Published:Updated:

விழுப்புரம் திருநாதர் குன்று: `ஐ' எனும் தமிழ் எழுத்து இங்குதான் முதலில் கண்டறியப்பட்டதா?

24 தீர்த்தங்கரர்கள் சிற்பம்
24 தீர்த்தங்கரர்கள் சிற்பம்

விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள செஞ்சியிலிருந்து சிங்கவரம் செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ளது திருநாதர் குன்று.

தொல்லியல் ஆய்வு வரலாற்றில் தமிழுக்கென எப்போதுமே ஒரு தனியிடம் உண்டு. அவ்வப்போது, ஆங்காங்கே கிடைக்கப்பெறும் பழைமை மிகு பொருள்கள், அகழாய்வு மூலம் கிடைக்கப்பெறும் முக்கிய துருப்புகள், மாறுபட்ட பாறைகள், கோயில்களில் காணப்படுகின்ற சிற்பங்கள், சுவடிகள், கல்வெட்டுகள் எனத் தொடரும் தொல்லியல் ஆய்வுகளில் கிடைக்கும் தகவல்கள் தமிழுக்கு மேலும் பெருமையைச் சேர்த்துக்கொண்டே செல்கின்றன. புதுப்புதுத் தகவல்கள் மூலம் நம்மை ஆச்சர்யப்படுத்தத் தவறுவதில்லை. அந்த வகையில் விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு குன்று ஆய்வாளர்களின் கருத்தைக் கவர்கிறது.

விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள செஞ்சியிலிருந்து சிங்கவரம் செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ளது திருநாதர் குன்று. பெரிய பாறைகளைக் கொண்டு மலைபோல் காணப்படும் இந்தக் குன்று சிறுகடம்பூர் மலை என்றும், இப்பகுதி சிம்மபுரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. சாலை ஓரமாகச் செல்லும் ஒரு சிறிய மண்பாதை வழியே அக்குன்றின் அடிவாரம் சென்றதும், குன்றின்மீது செல்லப் படிகள் காணப்படுகின்றன. அதன் வழியாக மேலே சென்றால், தொக்கி நிற்பதைப் போலக் காணப்படும் பெரிய அளவிலான பாறைகளைக் காணலாம். அதையும் கடந்து மேலே சென்றால் பரந்துவிரிந்த விளைநிலங்களும், சில்லென வீசிடும் காற்றும், தீப்பெட்டிப்போல நமது கண்ணிற்குக் காட்சிப்படும் வீடுகளும் நம்மை மகிழ்ச்சியின் எல்லைக்கே கொண்டு சென்றுவிடுகின்றன.

இம்மலையின் உச்சிப்பகுதிக்குச் சென்றதும் பெரிய கற்பாறை ஒன்று காணப்படுகிறது. அதன் உச்சி பகுதியில் இரண்டு வரிசைகளில் சமமான இடைவெளியில் செதுக்கப்பட்டுள்ள 24 சிற்பங்கள் நமது கண்களை கவரும் வகையில் உள்ளன. அந்தச் சிற்பங்கள், சமணத்தைப் பரப்பிய தீர்த்தங்கரர்களின் திருமேனிகள் எனக் கூறப்படுகின்றன. முதல் வரிசையில் உள்ள 12 தீர்த்தங்கரர்கள் சிற்பங்களும், இரண்டாம் வரிசையில் உள்ள 12 தீர்த்தங்கரர்கள் சிற்பங்களும் அமர்ந்த நிலையிலேயே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. சாமரங்கள் ஒவ்வொரு தீர்த்தங்கரரின் இடையிலும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு தீர்த்தங்கரர்களின் தலையின் மேற்பகுதியிலும் முக்குடை அமைப்பு காணப்படுகிறது. அதோடு, இங்குள்ள ஒரு கல்வெட்டில் இருந்தே, முதன்முதலில் தொன்மையான 'ஐ' எனும் தமிழ் எழுத்து கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இதனால், இந்த மலைக்குன்றுக்கு 'தமிழுக்கு எழுத்துத் தந்த மலை' எனும் சிறப்பும் உண்டு.

