Published:Updated:

காந்தியின் தேசம் மரணதண்டனையைத் தொடரலாமா? - மரணதண்டனைக்கு எதிரான சர்வதேச தினச் சிறப்புப் பகிர்வு!

மன்னராட்சிக் காலத்தில் அரசுக்கு எதிரானவர்கள் எனக் கருதப்படுவர்களுக்கு பல்வேறு கொடூரமான வழிகளில் மரணதண்டனைகள் நிறைவேற்றப்பட்டு வந்தன. காலப்போக்கில் அது குறைந்து மிகக் கடுமையான குற்றங்களுக்கு மட்டும் மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படுகிற சூழல் உருவானது.

மரண தண்டனை
மரண தண்டனை

2003-ம் ஆண்டு முதல் அக்டோபர் 10-ம் தேதி, மரணதண்டனைக்கு எதிரான சர்வதேச தினமாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. சர்வதேச நீதிபரிபாலன அமைப்பில் மரணதண்டனை தொடர்பான விவாதங்கள் மிக நீண்டது. தற்போது நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் மரணதண்டனை முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டபோதிலும் சீனா, சவுதி அரேபியா, இந்தியா எனச் சில நாடுகளில் மட்டும் மரணதண்டனை செயல்பாட்டில் உள்ளது.

மரண தண்டனை
மரண தண்டனை

மன்னராட்சிக் காலத்தில் அரசுக்கு எதிரானவர்கள் எனக் கருதப்படுவர்களுக்குப் பல்வேறு கொடூரமான வழிகளில் மரண தண்டனைகள் நிறைவேற்றப்பட்டு வந்தன. காலப்போக்கில் அது குறைந்து, மிகக் கடுமையான குற்றங்களுக்கு மட்டும் மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படுகிற சூழல் உருவானது. மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படுவதிலும் கடுமையான வழிகளெல்லாம் கைவிடப்பட்டன.

ஆனால், அனைத்துக் காலகட்டங்களிலும் நீதியமைப்பின் முன் அடிப்படையான கேள்வியாக முன்னிற்பது மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படுவதால் குற்றங்கள் குறைந்துவிடுகிறதா என்பதே. குற்ற விசாரணை மற்றும் தண்டனை ஆகியவற்றின் முதன்மையான நோக்கம் குற்றவாளிகளைத் தண்டிப்பதைவிடவும், குற்றம் மீண்டும் நடைபெறாமல் செய்யவேண்டும் என்பதாகவே உள்ளது. ஆனால், மரண தண்டனை வழங்கப்படுகிற குற்றங்கள் குறைந்துள்ளனவா என்ற கேள்விக்கு இன்று வரையிலும் தெளிவான விடைகள் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், மரண தண்டனை மட்டும் செயல்பாட்டில் இருந்து வருகிறது.

பி.என். பகவதி
பி.என். பகவதி

1982-ம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடைபெற்ற பச்சன் சிங் வழக்கில் மரணதண்டனையை உச்ச நீதிமன்றம் 4:1 என்கிற பெரும்பான்மை தீர்ப்பில் உறுதி செய்தது. பி.என்.பகவதி தன்னுடைய மாறுபட்ட தீர்ப்பில் மரண தண்டனை தன்னிச்சையாகவும் பாரபட்சத்துடனும் வழங்கப்படுவதாகப் பதிவு செய்தார்.

“மரண தண்டனை என்பது யதார்த்தத்தில் பாரபட்சமானதாகவும், சமூகத்தின் வறிய, பின்தங்கிய நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு எதிராகவே அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வசதி மற்றும் செல்வாக்கு படைத்தவர்கள் அதன் பிடியிலிருந்து எளிதில் தப்பிவிடுகின்றனர்” எனக் குறிப்பிட்டார். மேலும், "அதன் தன்னிச்சைத்தன்மை அடிப்படை உரிமைகளுக்கு எதிராக இருப்பதாகவும் கூறி மரண தண்டனை அரசியலமைப்புச் சட்டத்துக்கு எதிரானது" எனத் தீர்ப்பளித்திருந்தார்.

இந்தியாவில் 90-களுக்குப் பிறகு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படுவது பரவலாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுவிட்டதாக சட்ட நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். உச்ச நீதிமன்றம் வரை மேல்முறையீடு, கருணை மனு, அதுவும் நிராகரிக்கப்பட்டால் சீராய்வு மனு எனப் பல கட்ட முறையீடுகள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. பச்சன் சிங் வழக்கின் தீர்ப்பின் படி அரிதினும் அரிதான வழக்குகளுக்கு மட்டுமே மரண தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது கொள்கையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. அதே வழக்கின் பி.என். பகவதி தீர்ப்பில், “கருணை மனு மீது முடிவெடுக்க ஏற்படும் காலதாமதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டும் மரண தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாக குறைக்கலாம்” என்பதை பதிவு செய்திருந்தார்.

