Published:Updated:

மொத்தம் 39... செயல்படுபவை 14 தான்! - கோடிக்கணக்கில் நிதியை விழுங்குகிறதா ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்?

தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம்

அம்பலம்

மொத்தம் 39... செயல்படுபவை 14 தான்! - கோடிக்கணக்கில் நிதியை விழுங்குகிறதா ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்?

அம்பலம்

Published:Updated:
தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம்

மிழகத்தில், கோயம்புத்தூர் தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தின் கிளைகளாக விவசாயிகளின் நேரடிப் பயன்பாட்டுக்காகத் தமிழ்நாடு முழுவதும் 39 இடங்களில் வேளாண்மை ஆராய்ச்சி நிலையங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. இதில், ‘எந்தெந்த ஆராய்ச்சி நிலையங்களில் எத்தனை ரகங்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன? கடந்த 2020-21-ம் நிதியாண்டில் ஒவ்வொரு ஆராய்ச்சி நிலையத்துக்கும் ஒதுக்கப்பட்ட தொகை எவ்வளவு’ எனத் தூத்துக்குடி மாவட்டம் எட்டயபுரத்தைச் சேர்ந்த, ‘எட்டயபுரம் பகுதி விவசாய மக்கள் சபை’யின் தலைவர் காஜாமைதீன் தகவல் அறியும் உரிமைச்சட்டத்தின் கீழ் பதில் கேட்டு மனு அனுப்பியிருந்தார்.

அவருக்குப் பல்கலைக்கழகம் சார்பில் பதில் அளிக்கப்பட்டது. அதில், ‘கோயம்புத்தூர் வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் உள்ள 39 ஆராய்ச்சி நிலையங்களில் 14 ஆராய்ச்சி நிலையங்கள் மூலமாகப் பல ரகங்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. மீதமுள்ள 25 ஆராய்ச்சி நிலையங்களில் இதுவரை எந்த ரகமும் வெளியிடப்படவில்லை’ எனத் தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தின் ஆராய்ச்சி இயக்குநர் அலுவலகம் (பொதுத்தகவல் அலுவலர் முனைவர். கிறிஸ்தோபர் லூர்துராஜ்) பதில் அளித்துள்ளது. இந்தப் பதில் மூலமாக ‘ஆராய்ச்சி நிலையங்களில் ஆராய்ச்சிப் பணிகள் நடக்கிறதா, இல்லையா’ என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது.

ஆர்.டி.ஐ தகவலுடன் காஜாமைதீன்
ஆர்.டி.ஐ தகவலுடன் காஜாமைதீன்

வெள்ளைச் சோளத்தை மானாவாரிக்கு மாற்றிய கோவில்பட்டி

இதுகுறித்து, ‘எட்டயபுரம் பகுதி விவசாய மக்கள் சபை’யின் தலைவர் காஜாமைதீனிடம் பேசினோம், “வேளாண்மை ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் முக்கியப் பணியே அந்தந்தப் பகுதிகளுக்கு ஏற்ற விதை ரகங்களைக் கண்டுபிடிப்பது, வெளியிடுவது, பயிர்களில் பூச்சித் தாக்குதல், நோய்த்தாக்குதலுக்குத் தீர்வு அளிப்பதுதான். ஒரு காலத்துல வெள்ளைச் சோளம் இறவைப் பயிராக மட்டுமே இருந்தது. அதை, மானாவாரிக்கு ஏற்ற ரகமாக ‘நெட்டைச் சோளம், ‘குட்டைச் சோளம்’னு சோள வித்துக்களைக் கண்டு பிடிச்சது கோவில்பட்டி வேளாண் ஆராய்ச்சி நிலையம். இதனால, மானாவாரி விவசாயி களும் சோளம் விதைச்சு, நல்ல மகசூல் எடுக்க முடிஞ்சது.

இதேபோல, தமிழ்நாட்டுல இருக்க மற்ற ஆராய்ச்சி நிலையங்கள் என்னென்ன ரகங்களை அறிமுகப்படுத்தியிருக்குனு தெரிஞ்சிக்குறதுக்காகத் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் கோயம்புத்தூர்ல உள்ள தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக் கழகத்துக்கொரு மனு அனுப்பினேன். மூணு தடவை அனுப்பியும் எந்தப் பதிலும் இல்ல. இந்தத் தடவை அனுப்புவோம். பதில் வரலைன்னா நீதிமன்றம் போகலாம்னு நினைச்சுகிட்டு, நாலாவது தடவை மனு அனுப்பினேன். அதுக்கு பதில் வந்துச்சு.

