Published:Updated:

மூன்று வேளாண் சட்டங்கள்... நன்மையா, தீமையா? கேள்விகளும் பதில்களும்! #FAQ

விவசாயிகள் போராட்டம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
விவசாயிகள் போராட்டம்

விளக்கம்

மூன்று வேளாண் சட்டங்கள்... நன்மையா, தீமையா? கேள்விகளும் பதில்களும்! #FAQ

விளக்கம்

Published:Updated:
விவசாயிகள் போராட்டம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
விவசாயிகள் போராட்டம்

த்திய அரசு கொண்டு வந்த மூன்று வேளாண் சட்டங்களுக்கு எதிரான விவசாயிகள் போராட்டம் 100 நாள்களைக் கடந்துவிட்டன. ஆனால், இன்றைக்கும் வேளாண் சட்டங்களால் விவசாயிகளுக்கு நன்மையா, தீமையா? எதுவும் புரியவில்லையே என்ற குழப்பத்தில் அநேகம் பேர் இருக்கிறார்கள். இந்நிலையில், நடுநிலை மனப்பான்மையோடு வேளாண் சட்டங்கள் பற்றிய புரிதலை ஏற்படுத்துவதே இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம். மக்களின் மனதில் எழும் கேள்விகளும்... அதற்கான விளக்கங்களும் கடந்த இதழில் இடம்பெற்றது. அதன் தொடர்ச்சி இங்கே இடம்பெறுகிறது.

கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள், ஏ.பி.எம்.சி-களை அகற்ற மாட்டார்கள் என்று அரசு கூறுகிறதே?

இந்தப் புதிய சட்டங்கள் கட்டுப்பாடற்ற இலவச சந்தைகளைத் திறக்கும். அங்கு தனியார் பெரு நிறுவனங்களின் ஆதிக்கம் அதிகமாகும். ஏற்கெனவே உள்ள சந்தை, இந்தப் புதிய சந்தைகள் என இரண்டு சந்தைகள் இருக்கும். ஒன்று ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது. மற்றொன்று ஒழுங்குப்படுத்தப்படாதது. கமிஷன் மற்றும் ஒழுங்குமுறைகளைத் தவிர்ப்பதற்காக ஏ.பி.எம்.சி யார்டுகளில் உள்ள முகவர்கள்கூடக் கட்டுப்பாடற்ற சந்தைகளுக்குச் செல்வார்கள். ஒரு கட்டத்தில் ஏ.பி.எம்.சி யார்டுகளில் ஆளே இருக்க மாட்டார்கள். இப்போது புரிகிறதா? அரசு ஏ.பி.எம்.சியை அகற்றாது. ஆனால், அது தானாகவேஅழிந்துவிடும். கார்ப்பரேட்டுகளுக்காக அரசாங்கம் அதைச் செயல்படுத்துகிறது.

மண்டி
மண்டி


பிரச்னைகள் வரும்போது மாநில அரசுகள் தலையிட முடியுமா?

மத்திய அரசு பல்வேறு பிரிவுகளுக்கு உட்பட்டு மாநில அரசின் அதிகாரங்களைப் பறிக்கிறது. இதனால் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பைச் சீர்குலைக்கிறது. மேலும், மாநில அதிகாரங்களில் தலையிடுகிறது. வர்த்தகர்களைப் பதிவு செய்வதற்கான அதிகாரத்தை மாநில அரசுக்குத் தருவதாக மத்திய அரசு கூறுகிறது. அதேசமயம், மண்டிகளுக்கு வெளியே விவசாய வர்த்தகத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான மாநில அரசின் அதிகாரத்தைச் சட்டங்கள் பறித்துவிட்டன. மாநில அரசு அதிகாரமற்ற அமைப்பாகவே இருக்கும்.

எம்.எஸ்.பி தொடர்வதற்கு அரசாங்கம் உறுதியளிக்கிறதே?

எம்.எஸ்.பி என்னும் குறைந்தபட்ச ஆதார விலைக்கு வாய் வழி உத்தரவாதம் கொடுக்கிறது அரசு. உண்மையில் அது, தற்போதைய கொள்முதல் தொடரும் என்பதற்கான உறுதி மட்டுமே. விவசாயிகள் கேட்பது, ‘எழுத்துபூர்வ உத்தரவாதம்’ அல்ல. சட்டபூர்வ உத்தரவாதம் கேட்கிறார்கள். மேலும், நெல் மற்றும் கோதுமைக்கு மட்டுமல்லாமல், அனைத்து பயிர்களுக்கும் குறைந்தபட்ச ஆதார விலை கேட்கிறார்கள் விவசாயிகள். சட்டபூர்வ உத்தரவாதம் கிடைத்தால் பெரும் வணிக நிறுவனங்களால் அதை மீற முடியாது. பரிந்துரைக்கப்பட்ட குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலைக்குக் கீழே பொருள்களை வாங்க முடியாது. அதனால்தான் சட்டபூர்வமாகக் கேட்கிறார்கள் விவசாயிகள்.