`ஐ' தமிழ் எழுத்து
`ஐ' தமிழ் எழுத்து

இந்த சிற்பங்களோடு நின்றுவிடாது, பழைமையையும் தமிழின் சிறப்பையும் எடுத்துரைக்கும் 3 முக்கியக் கல்வெட்டுகளும் இந்தக் குன்றில் காணக்கிடைக்கின்றன. அவற்றைப் பற்றி முழுமையாகத் தெரிந்துக்கொள்ள இப்பகுதிக் கல்வெட்டு ஆய்வாளர் ரமேஷ் என்பவரைத் தொடர்புகொண்டு பேசினோம்.

"இங்கு நமக்கு மூன்று கல்வெட்டுகள் காணக்கிடைக்கின்றன. முதிர்ந்த பிராமிய எழுத்துமுறையிலிருந்து, வட்டெழுத்தாகத் தமிழ் எழுத்துகள் வளர்ந்து, மாறுதல் அடைந்த காலக்கட்டத்தைச் சேர்ந்த கல்வெட்டு ஒன்று காணப்படுகிறது. இந்தக் கல்வெட்டில்தான் முதன் முதலில் தொன்மையான 'ஐ' எனும் தமிழ் எழுத்து கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இக்கல்வெட்டில் சொல்லப்பட்டுள்ள தகவல், 'சந்திரநந்தி ஆசிரியர் எனும் சமணத்துறவி ஐம்பத்தேழு நாள்கள் உண்ணாமல் நோன்பிருந்து வீடுபேறு பெற்றார் (உயிர்நீத்தார்)' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் காலம் கி.பி.5-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.

இரண்டாம் மகேந்திர பல்லவன் காலத்தைச் சேர்ந்த மற்றொரு கல்வெட்டில், கோயிலில் விளக்கேற்ற ஆடு, மாடுகள் தானமாக வழங்கப்பட்ட தகவல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. மூன்றாவதாகக் காணப்படும் 10 -ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கல்வெட்டில், 'இளையபட்டாரகர் எனும் சமணத்துறவி 30 நாள்கள் உண்ணாமால் நோன்பிருந்து உயிர் துறந்தார்' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதோடு, ஒரே பாறையில் 24 தீர்த்தங்கரர்களின் சிற்பங்கள் இரண்டு வரிகளில் சிற்பங்களாக வடிக்கப்பட்டுள்ளது இங்கு மற்றுமொரு சிறப்பு" என்றார்.

ஆய்வாளர் ரமேஷ்
ஆய்வாளர் ரமேஷ்

சிற்பங்கள் இருக்கும் பாறைக்கு மேற்கு திசையில் சிறு குகை ஒன்று உள்ளது. இந்த குகையை சமணத்துறவிகள் தங்களது புகலிடமாகப் பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். குகையின் கீழ் பகுதியில் தற்போது மண் படிந்து காணப்படுவதால் சமணத்துறவிகள் கற்படுகைகளைப் பயன்படுத்தினரா என்ற தகவல் அறியப்படாமல் உள்ளது. எனவே, இப்பகுதியை அரசு ஆய்வு செய்து பார்க்கவேண்டும் என்பது பலருடைய எதிர்பார்ப்பாகவும் உள்ளது. மேலும், மலையின் நடுப்பகுதியில் உள்ள பெரிய பாறை ஒன்றில் ஒரு கல்வெட்டும் தீர்த்தங்கரரின் சிலையும் இருந்துள்ளன. காலப்போக்கில் அது உடைந்து, தற்போது சிதைந்துப்போன நிலையில் உள்ளது. இத்தகு சிறப்பு கொண்ட இந்தப் பகுதி தற்போது தமிழக அரசின் தொல்லியல்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது.

விழுப்புரம் அடுத்த செஞ்சிப் பகுதியை நாம் கடந்து செல்லும் போது இத்தகு சிறப்பு மிக்க இந்த இடத்தையும் நேரில் கண்டு மகிழ்வோம்.
அடுத்த கட்டுரைக்கு