Published:Updated:

``எங்களுக்கு குடியுரிமை ஏன் அவசியம்?'' - முகாம் வாழ் ஈழத் தமிழர்கள் அடுக்கும் காரணங்கள்

``முப்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்கே வசிக்கும் எங்களுக்குக் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்டிருப்பது துரோகத்திலும் துரோகம்''

ஈழத் தமிழர்கள்
ஈழத் தமிழர்கள்

பிரதமர் மோடி தலைமையிலான மத்திய அரசால் கொண்டுவரப்பட்டுள்ள குடியுரிமைச் சட்டதிருத்தத்துக்கு நாடு முழுவதும் பலத்த எதிர்ப்புக் கிளம்பியுள்ளது. இந்தச் சட்டத் திருத்தத்தின் மூலம் பாகிஸ்தான், வங்கதேசம், ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய மூன்று நாடுகளிலிருந்து வந்த இந்து, சீக்கிய, பௌத்த, சமண, பார்சி அல்லது கிறிஸ்தவ மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்க முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதே சமயம் இதே நாடுகளிலிருந்து வந்த இஸ்லாமியர்களுக்கும் மியான்மர் நாட்டிலிருந்து வந்த இஸ்லாமியர்களுக்கும் இலங்கையிலிருந்து குடியேறிய தமிழர்களுக்கும் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

அமித் ஷா
அமித் ஷா

இந்தச் சட்டத் திருத்தத்துக்கு எதிராக மூன்று வகையான போராட்டங்கள் நாடு முழுவதும் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஒரு நபருக்குக் குடியுரிமை வழங்கலாமா வேண்டாமா என்பதை மதத்தை வைத்துத் தீர்மானிக்கக்கூடாது என்று டெல்லி உள்ளிட்ட பல பகுதிகளில் போராட்டங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. வட கிழக்கு மாநிலங்களைப் பொறுத்தவரை, மற்றவர்கள் யாரையும் தங்கள் மாநிலங்களுக்குள் அனுமதிக்கக் கூடாது என்றும் ஏற்கெனவே தங்கள் மாநிலத்துக்குள் குடியேறியவர்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்கக் கூடாது என்றும் போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன.

தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை பல்லாண்டுகளாக இங்கே குடியிருக்கும் ஈழத்தமிழர்களுக்குக் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்டதற்கும் குடியுரிமை வழங்க மதத்தை அடிப்படையாக வைத்து இஸ்லாமியர்களைத் திட்டமிட்டுப் புறக்கணிப்பதற்கு எதிராகவும் போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. தவிர, ஜாமியா பல்கலைக்கழகத்தில் மாணவர்கள் தாக்கப்பட்டதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து நாடு முழுவதும் கல்லூரி மாணவர்கள் போராட்டத்தில் குதித்துள்ளனர்.

தமிழகத்திலேயே படித்துப் பட்டம் பெற்று இங்கேயே வாழ்ந்து வரும் எங்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்க முடியாத வகையில் தற்போது கொண்டு வரப்பட்டுள்ள திருத்த மசோதா உள்ளது. இதனால் எங்களுக்கு அனைத்து உரிமைகளும் மறுக்கப்பட்டு உள்ளன. எனவே, என்னைக் கருணைக் கொலை செய்திட வேண்டும்.
யனதன்

தமிழகத்தில் வாழும் ஈழத் தமிழர்கள் இந்தச் சட்டத் திருத்தத்தால் மிகுந்த மனவேதனைக்கு ஆளாகியிருக்கிறார்கள். ``முப்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்கே வசிக்கும் எங்களுக்குக் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்டிருப்பது துரோகத்திலும் துரோகம். இது குறித்து பேசவோ, போராட்டங்கள் நடத்தவோ கூட முடியாத நிலையில்தான் நாங்கள் இருக்கிறோம். எங்களுக்கு ஆதரவாக வீரியமான போராட்டங்கள் இங்கு முன்னெடுக்கப்படாமல் இருக்கின்றன. அரசியல் கட்சிகளின் பொதுக்கூட்டங்களும் ஆர்ப்பாட்டங்களும் வெறும் கண் துடைப்புப் போராட்டங்களாக மட்டுமே இருக்கின்றன. எங்களை ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குச் செல்ல அனுமதிக்கவும் இந்தியாவுக்குக் கௌரவக் குறைச்சலாக இருக்கிறது. இந்தியாவும் குடியுரிமை தராது என்றால் காலம் முழுவதும் அடிமை வாழ்க்கைதான் வாழ வேண்டுமா'' எனக் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள் அவர்கள்.

