Published:Updated:

யாருக்காக இருக்கிறது மனநல சுகாதார பராமரிப்புச் சட்டம்? - ஓர் அதிர்ச்சி அலசல்

13,500 மனநல மருத்துவர்களின் தேவை இருக்கும் நிலையில், 3,827 மருத்துவர்கள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். அதேபோல், 20,250 உளவியல் ஆலோசகர்களின் தேவை இருக்கிறது. ஆனால், நம்மிடம் இருப்பவர்களோ 898 பேர் மட்டுமே!

மனநலன்
மனநலன்

கடந்த 2017-ம் ஆண்டு, உலக சுகாதார நிறுவனம் வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி 20 சதவிகித இந்தியர்கள் மனஅழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருக்க வாய்ப்பிருப்பதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதேபோல், கடந்த 2016-ம் ஆண்டு வெளியான தேசிய மனநலம் மற்றும் நரம்பியல் நிறுவனத்தின் (National Institute of Mental Health and Neuroscience) ஆய்வறிக்கை, 14 சதவிகித இந்தியர்கள் மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகளால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாகக் கூறுகிறது. இவர்களில், குறைந்தபட்சம் 10 சதவிகிதம் பேர், உடனடி மருத்துவ உதவி தேவைப்படும் நிலையில் இருக்கிறார்கள். போதிய விழிப்புணர்வு இல்லாதது, தயக்கம் மற்றும் மருத்துவரீதியிலான உதவிகள் கிடைப்பதில் ஏற்படும் தாமதம் உள்ளிட்ட காரணங்களால், இவர்களில் 10 முதல் 12 சதவிகிதம் பேர் மட்டுமே மருத்துவ உதவியை நாட முடிகிறது.

மனநலன்
மனநலன்

மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ளும் சூழல் இப்படியிருக்கையில், மத்திய பட்ஜெட்டில் சுகாதாரத்துக்கென ஒதுக்கப்படும் நிதியில், 0.06 சதவிகிதம் மட்டுமே மனநலப் பிரச்னைகளுக்காக ஒதுக்கப்படுகிறது. தரவுகளை வைத்துப் பார்க்கும்போது நமது நாட்டில் மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகள் மற்றும் அவற்றைக் கையாள்வதற்காக ஒதுக்கப்படும் நிதி என்பது மிகவும் சொற்பமே.

தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் சமீபத்தில் நடத்திய ஒருநாள் ஆய்வுக் கூட்டத்தில் பேசிய அதன் தலைவர் நீதிபதி ஹெச்.எல்.தத்து, "நாட்டில் மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகளைத் தீர்ப்பதற்கும் அதை எதிர்கொள்வதற்காகவும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுவந்தாலும், தேவை மற்றும் நடைமுறையில் உள்ள வசதிகளுக்கிடையே மிகப்பெரிய வெற்றிடம் இருக்கிறது'' என்றார். இந்த விவகாரம், ஆணையத்தைக் கவலையடையச் செய்வதாகக் குறிப்பிட்ட அவர், மனநல சுகாதார பராமரிப்புச் சட்டம் - 2017 நடைமுறைக்கு வந்தபின்னர், தற்போதைய களநிலவரம் குறித்து ஆய்வுசெய்யவேண்டியது அவசியம் என்றும் குறிப்பிட்டார்.

நீதிபதி ஹெச்.எல்.தத்து
நீதிபதி ஹெச்.எல்.தத்து
Twitter

மேலும் அவர் பேசுகையில், ''13,500 மனநல மருத்துவர்களின் தேவை இருக்கும்நிலையில், 3,827 மருத்துவர்கள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். அதேபோல், 20,250 உளவியல் ஆலோசகர்களின் தேவை இருக்கிறது. ஆனால், நம்மிடம் இருப்பதோ 898 பேர் மட்டுமே. மருத்துவப் பணியாளர்களும் நம்மிடம் மிகவும் குறைவாகவே இருக்கிறார்கள். அதே கூட்டத்தில் பேசிய மத்திய சுகாதாரத் துறையின் சிறப்புச் செயலாளர் சஞ்சீவ குமார், மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகளை எதிர்க்கொள்ள அனைத்துத் தரப்பினரும் இணைந்து முயற்சிகளை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டார். மேலும், மத்திய அரசு கொண்டுவந்துள்ள மனநல பராமரிப்புச் சட்டம் 2017-ஐ இதுவரை 19 மாநிலங்கள் மட்டுமே நடைமுறைக்குக் கொண்டுவந்துள்ளன என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

