Published:Updated:

சுட்டுக் கொல்லப்பட்டது 17,000 பேர்; அரசாங்கக் கணக்கு 2 பேர் - காவல்துறை தாக்குதல்களின் டைம்லைன்!

காவல்துறை தாக்குதல்கள்
காவல்துறை தாக்குதல்கள்

17,000 அகதிகள் மரிச்ஜாப்பி தாக்குதலின் போது உயிரிழந்தனர். ஆனால், 2 பேர் மட்டுமே இறந்துள்ளதாக அரசாங்கம் தகவல் வெளியிட்டது.

தேசிய குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தைத் திரும்பப் பெறக்கோரி போராட்டம் நடத்திய மாணவர்கள் மீது ஜீன்ஸ் பேன்ட், டி-ஷர்ட் என `மார்டன் டிரஸ் கோடில்' தடியடி நடத்தியது காவல்துறை. டெல்லி ஜாமியா பல்கலைக்கழகத்தில் அத்துமீறி நுழைந்து காவல்துறை தடியடி நடத்தியதாக குற்றம்சாட்டுகிறார் அந்தப் பல்கலைக்கழக நிர்வாகி வாசிம் அகமது. காவல் துறையின் இந்தச் செயல்பாட்டிற்குப் பின், வடகிழக்கு மாநிலங்கள் உள்ளிட்ட சில மாநிலங்களில் மட்டுமே நடந்து வந்த தேசிய குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்திற்கு எதிரான போராட்டம் தற்போது நாடு முழுவதும் பரவிக்கொண்டிருக்கிறது.

Anti CAA Protest
Anti CAA Protest
AP

இந்தப் போராட்டத்திற்கு நடுவே டெல்லி துணை முதல்வர் சிசோடியா கூறிய கருத்து பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. `போலீஸாரே பல்கலைக்கழகப் பேருந்திற்குத் தீ வைத்தனர்' என்பதுதான் அந்தக் கருத்து. இதே உத்தியை மெரினாவில் ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டத்தின் போது தமிழகக் காவல்துறை செய்தது நம் அனைவருக்கும் நினைவிருக்கும். ஆனால், இது நேற்று இன்று கொண்டு வரப்பட்ட உத்தி அல்ல; பல ஆண்டுகளாகவே இதே உத்தியைத்தான் காவல்துறை பயன்படுத்திக்கொண்டுள்ளது. மக்கள், போராட்டம் என்று ஆரம்பித்தால் அவர்களை இரும்புக்கரம் கொண்டு அடக்க வேண்டுமென்பது பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்காலத்திலிருந்தே இந்தியாவில் நிலவி வருகிறது.

மாணவர்கள் போராட்டத்தின் போது பேருந்துகளுக்குத் தீவைத்தது காவலர்கள்தான்.
டெல்லி துணை முதல்வர் மணீஷ் சிசோடியா

1919-ம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக அமிர்தசரஸ் நகரில் நடந்த போராட்டத்தின் போது `ஜாலியன் வாலாபாக்' படுகொலைகளை ஜெனரல் டயர் தலைமையிலான பிரிட்டிஷ் போலீஸ் படை நடத்தியது. இந்தத் தாக்குதலில் 400-க்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்தனர் 1000-த்திற்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்தனர். `ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை'யில் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் கையாண்ட உத்தியைத்தான் `தூத்துக்குடி துப்பாக்கிச் சூடு' வரை பயன்படுத்தியுள்ளது நம் இந்திய அரசாங்கம். இதுபோன்று போராட்டங்களில் ஈடுபடும் மக்களை மட்டுமல்ல; குற்றவாளிகளைக் கூட சில சமயங்களில் மிக மோசமான முறையில் கையாண்டுள்ளது காவல்துறை. அவற்றுள் சில நிகழ்வுகளை இந்தக் கட்டுரையில் அலசுவோம்...