உச்சபட்சமாக, சேலம் மாவட்டம் தாரமங்கலம் பவளத்தானூர் ஏரி அருகே உள்ள இலங்கை அகதிகள் முகாமில் வசித்து வரும் யனதன் என்ற பட்டதாரி வாலிபர், தன்னை கருணைக் கொலை செய்திடுமாறு சேலம் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் கோரிக்கை மனு அளித்திருக்கிறார்.

கறுப்பு ஜூலை
கறுப்பு ஜூலை

இலங்கையில் 1983-ம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் தமிழர்களைக் கொடுமைப்படுத்தியும், அவர்களின் சொத்துகளை அழித்தும் பொருள்களைக் கைப்பற்றியும், ஆயிரக்கணக்கானோரைப் படுகொலை செய்தும் பல அடக்குமுறைகளை நிகழ்த்தினர் சிங்கள இனவாதிகள். அந்த வரலாற்றுப் பெருந்துயரம் கறுப்பு ஜூலை என்று அழைக்கப்படுகிறது. அப்போது தங்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதற்காக இலங்கையிலிருந்து இந்தியாவுக்கு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஈழத்தமிழர்கள் குடிபெயர்ந்தனர். அதற்குப் பிறகும் பல்வேறு காலகட்டங்களில் குறிப்பாக,  2009-ல் ஐந்தாவது ஈழப்போர் உச்சத்தில் இருந்தபோதும் சிங்கள இனவெறியர்களின் அராஜகம் தாங்காமல் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் தமிழகத்துக்கு வந்து சேர்ந்தனர். இப்படியாகக் கிட்டத்தட்ட ஒரு லட்சம் பேர் இந்தியாவில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். இவர்களில் பெரும்பாலானோர் 30 வருடத்துக்கும் மேலாக இங்கே வசித்து வருபவர்கள்.

இவர்கள் அனைவரும் ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாக அரசு அமைத்திருக்கும் முகாம்களில் வசித்து வருகிறார்கள். தமிழகத்தில் மொத்தம் 116 அகதிகள் முகாம்கள் இருக்கின்றன. இந்த முகாமில் பொதுவாக வெளியில் நாம் சுற்றுவது போல நினைத்த நேரத்துக்கு வெளியில் செல்ல முடியாது. வெளியூருக்குச் செல்வதாக இருந்தாலும் கூட அங்கிருக்கும் சி.பி.சி.ஐ.டி அதிகாரிகளிடம் அனுமதி பெற்றுத்தான் செல்லமுடியும். காலையிலும் மாலையிலும் கையொப்பமிடும் வழக்கமும் இன்னும் பெரும்பாலான முகாம்களில் கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த நெருக்கடிகளிலிருந்து விடுபட, மற்றவர்களைப் போல வாழ இவர்கள் அனைவரும் இந்தியக் குடியுரிமைக்காகப் பல ஆண்டுகளாக எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறார்கள். இந்தநிலையில், தற்போதைய திருத்த மசோதாவில் தாங்கள் புறக்கணிப்பட்டிருப்பதால் மிகுந்த ஏமாற்றத்தில் இருக்கிறார்கள் அவர்கள்.

ஈழத் தமிழர்கள்
ஈழத் தமிழர்கள்

இதுகுறித்த நம்மிடம் பேசிய ஈழத்தமிழர்கள் சிலர்,

''உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டுதான் இந்தியாவுக்கு வந்தோம். தற்போது உயிரோடு வாழ்கிறோம். கஷ்டப்பட்டு உழைத்து எங்களுக்குத் தேவையான உணவு, உடையை வாங்கிக்கொள்கிறோம். ஆனால், சுதந்திரமாக, நினைத்த விஷயங்களைச் செய்யக்கூடிய இடத்தில் இருக்கிறோமா என்றால் நிச்சயமாக இல்லை. 