மனநல சுகாதார பராமரிப்புச் சட்டம் - 2017

மனநலன் சார்ந்து, தேசிய அளவில் கடந்த 1987-ம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட சட்டமே, கடந்த ஆண்டு வரை அமலில் இருந்துவந்தது. காலமாற்றத்திற்கேற்ப, அந்த சட்டத்தில் சில புதிய அம்சங்களைச் சேர்க்க வேண்டும் அல்லது பழைய சட்டத்துக்குப் பதிலாக புதிய சட்டமியற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கை நீண்டகாலமாக இருந்துவந்தது. இந்த நிலையில், பல்வேறு புதிய அம்சங்களுடன், கடந்த 2013-ம் ஆண்டு, காங்கிரஸ் ஆட்சிக் காலத்தில் அப்போதைய மத்திய சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் குலாம்நபி ஆசாத், புதிய சட்ட மசோதாவை மாநிலங்களவையில் கொண்டுவந்தார். இந்தச் சட்டம் பல்வேறு படிநிலைகளைக் கடந்து, கடந்த 2017-ம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேறியது. இந்தப் புதிய சட்டத்துக்கு குடியரசுத் தலைவர் கடந்த 2017ம் ஆண்டு மே மாதம் 29-ம் தேதி ஒப்புதல் அளிக்கவே, நடைமுறைக்கு வந்தது.

Vikatan

இதுகுறித்து பாளையங்கோட்டை அரசு மருத்துவமனையின் மனநல மருத்துவர் ராமானுஜத்திடம் பேசினோம். அவரிடம், மனநல பராமரிப்புச் சட்டம் 2017-ன் முக்கிய அம்சங்கள் என்ன? இதனால், மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குக் கிடைக்கும் நன்மைகள் என்ன மற்றும் பழைய சட்டத்திலிருந்து மாற்றப்பட்ட அம்சங்கள் என்ன என்ற பல்வேறு கேள்விகளை முன்வைத்தோம். அவர் கூறுகையில், "1987-ம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட மனநல பராமரிப்பு சட்டத்திற்குப் பதிலாக, கடந்த 2017-ம் ஆண்டு புதிய சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டு, அது 2018-ம் ஆண்டு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. இந்தப் புதிய சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டதன் முக்கிய நோக்கமே, மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடன் உரிமைகளைக் காப்பதே.

மனநலன் சார்ந்து, இந்தியாவில் முதல்முறையாகக் கடந்த 1912-ல் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. Indian Lunatic act என்று அழைக்கப்பட்ட அந்தச் சட்டம், ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் நடைமுறையில் இருந்தது. அந்தச் சட்டத்தில், மனநலன் பாதித்தவர்களை அதற்கு சிகிச்சை அளிக்கும் மருத்துவமனைகளில் சேர்ப்பது உள்ளிட்ட வழிமுறைகளைக்கொண்டிருந்தது. அதேபோலத்தான், 1987-ம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட சட்டமும்; அந்தப் பழைய சட்டத்தில் சில திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டு, புதிய சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. 1987-ம் ஆண்டு சட்டத்துக்கு மாற்றாக மனநல பராமரிப்புச் சட்டம் 2017 கொண்டுவரப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது.

மருத்துவர் ராமானுஜம்
மருத்துவர் ராமானுஜம்

இதில், மனநலன் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் உரிமைகள், அவர்களை எப்படிக் கையாள்வது, யாரையெல்லாம் நாம் மனநோயாளிகள் என்று கூறலாம் உள்ளிட்ட விளக்கங்கள் இந்தப் புதிய சட்டத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதேபோல், மனநோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவர், தான் தெளிவான சிந்தனையில் இருக்கும்போதே, எதிர்காலத்தில் தனக்கு இதுபோன்ற பாதிப்புகள் ஏற்பட்டால் தன்னை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்பதை ஒரு வழிகாட்டுதலாகக் கொடுக்கலாம். இதை `Advance Directive' என்பார்கள். பிற்காலத்தில், தனக்கு மனநலம் பாதிக்கப்பட்டால் தன்னைப் பராமரிக்க ஒருவரை நியமிக்கலாம். இதை Nominated representative என்கிறார்கள். இந்த அம்சங்கள் புதியவை. புதிய சட்டத்தின் சாதகமான அம்சங்கள் இவை.