ஜாலியன் வாலாபாக்
ஜாலியன் வாலாபாக்

மகாராஜா பிரவீர் படுகொலை - 1966

ஆங்கிலேய ஆட்சிக் காலத்தில் இருந்த பஸ்டர் மாநிலத்தின் 20-வது மகாராஜாவாக இருந்தவர் பிரவீர் சந்திர பன்ஜ் தியோ. இவர் 1957-ம் ஆண்டு நடைபெற்ற பொதுத்தேர்தலில், பிரிக்கப்படாத மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் ஜக்தல்பூர் தொகுதியில் நின்று வெற்றிபெற்றார். சுதந்திரத்துக்குப் பின், மத்திய அரசை எதிர்த்து மலைவாழ் மக்களுக்காக நில உரிமைப் போராட்டத்தை நடத்தினார். அப்போதைய மத்திய அரசு இயற்கை வளங்களை அழித்து, மலைவாழ் மக்களை வெளியேற்றி அந்த நிலங்களை அபகரித்துக்கொண்டிருந்தது. இதற்கு எதிராக மலைவாழ் மக்களை ஒன்று திரட்டி அரசாங்கத்திற்கு எதிராகப் பல்வேறு போராட்டங்களை நடத்தினார் பிரவீர். அரசின் வனக் கொள்கைகளை எதிர்த்து, தொடர்ந்து போராடி வந்த காரணத்தால், 1966-ம் ஆண்டு தன்னுடைய சொந்த ஊரான ஜக்தல்பூரில், பிரவீர் சந்திர பன்ஜ் தியோ சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார். இவரோடு சேர்த்து போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட 12 பேரைச் சுட்டுக் கொன்றது காவல்துறை. காவல்துறையின் இந்தத் தாக்குதலின்போது 20-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.

maharaja pravir chandra bhanj deo
maharaja pravir chandra bhanj deo

மரிச்ஜாப்பி படுகொலை - 1979

பாகிஸ்தானிலிருந்து வங்கதேசம் பிரிக்கப்பட்ட பின் இந்துக்கள் பலர் அங்கிருந்து வெளியேறி மேற்கு வங்கத்தில் குடியேறினர். மேற்கு வங்கத்தில் குடிபெயர்ந்த தலித் இந்துக்கள் பலரையும் ஒடிசா, மத்தியப் பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களுக்குக் கட்டாயமாக அனுப்பி வைத்தது மேற்கு வங்க அரசாங்கம். 1978-ம் ஆண்டு அதிகம் பேர் மேற்கு வங்கத்திற்குள் அகதிகளாக நுழைந்தனர். அதில் சுமார் 40,000 பேர் சுந்தர வனப்பகுதியில் அமைந்துள்ள மரிச்ஜாப்பி என்ற தீவிற்குள் குடிபெயர்ந்தனர். 1979-ம் ஆண்டு, அவர்களை வெளியேற்ற முடிவெடுத்தது ஜோதிபாசு தலைமையிலான மேற்கு வங்க அரசு. மரிச்ஜாப்பி தீவிற்குள் குடிநீர், உணவு ஆகியவற்றைக் கொண்டு செல்ல தடை விதிக்கப்பட்டது. அந்தத் தீவில் 144 தடை விதிக்கப்பட்டு, 30 போலீஸார் மட்டும் தீவிற்குள் ஆயுதங்களுடன் களமிறங்கினர். மரிச்ஜாப்பி தீவிற்குள் செல்ல ஊடகங்களுக்கும் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது.

Blood Island Book
Blood Island Book
Photo: Amazon

மரிச்ஜாப்பி தீவிலிருந்த அகதிளை வெளியேற்ற எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையின் போது, போலீஸார் மீது அகதிகள் தாக்குதல் நடத்தியதாகவும் அதற்குப் பதில் தாக்குதல் நடத்தியபோது 2 பேர் மட்டுமே உயிரிழந்ததாகவும் அரசாங்கம் தகவல் வெளியிட்டது. ஆனால், கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் இதுபற்றி ஆய்வு செய்து `மரிச்ஜாப்பி' என்ற நூலை ராஸ் மாலிக் என்பவர் எழுதியுள்ளார். அந்த நூலில் 17,000 அகதிகள் இந்தத் தாக்குதலின் போது உயிரிழந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட மக்களின் உடல்களை அங்கிருந்த ஆற்றில் போலீஸார் எறிந்தனர். ஆனால், அகதிகளில் பல பேர் இந்தத் தாக்குதலின் போது தப்பிக்க வழி தேடி நீரில் குதித்து மூழ்கி இறந்துவிட்டதாக மேற்கு வங்க அரசாங்கம் பொய்த் தகவல் வெளியிட்டது
`Blood Isand' புத்தகம்

