Published:Updated:

அடிப்படை உரிமைகள் பறிக்கப்படும் மாணவர்கள் - அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 19 (1) (சி) என்ன சொல்கிறது?

மோகன் இ

இந்தியாவில் இன்றளவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில பல்கலைக்கழகங்கள் மட்டுமே மாணவர் சங்கத் தேர்தல்களை நடைமுறைப்படுத்தி வருகின்றன.

மாணவர் சங்கங்கள்
மாணவர் சங்கங்கள்

இந்தியாவிற்கு மூன்று பிரதமர்களைத் தந்த அலகாபாத் பல்கலைக்கழகம், அதன் மாணவர் சங்கத் தேர்தலை நிறுத்திக்கொள்வதாகச் சமீபத்தில் அறிவித்துள்ளது. மத்திய அரசின் லிங்டோ கமிட்டி பரிந்துரையை ஏற்று இந்த நடவடிக்கையை மேற்கொண்டுள்ளதாகப் பல்கலைக்கழக நிர்வாகம் அறிவித்துள்ளது. அதே கமிட்டி பரிந்துரையின்படி, நேரடித் தேர்தலுக்கு மாறாக நியமன முறையில், இனி மாணவர் சங்கத்துக்கான பிரதிநிதிகள் தேர்வு செய்யப்படுவார்கள் என்றும் அறிவித்துள்ளது.

ஜே.என்.யூ மாணவர்கள்
ஜே.என்.யூ மாணவர்கள்

இந்தியாவில் இன்றளவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில பல்கலைக்கழகங்கள் மட்டுமே மாணவர் சங்கத் தேர்தல்களை நடைமுறைப்படுத்தி வருகின்றன. தமிழகத்தைச் சேர்ந்த பல பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் கல்லூரிகள் மாணவர்களுக்கான பிரதிநிதித்துவமோ, சங்கமோ இல்லாமலேதான் இருந்து வருகின்றன. மாணவர்களுக்கான உரிமை என்ன என்பதுகூட அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்படுவதில்லை. மாணவர்களுக்கான சிக்கல்களை, பிரச்னைகளை எழுப்புவதற்கு முறையான அமைப்பு முறை இல்லாமல்தான் இன்றைய உயர்கல்வி நிலையங்கள் இயங்கிவருகின்றன.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படை உரிமைகள் 19(1) சி பிரிவு, அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் தங்களுக்கான சங்கம் மற்றும் கூட்டமைப்பை உருவாக்கிக்கொள்வதற்கான உரிமையை வழங்குகிறது. ஆனால் இங்கு மாணவர்களுக்கு மட்டும் இந்த உரிமை மறுக்கப்படுவது முரணான அநீதி என்று குமுறுகின்றனர் சமூகச் செயற்பாட்டாளர்கள். பல்வேறு கல்வி நிலையங்களில் பேராசிரியர் குழுக்களுக்குத் தனித்தனி சங்கங்கள், மற்ற பணியாளர்களுக்கென தனித்தனி சங்கங்கள் இருக்கின்ற சூழலில் மாணவர்களுக்கென சங்கமோ, அவர்களுக்கான பிரதிநிதித்துவமோ மறுக்கப்பட்டு வருகிறது.

ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம்
ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம்

தங்களுக்குள் பலவாறு மாறுபட்டு நிற்கும் பேராசிரியர்கள், இந்திய உயர்கல்வி நிறுவனங்களின் நிர்வாகப் பிரதிநிதிகள் ஆகியோர் மாணவர்கள் அமைப்பாய்த் திரள்வதற்கு முட்டுக்கட்டைபோட ஒன்றுபட்டு நிற்கின்றனர். இத்தகைய சூழலில்தான் பெரும்பாலான இந்திய உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் இயங்கிவருகின்றன.

சமீபத்திய ஆண்டுகளாக கிண்டி பொறியியல் கல்லூரியில் உள்ள மாணவர்கள் தங்கள் அமைப்புகளில் போட்டியிடுவதற்கும், வாக்களிப்பதற்கும்கூட உயர்ந்த மதிப்பெண் பெற்றிருக்க வேண்டும் எனத் தகுதி வரம்பு வைத்துள்ளதாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.

சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்
சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்

வயது வந்த அனைவருக்கும் ஒரு வாக்கு என்கிற உரிமையை அரசியலமைப்புச் சட்டமே வழங்கியிருந்தாலும் இங்கு கல்வி நிறுவனங்கள் நவீனப் பாகுபாடுகளை பின்பற்றி வருவதாகக் குறிப்பிடுகிறார் பல்கலை மாணவர் ஒருவர். நம்மிடம் அவர் பேசுகையில், “மக்களை நாடாளுமன்றத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிற அரசியல்வாதிகளுக்கு இங்கே ஏதேனும் தகுதி நிர்ணயித்துள்ளார்களா? இந்த நாடாளுமன்றத்தில்தான் அதிக எண்ணிக்கையில் மிகத் தீவிரமான குற்ற வழக்குகள் கொண்ட எம்.பி-க்கள் இருப்பதைப் பார்க்கிறோம். இந்நிலையில் மாணவர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவர்களுக்கு மட்டும் ஏன் இத்தனை நியாயமற்ற கட்டுப்பாடுகள்?” என்று ஆதங்கத்துடன் குறிப்பிட்டார்.

லிங்டோ கமிட்டி பரிந்துரை:

பல்கலைக்கழகங்கள் உள்ளிட்ட உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் நடைபெறுகிற மாணவர் சங்கத் தேர்தல்களில் அரசியல் கட்சிகளின் ஆதிக்கம், அத்துமீறல்கள் உள்ளிட்ட சிக்கல்களைக் களைய வேண்டும் என உச்ச நீதிமன்றத்தில் கடந்த 2005-ம் ஆண்டு வழக்கு தொடரப்பட்டது.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதலின்படி, மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறை அமைச்சகம் முன்னாள் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் ஜே.எம்.லிங்டோ தலைமையில் ஆறு பேர் கொண்ட குழுவொன்றை அமைத்தது. 2006-ம் ஆண்டு லிங்டோ குழு தன்னுடைய அறிக்கையைச் சமர்ப்பித்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட லிங்டோ குழுவின் பரிந்துரைகளை அனைத்து உயர்கல்வி நிறுவனங்களும் செயல்படுத்த வேண்டும் எனவும் அறிவுறுத்தப்பட்டது.

சீர்திருத்தங்களுக்காகக் கொண்டுவரப்பட்ட அறிக்கை என்றாலும், மாணவர்களுக்குப் பல்வேறு கட்டுப்பாடுகளை உடன் சேர்த்துக்கொண்டு வந்ததாகப் பல தரப்பினராலும் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டது. அரசியல் கட்சிகளின் ஆதிக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த கொண்டுவரப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டாலும், அதைச் செய்யத் தவறிவிட்டதாகவும் விமர்சனத்திற்குள்ளானது.

லிங்டோ கமிட்டியின் பரிந்துரைகள் அதற்கு மாறாக ஏ.பி.வி.பி, என்.எஸ்.யூ.ஐ உள்ளிட்ட அரசியல் கட்சிகளின் நேரடி மாணவ அமைப்புகளை வலுப்படுத்தி சுயாதீனமாக இயங்கக்கூடிய மாணவ அமைப்புகள், மாணவர்களின் வாய்ப்புகளையே பறித்ததாக மாணவர்கள், கல்வியாளர்கள் மத்தியில் பலத்த எதிர்ப்பும் எழுந்தது.

உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் பன்னாட்டுச் சந்தைக்காக தனியார்மயம் ஆகிவருகிற சூழலில்தான் மாணவர் சங்கம், தேர்தல் முறைகள் உள்ள வெகுசில பல்கலைக்கழகங்களிலும் நேரடியான தேர்தல் முறைகளை மாற்றி, நிர்வாகமே மாணவர்களுக்கான பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்கிற சூழல் உருவாகிறது.

பேராசிரியர் அப்துல் ரகுமான்
பேராசிரியர் அப்துல் ரகுமான்
நிர்வாகத்திற்குப் பிடிக்காத மாணவர்களைத் தேர்தல் நடவடிக்கைகளிலிருந்து முடக்குவதற்கான அதிகாரத்தை லிங்டோ கமிட்டி வழங்குகிறது.
பேராசிரியர் அப்துல் ரகுமான்

இதுபற்றி சென்னைப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் அப்துல் ரகுமான் கூறுகையில், ”லிங்டோ பரிந்துரைகள் சில சீர்திருத்தங்களைப் பேசினாலும், நிர்வாகத்திற்குப் பிடிக்காத மாணவர்களைத் தேர்தல் நடவடிக்கைகளிலிருந்து முடக்குவதற்கான அதிகாரத்தையும் அது வழங்கியது. மாணவர் சங்கத் தேர்தல் நடைமுறை என்பது சித்தாந்தங்களை விவாதிப்பதற்கான ஆரோக்கியமான உரையாடலை வழங்குவதற்கான ஒரு ஜனநாயக முறை. விவாதமும், மாற்றுக் கருத்தும் இல்லாமல் ஒரு ஜனநாயகம் செயல்பட முடியாது.