அதேநேரம், புதிய சட்டத்தின் விமர்சனமும் வைக்கப்படுகிறது. பல நேரங்களில் தீவிர மனநோயாளிகள், தமக்கு ஒரு பிரச்னை இருக்கிறது என்ற சுயசிந்தனை இருப்பதில்லை. அதனால், `என்னை மனநலக் காப்பகங்களில் வைக்க வேண்டாம்; நான் நன்றாகத்தான் இருக்கிறேன்' என்று கூறுவார்கள். இப்படிப்பட்ட சூழலில், 1987-ம் ஆண்டு சட்டத்தின்படி ஒரு மனநல மருத்துவர், அவரது மனநிலையைப் பரிசோதிக்கலாம். அவரை நீதிபதி முன் ஆஜர்படுத்தி, ஓர் உத்தரவின்மூலம் அவரை மனநலக் காப்பகங்களில் சேர்க்கலாம். அதேபோல், மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு தெருக்களில் சுற்றித் திரிபவர்களைக் காவல்துறையினர் பிடித்து நீதிபதியின் உத்தரவு மூலம் அவர்களை மனநல மருத்துவப் பரிசோதனைக்கு அனுப்பலாம். மனநலம் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது தெரியவந்தால், நீதிபதி உத்தரவை அடுத்து, அவர்களை மனநலக் காப்பகங்களில் சேர்க்க முடியும். இதை, அவர்களின் விருப்பமின்றிச் செய்ய முடியும். புதிய சட்டத்தின்படி, அவர்கள் Advance Directive கொடுத்திருந்தால், சில சமயங்களில் அவர்களுக்கு மருத்துவ சிகிச்சை அளிக்க முடியாமல் போகலாம். முந்தைய சட்டத்தின்படி, மருத்துவரின் சான்றிதழ் அடிப்படையில் நீதிபதி உத்தரவின்மூலம் ஒருவரை மனநலக் காப்பகத்தில் சேர்க்க முடியும்.

மனநலன்
மனநலன்

புதிய சட்டத்தின்படி, நாடு முழுவதும் மாவட்டந்தோறும் மனநல ஆய்வுக் குழு (Mental health review board) ஒன்றை அமைக்க வேண்டும். அந்த ஆய்வுக்குழுவின் பரிந்துரையின் அடிப்படையிலேயே, ஒருவரை மனநலக் காப்பகத்தில் சேர்க்க முடியும். அந்தக் குழுவில் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி ஒருவர், மனநல மருத்துவர், சமூக சேவகர் ஒருவர், ஏற்கெனவே மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு அதிலிருந்து மீண்ட ஒருவர், அதேபோல், அவர்களின் பிரதிநிதிகள் இரண்டு பேர் உறுப்பினர்களாக இருப்பார்கள். இந்தக் குழுவை அமைப்பதற்கான அறிவிப்பை தமிழக அரசு சமீபத்தில் வெளியிட்டது. இதற்காகத் தகுதி வாய்ந்த நபர்கள் விண்ணப்பிக்கலாம் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

அந்த மாவட்டத்தில், மனநலக் காப்பகங்களில் செயல்பாடு மற்றும் மனநலன் பாதிக்கப்பட்டவர்களைக் காப்பகங்களில் சேர்க்க ஒப்புதல் அளிப்பது என அந்தக் குழுவினருக்குப் பல்வேறு அதிகாரங்கள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு மனநலக் காப்பகம் நடத்த வேண்டும் என்றால், அரசு அங்கீகாரம் வேண்டும். ஆனால், ஒருசில காப்பகங்கள் முறையான அங்கீகாரமின்றி செயல்படுவதுடன், மனநலன் பாதித்தவர்களைக் கட்டிவைப்பது மற்றும் அடிப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுகின்றனர். அப்படிப்பட்ட சூழலில், குறிப்பிட்ட மனநலக் காப்பகங்களை நேரில் ஆய்வுசெய்யவேண்டியது இந்தக் குழுவின் தலையாய கடமை.

`குழந்தை ஜனிக்கும்போது..!' - தம்பதிகளுக்குச் சில மனநல ஆலோசனைகள் - இப்படிக்கு... தாய்மை - தொடர் 04

ஆய்வில், மனநலக் காப்பகங்கள் விதிமுறைகளின்படி செயல்படவில்லை என்றால், அவற்றின் உரிமத்தை ரத்துசெய்ய முடியும். இது ஒரு நல்ல அம்சம்தான். ஆனால், மனநலக் காப்பகங்கள் குறித்த தெளிவான வரையறை புதிய சட்டத்தில் இடம்பெறவில்லை. குறிப்பாக, மனநல மருத்துவர்கள் யாரும் இல்லாமல் யோகா தெரபி போன்றவற்றை நடத்தும் அமைப்புகள், மனநலக் காப்பகங்களைத் தொடங்கலாம் என்கிறரீதியில் புதிய சட்டத்தில் வரையறைகளில் குளறுபடிகள் இருக்கின்றன. இவற்றை நெறிப்படுத்தவேண்டியது அவசியம். அதேபோல், மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தற்கொலை முயற்சி செய்வது குற்றம் என்ற அம்சம் புதிய சட்டத்தில் நீக்கப்பட்டிருக்கிறது.