அறிக்கை மூலம் கிடைத்த அதிர்ச்சி

அந்தப் பதில் அறிக்கையை வாசிச்சப்பவே ஆராய்ச்சி நிலையங்கள் மேல வெச்சிருந்த நம்பிக்கை போயிடுச்சு. தூத்துக்குடி, திருநெல்வேலி, கன்னியாகுமரி, விருதுநகர், ராமநாதபுரம், தேனி, திண்டுக்கல், புதுக்கோட்டை, தஞ்சாவூர், ஈரோடு, கிருஷ்ணகிரி, திருவள்ளூர், திருவண்ணாமலை ஆகிய 13 மாவட்டங்கள்ல இருக்க 14 ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்ல மட்டும்தான் இதுவரைக்கும் புதிய பயிர் ரகங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டிருக்கு.

வேலை செய்றவங்களுக்கு வேலையைக் கொடு! சும்மா இருப்பவங்களுக்குச் சம்பளத்தைக் கொடு!

மீதமுள்ள 25 ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்ல எந்த ரகமும் கண்டுபிடிக்கப்படல. இதுல இன்னோர் அதிர்ச்சித் தகவல் ரகங்கள் வெளியிடப்பட்ட 14 ஆராய்ச்சி நிலையங் களுக்குப் போன நிதியாண்டுல (2020-21) ஒதுக்கப்பட்ட தொகை ரூ.31 கோடி. ஆனா, எந்த ரகமும் கண்டுபிடிக்கப்படாத மற்ற 25 ஆராய்ச்சி நிலையங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட தொகை ரூ.33 கோடி.

பல பகுதிகள்ல அந்தந்தப் பகுதி அமைச்சர்கள், அவங்க பேரு நிலைச்சிருக் கணும்ங்கிற எண்ணத்துல ஆராய்ச்சி நிலையம் தேவைப்படும் இடத்தில் அமைக்காம, சம்பந்தமே இல்லாம வேற பகுதியில அமைச்சிருக்காங்க. இதனால, விவசாயிகளுக்கு எந்தப் பலனுமே இல்ல.

தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம்
தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம்


இருக்க வேண்டிய இடத்தில் இருக்காது

தென்காசி மாவட்டம், வாசுதேவநல்லூர் தொகுதிக்குட்பட்ட புளியங்குடியில்தான் எலுமிச்சைச் சாகுபடி அதிகம். தமிழகத்திலேயே எலுமிச்சைக்கான தனி மார்க்கெட்டும் அங்கதான் இருக்கு. அதனாலதான், புளியங்குடியை ‘லெமன் சிட்டி’னும் சொல்றாங்க.

ஆனா, அங்க அமைக்க வேண்டிய எலுமிச்சை ஆராய்ச்சி நிலையத்தை 20 கி.மீ. தள்ளியிருக்கச் சங்கரன்கோவில்ல ஆரம்பிச்சு என்ன பயன்? அந்தப் பகுதியில் விளையுற எலுமிச்சை ரகங்களை மேம்படுத்த புளியங்குடியைச் சேர்ந்த முன்னோடி இயற்கை விவசாயி அந்தோணிசாமி எடுத்த முயற்சிகள்ல 10 சதவிகிதத்தைக்கூட இந்த ஆராய்ச்சி நிலையம் செய்யல.

கழுதை தேய்ஞ்சு கட்டெறும்பான கணக்கா, இப்ப நாலஞ்சு வருஷமாகவே புது ரகங்கள் வெளியீடு குறைஞ்சு போச்சு. ஆராய்ச்சிக்காக அரசு அதிக நிதி கொடுத்தும், ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்ல ஆராய்ச்சிகள முழுமையா நடக்கல. ஒண்ணு, ரெண்டு ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்ல எந்த ரகமும் வெளியிடப் படலன்னு சொன்னா பரவாயில்ல. 39 ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்ல 25 ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்லயும் எந்த ரகமும் கண்டு பிடிக்கப்படலன்னு சொன்னா, அங்க ஆராய்ச்சிப்பணிகள் நடைபெறுதான்னு சந்தேகமா இருக்கு.