அதிலிருந்து மாணவர்களைத் துண்டிக்க வேண்டும் என்கிற அடிப்படை எண்ணம் பொருளாதார தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிறகுதான் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. கல்வி நிறுவனங்களைச் சந்தைமயப்படுத்துவது மாணவர்களிடத்தில் விமர்சனப் பார்வையைக் குறைத்தது. கல்வி அமைப்பில் மாணவர்களுக்குக் குறைந்தபட்ச முக்கியத்துவமே தரப்படுகிறது. தேர்தல், அமைப்பு முறை என்பது அவர்களின் உரிமை சார்ந்ததாகப் பார்க்கப்படாமல் தேவையற்றதென ஒதுக்குகிற போக்கு ஆரோக்கியமானதல்ல.

அரசியல் மற்றும் ஜனநாயக நடவடிக்கைகளிலிருந்து மாணவர்களை விலக்குவதைத்தான் லிங்டோ பரிந்துரை சாதித்துள்ளது. மாணவர்களின் ஜனநாயக பங்களிப்பு என்பது அவர்களின் அரசியல் தேர்வுகளிலிருந்து அப்பாற்பட்டது. அரசின் கொள்கைகளை, மாணவர்கள் விவாதிப்பதைக் குற்றமாக அணுகுகிற போக்கைத்தான் இது காட்டுகிறது. உயர்கல்வி வணிகமயமாகி, பல்கலைக்கழகங்களின் ஜனநாயக வெளி சுருங்கி, சமூக நீதிக் கொள்கைகளுக்கு அச்சுறுத்தல் வருகிற ஒரு காலகட்டத்தில் ஜனநாயகச் சூழலுக்கும், மாணவ அமைப்பிற்குமான கோரிக்கை என்பது தலையாய முக்கியத்துவம் பெறுகிறது” என்றார்.

தமிழகத்தில் மாணவ அரசியலில் ஈடுபட்டு ஆட்சிக்கு வந்த தி.மு.க, அதன் பின்னர் வந்த அ.தி.மு.க அரசுகள்தான் மாணவ சங்கத்தேர்தல் நடைமுறையை முடிவுக்கு கொண்டுவந்தன.
செல்வா

இதைப்பற்றி சி.பி.எம் கட்சியைச் சேர்ந்த செல்வா கூறுகையில், “உயர்கல்வி நிலையங்களில் படிக்கக்கூடிய மாணவர்கள் அரசியல் தெளிவுடன் இருக்க வேண்டியது அவசியம். சுதந்திரப் போராட்டக் காலத்தில் பனாரஸ் பல்கலைக்கழகம் தொடங்கி இங்கு அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகம் வரை மாணவ அரசியலில் ஈடுபட்டவர்கள்தான் சுதந்திரப்போராட்ட தியாகிகளாக, அரசியல் தலைவர்களாக உருவெடுத்தார்கள். தமிழகத்தில் மாணவ அரசியலில் ஈடுபட்டு ஆட்சிக்கு வந்த தி.மு.க, அதன் பின்னர் வந்த அ.தி.மு.க அரசுகள்தான் மாணவ சங்கத்தேர்தல் நடைமுறையை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தன"

செல்வா
செல்வா

"லிங்டோ குழு பரிந்துரைகளின் மீது நமக்கு நிறைய மாறுபட்ட கருத்துகள் இருந்தாலும் அந்தப் பரிந்துரைகள் கூட தமிழகத்தில் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை என்பதுதான் இங்கு யதார்த்தம். ஒவ்வொரு பல்கலைக்கழகங்களின் செனட், சிண்டிகேட், அகாடெமி கவுன்சில் என முடிவெடுக்கக்கூடிய அலகுகளில் மாணவர்களுக்கான பிரதிநிதித்துவம் என்பதே கிடையாது. ஒரு அமைப்பில் முக்கியமான முடிவுகள் எடுக்கப்படுகிறது என்றால், அனைத்து stake holders (பங்குதாரர்களையும்) கலந்தாலோசிக்காமல் முடிவெடுக்க முடியாது. ஆனால் உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் மட்டும் பெரும்பான்மை பங்குதாரர்களான மாணவர்களின் கருத்து என்பது இல்லாமலே முடிவெடுக்கப்படுவது முரணாக இல்லையா... பேராசிரியர் சங்கங்கள் கூட மாணவ பிரதிநிதித்துவத்திற்கான குரலை எழுப்பாமல்விட்டது துர்திருஷ்டவசமானது. தற்போதைய புதிய கல்விக்கொள்கையில் மாணவர் சங்கம், மாணவர் அரசியல் பற்றி குறிப்பே கிடையாது. புதிய கல்விக் கொள்கை பேராசிரியர் சங்கங்களின் செயல்பாட்டிற்குக் கூட ஆபத்தாக முடியும். அரசியலமைப்பு வழங்கியுள்ள அடிப்படை உரிமைகளையும் முறையாக கேள்வி கேட்பதற்கான ஜனநாயக வெளியை முடக்கினால் அது கல்வி நிறுவனங்களைத் தாண்டி சமூகத்திலும் எதிரொலிக்கும் என்பதை நாம் உணர வேண்டும்” என்றார்.