சந்தை
சந்தை

ஒப்பந்த விவசாயச் சட்டம் என்ன சொல்கிறது?

இது கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு உதவுவதற் காகவே மிகவும் தெளிவாக வடிவமைக் கப்பட்டுள்ளது. ஒரு சுதந்திர சந்தைக்கான ஏற்பாடு. கார்ப்பரேட்களுக்குப் பிணைப்பு அல்லது பொறுப்பு இல்லை. ஒப்பந்தத்தில் கொடுத்த உத்தரவாதத்துக்கு எதிராக நிறுவனங்கள் செயல்பட்டால் என்ன தண்டனை என்ற விவரங்களே இல்லை. கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளுக்கு எதிராக விவசாயிகள் நீதிமன்றத்துக்குப் போய் என்ன செய்ய முடியும்?

நிறுவனங்கள் ஒப்பந்த விவசாயத்தில் ஈடுபட்டாலும் அவற்றின் ஒப்பந்தங்களைப் பதிவு செய்யாவிட்டால் என்ன ஆகும்? ஒப்பந்தத்தை அமல்படுத்துவதில் பலவீனமான கட்சியாக இருக்கும் விவசாயிகளுக்கு என்ன பாதுகாப்புகள் உள்ளன? ஒப்பந்த நிறுவனங்களால் வழங்கப்பட்ட தவறான உள்ளீடுகளால் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு அல்லது பூச்சித் தாக்குதல்கள் மற்றும் இயற்கைப் பேரழிவுகளால் பயிர் இழப்பைச் சந்திக்கும் விவசாயிகளுக்கு என்ன பாதுகாப்பு? சமீபத்தில் உருளைக்கிழங்கு விவசாயிகள் மீது பெப்சி நிறுவனம் தொடுத்ததுபோல் வ‌ழக்கு தொடுப்பதிலிருந்து விவசாயிகளுக்கு என்ன பாதுகாப்பு? இந்தப் பிரச்னைகள் எதுவும் கவனிக்கப்படவில்லை. ஏற்கெனவே வலுவாக இருக்கும் கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு மேலும் வலு சேர்க்க‌ மட்டுமே வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு சட்டம்.

‘‘எம்.எஸ்.பி குறித்து விவசாயிகள் கேட்பது, ‘எழுத்துபூர்வ உத்தரவாதம்’ அல்ல. சட்டபூர்வ உத்தரவாதம் கேட்கிறார்கள்.’’


மூன்றாவது சட்டமான அத்தியாவசிய பொருள்கள் சட்டத்தில் சில திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளனவே, அதிலும் சிக்கல்கள் உள்ளதா?

பழைய சட்டத்தில் அவர்கள் கொண்டு வந்த மிகவும் சுவாரஸ்யமான திருத்தம் அது! அத்தியாவசிய பொருள்கள் சட்டம், வர்த்தகர்கள் உணவுப் பொருள்களை அளவுக்கு அதிகமாக பதுக்கி வைப்பதைத் தடுப்பதை‌ உறுதி செய்தது. இப்போது இந்தப் புதிய திருத்தம் அதானி & அம்பானி போன்ற பெரும் தனியார் நிறுவனங்களை அவர்கள் கட்டியெழுப்பியுள்ள பிரமாண்டமான கிடங்குகளில் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சேமிக்க அனுமதிக்கிறது. பிறகு, விவசாயிகளையும் நுகர்வோரையும் பாதிக்கும் வகையில், அவர்களின் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப விளைபொருளின் வரத்தைப் பொறுத்து, விலையை ஏற்றி இறக்கி கொள்ளை லாபம் சம்பாதிக்கலாம்.