Vikatan
மனநலன்
மனநலன்

பழைய சட்டப்படி, தற்கொலை முயற்சி என்பது கிரிமினல் குற்றமாக வரையறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதனால், மனநலன் பாதித்தவர்கள் தற்கொலை முயற்சியில் ஈடுபடும்போது, அவர்களுக்கு சின்ன மருத்துவமனைகள் சிகிச்சை அளிக்க மறுப்பு தெரிவிக்க வாய்ப்பு உண்டு. அவர்களை அரசு அல்லது பெரிய மருத்துவமனைகளுக்கு அனுப்பப்படுவது வாடிக்கை. இதனால், அவர்களுக்கு உரிய நேரத்தில் சிகிச்சை கிடைப்பதில் தாமதம் ஏற்பட வாய்ப்புகள் உண்டு. ஆனால், புதிய சட்டத்தில் இந்த அம்சம் நீக்கப்பட்டு, தற்கொலை முயற்சி கிரிமினல் குற்றமல்ல என்ற அம்சம் சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்தச் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில்தான் சிக்கலே இருக்கிறது. மனநல நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிப்பதில் இருக்கும் பெரிய பிரச்னையே ஆள் பற்றாக்குறைதான். போதிய எண்ணிக்கையில் மனநல மருத்துவர்கள், மருத்துவப் பணியாளர்கள் நம்மிடம் இல்லை. தமிழக அளவில் கீழ்ப்பாக்கம் மனநல மருத்துவமனை செயல்பாட்டில் இருக்கிறது. அதைவிட்டால், சமீபத்தில் தேனி மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனையில் புதிதாக ஒரு மருத்துவமனை தொடங்கப்பட்டிருக்கிறது. மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு தெருக்களில் சுற்றித்திரிபவர்களை மீட்க, நாம் இன்றைய சூழலில் தனியாரையே சார்ந்திருக்கிறோம். தனியார் தொண்டு நிறுவனங்கள் நடத்தும் மனநலக் காப்பகங்களில், உரிய வசதிகள் இருப்பதில்லை. மனநல மருத்துவர் என்பவர், பெயருக்காகத்தான் அதுபோன்ற காப்பகங்களுக்கு வருகைதருகிறார். உரிமம் பெறுவதற்காக அவர் பெயரைச் சேர்த்திருப்பார்கள்.

Vikatan

அவரோ, மாதம் ஒருமுறை அல்லது குறிப்பிட்ட நாள்களுக்கு ஒருமுறை என்ற அளவிலேயே அந்தக் காப்பகங்களுக்கு வந்து செல்வார். இதுபோன்ற சூழலைத் தவிர்த்து, மனநல நோயாளிகளின் நலன்காக்க அரசு, மண்டல அளவில் ஒரு மனநலக் காப்பகத்தை நிறுவவேண்டிய தேவை இருக்கிறது. அதேபோல், காவல்துறையினர், நீதித்துறையினரும் இதுகுறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும். மனநலன் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்பான பிரச்னைகளைக் கையாள்வதற்கென காவல்துறையில் பிரத்யேகப் பிரிவை உருவாக்க வேண்டும்'' என்றார்.

இதுதொடர்பாகப் பேசிய சமூக சமத்துவத்திற்கான மருத்துவர்கள் சங்கத்தின் பொதுச்செயலாளர் ரவீந்திரநாத், "புதிய மனநல பராமரிப்புச் சட்டத்தின்மூலம் மனநல உரிமைகள் அதிகமாகியிருக்கிறது. குறிப்பாக, மனநல நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, அதிலிருந்து சிகிச்சையின்மூலம் மீண்டவர்கள், கடந்த காலங்களில் நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது ஏதேனும் தவறுகள் செய்து, அதன்மூலம் சட்டரீதியான நடவடிக்கைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டிருந்தால், அதிலிருந்து அவர்களுக்கு விமோசனம் கிடைக்கும். நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, சொத்துகள் விற்பனை, ஒப்பந்தம் போன்றவற்றில் அவர்கள் கையெழுத்திட்டிருந்தால், அதை மாற்றிக்கொள்ள முடியும். அவர்களுக்குப் பொருளாதாரரீதியிலான பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இந்த அம்சங்கள் வரவேற்கப்பட வேண்டியவை.

Vikatan

ஆனால், இந்த விவகாரத்தில் அரசின் பொறுப்புகள் தட்டிக்கழிக்கப்படுகிறது. மனநோய் பாதித்தவர்களுக்கு சிகிச்சை வழங்குவது, அவர்களைப் பராமரிப்பது மற்றும் அவர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கித் தருவது போன்ற விவகாரங்களில் தெளிவான வரையறை இல்லை. அதேபோல், அரசே அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு வழங்குவது உள்ளிட்டவைகள் குறித்து இந்தச் சட்டத்தில் கூறப்படவில்லை. மனநோயாளிகள் பலர் வீட்டுக்குப் பாரமாக இருக்கும் சூழல்தான் இருக்கிறது. கணவன்-மனைவி மற்றும் குழந்தைகள் எனச் சிறிய குடும்பமாக வாழ்ந்து வருபவர்களில், அவர்களது சகோதரரோ அல்லது சகோதரியோ மனநோயால் பாதிக்கப்படும்போது, அவர்களுக்கு பெற்றோர்கள் இல்லாதநிலையில், யார் பராமரிக்க வேண்டும் என்ற பிரச்னைக்குத் தீர்வு சொல்லவில்லை.

சட்டபூர்வமாக இவர் என்னை கவனித்துக்கொள்ளலாம் என பாதிக்கப்பட்டவர்கள் சிலரை அறிவித்துக்கொள்ளலாம் என்றுதான் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த விவகாரத்தில் அரசின் பொறுப்பு என்ன? சமூகத்தின் பொறுப்பு என்ன என்பது குறித்து எந்தத் தகவலும் இடம்பெறவில்லை. இதில், அரசு தட்டிக்கழிக்கும் செயலைத்தான் செய்திருக்கிறது. அதனால், மனநோயாளிகள் யாராக இருந்தாலும் அவர்களுக்கான சிகிச்சைகள், அவர்களுக்கான மறுவாழ்வு, வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்களைப் பராமரிப்பு செய்வதற்கான நடவடிக்கைகளை அரசே செய்ய வேண்டும். ஆனால், அதுபோன்ற எந்த அம்சங்களும் புதிய சட்டத்தில் இல்லை. இதனால், மீண்டும் மீண்டும் இந்தச் சுமை என்பது தனிப்பட்ட குடும்பங்கள் மீதே விழுகிறது.

மருத்துவர் ரவீந்திரநாத்
மருத்துவர் ரவீந்திரநாத்
Vikatan

அதேபோல், நோயாளிகளின் ஒப்புதல் இல்லாமல் மனநோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்க முடியாது என்று கூறுவது எதிர்மறை விளைவுகளையே ஏற்படுத்தும். மனநோயாளிகளில் பலர், தங்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பதை ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள். அதனால், அவர்களுக்கு உரிய நேரத்தில் சிகிச்சை அளிக்க முடியாமல்போவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் இருக்கிறது. மனநோயாளிகளைப் பராமரிக்கும் விஷயத்தில், குடும்பங்கள் மட்டுமல்லாது தொண்டு நிறுவனங்களையும் ஊக்கப்படுத்துகிறார்கள். இது சரியான நடவடிக்கை கிடையாது. மனநல மருத்துவமனைகள், காப்பகங்களை அரசே நிறுவ வேண்டும். சில இடங்களில் மனநோயாளிகளை அடிப்பது போன்ற சம்பவங்கள் நடந்துவருகின்றன.

மனநோயாளிகளுக்கு சுகாதாரமான சூழலில் சிகிச்சையளிப்பது அவசியம். மனநோயாளிகளுக்கு ஆங்கில மருத்துவப்படியே சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும். அதுவே அவர்களுக்கு மறுவாழ்வு அளிக்கும். மனநலன் சார்ந்த பிரச்னைகளை சமூகப் பிரச்னையாக அரசு பார்க்க வேண்டும். அவர்களுக்கான உரிமைகளை சமூகம் மதிக்க வேண்டும். தனக்கு மனரீதியிலான பிரச்னை இருப்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது. அதனால், அவர்கள் மீண்டுவருவதற்கும் அவர்களின் மறுவாழ்விற்கும், அரசு மட்டுமல்லாது சமூகமும் உதவ வேண்டும்'' என்றார்.

மனநலன்
மனநலன்

இதுகுறித்து தமிழக அரசு தரப்பில் விளக்கம் கேட்க நாம் எவ்வளவோ முயன்றும் அவர்கள் தரப்பில் விளக்கம் அளிக்க முன்வரவில்லை. விளக்கம் அளிக்கும்பட்சத்தில் உரிய பரிசீலனைக்குப் பின்னர் அதையும் பிரசுரிக்க நாம் தயாராக இருக்கிறோம்.