மாணவர்கள் உரிமைக்கான கேள்விகளை பேராசிரியர் சங்கங்கள் எழுப்பாமல் இருப்பது தவறு.
அரி பரந்தாமன்
அரி பரந்தாமன்
அரி பரந்தாமன்

அடிப்படை உரிமைகள் 19 (1) (சி) யின் முக்கியத்துவம் பற்றி பேசிய முன்னாள் நீதிபதி அரிபரந்தாமன், “இந்திய அரசியலமைப்பை வெறும் பாடத்திட்டமாக மட்டுமல்லாமல், அது வழங்கியுள்ள உரிமைகளை நிலைநிறுத்துவதுதான் கல்வி நிறுவனங்களின் முதன்மையான கடமையாக இருந்திருக்க வேண்டும். கருத்துரிமை உள்ளதைப் போல தான் அமைப்பு வைத்துக் கொள்கிற உரிமையையும் மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும். 18 வயதில் வாக்களித்து நாட்டை ஆள்பவரை தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையுள்ள மாணவர்களுக்கு தங்களுக்கான அமைப்பை முறையாக உருவாக்கிக்கொள்ள தெரியாதா. ஜே.என்.யூ மாதிரியான பல்கலைக்கழகங்களில் பேராசிரியர் - மாணவருக்கு இடையேயான விவாதமே சமத்துவமான தளத்தில் இருக்கும். ஆனால் தமிழகத்தில் பேராசிரியர்கள் மத்தியிலுமே மாணவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகிற ஒரு நிலவுடைமை போக்கு இருப்பது தவிர்க்க முடியாத உண்மை.

மாணவர்கள் உரிமைக்கான கேள்விகளை பேராசிரியர் சங்கங்கள் எழுப்பாமல் இருப்பது தவறு. நிர்வாக அமைப்பை எதிர்கொள்ள பேராசிரியர்கள் - மாணவர்கள் ஒற்றுமை என்பது அவசியமான ஒன்று. தேர்தல் முறையை ஒழித்து நியமன உறுப்பினர்களை கொண்டு வருவது அராஜகமான போக்கு. நாளை பொதுத் தேர்தலே வேண்டாம் நாங்களே எம்.பிக்களை நியமித்துக் கொள்கிறோம் எனக் கூறிவது எவ்வளவு அபத்தமோ அதைப் போன்றதுதான் இதுவும். உயர்கல்விக்கு வருகிற மாணவர்களுக்கு தனிப்பட்ட நலன்கள் இருக்காது, அநீதியை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்கக் கூடாது என்பதனால்தான் மாணவர்கள் அணி திரள்வதைத் தடுக்கின்றனர். அநீதியை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்காதவர்கள் காலம் முழுவதும் அடிமையாக இருக்க நேரிடும். அதைத்தான் இந்த அரசும் அமைப்பும் விரும்புகிறதா என்பதைக் கேட்க வேண்டும்” என்றார்.

இலவசக் கட்டாயக் கல்வி; பெறப்பட்ட 1687 மெயில்கள்; அலட்சியம் காட்டிய பள்ளிக்கல்வித்துறை... ஆர்.டி.ஐ-ல் அம்பலம்!

மாணவ சங்கங்களைக் கட்டமைக்கின்ற அடிப்படை உரிமை வழங்கப்படாத சூழலில் இருக்கின்ற சொற்ப உரிமைகளின் பறிப்புகளிலும் கல்வி நிறுவனங்கள் ஈடுபடுவது உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாட்டிற்கு உகந்ததல்ல.