உதாரணமாக நாங்கள் இங்கு வந்து முப்பது ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. எங்கள் பிள்ளைகள் இங்குதான் பிறந்தார்கள். அவர்கள் நன்றாகப் படித்து, 12-ம் வகுப்பில் ஆயிரத்து நூறுக்கு மேல் மதிப்பெண் வாங்கினாலும் மருத்துவப் படிப்பு படிக்க முடியாது. பயாலஜியில் 200 மதிப்பெண் வாங்கியும் மருத்துவப் படிப்பு படிக்க முடியாமல் போன குழந்தைகள் ஏராளம். முன்பு 20 சீட் முன்பு ஒதுக்கி வந்தார்கள். அதையும் 90- களுக்குப் பிறகு ரத்து செய்துவிட்டார்கள்.

முகாம்களில் வாழும் ஈழத்தமிழர்களில் 95 சதவிகிதம் பேருக்கு மேல் இந்தியக் குடியுரிமை வேண்டும் என்ற கருத்தில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள். சில நாள்களுக்கு முன்பு ஒரு கருத்து வாக்கெடுப்பு நடைபெற்றது. அதில் 97 சதவிகிதம் பேர் தற்போதுள்ள சூழலில் இலங்கைக்குச் செல்ல விருப்பமில்லை என வாக்களித்திருக்கிறார்கள்.
முகாம் வாழ் ஈழத் தமிழ் மக்கள்

நிலம் வாங்கி எங்களுக்குப் பிடித்த இடத்தில் வீடு கட்டிக்கொள்ள முடியாது. அரசாங்கம் ஒதுக்கியிருக்கும் பத்துக்குப் பத்து இடத்தில்தான் வீடு கட்டிக்கொள்ள முடியும். வேண்டுமானால், அரசு கொடுத்த சீட்டை மாற்றி ஓட்டு வீடோ மாடி வீடோ கட்டிக்கொள்ளலாம். மற்ற மக்களைப் போல எங்களுக்குப் பிடித்த இடத்திலோ, எங்கள் வேலைகளுக்குப் போய்வர சௌகர்யமான இடத்திலோ வாழ முடியாது. அரசாங்கத்திடம் கேட்டால், ''நீங்கள் தற்காலிகக் குடிதான், எப்போது வேண்டுமானால் உங்களை வேறு முகாமுக்கு அனுப்புவோம்'' என்கிறார்கள். குருவி, காக்கைக்குக்கூட சொந்தமாக ஒரு கூடு இருக்கிறது. உரிமையோடு வாழ முடிகிறது. ஆனால், எங்களால் அது முடியவில்லை.

கிளிநொச்சி
கிளிநொச்சி

எங்கள் நாட்டில் எங்களுக்கென்று எதுவுமே இல்லை. திரும்ப அங்கே போக முடியாது. இங்கேயும் எங்களுக்குக் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்டால் நாங்கள் என்ன செய்வது. சரி கனடா போன்ற வெளிநாடுகளுக்குச் செல்ல முயற்சி செய்தால், அந்த நாடுகளே எங்களை ஏற்றுக்கொண்டாலும் இந்தியா அனுப்ப மறுக்கிறது. அப்படி எங்களை அனுப்புவது கௌரவக் குறைச்சலாகக் கருதுகிறது. ஐ.நாவில் அகதிகளுக்கான ஒப்பந்தத்தில் இந்தியா கையொப்பமிடவில்லை. அதனால், ஐ.நாவும் அகதிகளுக்கான உதவியை இந்தியாவில் செய்ய முடியவில்லை. அதனால்தான், சிலர் தப்பித்து ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளுக்குப் போக முடிவெடுக்கிறார்கள். அவர்களையும் பிடித்து கைது செய்துவிடுகிறார்கள். அவர்களின் முகாம் பதிவையும் ரத்து செய்துவிடுவதால் அவர்கள் நடுத்தெருவில் நிர்கதியாக நிற்கிறார்கள்.

