Published:Updated:

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

Published:Updated:
தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...
தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

“பிரசாரத்தில் கொடிபிடித்து வருபவர்களுக்கான கூலி 200 ரூபாயில் ஆரம்பம். பூத் கமிட்டிக்குக் குறைந்தபட்சத் தொகையாக 25 ஆயிரம் ரூபாய். சுவர் விளம்பரம் செய்ய ஒரு சுவருக்குக் குறைந்தபட்சம் ஆயிரம் ரூபாய்” என்று பட்டியல் வாசிக்கிறார்கள் தேர்தல் களத்தில் நிற்கும் வேட்பாளர்கள். ஆம், உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாடான இந்தியாவில் நடைபெறும் இந்தப் பொதுத்தேர்தல் களம், சூதாட்டக் களமாகவே மாறியிருக்கிறது.

இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம், நாடாளுமன்றத் தொகுதி வேட்பாளரின் அதிகபட்சச் செலவுத் தொகையாக ரூ.70 லட்சமும், சட்டமன்றத் தொகுதி வேட்பாளருக்கு ரூ.28 லட்சமும் நிர்ணயித்துள்ளது. ஆனால், ‘இந்தத் தொகை ஐந்து நாள்கள் தேர்தல் செலவுக்குக்கூடத் தாங்காது’ என்கிறார்கள் தமிழகத்தின் பெரிய கட்சிகளின் வேட்பாளர்கள். முப்பது ஆண்டுகளுக்குமுன்பு வரை தேர்தல் என்றாலே திருவிழாவாகக் கொண்டாடப் பட்டது. கட்சி உறுப்பினர்கள் தங்கள் வீட்டு விசேஷமாகவே தேர்தலைக் கருதினார்கள். தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டவுடன், ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் கட்சிக் கிளை நிர்வாகிகள் கூடித் தேர்தல் பணியை எப்படிச் செய்வது என்று ஆலோசனை நடத்துவார்கள். கட்சித் தலைமையிலிருந்து கொடியும், சின்னம் பொறித்த பிட் நோட்டீஸும் மட்டுமே கிளை நிர்வாகி களுக்கு வந்துசேரும். தன் கட்சியின் சின்னம் பொறித்த பிட் நோட்டீஸ் தன் வீட்டுச் சுவரில் இருக்க வேண்டும் என்கிற வெறி ஒவ்வொரு கட்சிக்காரரிடமும் இருக்கும். கட்சிக் கொடியைத் தனது சைக்கிளில் கட்டிக்கொண்டு பவனி வருவது, இன்று சைரன் காரில் அமைச்சர்கள் பவனி வருவதற்கு இணையாக அன்று பார்க்கப்பட்டது. சுவர் விளம்பரத்தைக் காசுகொடுத்து வரையாமல், அந்தந்த ஊரின் கட்சிப் பிரமுகர்களே தங்கள் வீட்டுச் சுவர்களில் வரைந்துவைப்பார்கள். தன் வீட்டுக் கூரையில் கட்சிக் கொடியைப் பறக்கவிட்டு அழகு பார்த்த காட்சிகளும் உண்டு.

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

வேட்பாளர்கள் பிரசாரத்துக்கு வரும்போது, ஒவ்வொரு கிளையிலும் தங்களால் முடிந்த பணத்தை வசூல்செய்து வேட்பாளர் களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்குவார்கள். வேட்பாளரிடம் செலவுக்குப் பணம் வாங்குவது அன்று கௌரவப் பிரச்னையாகப் பார்க்கப்பட்டது. இதைத் தாண்டித் தலைவர்கள் பிரசாரம் என்றால், சைக்கிளிலும் மாட்டு வண்டி யிலும் பல கி.மீ கடந்துசென்று பொதுக்கூட்டத்தில் பங்கேற்கும் வழக்கம் இருந்தது. ‘எட்டு மணிக்கு எம்.ஜி.ஆர்., பொதுக்கூட்டத்தில் பேசுவார்’ என்று அறிவிக்கப்பட்டு மறுநாள், காலை ஒன்பது மணிக்குப் பிரசாரப் பொதுக்கூட்டத்துக்கு அவர் வந்த வரலாறும் உண்டு. அப்படி அவர் வரும்வரை பொதுக்கூட்ட மைதானம், மக்களால் நிறைந்திருந்தது. கருணாநிதியின் குரலைக்கேட்க ஒருநாள் முழுவதும் மக்கள் காத்திருந்த காலம் அது. அதேசமயம், ஓட்டுக்குப் பணமாகக் கொடுக்காமல், சில இடங்களில் விருந்து, விசேஷங்கள், சிறு பரிசுகள் என்று கொடுக்கப்பட்டதையும் மறுக்க முடியாது. ஆனால், 1990-க்குப் பிறகுதான் இந்த நடைமுறை மாற ஆரம்பித்தது. ஜெயலலிதா முதல்வராகப் பொறுப்பேற்றப் பிறகு, கட்சிக்காரர் களுக்குச் செலவுக்குப் பணம் கொடுக்கும் வழக்கம் ஆரம்பித்தது. பூத் கமிட்டியில் இருக்கும் நிர்வாகிகள், ‘செலவுக்குப் பணம் வேண்டும்’ என்று கேட்க ஆரம்பித்தார்கள்.

