Published:Updated:

ஹுபலி-அங்கோலா திட்டம்... சூழலியல் தாக்க மதிப்பீட்டுச் சட்டம்... சூழலியல் சுரண்டலுக்கு வித்திடுகிறதா மத்திய அரசு!

இந்தியப் பாராளுமன்றம்
இந்தியப் பாராளுமன்றம் ( Lakun.patra )

சூழலியல் தாக்க மதிப்பீட்டிற்கான புதிய சட்டவரைவு, அதன் அடிப்படை நோக்கமான முன்னெச்சரிக்கைக் கொள்கைகளை, இந்தியச் சுற்றுச்சூழல் மேற்பார்வையின் முக்கியமான அஸ்திவாரத்தைத் தலைகீழாகத் திருப்பிப் போடுவதைப் போல் அமைந்துள்ளது.

சூழலியல் தாக்க மதிப்பீட்டிற்கான புதிய சட்டவரைவு, அதன் அடிப்படை நோக்கமான முன்னெச்சரிக்கைக் கொள்கைகளை, இந்தியச் சுற்றுச்சூழல் மேற்பார்வையின் முக்கியமான அஸ்திவாரத்தைத் தலைகீழாகத் திருப்பிப் போடுவதைப் போல் அமைந்துள்ளது.

முன்னெச்சரிக்கைக் கொள்கைகளை, தொலைநோக்குக் கொள்கைகள் என்றும்கூட ஒருவிதத்தில் சொல்லலாம். அதாவது, பிரச்னை ஏற்படும் முன்னரே எந்தவிதப் பிரச்னைகளும் ஏற்பட்டுவிடாதபடி அமைத்துக்கொள்வதே அதன் முக்கிய நோக்கம். ஆனால், தொலைநோக்கிப் பார்த்துச் செயல்படுவதில் குறைபாடுடைய ஓர் உயிரினமாகத்தான் மனித இனம் இருக்கின்றது என்பதை, இப்போது நாம் சந்திக்கும் கொரோனா பேரிடர் நமக்குப் புரியவைத்துள்ளது.

மாசுபாடு
மாசுபாடு

காட்டுயிர் ஆய்வாளர்களும் வைராலஜி துறையைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்களும் நீண்ட காலமாகவே விலங்குகளிடமிருந்து மனிதர்களுக்குத் தொற்றுநோய்கள் பரவுவது குறித்து, அதற்குள் மறைந்திருக்கும் மனிதப் பொருளாதார இழப்புகள் குறித்து எச்சரித்து வருகின்றனர். இதுபோன்ற தொற்றுப் பேரிடர்கள் ஏற்பட்டு, உலக மக்களின் ஆரோக்கியத்தையே சிதைக்கும் என்பதை, பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதாரத்தைக் குலைக்கும் என்பதை அவர்கள் கணித்துள்ளார்கள். ஏனென்றால், நாம் மிகவும் அடர்ந்த மறைவான வனப்பகுதிகளைக்கூட ஊடுருவிக் கொண்டிருக்கிறோம். அங்கு உறைந்திருக்கும் வைரஸ் தொற்றுகளைத் தட்டி எழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று நீண்ட நாள்களாக எச்சரித்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

தற்போது கொரோனாவால் ஏற்பட்டிருக்கும் இந்த லாக்டௌன், அந்த இயற்கையில் நாம் ஏற்படுத்திய சீரழிவுகளைச் சரிசெய்யும் வாய்ப்பைக் கணிசமாக உயர்த்தியுள்ளது. ஆனால், இந்தியாவிற்கு அதைக் கடந்து பிரகாசமான, பாதுகாப்பான சூழலியல் எதிர்காலத்தை நோக்கிப் பயணிக்க முடியாதோ என்ற கேள்வியை முன்வைக்கும் விதத்தில் லாக்டௌன் காலத்திலும் இந்திய அரசு நிர்வாகத்தின் மெத்தனச் செயல்பாடுகள் தொடர்கின்றன.

சூழலியல் தாக்க மதிப்பீட்டிற்கான புதிய சட்டவரைவு, அதன் அடிப்படை நோக்கமான முன்னெச்சரிக்கைக் கொள்கைகளை, இந்தியச் சுற்றுச்சூழல் மேற்பார்வையின் முக்கியமான அஸ்திவாரத்தைத் தலைகீழாகத் திருப்பிப் போடுவதைப்போல் அமைந்துள்ளது. அது, தொழிற்சாலைகளின் செயல்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்த நிரந்தரமான வடிவத்தை உருவாக்க முனைகின்றது. அந்த வடிவம் பல்வேறு தொழிற்சாலைகளை, அவை தொடங்கப்படுவதற்கு முன் முன்னெச்சரிக்கையாகச் செய்யும் சுற்றுச்சூழல் அனுமதி, பொதுமக்கள் கருத்துக்கேட்பு ஆகியவற்றிலிருந்து தப்பிக்க வைக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது.