எழுவர் விடுதலை
எழுவர் விடுதலை

இதை அடிப்படையாக வைத்துதான் ராஜீவ்காந்தி கொலை வழக்கில் முருகன், சாந்தன், பேரறிவாளன் ஆகியோருக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த மரண தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாக உச்ச நீதிமன்றம் குறைத்தது. அதோடு மரண தண்டனையை நிறைவேற்ற ஏற்படுகிற காலதாமதத்தைக் கவனத்தில் கொண்டும், மரண தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாகக் குறைக்கலாம் என உச்ச நீதிமன்றம் வரையறுத்திருக்கிறது.

மரண தண்டனை
மரண தண்டனை
Vikatan Infographics

இந்தியாவில் 2018-ம் ஆண்டு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட 162 வழக்குகளில், 58 பாலியல் வன்முறை சார்ந்த கொலைகள் அடங்கும். ஒன்பது வழக்குகள் 12 வயதுக்கும் குறைவான குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் வன்முறை. ஆனால், பாலியல் வன்முறை என்பது தொடர்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது.

உச்ச நீதிமன்றத்தில் 2018-ம் ஆண்டு சன்னு லால் வழக்கில் மாற்றுத் தீர்ப்பு வழங்கிய குரியன் ஜோசப், மரண தண்டனை பற்றி மறுபரீசிலனை மேற்கொள்ள வேண்டும் எனக் குறிப்பிட்டிருந்தார். மரண தண்டனை தொடர்பான விவாதமொன்றில் அவர் பேசுகையில், “இந்தியாவில் குற்ற வழக்குகளில் தண்டனை வழங்கும் விசாரணை நீதிபதியின் மீது ஏகப்பட்ட அழுத்தங்கள் உள்ளன, அதில் முதன்மையானது ‘பொதுப்புத்தி’. ஆனால் பொதுப்புத்தி என்பது இன்றைய காலகட்டத்தில் சரியான தர்க்கத்தின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படுவதில்லை. பொதுப்புத்தி என்பது தவறான வழிகளில் கட்டமைக்கப்படவும் செய்கின்றன. எனவே, நீதியமைப்பு பொதுப் புத்தியின் அடிப்படையில் செயல்படுவது ஆபத்தான போக்கு.”

குரியன் ஜோசப்
குரியன் ஜோசப்
மரண தண்டனையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.
குரியன் ஜோசப்

“இந்திய உதாரணங்களை எடுத்துக்கொண்டாலுமே, மரண தண்டனை வழங்குவதால் குற்றங்கள் குறைந்துவிடுகின்றன என நம்மால் நிறுவவே முடியாது. ஒரு குற்றவாளிக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றிவிட்டால் சமூகம் அதோடு அதை மறந்துவிடும். சட்டக்குழுவின் 262வது அறிக்கை ‘மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள், அல்லது அதன் விளிம்பில் இருப்பவர்கள் சமூகத்தின் வறிய பின்னணியில் இருந்துவருபவர்களே' என்பதை நிறுவியுள்ளது. நான் எதிர்கொண்ட வழக்கொன்றில் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டு உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டவர்கள், மறு சீராய்வு மனு மீதான திறந்த நீதிமன்ற விசாரணையில் விடுவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இத்தகைய சிக்கல்களைக் கொண்டது நம்முடைய நீதியமைப்பு. எனவே, இவையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு மரண தண்டனையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்” என்கிறார்.

அமெரிக்காவின் கொலராடோ பல்கலைக்கழகத்தில் 2009-ம் ஆண்டு சமூகவியல் துறையில் ஆய்வு ஒன்று மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதில் அமெரிக்காவில் பிரபலமான கிரிமினாலஜி வல்லுநர்கள் அனைவரும், மரண தண்டனை குற்றங்களைத் தடுக்கவில்லை என்பதை ஒருமனதாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். மேலும், மரண தண்டனை தடை செய்யப்பட்டுள்ள மாகாணங்களைவிடவும் மரண தண்டனை செயல்பாட்டில் உள்ள மாகாணங்களில் 42% குற்றங்கள் அதிகமாக நடந்துள்ளதையும் நிறுவியுள்ளனர்.

இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் மரண தண்டனையை நீக்க வேண்டும் என்பது தொடர்பாக சமீப காலங்களில் சசீ தரூர், டி. ராஜா, கனிமொழி ஆகியோர் தனிநபர் மசோதா தாக்கல் செய்துள்ளனர். ஆனால், அவை அடுத்த கட்டங்களுக்கு நகரவில்லை.

குற்றம் நடைபெறுவதன் சமூக, உளவியல் காரணங்களை நாம் அலசுவதே இல்லை. மரண தண்டனையைத் தக்கவைப்பதன் மூலம் இந்த முக்கியமான கடமையிலிருந்து சமூகமும் அரசும் விலகிக்கொள்கிறது.
தோழர் தியாகு
தியாகு
தியாகு

2007-ம் ஆண்டு தொடங்கி 2018-ம் ஆண்டு வரை மரண தண்டனையை நிறுத்திவைப்பதற்காக கொண்டு வரப்பட்ட, ஐ.நா பொதுச்சபையின் அத்தனை தீர்மானங்களையும் எதிர்த்து இந்தியா வாக்களித்துள்ளது. 2012-ம் ஆண்டு மரண தண்டனைக்கு தடை விதிப்பதற்காகக் கொண்டு வரப்பட்ட ஐ.நா சபையின் வரைவு தீர்மானத்துக்கும் இந்தியா எதிராக வாக்களித்துள்ளது.

மரண தண்டனை தொடர்பாக ஆராய்ந்த சட்டக்குழுவின் 262–வது அறிக்கையும், தீவிரவாதம் தவிர்த்த மற்ற அனைத்துக் குற்றங்களுக்கும் மரண தண்டனையை ஒழிக்க வேண்டும் எனப் பரிந்துரைத்திருந்தது. அதில் ’பச்சன் சிங் வழக்கில் வரையறுக்கப்பட்ட வழிமுறைகள் மரண தண்டனை விதிப்பதில் இருக்கிற தன்னிச்சைத் தன்மையைத் தடுக்கத் தவறிவிட்டன’ என்றும் பதிவு செய்துள்ளது.

மரண தண்டனையை எதிர்கொண்டு, பின்னர் ஆயுள் தண்டனையாகக் குறைக்கப்பட்டு விடுதலை அடைந்த தோழர் தியாகு பேசுகையில், “குற்றம் நடைபெறுவதன் சமூக, உளவியல் காரணங்களை நாம் அலசுவதே இல்லை. மரண தண்டனையை தக்கவைப்பதன் மூலம் இந்த முக்கியமான கடமையிலிருந்து சமூகமும் அரசும் விலகிக்கொள்கின்றன. முடியரசு காலத்தில் மக்களின் உயிர் என்பது மன்னரின் கருணையில் இருந்தது. குடியரசு நாட்டிலும் அதே முறையில் இருக்க முடியாது. குற்றவாளியை உயிர்ப் பிச்சை எடுக்க வைப்பதைவிட கொடுமையானது இருக்க முடியாது. குற்றவாளியே என்றாலும் மரியாதையுடன் நடத்தப்பட வேண்டும் என்பது அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கியிருக்கின்ற உரிமை.

மற்றொன்று தீவிரவாத குற்றங்களுக்கு மரண தண்டனை என்பது தர்க்கமற்றது. தீவிரவாத நடவடிக்கையில் ஈடுபடுபவர்கள் உயிர் மீதான அக்கறை இல்லாதவர்கள்தாம். மரண தண்டனை பற்றிய பயத்தில் தீவிரவாத குற்றங்கள் குறையும் என்பது நிறுவவே முடியாது” என்றார்.

கிருஷ்ணய்யர்
கிருஷ்ணய்யர்

மரண தண்டனைக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தவர்களில் முன்னாள் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி கிருஷ்ணய்யரின் பங்கு மிக முக்கியமானது. கிருஷ்ணய்யர் ஒருமுறை ‘காந்தியின் தேசம் மரண தண்டனையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர முன்வர வேண்டும்’ என வலியுறுத்திருந்தார். காந்தி, மரண தண்டனைக்கு எதிரானவர். தேசத் தந்தை காந்தியின் 150–வது ஆண்டைக் கொண்டாடி வருகிற சூழலில் அவரின் எண்ணத்துக்கு உயிர் கொடுக்க முயல்வதே இந்தத் தேசம் அதன் தந்தைக்கு ஆற்றும் தலைசிறந்த கடமையாக இருக்க முடியும்!