அரசின் எந்தச் சலுகைகளும் எங்களுக்குக் கிடையாது. தமிழக அரசு வேலைகளில் நேபாளம், பூடான் நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் எல்லாம் விண்ணப்பிக்கலாம் என்கிறார்கள்.ஆனால், தொப்புள் கொடி உறவுகளான எங்களுக்கு அந்த உரிமை மறுக்கப்படுகிறது.
முகாம் வாழ் ஈழத் தமிழ் மக்கள்
`Holy Land' சாவர்க்கர்..! ராகுல் காந்தியுடன் பி.ஜே.பி-யை முட்டி மோத வைக்கும் சாவர்க்கர் யார்?

அதேபோல, இலங்கைக்கு ஏதாவது தேவைக்காக, உறவினர்களைச் சந்திக்கச் சென்றால் உடனே முகாம் பதிவை ரத்து செய்துவிடுவார்கள். பிறகு மீண்டும் நாங்கள் இங்கு வருவது கஷ்டம். நாங்கள் அத்துமீறிக் குடியேறிவர்கள் அதனால் குடியுரிமை கிடையாது என்கிறார்கள். நாங்கள் உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு இங்குவந்தோம். அத்துமீறி வரவில்லை கண்டிப்பாக இந்த நேரத்தில் அதை நினைவுபடுத்த விரும்புகிறோம். அந்தக் காலகட்டத்தில், இந்தியா எங்களை அரவணைத்ததையும் நாங்கள் மறக்கவில்லை. ஆனால், பன்றியைச் சாப்பாடு போட்டு வளர்த்து வெட்டுவது போல்தான் எங்கள் வாழ்க்கையும் ஆகிவிட்டது.

முகாமில் இருப்பவர்களில், இந்தியாவிலிருந்து, இலங்கைக்குச் சென்று, பின் மீண்டும் இந்தியாவுக்குத் திரும்பிய மலையகத் தமிழர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பாட்டன், முப்பாட்டன் எல்லாம் இந்தியர்கள்தான். பாகிஸ்தானிலிருந்து வந்தவர்களுக்கு, ஆப்கானிஸ்தான், பங்களாதேஷிலிருந்து வந்தவர்களுக்கு எல்லாம் குடியுரிமை கொடுக்கும் இந்த அரசாங்கம், இந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்குப் போய், பின் மீண்டும் இங்கு வந்தவர்களில் ஒரு சிலருக்குத்தான் குடியுரிமை வழங்கியிருக்கிறது. அதையே ஈழத் தமிழர்களுக்குக் குடியுரிமை கொடுத்திருக்கிறோம் எனச் சொல்லி வருகிறார்கள்.

வாசு முருகவேல்
வாசு முருகவேல்

எங்களுக்கு இடமோ, வேறு எந்தச் சலுகைகளோ வேண்டாம். குடியுரிமை மட்டும் கொடுத்தால் போதும். எங்கள் வாழ்க்கையை நாங்கள் பார்த்துக்கொள்வோம். எங்கள் தலைமுறை போனால்கூட பரவாயில்லை, எங்கள் அடுத்த தலைமுறையையும் அகதிகளாக விட்டுச் செல்வதுதான் வேதனையாக இருக்கிறது''என்கிறார்கள் கண்ணீரோடு. 

இந்தநிலையில், ``ஈழத்தமிழர்கள் குடியுரிமை தொடர்பான விஷயத்தை இந்திய அரசு மீளாய்வு செய்யவேண்டும்'' என கோரிக்கை விடுக்கிறார் ஈழ எழுத்தாளர் வாசு முருகவேல்.

``ஈழத்தமிழர்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்கப்படும் என்றே நான் நம்பியிருந்தேன். பலருக்கும் அந்த நம்பிக்கை இருந்தது. துரதிஷ்டவசமாக ஈழத்தமிழர்கள் என்ற சொற்றொடரே புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. முகாம்களில் வாழுகிற பலரும் மனம் உடைந்து என்னுடன் உரையாடினார்கள். மறுபடியும் மீளாய்வு செய்யப்பட்டு இது தொடர்பான நல்ல மாற்றம்  நிகழும் என்றே இப்போதும் நம்புகிறேன். ஈழத்தமிழர் தரப்புகள் தொடர்ந்து அதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். அதற்கான உரையாடல்கள் அரசியல் ரீதியாக அல்லாமல் மனிதாபிமான அடிப்படையில் நடைபெற வேண்டும்.

உலகம் எங்கும் இடம்பெயர்ந்த நம் மக்கள் நாடு திரும்ப வேண்டும் என்பதே எங்கள் எதிர்பார்ப்பு. ஆனாலும் பலர் நாடு திரும்ப முடியாத நிலையில் உள்ளனர். தமிழகத்தில் அகதிகளாகச் சென்ற ஈழ மக்களின் குழந்தைகள் அங்கு படித்து வளர்ந்தவர்கள். அவர்கள் அந்த வாழ்விலிருந்து மீள குடியுரிமை அவசியம். அநேகமான உலக நாடுகள் ஈழத் தமிழர்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்கியுள்ளன. அந்த நாடுகளுக்கு அவர்கள் பல்வேறு பணிகளைச் செய்துள்ளார்கள். முக்கியப் பதவிகளிலும் இருக்கிறார்கள். இந்தியாவில்தான் எங்கள் மக்கள் அகதி முகாம்களிலேயே வாழ்ந்து முடிக்கிறார்கள்.
தீபச் செல்வன், ஈழ எழுத்தாளர்

தமிழக அகதி முகாம்களில் இருக்கும்  ஈழத்தமிழர்களும் இந்துக்கள்தான் என்ற யதார்த்தமான கருத்தைப் பாராளுமன்றத்தில் வெளிப்படுத்திய அனைவரின் குரலையும் கூட, தற்போதைய அரசியல் சூழ்நிலையில் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்று இந்திய அரசை கேட்டுக் கொள்கிறேன்.'' என்கிறார் அவர்.

ஈழத்தில் வாழ்ந்துவரும் மக்கள் இந்தத் திருத்தத்தை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள், ஈழ எழுத்தாளர் தீபச்செல்வனிடம் பேசினோம்,

''இந்திய அரசியலமைப்பின் மகத்துவத்தை அழிக்கும் செயல் என்றே கருதுகிறேன். இதில் ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டுள்ளது. ஈழத் தமிழர்களின் பிரச்னையை அவர்களின் போராட்டத்தை இந்தியா புரிந்துகொள்ளாதது போல பாவனை செய்தலின் தொடர்ச்சியாகவும் இருக்கிறது.

தீபச்செல்வன்
தீபச்செல்வன்

இந்தியாவின் தமிழகத்தின் தொடர் நிலமாக ஈழத்தைப் பார்ப்பதால்தான் நாங்கள் ஒடுக்கப்படுகிறோம். ஈழ சைவ ஆலயங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. சிங்கள பெளத்த சின்னங்கள் ஆக்கிரமிப்பாகத் திணிக்கப்படுகின்றன. தமிழர்கள் என்பதால் மாத்திரமல்ல இந்துக்கள் என்பதாலும்தான் இங்கே இனம் அழிக்கப்படுகிறது. ஈழத் தமிழர்களுக்குக் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்ட விஷயமானது இலங்கை அரசுக்கும் அதன் இன விரோதச் செயல்களுக்கும்தான் ஆதரவானது'' என்கிறார் அவர்.

இந்தியக் குடியுரிமையை விட்டால் வேறு வழியில்லை என்கிற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள் அகதிகள் முகாம்களில் வாழும் ஈழத்தமிழ் மக்கள். அதேசயமம் தற்போது அங்கு சூழல் சரியில்லா விட்டாலும் பின்னாளில் தாயகம் திரும்பி வாழும் சூழல் வந்தால் அங்கு செல்வதற்கேற்ப இரட்டைக் குடியுரிமை போன்ற கோரிக்கைகளையும் சில தமிழக, ஈழத் தலைவர் முன்வைக்கிறார்கள். அதற்கு இலங்கை அரசு ஒப்புதல் தர மறுத்தால், தற்காலிகக் குடியுரிமை, கடவுச்சீட்டு உரிமையையாவது வழங்கவேண்டும் என்பது அவர்களின் கோரிக்கையாக இருக்கிறது.

ஈழத்தமிழர்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றும் பொறுப்பு இந்தியாவுக்கு இருக்கிறது. செய்வார்களா என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்கவேண்டும்.