சுற்றுச்சூழல்
சுற்றுச்சூழல்

முன்னெச்சரிக்கைக் கொள்கைகளை, தொலைநோக்குக் கொள்கைகள் என்றும்கூட ஒருவிதத்தில் சொல்லலாம். அதாவது, பிரச்னை ஏற்படும் முன்னரே எந்தவிதப் பிரச்னைகளும் ஏற்பட்டுவிடாதபடி அமைத்துக்கொள்வதே அதன் முக்கிய நோக்கம். ஆனால், தொலைநோக்கிப் பார்த்துச் செயல்படுவதில் குறைபாடுடைய ஓர் உயிரினமாகத்தான் மனித இனம் இருக்கின்றது என்பதை, இப்போது நாம் சந்திக்கும் கொரோனா பேரிடர் நமக்குப் புரியவைத்துள்ளது.

காட்டுயிர் ஆய்வாளர்களும் வைராலஜி துறையைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்களும் நீண்ட காலமாகவே விலங்குகளிடமிருந்து மனிதர்களுக்குத் தொற்றுநோய்கள் பரவுவது குறித்து, அதற்குள் மறைந்திருக்கும் மனிதப் பொருளாதார இழப்புகள் குறித்து எச்சரித்து வருகின்றனர். இதுபோன்ற தொற்றுப் பேரிடர்கள் ஏற்பட்டு, உலக மக்களின் ஆரோக்கியத்தையே சிதைக்கும் என்பதை, பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதாரத்தைக் குலைக்கும் என்பதை அவர்கள் கணித்துள்ளார்கள். ஏனென்றால், நாம் மிகவும் அடர்ந்த மறைவான வனப்பகுதிகளைக்கூட ஊடுருவிக்கொண்டிருக்கிறோம். அங்கு உறைந்திருக்கும் வைரஸ் தொற்றுகளைத் தட்டி எழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறோம். இன்னும் எளிமையாகச் சொல்லப்போனால், நாம் இதுபோன்ற தொற்றுகள் மனிதர்கள் மத்தியில் மிக எளிமையாகப் பரவுவதற்கான வாய்ப்புகளை நாமே ஏற்படுத்திக்கொடுக்கிறோம். அதை நாமே செய்துவிட்டு, பின்னர் புதிய தொற்றுகள் வருவதைப் பார்த்தும் நாமே ஆச்சர்யப்பட்டும் கொள்கிறோம்.

லட்சக்கணக்கான மக்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்ற வழிதெரியாமல் உலகின் மிகப் பெரிய பொருளாதாரத்தைக் கொண்ட நாடுகளே திணறுகின்றன. இந்தத் தொற்றுகளுக்குக் காரணம், இயற்கை உறைவிடங்களும் மனித சமூகங்களும் முட்டிக்கொண்டதே. இருப்பினும் கொரோனாவால் ஏற்பட்டிருக்கும் இந்த லாக்டௌன், அந்த இயற்கையில் நாம் ஏற்படுத்திய சீரழிவுகளைச் சரிசெய்யும் வாய்ப்பைக் கணிசமாக உயர்த்தியுள்ளது. ஆனால், இந்தியாவிற்கு அதைக் கடந்து பிரகாசமான, பாதுகாப்பான சூழலியல் எதிர்காலத்தை நோக்கிப் பயணிக்க முடியாதோ என்ற கேள்வியை முன்வைக்கும் விதத்தில் லாக்டௌன் காலத்திலும் இந்திய அரசு நிர்வாகத்தின் மெத்தனச் செயல்பாடுகள் தொடர்கின்றன.

வேதிமத் தொழிற்சாலைகளால் நீர் நஞ்சாகுதல்
வேதிமத் தொழிற்சாலைகளால் நீர் நஞ்சாகுதல்

இந்திய அரசின் சூழலியல் சார்ந்த அரசு இயந்திரங்களின் வழக்கமான மெத்தனப் போக்கு, கொரோனா காலத்திலும் நீள்வதற்கான சிறந்த உதாரணம்தான், சூழலியல் தாக்க மதிப்பீட்டுச் சட்டவரைவு 2020 முதல் 727 ஹெக்டேர் காடுகளை மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் அழிக்கப்போகும் ஹுபலி-அங்கோலா ரயில்வே திட்டத்திற்குக் கர்நாடக முதலமைச்சர் அனுமதி கொடுத்தது வரையிலான செயல்பாடுகள்.

சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு 2006-ஐ நீக்கிவிட்டு, சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு 2020 என்ற புதிய சட்டத்தைக் கொண்டுவருவதற்கான வேலைகளை இந்திய அரசு செய்துகொண்டிருக்கிறது. இது, சூழலியல் பாதுகாப்பு அரண்களைக் கரைக்கும் விதத்தில், காலம் காலமாக இந்திய அரசு சூழலியல் விதிகளை மீறுவோருக்கு ஏற்படுத்திக் கொடுத்துள்ள தப்பிக்கும் வழியை மேலும் அகலபடுத்தும் நோக்கில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த வடிவம் பல்வேறு தொழிற்சாலைகளை, அவை தொடங்கப்படுவதற்கு முன் முன்னெச்சரிக்கையாகச் செய்யும் சுற்றுச்சூழல் அனுமதி, பொதுமக்கள் கருத்துக்கேட்பு ஆகியவற்றிலிருந்து தப்பிக்க வைக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது.

சமீபத்தில்தான், கோவா அரசு மோபா பள்ளத்தாக்குக்கு அருகே விமான நிலையம் அமைப்பதற்காகப் பொய்யான சூழலியல் தாக்க மதிப்பீட்டைச் சமர்ப்பித்து, அப்பட்டமாகச் சிக்கியது. நூற்றுக்கணக்கான விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தை, மோபா பள்ளத்தாக்கின் காட்டுயிர் மற்றும் தாவர வளத்தை அழிக்கும் அந்தத் திட்டத்தின் பின்விளைவுகளை மறைத்துப் பொய்யான சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு அறிக்கையை உருவாக்கிக் கோவா அரசு சமர்ப்பித்தது. இந்த அறிக்கைக்குப் பொய்யான தகவல்களைக் கொடுத்த அதிகாரிகளோ ஆலோசகர்களோ யாருமே கண்டிக்கப்படக்கூட இல்லை. அதற்கு மாறாக, மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகத்தின் வல்லுநர் மதிப்பீட்டுக் குழு திட்டத்தை மறு ஆய்வு செய்வதாகக் கூறி, அனுமதியும் வழங்கியுள்ளது.

மக்களுக்கு எதிரான திட்டங்களை எதிர்க்கும் சூழலியல் ஆர்வலர்களோ சமூக ஆர்வலர்களோ அதுகுறித்து விவரம் அறிந்த வல்லுநர்களோ கூட கருத்து தெரிவிக்க முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது. இதன்மூலம், மக்கள் நேரடியாகப் பங்கு வகிக்கக்கூடிய ஓர் அம்சத்தையே அகற்றுகிறார்கள்.
சூழலியல் வழக்கறிஞர் வெற்றிச்செல்வன்

அந்த அளவுக்குச் சூழலியல் பாதுகாப்பைக் கண்டுகொள்ளாத வளர்ச்சித் திட்டங்களை ஆதரிக்கும் வகையில் இந்தப் புதிய சட்டவரைவு அமைந்துள்ளது. இதை, உச்சநீதிமன்றம், சென்னை உயர்நீதிமன்றம் மற்றும் தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம் மூன்றுமே இது சட்டப்படி உறுதி வாய்ந்ததாக இல்லையென்று இதற்கு எதிராகத் தீர்ப்பளித்துள்ளனர். இந்தியா இத்தனை ஆண்டுகளாக, சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துபவர்கள் அதற்கான விலையைக் கொடுக்க வேண்டுமென்ற நோக்கோடுதான் அதன் சூழலியல் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகிறது. இந்த நடைமுறையை, மாசுபடுத்திவிட்டு அதற்கான விலையைக் கொடுக்கலாம் என்ற விதத்தில் ஒரு போலி சூழலியல் பாதுகாப்பாக மாற்றியமைத்துக் கொள்வதால் ஏற்படும் விளைவுகளை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.