இந்த மூன்று வேளாண் சட்டங்களையும் மொத்தமாகப் பார்க்க வேண்டும். இது மொத்தமாக கார்ப்பரேட் நிறுவனங்க‌ளுக்காக மட்டுமே உருவாக்கப்பட்டது. இந்தப் பெரும் தனியார் அரக்க கம்பெனிகள் விருப்பப்படி ஒப்பந்தம் செய்யவும், விவசாயிகளுக்கு அவர்கள் விரும்புவதை வளர்க்கவும், எவ்வளவு காலம் வேண்டுமானாலும் சேமித்து வைக்கவும், எந்தவொரு கட்டுப்பாடும் இல்லாமல் எந்த விலையிலும் எங்கு வேண்டுமானாலும் விற்கவும் உதவுவதற்காகவே இந்தச் சட்டங்கள். சில அறிஞர்கள் சொல்வதுபோல் மூன்று சட்டங்களும் வர்த்தகப் பகுதி பரிவர்த்தனைகள், ஒப்பந்த வேளாண்மை மற்றும் இருப்பு ஆகியவற்றை ஒழுங்குமுறைய‌ற்ற முறையில் கண்ணுக்குத் தெரியாதவாறு மறைத்து வைக்கின்றன.

விவசாயிகள் போராட்டம்
விவசாயிகள் போராட்டம்



இந்தப் புதிய சட்டங்களுக்குப் பிறகு, விவசாயிகள் எங்கும் விளைபொருள்களை விற்கலாமே?

இது ஏற்கெனவே அமலில் இருப்பதுதான். மாநிலங்கள் விட்டு மாநிலங்கள் கொண்டு சென்று விற்பனை செய்யும்போது செஸ் வரி செலுத்த வேண்டும். தற்போது அது நீக்கப்பட்டுள்ளது. இதிலுள்ள நடைமுறை யதார்த்தம் என்னவென்றால், விளைபொருள்களை மாநிலம் விட்டு மாநிலம் கொண்டு சென்று விற்பனை செய்ய விவசாயிகள் முயற்சி செய்வதில்லை. அதைச் செய்வ தெல்லாம் வணிகர்கள்தாம். ஆக, ஏற்கெனவே இருக்கும் ஒன்றைப் புதிதுபோலக் காட்டுகிறார்கள்.

விவசாயிகள் வரி செலுத்துவதில்லை என்ற கருத்து நிலவுகிறதே?

மிகப்பெரிய நகைச்சுவை. விவசாயிகள் எந்தப் பொருளை வாங்கினாலும், நம் அனைவரையும் போல மறைமுக வரிகளைச் செலுத்துகிறார்கள். விவசாயிகளுக்கு மேலும் பல செலவினங்கள் உண்டு. நீர்ப் பாசனத்துக்கு போர்வெல்கள் மற்றும் அதன் பராமரிப்பு போன்ற பல விஷயங்களுக்கும் பணம் செலுத்த வேண்டும்.

இதற்கு மேல் அவர்கள் ஒருபோதும் சரியான விலையை நிர்ணயிக்கவோ, செலவுகளை முறையாகக் கணக்கிடுவதோ இல்லை. அவர்களது குடும்ப உழைப்பையும் கணக்கிடப்படுவதில்லை.‌

வருமான வரி செலுத்துவதற்கு அவர்கள் முதலில் வரி செலுத்தும் அளவுக்கான வருமானத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஆம், விவசாய நடவடிக்கைகளின் வருமானத்துக்கு வரி விதிக்கப்படவில்லை. எப்படியிருந்தாலும், வரி செலுத்த போதுமான வருமானம் யாருக்குக் கிடைக்கும் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? பெரிய நிலம் வைத்திருக்கும் பெரிய பணக்கார விவசாயிகள். ( இந்தியாவில் 86 சதவிகித விவசாயிகளுக்கு 4 ஏக்கருக்கும் குறைவாகத்தான், நிலம் உள்ளது) ஆனால், உண்மையில் வரி தள்ளுபடி, வங்கிக் கடன்கள் தள்ளுபடி, நிலம், மின்சாரம், பெரும் நிலப் பரப்பு என எல்லாவற்றிலும் மானியம் பெறுவது பெரு நிறுவனங்களே. ஆனால், இந்த அவதூறுக்கு ஆளாகியிருப்பது பாவம் நம் விவசாயிகள்தாம்.

அனந்து
அனந்து

இப்போது சொல்லுங்கள் மூன்று வேளாண் சட்டங்கள் மூலம் உண்மையாகவே விவசாயிகளுக்கு நன்மை கிடைக்குமா?இது, கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு உதவுவதற்காகவே மிகவும் தெளிவாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மாநிலம் விட்டு மாநிலம் விளைபொருள்களில் கொண்டு சென்று விற்பனை செய்ய விவசாயிகள் முயற்சி செய்வதில்லை. அதைச் செய்வதெல்லாம் வணிகர்கள்தாம்.

இப்போது சொல்லுங்கள் மூன்று வேளாண் சட்டங்கள் மூலம் உண்மையாகவே விவசாயிகளுக்கு நன்மை கிடைக்குமா?

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism