Published:Updated:

போபால் விஷவாயு விவகாரத்தில் 5 லட்சம் பேருக்கு இழப்பீடு பெற்றுத்தந்த அப்துல் ஜப்பார் மறைவு!

அழுகையும் ஓலமும் நிறைந்திருந்த போபாலில் நிகழ்ந்த துயரத்திற்குச் சாட்சியாக நின்ற ஜப்பார், தனது நகரத்திற்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கு எதிராகக் களமாற்றத் தொடங்கினார். அவரது போராட்டத்தால், பாதிக்கப்பட்ட 5 லட்சம் பேருக்கும், இறந்த 25 ஆயிரம் பேருக்கும் இழப்பீடு பெற்றுத்தர முடிந்தது.

அப்துல் ஜப்பார்
அப்துல் ஜப்பார்

இந்தியா என்ற நாட்டின் வரலாற்றில் பல்வேறு இருண்ட பக்கங்களுக்கு இடம் உண்டு. அப்படியான இரவு 1984ஆம் ஆண்டு, டிசம்பர் 02-03 அன்று நிகழ்ந்தது. மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் தலைநகர் போபாலில் செயல்பட்டுவந்த யூனியன் கார்பைட் இந்தியா லிமிடெட் என்ற பூச்சிக்கொல்லி நிறுவனத்திலிருந்து கசிந்த நச்சுக் காற்று, அந்தப் பகுதிவாழ் மக்களின் எதிர்காலத்தை இருளாக்கியது. 27 டன் நச்சுக் காற்று அந்த இரவில் வெளியேறியது.

வழக்கம்போல் அந்த இரவும் உறங்கிக்கொண்டிருந்தனர் போபால் மக்கள். சுவாசிக்கும் காற்றில் மோசமான வாசனை பரவ, தூக்கம் கலைத்தவர்களால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. 27 வயது அப்துல் ஜப்பார், போபாலின் நச்சுக் காற்றிலிருந்து தப்பிக்க, தனது அம்மாவை ஸ்கூட்டரில் அழைத்துக்கொண்டு 40 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்த அப்துல்லா கஞ்ச் பகுதிக்குச் சென்றார். போபால் பேரழிவு நடந்து சில நாள்களிலேயே, அப்துல் ஜப்பாரின் அம்மா, அப்பா, அண்ணன் ஆகியோர் இறந்தனர். நச்சுக் காற்றுக்குத் தன் குடும்பத்தை பலிகொடுத்ததோடு, தனது கண்பார்வை பாதியளவு பறிபோனதையும், கடும் சுவாசக் கோளாறையும் எதிர்கொண்டார் அப்துல் ஜப்பார்.

போபால் பேரழிவு
போபால் பேரழிவு

தன் அம்மாவை அப்துல்லா கஞ்ச் பகுதியில் பாதுகாப்பான பகுதியில் இறக்கிவிட்டு, அப்துல் ஜப்பார் மீண்டும் போபாலுக்குத் திரும்பிய போது, நகரம் முழுவதும் பிணங்களால் நிரம்பியிருந்தது. அழுகையும், ஓலமும் நிறைந்திருந்த போபாலில் நிகழ்ந்த துயரத்திற்குச் சாட்சியாக நின்ற அந்த மனிதர், அந்த நொடியில் தனது நகரத்திற்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கு எதிராகக் களமாற்றத் தொடங்கினார். அவரது போராட்டத்தால் யூனியன் கார்பைட் நிறுவனத்திற்கு எதிராக ஏறத்தாழ 35 ஆண்டுகள் போராடிய ஜப்பாரால், பாதிக்கப்பட்ட 5 லட்சம் பேருக்கும், இறந்த 25 ஆயிரம் பேருக்கும் இழப்பீடு பெற்றுத்தர முடிந்தது.

நச்சுக் காற்று கசிவு வெளியான மறுநாளே, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மருத்துவ உதவி பெற்றுத் தருவது இறந்தவர்களின் உடல்களை அரசு மருத்துவமனைகளுக்கு எடுத்துச் செல்வது முதலான பணிகளில் ஈடுபடத் தொடங்கினார் ஜப்பார். அந்த ஒற்றை இரவில், நச்சுக் காற்றை சுவாசித்த 3 ஆயிரம் பேர் உயிரிழந்தனர்; பலர் சில நாள்களில், சில வாரங்களில், சில மாதங்களில் உயிரிழந்தனர். ஆயிரக்கணக்கானோர் நிரந்தரமாக உடல்நிலை குன்றிய நிலைக்கு ஆளாகினர். நுரையீரல் புற்றுநோய், சிறுநீரகச் செயலிழப்பு முதலானவை பலரையும் பாதித்தது. பாதிக்கப்பட்டவர்களுள் சாமான்ய மக்களே பெரும்பான்மையானோர்.

கார்பைட் நிறுவனத்திடம் லஞ்சம் பெற்ற அரசியல்வாதிகள் எங்களைக் கைவிட்டுச் சென்றார்கள். அதனால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களாகிய நாங்களே எங்கள் போராட்டத்தைத் தொடங்கினோம்.
அப்துல் ஜப்பார்
அப்துல் ஜப்பார்
அப்துல் ஜப்பார்

``என்னைச் சுற்றி நிகழ்ந்த அநீதி என்னை வெகுவாகப் பாதித்தது. கார்பைட் நிறுவனத்திடம் லஞ்சம் பெற்ற அரசியல்வாதிகள் எங்களைக் கைவிட்டுச் சென்றார்கள். அதனால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களாகிய நாங்களே எங்கள் போராட்டத்தைத் தொடங்கினோம்" என்று தான் முதன்முதலாக பொதுவாழ்க்கைக்குள் நுழைந்தது பற்றி சமீபத்தில் கூறினார் அப்துல் ஜப்பார்.

1987ஆம் ஆண்டு, போபால் நச்சுக்காற்றால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களின் சங்கம் என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார் அப்துல் ஜப்பார். நிதியுதவி, இழப்பீடு மட்டும் போதாது எனவும், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் நிரந்தர வேலைவாய்ப்புக்குத் தீர்வு வேண்டும் எனவும் போராடியது ஜப்பாரின் அமைப்பு. "எங்களுக்கு உங்கள் கருணை வேண்டாம்; வேலைவாய்ப்புகளைக் கொடுங்கள்!" என்றார் அப்துல் ஜப்பார்.

1989ஆம் ஆண்டு, உச்சநீதிமன்றத்தில் யூனியன் கார்பைட் நிறுவனம் பாதிக்கப்பட்ட 1 லட்சம் பேருக்கு இழப்பீடு அளித்தது. எனினும், அப்துல் ஜப்பாரின் 10 ஆண்டுக்கால சட்டப் போராட்டத்தில் 5 லட்சம் பேருக்கு இழப்பீடு வழங்கியது உச்சநீதிமன்றம். இதற்காகத் தொடர்ந்து சிறிய அளவிலான, பெரிய அளவிலான போராட்டங்களை ஒருங்கிணைத்தார் ஜப்பார். தெருக்களிலும், நீதிமன்றத்திலும் மட்டும் ஜப்பாரின் போராட்டம் நின்றுவிடவில்லை.

அப்துல் ஜப்பார்
அப்துல் ஜப்பார்

'சுயமரியாதை நிலையம்' என்ற பெயரில் நிறுவனம் தொடங்கினார். 'பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு பால், ரொட்டி ஆகியவற்றைத் தரும் அரசு, அவர்களுக்கு வேலை தர மறுக்கிறது. இதனால் பெண்கள் முடங்கிப் போகின்றனர்' என்றவர், போபால் பேரழிவால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களைக் கொண்டு தையல் வேலைகளையும், காகிதப் பைகள் உற்பத்தி செய்வதையும் 'சுயமரியாதை நிலையம்' தொடங்கியது. தற்போது ஏறத்தாழ 5 ஆயிரம் பெண்கள் இந்த அமைப்பின் கீழ் பணியாற்றி வருகின்றனர்.

