Published:Updated:

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

Published:Updated:
“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

‘‘கர்நாடகா தரப்பில் சொல்வதைப் பார்த்தால் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கப்படுவதும் சந்தேகம்தான்; இந்தத் தீர்ப்பைக் கர்நாடகா அமல்படுத்துவதும் சந்தேகம்தான்’’ என்கிறார் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் ரவிக்குமார். உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு காவிரி விவகாரம் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர்ந்துள்ளது. தமிழகத்திலும் கர்நாடகாவிலும் அனைத்துக்கட்சிக் கூட்டங்கள், டெல்லி பயணம் என உரிமைப் போராட்டம் தொடர்கிறது. இந்தச் சூழலில், காவிரிப் பிரச்னையில் உச்சநீதிமன்றம் தனது இறுதித் தீர்ப்பை வெளியிட்ட நாளிலிருந்து அந்தத் தீர்ப்பு தமிழகத்துக்கு எதிரானது எனக் கடுமையாக விமர்சித்து வருகிறார் ரவிக்குமார். தனது குற்றச்சாட்டை விளக்கும் விதமாக, உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு குறித்து ஏராளமான புள்ளி விவரங்களுடன், ‘கானலால் நிறையும் காவிரி’ என்ற தலைப்பில் 100 பக்கங்கள்கொண்ட புத்தகம் ஒன்றையும் எழுதியிருக்கிறார் (மணற்கேணி பதிப்பகம், விலை 100/-). அவரிடம் பேசினோம்...

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

‘‘உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பில் நிலத்தடி நீரைப் பற்றிப் பேசியிருப்பது அநீதி என்று கூறி வருகிறீர்களே. ஏன்?’’

‘‘நதிநீர்ப் பங்கீட்டுச் சட்டம் 1956-ன் அடிப்படையில், இருவேறு மாநிலங்களுக்கு இடையில் ஓடும் நதியின் நீரைத்தான் மத்திய அரசு பகிர்ந்தளிக்க முடியும். நிலத்தடி நீரைப் பற்றிப் பேசச் சட்டத்தில் இடமில்லை. அதற்கு மத்திய அரசுக்கோ, நீதிமன்றத்துக்கோ அதிகாரமும் இல்லை. இது ஒருபுறமிருக்க, தமிழ்நாட்டின் நிலத்தடி நீரைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்ட உச்ச நீதிமன்றம், அதுபோலக் கர்நாடகத்தின் நிலத்தடி நீரைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ‘தமிழ்நாட்டின் டெல்டா பகுதிகளிலிருக்கும் நிலத்தடி நீர் எவ்வளவு என்பதைப் பற்றி மேற்கொள்ளப் பட்டதைப்போன்ற ஆய்வுகள், கர்நாடகத்தில் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. எனவே, அதுகுறித்த புள்ளிவிவரங்கள் இல்லை’ என உச்ச நீதிமன்றம் கூறியுள்ளது. இதுவரை ஆய்வு மேற்கொள்ளப் படவில்லையென்றால், ‘கர்நாடகாவிலும் ஆய்வு மேற்கொள்ள வேண்டும்’ என்றல்லவா உச்ச நீதிமன்றம் கூறியிருக்கவேண்டும்?

கர்நாடக அரசின் நிலத்தடி நீர் குறித்த 2016-ம் ஆண்டுக்கான அறிக்கை, அங்கு சுமார் 66 சதவிகிதக் கிணறுகளில் நிலத்தடி நீர் மட்டம் உயர்ந்திருப்பதாகக் கூறுகிறது. அங்கு கிடைக்கும் நிலத்தடி நீரில் 97 சதவிகிதம் குடிப்பதற்கு உகந்ததாக உள்ளது எனவும் அது தெரிவிக்கிறது. தமிழ்நாட்டிலிருக்கும் நிலத்தடி நீர் ஏற்கெனவே விவசாயத்துக்குப் பெருமளவில் பயன்படுத்தப் படுகிறது. ஆனால், அந்த அளவுக்குக் கர்நாடக நிலத்தடி நீரை விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்துவது இல்லை.

