Published:Updated:

எனக்கு நடிக்கத்தெரியும்னு இப்போவாவது டெல்லியில ஒப்புக்கிட்டாங்களே - சிவாஜி

An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan
பிரீமியம் ஸ்டோரி
An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan

நடிகர் திலகம் ஆசைப்பட்ட அந்த ரோல்... கடைசிவரை அவரால நடிக்க முடியாமப் போச்சே!

எனக்கு நடிக்கத்தெரியும்னு இப்போவாவது டெல்லியில ஒப்புக்கிட்டாங்களே - சிவாஜி

நடிகர் திலகம் ஆசைப்பட்ட அந்த ரோல்... கடைசிவரை அவரால நடிக்க முடியாமப் போச்சே!

Published:Updated:
An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan
பிரீமியம் ஸ்டோரி
An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan

ன்னை இல்லம் வெளியே சரம்சரமாக பட்டாசுகள் படபடக் கின்றன. உள்ளே வி.ஐ.பி-க்கள் முண்டியடித்துக் கொண்டு முன்னேற வழியில்லாமல் நிற்க. சந்தோஷம் இறைந்து கிடக்கிறது வீடு.

விதம்விதமான விநாயகர் சிலைகளுக்கு மத்தியில் வேட்டி சட்டை போட்ட சிங்கம் மாதிரி சோபாவில் சாய்ந்திருக்கிறார் சிவாஜி இந்திய தேசத்தின் கலைச்சேவைக்கென வழங்கப்படும் மிக உயர்ந்த விருதான - தாதா சாகேப் பால்கே விருது - இந்த வருடம் (1996-ம் ஆண்டு) சிவாஜிக்கு.

வாழ்த்துச் சொல்ல வருபவர்களை உற்சாகமாக வரவேற்கிறார் -"வாம்மா மைசூர்பாகு." என்று கிண்டல். 'டாய் காபி கொண்டு வா' அதட்டல், என்று "எங்கடாங்கொப்பன்.?" என்று மிரட்டல் "என்ன அப்பு. சொகமா இருக்கியா?" என்று விசாரிப்பு உட்கார்ந்த இடத்திலேயே வெண்கலக் குரலில் விரட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்!கிடைத்த இடைவெளியில் வாழ்த்துச் சொன்னோம். மினி பேட்டி ஆரம்பமானது!

"கடைசியில தாதா சாகேப் பால்கே விருது வந்திருச்சு"

"சரியாச் சொன்னே. எத்தனை வருஷமாச் சொல்லிச் சொல்லி இப்ப தந்திருக்காங்க. இத்தனை வருஷமா லாயக்கில்லைன்னு நினைச்சிருந்தாங்க. திடீர்னு இந்த வருஷம் லாயக்காயிட்டேன் போல." (சிரிக்கிறார்)

"விருது தர இவ்வளவு லேட்டானதுக்கு என்ன காரணம்?"

"விருது தரணும்னு இங்கே நிறையப் பேரு சொன்னாங்க எழுதுனாங்க ஆனா, டெல்லியில யாரும் சொல்லலையே. இங்கேர்ந்து போறவங்க சொன்னாத்தானே அது புரியும். எப்பவும் டெல்லிக்காரங்களுக்கு தமிழ்நாடுங்கறது ரொம்ப தூரம். பம்பாய்தான் பக்கம். அதனாலதான் நாம கண்ணுல பட இவ்ளோ நாளாகியிருக்கு. விருது தராத வரைக்கும் வேணாம்னு சொல்வோம். தந்தா வாங்கிக்குவோம்.

An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan
An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan

"இப்போ எப்படி ஃபீல் பண்றீங்க?"

"ஹேப்பி. ஒகே. அவ்வளவுதான். துள்ளிக்குதிக்கிற வயசை எப்பவோ தாண்டிட்டேன். எனக்கு அவார்டுன்னு டெல்லியிலேர்ந்து ராத்திரி போன் வந்தது. நான் சூரக்கோட்டைல இருந்தேன். 'அப்படியானு கேட்டுட்டு ராம்குமாருக்கு போன் பண்ணி 'அவார்டு குடுத்திருக்காங்கனு உங்கம்மாகிட்ட சொல்லுடான்னேன். அவ்வளவுதான் என் சந்தோஷம்"இடையிடையே வாழ்த்துச் சொல்ல வருகிற வி.ஐ.பி-க்களைக் கொஞ்சுகிறார் கையைப் பிடித்து முத்தமிடுகிற மனோரமாவைப் பார்த்து, "கடிச்சுராத" கைகட்டிக் கொண்டு நிற்கிற விஜயகாந்தை "என்ன நாயுடு."; பழைய சிநேகிதரிடம் "பேரனுக்கு ஏண்டா பொம்பளை டிரெஸ் போட்டிருக்கே" என்று ஹாலில் நிற்கும் எல்லோரிடமும் ஏக காலத்தில் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்.

"இப்போ ஏன் நீங்க நடிக்கறதில்லை?"

"ரெஸ்ட்தான். ஆனாலும் அப்பப்ப நடிச்சுட்டுதான் இருக்கேன். பிடிச்சதுன்னா செய்வேன் போன மாசம்கூட ஒன்ஸ்மோர் செஞ்சேனே. ஜீன்ஸ், டி-ஷர்ட் போட்டுட்டு சரோஜாதேவியோட ஜாலியா டான்ஸ் ஆடிட்டுதான் வந்தேன். இன்னைக்குத்தான் படம் ரிலீஸ். அவார்டு வேற வந்திருக்கா. ஐயம் ஹேப்பி"

"டைரக்ஷன் பண்ணணும்னு ஆசை வந்ததே இல்லையா?"

"இல்லே. அது ஒரு காப்டன் உத்தியோகம் நின்னு எல்லாரையும் மேய்க்கத் தெரியணும். அது தெரிஞ்சா நான் அரசியலுக்குள்ளேயே இருந்திருப்பேனே. நான் ஒரு நல்ல பிளேயர் அதனால நடிப்போட நிறுத்திட்டேன்."

An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan
An Exclusive Interview With Sivaji Ganesan

"'லட்சியம்’னு நினைக்கிற ரோல் ஏதாவது பாக்கி வெச்சிருக்கீங்களா?"

"நிறைய இருக்கு எனக்கு தந்தை பெரியார் ரோல் பண்ணணும்னு ஆசை. பெரிசா தாடி வைச்சு வெங்காயம்னு திட்டி நடிக்கற மாதிரி ஒரு வேஷம் செய்யனும். லவ்லியான காரெக்டர் அது! எனக்கு இன்னும் வயசிருக்கு. அதனால பெரியாரா நடிச்சிட்டுத்தான் போவேன். டோண்ட் ஒர்ரி" புருவம் உயர்த்தி கண்களால் சிரிக்கிறார்!

- ரா. கண்ணன்

(09.07.1997 தேதியிட்ட ஆனந்த விகடன் இதழில் இருந்து...)