பகல்பூர் கண் பார்வை பறிப்பு - 1980

1979 மற்றும் 1980-ம் ஆண்டுகளில் பீகார் மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள பகல்பூர் நகர காவல்துறையால் பல்வேறு குற்றச்செயல்களில் ஈடுபட்ட 31 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். அந்த 31 குற்றவாளிகளையும் கங்கை நீரில் குளிக்க வைத்துச் சுத்தப்படுத்தப் போகிறோம் என்று கூறிய பகல்பூர் காவல்துறையினர், குற்றவாளிகளின் கண்களில் அமிலத்தைப் பூசி அவர்களைக் குருடாக்கினர். போலீஸாரின் இந்தச் செயல் பெரும் சர்ச்சையானது. பத்திரிகையாளர்களும் சமூகச் செயற்பாட்டாளர்களும் இந்த விஷயத்தை உச்ச நீதிமன்றத்திற்குக் கொண்டு சென்றனர்.

பகல்பூர் கண் பார்வை பறிப்பு வழக்கு
இந்தியாவில் மனித உரிமை மீறலால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இழப்பீடு பெற்றுத் தந்த முதல் வழக்காக பகல்பூர் கண் பார்வை பறிப்பு வழக்கு அமைந்தது.

ஹசிம்புரா படுகொலை - 1987

1987-ம் ஆண்டு உத்தரப்பிரதேச மாநிலம் மீரட் நகருக்கு அருகே உள்ள ஹசிம்புராவில் இரு சமூகத்தினரிடையே நடைபெற்ற வகுப்புவாதக் கலவரத்தின் போது, சிறுபான்மை சமூகத்தைச் சார்ந்த 42 பேரை லாரியில் ஏற்றிச்சென்று போலீஸார் சுட்டுக் கொன்றனர். சுடப்பட்ட அனைவரையும் அருகிலிருந்த ஆற்று நீர்ப்பாசனக் கால்வாயில் தள்ளிவிட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. அதில் குண்டடிபட்ட சிலர் தப்பித்து வந்து காவல் நிலையங்களில் புகார் அளித்தனர். அதன் அடிப்படையில் அந்தத் துப்பாக்கிச் சூட்டில் ஈடுபட்ட காவலர்கள் மீது கொலை, கடத்தல், ஆதாரங்களை அழித்தல் ஆகிய பிரிவுகளில் வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டு விசாரணை நடத்தப்பட்டது. 31 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கடந்த 2018-ம் ஆண்டு, இந்தச் சம்பவத்தில் தொடர்புடைய 16 காவலர்களுக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்கியுள்ளது டெல்லி உயர் நீதிமன்றம்.

Hasimpura Massacre
Hasimpura Massacre
Indian Express

ராம்பூர் துப்பாக்கிச் சூடு - 1994

1994-ம் ஆண்டு உத்தரப்பிரதேச மாநிலத்திலிருந்து உத்தரகாண்டை தனி மாநிலமாகப் பிரிக்கவேண்டுமென்ற கோரிக்கையோடு நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் போராடி வந்தனர். போராட்டக்காரர்கள் அனைவரும் 1994-ம் ஆண்டு, அக்டோபர் 2-ம் தேதி டெல்லி சென்று உத்தரகாண்ட் தனி மாநிலக் கோரிக்கையோடு தர்ணா போராட்டம் மேற்கொள்ளப் போவதாக அறிவித்திருந்தனர். இந்நிலையில் அக்டோபர் 1-ம் தேதி இரவே 6 போராட்டக்காரர்களைச் சுட்டுக் கொன்றது காவல்துறை. அதுமட்டுமல்லாமல் போராட்டத்தில் ஈடுப்பட்ட சில பெண்களை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாகவும் வழக்குகள் உள்ளன. முதல் தகவல் அறிக்கையில், போராட்டக்காரர்கள் பொதுச் சொத்துகளைச் சேதம் செய்ததாகவும், வாகனம் மற்றும் கடைகளை எரித்ததாகவும் போலீஸார் குறிப்பிட்டிருந்தனர்.

உத்தரகாண்ட் போராட்டம்
உத்தரகாண்ட் போராட்டம்
Himalayan Buzz

அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் இந்த வழக்கை சிபிஐக்கு மாற்றியது. சிபிஐ இந்த வழக்கில் 28 போலீஸாரைச் சேர்த்ததோடு அவர்கள் மீது கொலை, பாலியல் வன்கொடுமை, திருட்டு உள்ளிட்ட பல்வேறு பிரிவுகளில் வழக்குகளைப் பதிவு செய்தது. இந்தச் சம்பவத்தில் மூன்று காவலர்களுக்கு மட்டுமே தண்டனை கிடைத்துள்ளது. இந்தச் சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஐந்து வழக்குகள் இன்னும் நிலுவையில் உள்ளன.