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

2015-ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட மத்திய நிலத்தடி நீர் வாரியத்தின் புள்ளிவிவரப்படி, கர்நாடகா ஆண்டுக்கு 10 பில்லியன் கியூபிக் மீட்டர் நீரை விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்துகிறது. ஆனால், தமிழ்நாடோ, ஆண்டொன்றுக்கு 16.6 பில்லியன் கியூபிக் மீட்டர் நீரை விவசாயத்துக்குப் பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறது. இந்தியாவில் நிலத்தடி நீரை அதிக அளவில் பயன்படுத்தும் மாநிலமாகத் தமிழ்நாடு இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் 384 வட்டங்களில் 142 வட்டங்களில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் அபாய அளவை எட்டி விட்டதாகவும், 33 வட்டங்களில் மிகக்குறைவாக இருப்பதாகவும் 57 வட்டங்களில் குறைவாக இருப்பதாகவும் தமிழக அரசின் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புத்துறை தெரிவிக்கிறது. உண்மை நிலை இப்படியிருக்கும்போது, ‘தமிழ்நாட்டில் நிலத்தடி நீர் இருக்கிறது’ எனச் சொல்லி அதற்காக நமது பங்கிலிருந்து உச்ச நீதிமன்றம் தண்ணீரைக் குறைத்திருப்பதை அநீதி எனச் சொல்லாமல் வேறு என்னவென்று சொல்வது?’’

‘‘பெங்களூரின் குடிநீர்த் தேவைக்கு உச்ச நீதிமன்றம் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருப்பது நியாயமானதுதானே?’’

‘‘பெங்களூரில் உள்ள இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் சயின்ஸ் நிறுவனம் செய்த ஆய்வின் அடிப்படையில் 2016-ம் ஆண்டு வெளியான ஓர் அறிக்கை, ‘பெங்களூரின் குடிநீர்த் தேவையை நிலத்துக்குமேலே கிடைக்கும் மழைநீர் (Surface Water) மூலமாகவும் கழிவுநீரைச் சுத்திகரித்து மறுசுழற்சி செய்வதன் மூலமாகவும் ஈடுகட்டி விடலாம்’ என்று கூறுகிறது. விஞ்ஞானிகள் டி.வி.ராமச்சந்திரா, வினய் சிவமூர்த்தி, துர்கா மாதவ் மகபத்ரா, சின்சி வர்கீஸ், பாரத் ஐத்தால் ஆகியோர் இணைந்து இந்த ஆய்வைச் செய்துள்ளனர். 2016-ம் ஆண்டு நிலவரப்படி, பெங்களூரின் மக்கள்தொகை 1.04 கோடி. நபர் ஒருவருக்கு நாளொன்றுக்கு 150 லிட்டர் தண்ணீர்த் தேவை என்று கணக்கிட்டால் ஓர் ஆண்டுக்கு 20.05 டி.எம்.சி போதும் என்று அந்த அறிக்கை கூறியுள்ளது. பெங்களூரு நகரம் முழுவதும் நீர்ப் பிடிப்புப் பகுதியைக்கொண்டதாகும். அங்கு ஆண்டென்றுக்கு 770 மில்லிமீட்டர் மழை பொழிகிறது. ‘பெங்களூரில் உள்ள ஏரி, குளங்களைத் தூர்வாரி அதில் இந்த மழைநீர் தேங்குவதற்கு வழிசெய்தால், 14.80 டி.எம்.சி தண்ணீர் கிடைக்கும்’ எனக் கூறுகிறது அந்த அறிக்கை.

‘பெங்களூரில் ஆண்டொன்றுக்கு 16.04 டி.எம்.சி கழிவுநீர் வெளியாகிறது. அதைச் சுத்திகரித்து மறுசுழற்சி செய்யமுடியும். இந்த இரண்டையும் சேர்த்தால் பெங்களூருக்கு ஆண்டொன்றுக்கு 30.85 டி.எம்.சி தண்ணீர் கிடைத்துவிடும். பெங்களூரின் தேவை 20.05 டி.எம்.சி தண்ணீர்தான் என்னும் நிலையில், நிலத்தடி நீரிலிருந்து ஒரு லிட்டர்கூட எடுக்காமலேயே சுமார் 10 டி.எம்.சி தண்ணீர் பெங்களூரில் உபரியாக இருக்கும்’ என்று அந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. இவற்றில் எதையும் செய்யாமல், தமிழ்நாட்டுக்கு நடுவர் மன்றம் ஒதுக்கிய தண்ணீரிலிருந்து பெங்களூருக்குத் தண்ணீர் தந்திருப்பது அநீதிதானே?’’

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

‘‘உலக அளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கும் ஹெல்சிங்கி விதிகளின்படிதானே உச்ச நீதிமன்றம் நீரைப் பங்கிட்டிருக்கிறது. அதைத் தவறு என நாம் சொல்ல முடியுமா?’’