மேலும், அந்தப் புதிய வரைவின்படி சுற்றுச்சூழல் விதிகளை மீறுவோரே அதுகுறித்து அறிவிக்க வேண்டும். ஆனால், சுற்றுச்சூழல் விதிகளை மீறும் நிறுவனங்களே அவர்களின் விதிமீறல்கள் குறித்துத் தெரிவிப்பார்கள் என்று எப்படி நம்பமுடியும். வேதாந்தா நிறுவனம், பழங்குடியின மக்களுக்கு எதிராகத் தன்னுடைய சுரங்க நிறுவனத்தைச் செயல்படுத்தி சமூகக் கிளர்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்தது என்பதையோ, அதன் ஸ்டெர்லைட் காப்பர் நிறுவனம் எவ்வளவு மாசுபாடுகளுக்குக் காரணமாக அமைந்தது என்பதையோ நாம் மறந்துவிடவில்லை. பொருளாதார ஆதாயங்களின் மீது மட்டுமே அக்கறை கொண்டவர்களுடைய கேலிக்கூத்தாக சட்டம் மீதான மக்களின் நம்பிக்கை மாறிவிடும்.

சூழலியல் சீர்கேடுகள் (அமிலக் குட்டை)
சூழலியல் சீர்கேடுகள் (அமிலக் குட்டை)

ஆறு மாதங்களுக்கு ஒருமுறை, தன்னுடைய திட்டம் குறித்த அறிக்கையை ஒவ்வொரு நிறுவனமும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்றிருந்த விதிமுறையை, ஆண்டுக்கு ஒருமுறை சமர்ப்பித்தால் போதுமென்று இந்தப் புதிய சட்டவரைவு மாற்றியுள்ளது. சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மக்கள் ஆரோக்கியம் குறித்துத் தீவிர முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டிய இன்றைய சூழலில், இது ஆபத்தானது என்று சூழலியல் ஆர்வலர்கள் எச்சரிக்கின்றன. இந்த நீண்ட அவகாசம், திட்டத்திலுள்ள சூழலியல் மற்றும் சமூக விளைவுகளை மறைக்கப் போதுமானது என்றும் அஞ்சுகின்றனர்.

இதுகுறித்துப் பேசிய சூழலியல் வழக்கறிஞர் வெற்றிச்செல்வன், "இதற்கு முன்னர், ஒரு திட்டத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள சூழலியல் அனுமதிக்கு எதிராக நீங்கள் மேல்முறையீடு செய்யவேண்டுமெனில், அந்த அனுமதி வழங்கப்பட்டு அடுத்த 30 நாள்களுக்குள் செய்யலாம். அது முடியாமல் போனால், பசுமைத் தீர்ப்பாயமாகப் பார்த்து மேலும் 30 நாள்கள் அவகாசம் கொடுக்கலாம். ஆனால், இந்தத் திருத்தத்தில் அந்தக் கால அவகாசம் குறைக்கப்படுகிறது. இதைவிட முக்கியமாக, சுற்றுச்சூழல் அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்னர், மக்கள் கருத்து கேட்கவேண்டும் என்ற விதி. இது, 1994 விதிமுறைகளில் யார் வேண்டுமானாலும் குறிப்பிட்ட திட்டம் குறித்த கருத்துகளைத் தெரிவிக்கலாம். அதை 2006-ம் ஆண்டில், குறிப்பிட்ட திட்டம் வரவுள்ள குறிப்பிட்ட மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த மக்கள்தான் கருத்து தெரிவிக்க முடியுமென்று மாற்றினார்கள். அதுவே, தற்போதைய திருத்தத்தில் குறிப்பிட்ட திட்டம் வரவுள்ள குறிப்பிட்ட பகுதியைச் சேர்ந்த மக்கள்தான் கருத்து தெரிவிக்க முடியுமென்று மாற்றப்பட்டுள்ளது. இதன்மூலம், மக்களுக்கு எதிரான திட்டங்களை எதிர்க்கும் சூழலியல் ஆர்வலர்களோ சமூக ஆர்வலர்களோ அதுகுறித்து விவரம் அறிந்த வல்லுநர்களோ கூட கருத்து தெரிவிக்க முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது. இதன்மூலம், மக்கள் நேரடியாகப் பங்கு வகிக்கக்கூடிய ஓர் அம்சத்தையே அகற்றுகிறார்கள்" என்று கூறினார்.

தொழிற்சாலை
தொழிற்சாலை

இந்தப் புதிய சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு வரைவு, மக்களுடைய குரலை முற்றிலும் ஒடுக்கும் விதத்தில் இருக்கின்றது. சோடா உப்பு, அமிலம், பெட்ரோலியம், பெட்ரோகெமிக்கல் பொருள்கள், சாயத்தொழில், உயிரியல் மருத்துவக் கழிவுகள், சுத்திகரிக்கும் ஆலைகள், பெயின்ட், வேதிம உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகள், கட்டுமானத் தொழிற்சாலைகள் ஆகியவை மனித ஆரோக்கியத்திற்குப் பெரும் அச்சுறுத்தல்களை உருவாக்கும் வல்லமை கொண்டவை. ஆனால், இவையெல்லாவற்றுக்குமே இந்தப் புதிய வரைவின் கீழ் பொதுமக்கள் கருத்துக் கேட்பிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்படுகின்றது.

இன்னும் பல்வேறு ஆபத்தான மாற்றங்களோடு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது புதிய சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு வரைவு. குஜராத், ராஜஸ்தான் பகுதிகளிலுள்ள வறண்ட புல்வெளிக் காடுகள், அழியும் நிலையிலுள்ள, மிகவும் அருகி வருகின்ற கான மயில் போன்ற பறவையினங்களின் முக்கிய வாழ்விடங்களாக உள்ளன. அவை, நாடோடி மேய்ப்பர் சமூகங்களின் வாழ்வாதாரத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு 2020
சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு 2020

இந்நிலையில், இந்தப் புதிய சட்டவரைவினால் அத்தகைய நிலப்பகுதிகள் தரிசு நிலங்களாகக் கணக்குக் காட்டப்பட்டு கார்ப்பரேட் தொழில் துறைகளுக்குத் திறந்துவிடப்படும். சதுப்புநிலக் காடுகள் ஏற்கெனவே சட்டவிரோத மண் நிரப்புதல்களால் அழிக்கப்பட்டு வருகின்றன. மணல் கொட்டி சமன்படுத்தப்படுவதால் அவற்றின் இருப்பு ஆபத்தில் உள்ளன. பருவ மழைக்காலங்களில் அவை நீரைப் பஞ்சு போல் உறிஞ்சி சேமித்து வைக்கின்றன. இந்நிலையில், அவற்றை மணல் போட்டு சமன்படுத்துவதற்கு அனுமதியோ சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடோ செய்ய வேண்டியதில்லை என்று கூறும் பிரிவுகளும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் விளைவுகள் மோசமாக இருக்கும். விளிம்புநிலைச் சமூகங்களில் பலரும் சதுப்புநிலங்களையே நம்பியுள்ளன. அவர்களின் வாழ்வாதாரமே அழிந்துவிடும்.

இவையெல்லாவற்றையும் தாண்டி, இப்போது நாம் சந்தித்துக்கொண்டிருக்கும் பேரிடருக்கு இடையே இப்படியொரு திருத்தத்தை அவசர அவசரமாகக் கொண்டுவர வேண்டுமென்று என்ன அவசியம்? தத்தம் உயிரைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதில் அனைவரும் முயன்றுகொண்டிருக்கும் சூழலில், இந்தப் புதிய சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு வரைவு குறித்த ஆலோசனைகளையோ கருத்துகளையோ கூறுமளவுக்கு யாருக்கு நேரமோ மனநிலையோ இருக்கிறது?

சுரங்க வேலைகள்
சுரங்க வேலைகள்

தற்போது வீழ்ச்சியடைந்திருக்கும் கரிம வெளியீடு அளவு, மாசுபாடு அளவு ஆகியவற்றைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதில் நாம் சிரத்தை எடுக்கவேண்டும். காற்று மாசுபாட்டால் ஆண்டுக்கு 70 லட்சம் பேர் மரணித்துக் கொண்டிருக்கும் இப்போதைய சூழலில், நாம் நிச்சயம் புதிய சூழலியல் விதிகளுக்கான அடிப்படையை உருவாக்கியாக வேண்டுமென்பது உண்மைதான். ஆனால், அது காலநிலை நெருக்கடியை, சூழலியல் சீரழிவுகளைச் சரிசெய்ய மேன்மேலும் கடுமையாக்கப்பட்ட திருத்தமாக இருக்கவேண்டுமேயொழிய, மேலும் இலகுவாக்குவதாக அமையக்கூடாது.

இந்தியா மக்களாட்சி நாடு. இங்கு, இயற்கை வளங்கள் மக்களுடயது. அரசு அதைப் பாதுகாக்கும் காவலாளி மட்டுமே. அதைக் கவனத்தில் கொண்டு அரசு செயல்படவேண்டும்.

அடுத்த கட்டுரைக்கு