கூத்துப்பரம்பா துப்பாக்கிச் சூடு - 1994

1994-ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் கூட்டுறவு வங்கிக் கிளையின் திறப்பு விழாவிற்காக அப்போதைய கேரள அமைச்சரும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித்தலைவருமான எம்.வி.ராகவன் கேரள மாநிலத்தின் கூத்துப்பரம்பாவிற்கு வந்திருந்தார். அப்போது கேரள அரசின் கல்விக்கொள்கையை எதிர்த்து இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கத்தைச் (DYFI) சேர்ந்தவர்கள் போராட்டம் நடத்தினர். அமைச்சரின் பாதுகாப்பிற்காக போலீஸார் துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தினர். இந்தத் துப்பாக்கிச் சூட்டில் DYFI அமைப்பைச் சேர்ந்த ஐந்து பேர் உயிரிழந்தனர். பொதுமக்களில் ஆறு பேர் படுகாயமடைந்தனர். 2012-ம் ஆண்டு கூத்துப்பரம்பா துப்பாக்கிச் சூடு வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்டிருந்த துணை கலெக்டர் டி.டி. ஆண்டனி, ஐ.பி.எஸ் அதிகாரி ரவடா சந்திரசேகர் உட்பட ஆறு பேரை இந்த வழக்கிலிருந்து விடுவித்தது கேரளா உயர் நீதிமன்றம்.

koothuparamba firing
koothuparamba firing
mathrubumi

மாஞ்சோலை படுகொலை - 1999

திருநெல்வேலியில் உள்ள மாஞ்சோலைப் பகுதி தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளிகள் சம்பள உயர்வு, பெண் தொழிலாளிகளுக்கு மகப்பேறு விடுமுறை உள்ளிட்ட கோரிக்கைகளோடு போராட்டம் நடத்தினர். இந்தக் கோரிக்கைகள் அடங்கிய மனுவை மாவட்ட ஆட்சியரிடம் கொடுப்பதற்காக, புதிய தமிழகம் கட்சித் தலைவர் கிருஷ்ணசாமி, த.மா.க, இடதுசாரிகள், இஸ்லாமிய அமைப்பினர் எனப் பல்வேறு அமைப்பினரோடு தொழிலாளிகள் பேரணியாகச் சென்றனர். மாவட்ட ஆட்சியரைச் சந்திக்க அனுமதி மறுக்கப்பட்ட காரணத்தால் ஆட்சியர் அலுவலகம் முன்பே, தொழிலாளிகள் போராட்டத்தைத் தொடங்கினர். போராட்டத்தின் போது மக்களுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. காவல்துறை தடியடி நடத்தத் தொடங்கியது. அங்கிருந்து தப்பிக்க நினைத்தவர்கள் பலரும் அருகிலிருந்த தாமிரபரணி ஆற்றில் குதித்தனர். இந்தத் தடியடியால் 17 பேர் உயிரிழந்தனர். 500-க்கும் மேற்பட்டோர் படுகாயமடைந்தனர்.

தாமிரபரணி ஆறு
தாமிரபரணி ஆறு

முத்தங்கா துப்பாக்கிச் சூடு - 2003

கேரள மாநிலத்தின் வயநாடு மாவட்டத்திலுள்ள முத்தங்கா என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்த மலைவாழ் மக்களுக்கு நிலங்கள் வழங்குவதாக 2001-ம் ஆண்டு அறிவித்தது கேரள அரசு. அந்த நிலங்கள் வழங்குவதில் தாமதமானதால் மலைவாழ் மக்கள் கேரள அரசுக்கு எதிராகப் போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து நடத்தி வந்தனர். 2003-ம் ஆண்டு 'ஆதிவாசி கோத்ரா மகா சபை' என்ற அமைப்பின் கீழ் கேரள அரசை எதிர்த்துப் போராட்டத்தை நடத்தினர். இந்தப் போராட்டத்தைக் கலைக்க காவல்துறை, துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியது. இதில் ஒரு காவல் அதிகாரி உட்பட 5 பேர் உயிரிழந்ததாகத் தகவல் வெளியிட்டது கேரள அரசு. 15 மலைவாழ் மக்கள் படுகாயமடைந்தனர்.