‘‘உச்ச நீதிமன்றம் மட்டுமல்ல, நடுவர் மன்றமும்கூட ஹெல்ஸிங்கி விதிகள் அனைத்தை யும் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. அதன் உறுப்பு 7, ‘தற்போதைய வடிநிலப் பகுதியில் இருக்கும் நாடு (மாநிலம்) ஒன்று ஏற்கெனவே பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் நியாயமான தண்ணீரின் அளவைத் தடுக்கக் கூடாது’ என்கிறது. ஆனால், தமிழ்நாடு நீண்ட காலமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டிருந்த தண்ணீரின் அளவை நடுவர் மன்றமும் உச்ச நீதிமன்றமும் குறைத்துள்ளன. ஹெல்ஸிங்கி விதிகளின் உறுப்பு 8, ‘தற்போதுள்ள நியாயமான தண்ணீர்ப் பயன்பாடு அவ்விதமே தொடர்வதற்கு அனுமதிக்க வேண்டும்’ எனக் கூறுகிறது. ஆனால், உச்ச நீதிமன்றமோ, தமிழ்நாட்டின் பங்கில் 14.75
டி.எம்.சி-யைக் குறைத்துவிட்டது. இப்படி ஹெல்ஸிங்கி விதிகள் பலவற்றுக்கு முரணாகவே, உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு அமைந்திருக்கிறது.’’

‘‘உச்ச நீதிமன்ற உத்தரவைக் கர்நாடக அரசு நிறைவேற்றித்தானே ஆகவேண்டும்? வீணாக நாம் சந்தேகம் கிளப்பலாமா?’’

‘‘நான் அபாண்டமாக எதையும் கூறவில்லை. கர்நாடகத்துக்காக வாதாடிய மூத்த வழக்கறிஞர் மோகன் கடார்க்கி அளித்துள்ள பேட்டி, கர்நாடக அரசின் மனப்போக்கைக் காட்டுவதாக இருக்கிறது. ‘காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தையோ, அதன் அதிகாரங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகளையோ உச்ச நீதிமன்றம் அங்கீகரிக்கவில்லை. ஆறு வாரங்களுக்குள் ‘ஸ்கீம்’ ஒன்றை உருவாக்கவேண்டும் என்றுதான் உச்ச நீதிமன்றம் மத்திய அரசுக்கு ஆணையிட்டுள்ளது. ’ஸ்கீம்’ என்பது ஒரு அதிகார அமைப்பு, வாரியம், கமிட்டி... இப்படி உச்ச நீதிமன்றம் கூறியிருப்பதுபோல, தண்ணீரைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்கு மத்திய அரசு எது பொருத்தமானது எனக் கருதுகிறதோ, அதை உருவாக்கவேண்டும். இதைத்தான் உச்ச நீதிமன்றம் கூறியிருக்கிறது’ என்று கடார்க்கி சொல்கிறார்.

“காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை கர்நாடகா தடுக்கும்!”

‘தமிழ்நாட்டுக்கு ஒவ்வொரு மாதமும் வழங்க வேண்டிய தண்ணீரின் அளவை நடுவர் மன்றம் வரையறுத்திருந்த விதத்திலேயே வழங்கவேண்டும்’ எனக் கூறியிருக்கும் உச்ச நீதிமன்றம், ‘தற்போது குறைக்கப்பட்டிருக்கும் 14.75 டிஎம்சி நீரைப் பொருத்தமான விகிதத்தில் அதில் குறைத்துக் கொள்ளவேண்டும்’ எனக் கூறியிருக்கிறது. ஆனால் மோகன் கடார்க்கி, ‘ஜூன் மாதத்துக்கும் செப்டம்பர் மாதத்துக்கும் இடையிலான கணக்கில் அதைக் குறைக்கவேண்டும்’ என்கிறார். அந்த மாதங்களில்தான், தமிழ்நாட்டுக்கான தண்ணீர்த் தேவை அதிகமாக இருக்கும். அதைக் கருத்தில் கொண்டுதான் தமிழ்நாட்டுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட 192 டி.எம்.சி தண்ணீரில் ‘134 டி.எம்.சி தண்ணீரை ஜூனுக்கும் செப்டம்பருக்கும் இடையில் வழங்க வேண்டும்’ என நடுவர் மன்றம் தனது பழைய தீர்ப்பில் கூறியிருந்தது. 

உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவாகச் சொன்ன ஒரு விஷயத்தைக்கூடக் குழப்பப் பார்க்கிறார் கர்நாடகத் தரப்பு வழக்கறிஞர். அதனால்தான் கர்நாடக அரசு இந்தத் தீர்ப்பை மதிக்காது என்கிறேன்.’’

- அகஸ்டஸ்