‘ஓட்டுக்குப் பணம்’ என்கிற யுக்தியை அ.தி.மு.க-வும் தி.மு.க-வும் மாறி மாறிப் பிரதானப் படுத்தத் தொடங்கின. நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில்கூட, அ.தி.மு.க மற்றும் தி.மு.க என இரண்டு கட்சியிலும் போட்டியிட விருப்பம் தெரிவித்த வேட்பாளர்களிடம் கேட்கப்பட்ட முதல் கேள்வி... “உங்களால் எவ்வளவு செலவு செய்யமுடியும்?” என்பதுதான்.

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

கடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில், தி.மு.க பிரமுகர் ஒருவரிடம் ‘எவ்வளவு செலவு செய்யமுடியும்’ என்று கட்சித் தலைமைக் கேட்க, “நீங்கள் சொன்னால் கார் டிக்கியில் பணம் வைத்திருக்கும் பெட்டியை இங்கு கொடுத்துவிட்டுச் செல்கிறேன்” என்று சொல்லி அதிரவைத்தார் அந்தப் பிரமுகர். இந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், போட்டியிட அ.தி.மு.க-வில் விருப்பமனு செய்த பிரமுகர் ஒருவரிடம், எடப்பாடி பழனிசாமி நேர்காணல் செய்தபோது, அந்த நபர்  பத்து கோடி ரூபாய் காசோலையை வழங்கி அதிர்ச்சி அடையச்செய்தார். இன்றையத் தேர்தல் நடைமுறை இந்த நிலையில்தான் உள்ளது. பெரிய கட்சியில் களம் இறங்கும் வேட்பாளரின் செலவு குறித்து விசாரித்தால், மயக்கமே வருகிறது.

“ஒருநாளைக்கு ஒரு வேட்பாளருக்கு மூன்று முதல் ஐந்து லட்சம் ரூபாய்வரை சராசரியாகச் செலவாகிறது. ஒரு வேட்பாளரின் வாகனத்துடன் ஐந்து வண்டிகள்வரை மட்டுமே பின்தொடர்வதற்குத் தேர்தல் ஆணையம் அனுமதித்துள்ளது. ஆனால், அனுமதி இல்லாமல் நூற்றுக்கணக்கான வண்டிகள் தொகுதிக்குள் பவனி வருகின்றன. ஒவ்வொரு வாகனத்துக்கும் தினப்படி டீசல் செலவே பல ஆயிரங்களைத் தாண்டுகிறது. ஒரு பொதுக்கூட்டம் நடத்தினால், செலவு ஒரு கோடி ரூபாயைத் தொட்டுவிடுகிறது. இதையெல்லாம் தாண்டி இன்று சிறிய கட்சிகள் பலவும் பெரிய கட்சிகளுக்கு ஆதரவு என்று லெட்டர் பேடில் அடித்துக் கொடுத்துவிடுகிறார்கள். அந்தக் கட்சியின் நிர்வாகிகள் வேட்பாளரைச் சந்தித்து லம்ப்பாக பல லட்சங்களைப் பறிக்காமல் விடுவதில்லை. முன்பெல்லாம் கொடிபிடிக்கும் தொண்டனிடம் ஒருவித இறுமாப்பு இருந்தது. இப்போதோ ‘ஒரு கொடி நடுவதற்கு இவ்வளவு...’ என்று கான்ட்ராக்ட் வந்துவிட்டது. இப்போதுப் பிரசாரங்களில் சமூக வலைத்தளங்களின் தாக்கம் முக்கியபங்கு வகிப்பதால், அதில் விளம்பரம்செய்ய ஒவ்வொரு வேட்பாளரும் ஐ.டி நபர்களைத் தேடிப்போகிறார்கள். அவர்கள் ட்ரெண்டிங், வைரல் என்று பல லட்சங்களைக் கறந்துவிடுகிறார்கள்” என்று சொல்லி மலைக்கவைக்கிறார்கள் களத்தில் நிற்கும் வேட்பாளர்கள்.

