வந்து சென்ற மொராக்கோ நாட்டுப்பயணியான இபின் பதூதா, இங்கே அரிசியுடன் பாசிப்பருப்பு கொண்டு செய்யப்பட்ட கிச்சடியை உண்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 15-ம் நூற்றாண்டில் பெர்சியத் தூதுவராக இந்தியாவுக்கு வந்து சென்ற அப்த்-அல்-ரஸாக் என்பவரும் பாசிப்பருப்பு கிச்சடி குறித்து எழுதியுள்ளார். 17-ம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவுக்கு அடிக்கடி வந்து சென்ற பிரெஞ்சு வைர வியாபாரியும் பயணியுமான தாவர்னியர் - அரிசி, பாசிப்பருப்பு, வெண்ணெய் எல்லாம் கலந்து செய்த ருசியான கிச்சடியை ஒருமுறை இரவு உணவாக உண்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். வட இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, `முங் தால் கிச்சடி’ என்பது பல நூற்றாண்டுகளாக மக்கள் விரும்பும் முக்கிய உணவாக இருந்து வருகிறது.

உணவும் கலாசாரமும்

தமிழகம், ஆந்திரம், தெலங்கானா பகுதிகளில் தேங்காய்ப்பூ சேர்த்த பச்சைப்பயறு சுண்டல் மக்களால் விரும்பி உண்ணப்படுகிறது. நவராத்திரி நாள்களிலும் பிற விசேஷங்களிலும் வீடுகளில், கோயில்களில் பிரசாதமாகவும் இது செய்யப்படுகிறது.

தென்மாவட்டங்களில் ‘பயறு அவித்தல்’ என்பது இறந்ததைக் குறிப்பதாகிறது. பச்சைப் பயறு, அகத்திக்கீரை இரண்டும் இறந்தவருக்குப் படைக்கப்படும் உணவாக இருக்கிறது. துக்க வீடுகளில் ‘கிழமை’ அனுசரிக்கும்போது பச்சைப்பயறு விநியோகிக்கும் வழக்கமும் சிலரிடம் இருக்கிறது.

கேரள மக்கள் புட்டுடனோ, கஞ்சியுடனோ அவித்த பச்சைப்பயறு சேர்த்து உண்கிறார்கள். பாசிப்பருப்பு, அரிசி, உப்பு, மிளகு, நெய் சேர்த்து செய்யப்படும் பொங்கல் தென்னிந்திய மக்களின் காலை உணவுகளில் முக்கியமானது. மதிய உணவுக்கான பச்சைப்பயறு கொண்டு குழம்பு சமைப்பதும் சில பகுதிகளில் வழக்கத்தில் உண்டு.

ஆந்திரம் மற்றும் ராஜஸ்தான் உணவுக் கலாசாரத்தில் பாசிப்பருப்பை 6 முதல் 12 மணிநேரம் வரை ஊறவைத்து, உப்பு, இஞ்சி சேர்த்து மையாக அரைத்து, சுட்டு உண்ணும் பெசரெட்டு தோசை முக்கியமான உணவு. கேரளாவின் திருவிதாங்கூர் பகுதியில் துவரம்பருப்பைவிட, பாசிப்பருப்புதான் பிரதானமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பாசிப்பருப்பு, வெல்லம், தேங்காய்ப்பால் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் பாயசம் கேரளாவின் அடிபொலி இனிப்பு.

சீனாவில் பல்வேறு வகை உணவுக் கலாசாரங்கள் உண்டு. அதில் தென்கிழக்கு சீனாவைச் சேர்ந்த காண்டோனீஸ் இன மக்களின் கலாசாரத்தில் உணவுக்குப் பிறகு, பரிமாறப்படும் இனிப்பு சூப் போன்ற பானம் `தாங் சூய்’. இதன் தயாரிப்பில் பாசிப்பருப்பும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. `டிராகன் போட் ஃபெஸ்டிவல்’ - இது சீனாவின் பாரம்பர்ய விழாக்களில் ஒன்று. இந்த விழாவுக்கான உணவு தயாரிப்பில் பாசிப்பருப்பு முக்கியமான ஒன்றாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

முளைகட்டிய பச்சைப்பயறு கொண்டு சமைப்பதும் உலக அளவில் பல்வேறு உணவுக் கலாசாரங்களில் வழக்கத்தில் உள்ளது. முளைகட்டிய பச்சைப்பயறு, சாலட்களில் பெருமளவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சீனாவில் முளைகட்டிய பச்சைப்பயறு இஞ்சி, பூண்டு, வெங்காயம், கருவாடு ஆகியவற்றைச் சேர்த்து எண்ணெயில் வதக்கி உண்ணும் வழக்கம் இருக்கிறது. `லும்பியா’ என்ற ரோல், முளைகட்டிய பச்சைப்பயறு சேர்த்து பிலிப்பைன்ஸ் மக்கள் செய்யும் அசைவ உணவு.

`பெரானகன்’ என்பவர்கள் பினாங்கில் முதன் முதலில் குடியேறிய சீனர்கள். இவர்களுடைய உணவுக் கலாசாரம் மலேசியர்களிடமிருந்து வேறுபட்டிருக்கிறது. பெரானகன் சமையலில் முளைகட்டிய பச்சைப்பயறு முக்கியமானது. நூடுல்ஸ், முளைகட்டிய பச்சைப்பயறு, முட்டை, இறைச்சி எல்லாம் சேர்த்துச் செய்யப்படும் ‘மீ ரூபஸ்’ என்ற பதார்த்தம் முக்கியமானது.

தெற்காசிய நாடுகளில் பச்சைப்பயறு கொண்டு தயாரிக்கப்படும் நூடுல்ஸ்களும் புழக்கத்தில் உள்ளன. `செலோபன் நூடுல்ஸ்’ என்பது பச்சைப்பயறு மாவிலுள்ள ஸ்டார்ச் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் நூடுல்ஸ் வகை. இந்தப் பச்சைப்பயறு ஸ்டார்ச் கொண்டு சீனாவில் ஒருவித ஜெல்லியும் தயாரிக்கப்படுகிறது.

ஆப்பிரிக்க நாடுகள் சிலவற்றிலும் பச்சைப்பயறு உணவுக் கலாசாரத்தில் இடம்பிடித்துள்ளது. ஐரோப்பிய, அமெரிக்க நாடுகளின் உணவுக் கலாசாரத்தில் பச்சைப்பயறின் பங்கு மிகவும் குறைவே.

உலக அளவில் 90 சதவிகிதம் பச்சைப்பயறு உற்பத்தி ஆசியாவில்தான் நடக்கிறது. அதில் 50 சதவிகிதத்துக்கும் அதிகமான உற்பத்தி இந்தியாவில்தான் நடைபெறுகிறது. ஆனால், இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பச்சைப்பயறு இந்தியர்களின் தேவைக்கே சரியாக இருக்கிறது என்பது முக்கியமான தகவல்.