muthanga protest
muthanga protest

2006 முதல் 2011வரை

2006 - வீடியோகான் நிறுவனம், புனே அருகே உள்ள மான் கிராமத்தின் விவசாய நிலங்களை அபகரிக்க முயன்றபோது விவசாயிகள் போராட்டம் நடத்தினர். அந்தப் போராட்டத்தைக் கலைக்க துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தியது காவல்துறை.
2007 - மேற்குவங்க மாநிலம் நந்திகிராம் கிராமத்தில் சலீம் குழுமத்தின் ரசாயன நிறுவனத்திற்காக விவசாய நிலங்கள் அபகரிக்கப்பட்டன. அதை எதிர்த்துப் போராடிய விவசாயிகளைத் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்திக் கலைத்தது காவல்துறை.
2011 - மகாராஷ்டிரா மாநிலம் ரத்னகிரி அருகில் ஜெய்தாபூர் அணுமின் நிலையம் அமைக்கக் கூடாது எனப் போராட்டம் நடத்தினர் அப்பகுதி மக்கள். அந்தப் போராட்டத்தைக் கலைக்க துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியது காவல்துறை. இந்தத் துப்பாக்கிச் சூட்டில் பொதுமக்களில் ஒருவர் உயிரிழந்தார். இதே ஆண்டு, பீகார் மாநிலம் ஃபோர்ப்ஸ்காஞ்ச் (Forbesganj) என்ற ஊரில் தொழிற்சாலை கட்டுவதற்கு நிலம் வழங்கப்பட்டதை எதிர்த்து போராட்டம் நடத்தியவர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியது காவல்துறை. இந்தச் சம்பவத்தில் பொதுமக்கள் நான்கு பேர் உயிரிழந்தனர்.

கூடங்குளம் போராட்டம் - 2012

1988-ம் ஆண்டு முதலே கூடங்குளத்தில் அணுமின் நிலையம் அமைக்கக் கூடாது எனப் போராட்டங்கள் நடைபெற்று வந்தன. 2012-ம் ஆண்டு முதற்கட்ட மின்னுற்பத்திக்கான பணிகள் தொடங்கிய நிலையில் அது மிகப் பெரிய மக்கள் போராட்டமாக வெடித்தது. அப்பகுதியில் வாழும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அணு உலையை முற்றுகையிட்டனர். அவர்கள் மீது தடியடி நடத்தியும் கண்ணீர் புகைகுண்டுகளை வீசியும் போராட்டத்தைக் கலைத்து காவல்துறை. இந்தக் கலவரத்தில் சில காவல்துறையினர் உள்படப் பலரும் காயம் அடைந்தனர். அதைத் தொடர்ந்து, பொதுமக்கள் கடலில் இறங்கி போராட்டம் நடத்தினர். இந்தியக் கப்பற்படையின் விமானம் 10 நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை தாழ்வாகப் பறந்து மக்களைக் கண்காணித்து வந்தது. விமானத்தின் சத்தம் ஏற்படுத்திய அதிர்ச்சியில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மீனவர் ஒருவர் பாறையில் விழுந்து படுகாயம் ஏற்பட்டதால் உயிரிழந்தார்.

கூடங்குளம் அணு உலை
கூடங்குளம் அணு உலை

சித்தூர் வனப்பகுதி படுகொலை - 2015

2015-ம் ஆண்டு ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலம் சித்தூர் வனப்பகுதியில் செம்மரம் கடத்தியதாகக் கூறி 20 தமிழர்களைச் சுட்டுக் கொன்றது ஆந்திரக் கடத்தல் தடுப்புப் படை. `கொலை நடந்த இடத்திலிருந்து ஐந்து கி.மீ. தூரத்திற்கு செம்மரங்களே இல்லை. இது வேறு காரணத்திற்காக ஆந்திர அரசால் நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலை' என்று சமூக ஆர்வலர்கள் கொதித்தனர். தமிழக அரசு இறந்தவர்களின் குடும்பத்திற்கு தலா மூன்று லட்ச ரூபாய் வழங்கியது. மேலும் ஆந்திர அரசிடம், இந்தக் கொலைகளில் மனித உரிமை மீறல் உள்ளதா என்பதை விரைந்து விசாரிக்க வேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொண்டது தமிழக அரசு. தமிழக அரசியல் தலைவர்கள் பலரும் இந்தப் படுகொலை சம்பவத்திற்குக் கடும் கண்டனம் தெரிவித்தனர்.