ஒவ்வொரு சனிக்கிழமை மாலையும், ஜப்பாரின் தலைமையில் போபால் நச்சுக் காற்றால் பாதிக்கப்பட்டோரின் சந்திப்பு, போபால் யத்கன் ஷாஜஹானி பூங்காவில் நடைபெறும். நிகழ்ந்த மாபெரும் பேரழிவை, நினைவிலிருந்து அழியாமல் பாதுகாக்க இந்தக் கூட்டங்கள் அவசியம் என்பார் அப்துல் ஜப்பார். ``போபால் பேரழிவில் யூனியன் கார்பைட் நிறுவனத்தின் மீது மட்டுமே குற்றம் சாட்ட முடியாது. நச்சுத் தன்மை கொண்ட நிறுவனத்தை நகரத்தின் நடுவில் அமைத்ததோடு. அங்கு நிகழ்ந்த விதிமீறல்களைக் கண்காணிக்கத் தவறியது மாநில அரசு; பேரழிவுக்குப் பிறகு, யூனியன் கார்பைட் முதலாளியை இந்தியாவை விட்டுத் தப்ப வைத்தது மத்திய அரசு. இந்த மூன்று தரப்புமே குற்றவாளிகள்; ஆனால் இவர்கள் மூவருமே, மக்கள் தாங்களே நச்சுக் காற்றைச் சுவாசித்துக் குற்றம் செய்ததாகக் கருதுகிறார்கள்" என்று கூறினார் ஜப்பார்.

அப்துல் ஜப்பார்
அப்துல் ஜப்பார்

போபால் மக்களுக்காகத் தொடர்ந்து போராடி வந்த அப்துல் ஜப்பார், கடந்த வாரம் போபால் நினைவு மருத்துவமனையில் இறந்தார். 62 வயதான அவரை, மேல் சிகிச்சைக்காக மும்பைக்கு விமானத்தில் அனுப்ப முன்வந்தது மத்தியப் பிரதேச மாநில அரசு. எனினும் அதற்குள் மாரடைப்பால் காலமானார் அப்துல் ஜப்பார்.

இறப்பதற்கு சில வாரங்களுக்கு முன், அரசு பல்நோக்கு மருத்துவமனையான போபால் நினைவு மருத்துவமனையில் போதிய வசதிகள் இல்லையென்றும், தான் அலைக்கழிக்கப்படுவதாகவும், அரசு மருத்துவமனையில் வசதிகள் இல்லாதிருப்பது அவமானகரமானது எனவும் தனது நண்பர்களுக்கு வாட்ஸப் செய்தி அனுப்பியுள்ளார் அப்துல் ஜப்பார்.

அப்துல் ஜப்பார்
அப்துல் ஜப்பார்

தன் வாழ்நாள் முழுவதும் மக்களுக்காகப் போராடிய அப்துல் ஜப்பாரின் இறுதி ஊர்வலத்தில் சில நூறு பேரே கலந்துகொண்டனர். 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நச்சுக் காற்றால் பாதிக்கப்பட்ட போபால் மக்கள், தற்போது மத அடிப்படையில் பிரிந்து கிடக்கின்றனர். போபால் பேரழிவுக்குப் பின் மக்களின் நீதிக்காகப் போராடிய அப்துல் ஜப்பாரின் இறுதி ஊர்வலத்தின் காணொலியில் ஓர் ஓரத்தில் தெரிகிறது போபால் மக்களவைத் தொகுதி உறுப்பினர் சாத்வி பிரக்யா தாகூரின் படம். ஜப்பார் போராடிய அதே போபால் நகரத்தில், காந்தியைச் சுட்டுக் கொன்ற 'கோட்சே ஒரு தேசபக்தர்!' என்று பிரசாரம் செய்து, வெற்றிபெற்று நாடாளுமன்றம் சென்றவர் அவர்.

Vikatan