தனியார் கல்லூரிகள் மீது கரிசனம்

தனியார் வேளாண்மைக் கல்லூரிகளின் எண்ணிக்கையையும், அதில் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்துறதுலதான் வேளாண் பல்கலைக்கழகம் அதிக கவனம் செலுத்துது. அதே நேரத்தில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடுகிற பேராசிரியர்களை, அவங்க எந்தத் துறையில் வல்லுநர்களாக இருக்கிறாங்களோ, அதுக்கு ஏற்ற மாதிரி ஆராய்ச்சிப் பணிகள்ல ஈடுபடுத்துறதில்ல. அவங்களை, சம்பந்தமே இல்லாத ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்ல பணியமர்த்துறது, ஆராய்ச்சிகளே நடக்காத வேளாண் அறிவியல் மையத்தில் பணி, கல்லூரிகள்ல வகுப்புகள் எடுக்கப் பந்தாடப் படுறது, ஆராய்ச்சியில் ஆர்வமில்லாத பேராசிரியர்களை ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் பணியமர்த்துவது மாதிரியான காரணங் களாலதான் ஆராய்ச்சி நிலையங்கள்ல முழுமையான ஆராய்ச்சிகள் நடக்குறதில்ல. அதனால புதிய ரகங்களை வெளியிட முடியல. இதை அரசு கவனத்தில் எடுத்துக் கணும்.

காஜாமைதீன்
காஜாமைதீன்


விவசாயிகளை ஆலோசனைக் குழுவில் சேர்க்க வேண்டும்

ஒவ்வோர் ஆராய்ச்சி நிலையத்திலும் அந்தந்தப் பகுதியில் இருக்க அனுபவமுள்ள முன்னோடி விவசாயிகளை ஆலோசனைக்குழு உறுப்பினர்களாக நியமிக்கணும். ஏன்னா, விவசாயிகளின் தேவை, எதிர்பார்ப்பு, ஆதங்கம், தொலைநோக்குப்பார்வை எல்லாமே ஒரு விவசாயிக்கு மட்டும்தான் தெரியும்” என்று சொல்லி முடித்தார்.

ஆராய்ச்சி முடிவுகளை உடனே சொல்லிவிட முடியாது

இதுகுறித்துத் தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் முனைவர் நீ.குமாரிடம் பேசினோம். “தமிழகத்தில் உள்ள 39 ஆராய்ச்சி நிலையங்களிலுமே ஆராய்ச்சிகள் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. ஆராய்ச்சியின் நிலை, செயல்பாடுகள் குறித்து அந்தந்த ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் தலைவர் மூலம் பல்கலைக்கழகத்துக்கு ஆராய்ச்சியின் நிலை குறித்த அறிக்கைகள் அனுப்பப்படும். ஒன்றிரண்டு ஆண்டுகளில் புதிதாக ஒரு ரகத்தைக் கண்டுபிடித்து விவசாயிகள் மத்தியில் வெளியிட்டு விட முடியாது.

ஆராய்ச்சி மையத்தில் உள்ள ஆராய்ச்சி திடலில் முதல்கட்ட சோதனை, தமிழ்நாடு முழுவதும் உள்ள முன்னோடி விவசாயிகளின் விவசாய நிலங்களில் சோதனை, மற்ற வேளாண் அறிவியல் நிலையங்களில் சோதனை எனப் பல்வேறு கட்ட சோதனை நடத்தி முடித்து, ஒரு ரகத்தை வெளியிடுவதற்கு 7 முதல் 10 ஆண்டுகள் வரை ஆகும். இதில், அந்த ரகத்துக்கான தொழில்நுட்பத்தைக் கண்டறியவே 3 முதல் 4 ஆண்டுகள் வரை ஆகும். அரசின் பணம் எதுவும் வீணடிக்கப்படவில்லை. புதிய புதிய ரகங்களை வெளியிட்டு மகசூலைப் பெருக்கி விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தும் நோக்கிலேயே செயல்பட்டு வருகிறோம். அதை நோக்கியே ஆராய்ச்சிகளும் நடந்துகொண்டிருக்கின்றன” என்றார்.

நீ.குமார்
நீ.குமார்


மேலும் சில கேள்விகளுக்காகத் துணைவேந்தர் குமாரைத் தொடர்பு கொண்டோம். “அவர் (காஜாமைதீன்) சிறுதானிய ரகங்கள் குறித்துதான் கேட்டிருந்தார். அதற்கான விளக்கம் அவருக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது” என்றார். துணைவேந்தர் சொல்லிய தகவலை காஜாமைதீனிடம் சொன்னோம். “நான் மொத்தம் நான்கு முறை தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தில் கேள்விகளைக் கேட்டிருந்தேன். அதில் முதலில் கேட்டதற்குத்தான் பதில் அளித்திருக்கிறார்கள். மற்ற கேள்விகளுக்கு பதில் அளிக்கவில்லை. நான் அனைத்து ரகங்கள் குறித்துதான் கேள்வி எழுப்பியிருந்தேன். அப்படியே நான் சிறுதானிய ரகங்கள் குறித்து கேள்வி எழுப்பியிருந்தாலும், அதில் ஏன் நெல் ரகங்கள் குறித்த பட்டியலைக் கொடுக்க வேண்டும்” என்றார்.