சித்தூர் வனப்பகுதி படுகொலை
சித்தூர் வனப்பகுதி படுகொலை

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் - 2017

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம்
ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம்

2017-ம் ஆண்டு அமைதிப் பூங்காவான சென்னையில் ஜல்லிக்கட்டிற்கு எதிரான தடையை நீக்கக்கோரி அமைதியான முறையில் ஏழு நாள்கள் மெரினா கடற்கரையில் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது. போராட்டத்தின் 8-வது நாளன்று, மெரினா கடற்கரையில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட இளைஞர்களை அடித்து விரட்டியது காவல்துறை. அதுமட்டுமல்லாமல் மெரினா கடற்கரைக்கு அருகில் உள்ள மீனவக் குப்பத்திலிருந்த மக்களையும் கொடூரமாகத் தாக்கியது காவல்துறை. அங்கிருந்த வீடுகளையும் வாகனங்களையும் காவல்துறை தீ வைத்துக் கொளுத்தும் காணொலிகள் அனைத்துச் செய்தி சேனல்களிலும் ஒளிபரப்பப்பட்டன.

தூத்துக்குடி துப்பாக்கிச் சூடு - 2018

1999-ம் ஆண்டிலிருந்தே ஸ்டெர்லைட் ஆலையை மூடக்கோரி தூத்துக்குடியில் பல்வேறு போராட்டங்கள் நடத்தப்பட்டன. 2018-ம் ஆண்டு இந்தப்போராட்டம் மிகப்பெரிய அளவில் நடத்தப்பட்டது. மே 22-ம் தேதி 144 தடை போடப்பட்டிருந்தபோது ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் மனு கொடுப்பதற்காகப் பேரணியாக வந்துகொண்டிருந்தனர். மக்கள் பேரணி, மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தபோது எந்தவித முன்னறிவிப்புமின்றி 13 பேரைச் சுட்டுக்கொன்றது காவல்துறை. நூற்றுக்கணக்கான பொதுமக்கள் காயமடைந்தனர். தமிழ்நாடே கொந்தளித்தது. இன்று வரை இந்தத் துப்பாக்கிச்சூடு சம்பவத்திற்குச் சரியான விளக்கமோ தீர்வோ எட்டப்படவில்லை. துப்பாக்கிச் சூடு சம்பவம் நடந்து முடிந்த பின்பும் ஒரு வாரத்திற்கு மேலாக அப்பகுதி மக்களை தங்கள் கட்டுக்குள் வைத்துக்கொண்டு போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட பலரையும் கைது செய்து, காவல்துறையினர் துன்புறுத்தியதாக செய்திகள் வெளியாயின. மேலும், அங்கிருந்த மீனவப் படகுகளுக்குக் காவல்துறையினர் தீ வைத்த காணொளி வெளியாகி பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.

துப்பாக்கிச் சூடு
துப்பாக்கிச் சூடு

இதுபோன்ற கலவரங்களின்போது அங்கிருக்கும் கடைகளில் திருடுவது, பெண்களுக்குப் பாலியல் தொல்லை கொடுப்பதென போலீஸார் மீது பல குற்றச்சாட்டுகள் அடுக்கப்பட்டுக் கொண்டேதான் இருக்கின்றன. போராட்டம் என்று மக்கள் கிளம்பினாலே எந்தக் கட்சியைச் சேர்ந்த அரசாங்கமாக இருந்தாலும் போலீஸாரைக் கொண்டு மக்களை அடக்குவதைத்தான் செய்து வருகின்றன. போலீஸாரும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அதிகாரத்தைப் பல நேரங்களில் தவறாகவே பயன்படுத்தியுள்ளனர் என்பதை வரலாறு நமக்கு உணர்த்துகிறது. அரசாங்கத்தின் அடக்குமுறைக்கும் போலீஸாரின் வன்முறைக்கும் முடிவிருக்கிறதா என்பது நமக்குத் தெரியவில்லை.

ஆனால், சுதந்திரப் போராட்டம் தொடங்கி பல்வேறு போராட்டங்களில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள் என்ற வரலாற்றைத் தெரிந்துகொண்ட பின்பும் மக்கள் தொடர்ந்து போராடி வருகிறார்கள் என்றால், மக்கள் போராட்டத்திற்கு முடிவில்லை என்றுதானே அர்த்தம்?!
அடுத்த கட்டுரைக்கு