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

இவர்கள் சொல்லும் கணக்குப்படி ஒரு நாடாளுமன்றத் தொகுதிக்கு ஐம்பது கோடி ரூபாய்வரை செலவாகிறது. இன்னொரு புறம் பெரியக் கட்சிகளில் வேட்பாளராக ஒருவர் களம் இறங்கினாலே, அவர்களுக்குச் செலவு செய்வதற்கு அப்பகுதியைச் சேர்ந்த தொழில் அதிபர்கள் தயாராக இருக்கி றார்கள். காரணம், தாங்கள் செலவுசெய்த வேட்பாளர், வெற்றி பெற்றுவிட்டால் செலவுசெய்த தொகையைவிட இருமடங்குத் தொகையை அந்த வேட்பாளரை வைத்தேச் சம்பாதித்து விடுகிறார்கள் என்பதுதான். இதுதான் ஊழல் பெருகவும் காரணமாகிவிட்டது.

தி.மு.க-வைச் சேர்ந்த கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணனிடம் இதுகுறித்துப் பேசினோம். “நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தேர்தலில் போட்டியிட்டபோது பணம் பிரதானமாக இல்லை. தற்போது பணம்தான் தேர்தலில் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கிறது. இந்தநிலை மாற வேண்டும் என்றால், மக்களின் ஒத்துழைப்பு வேண்டும். அரசியல் கட்சிகளும் இதில் அக்கறைகாட்ட வேண்டும். பணமே பிரதானம் என்று அமைந்துவிட்டதால், நல்ல வேட்பாளர்களைத் தேர்தல் களத்தில் நிற்கவைக்க முடியவில்லை. இதனால், நல்ல கருத்துகளை நாடாளுமன்றத்திலும் சட்டமன்றத்திலும் பேச முடியவில்லை” என்றார்.

தொலைந்துபோன தேர்தல் திருவிழா! - கான்ட்ராக்டர்கள் கையில் கட்சிக் கூட்டம்...

ராஜ்யசபா உறுப்பினரும் அ.தி.மு.க-வின் மூத்த நிர்வாகியுமான மைத்ரேயன், “தலைமை தேர்தல் ஆணையராக சேஷன் இருந்தபோது சில சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டுவந்தார். அதனால், வெளிப்பார்வையில் செலவினங்கள் குறைந்ததே ஒழிய, மறைமுகச் செலவுகள் பல மடங்கு அதிகரித்துள்ளன. ஒரு சட்டமன்றத்துக்கு ரூ.28 லட்சம் செலவு செய்யலாம் என்று சொல்லிவிட்டு ஆறு சட்டமன்றத் தொகுதிகள் அடங்கிய நாடாளுமன்றத்துக்கு ரூ.70 லட்சம் செலவுத் தொகை நிர்ணயம் செய்ததே முரண்பாடுதான். எந்த ஒரு வேட்பாளரும் வெறும் 70 லட்சம் ரூபாய் செலவுசெய்து தேர்தலில் வெற்றிபெற முடியாது. முதலில் நமது தேர்தல் நடைமுறையில் சீர்திருத்தம் கொண்டுவர மத்திய - மாநில அரசுகள் அமர்ந்து பேசாவிட்டால், எதிர்காலத்தில் இந்தியத் தேர்தல் மிகப்பெரிய சிக்கலைச் சந்திக்கும்” என்கிறார்.

ஜனநாயகத் திருவிழாவாகக் கொண்டாட வேண்டிய தேர்தல் திருவிழா... பணநாயகத்தால் பல் இளிப்பது வேதனைதான்!

- அ.சையது அபுதாஹிர்
படங்கள்: சு.குமரேசன், எல்.ராஜேந்திரன், என்.ஜி.மணிகண்டன்

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism