Published:Updated:

பழசு இன்றும் புதுசு

நேற்றும் நமதே- 58: 16.4.86

பழசு இன்றும் புதுசு
##~##

கிச்சாமி நாற்காலியில் வந்து உட்கார்​கிறான். உடனே மேற்படி நாற்காலி வெடிக்கிறது. இது சத்தியமாக சஸ்பென்ஸ் இல்லை. 

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

அதே நாற்காலியின் அடியில் ஒரு சர்தார்ஜி பாம் வைப்பதை முதலில் சொல்லிவிடுகிறோம். அதன்பின் கிச்சாமி உள்ளே நுழைந்ததுமே, அந்த நாற்காலியில் உட்காரத்தான் நினைத்தான். அலமாரியில் இருக்கும் அவன் மனைவியின் போட்டோவை ஏனோ பார்க்க வேண்டும்போல தோன்றியது. அதைப் பார்த்துவிட்டு வந்து நாற்காலியில் உட்காரு​வதற்கு முன்... வாசலில் சைக்கிள் மணியோசை கேட்டதில்... பக்கத்து வீட்டுப் பால்காரன்... கிச்சாமி மெள்ள...

இது சஸ்பென்ஸ்!

இங்கிலீஷ் வார்த்தைக்கு ஈடாக மர்மம், திகில் என்றெல்லாம் சொல்லலாம். சஸ்பென்ஸ் என்பதன் நேர் அர்த்தம் Uneasy, Uncertainty...ஒத்திப்போடுவது, தீர்மானம் இல்லாமலிருப்பது. எதை ஒத்திப்போடுகிறோம்? எதிர்பார்த்த ஒரு விஷயத்தை, ஒரு நிகழ்ச்சியை, ஒரு பயங்கரத்தை. இதில் கிளைத்தெழுவது அடுத்தது என்ன என்கிற ஆர்வம்.

இப்போது தமிழில் எழுதுபவர்கள் பலர் சஸ்பென்ஸ் என்றால் என்ன என்று தெரியாது குருட்டாம்போக்கில் எழுதுகிறார்கள். ஏதோ தற்செயலாக சஸ்பென்ஸின் ஆதார விதிகளுக்குள் அவர்கள் எழுதுவது அமையும்போது, கதை பிழைக்கிறது.

ஆதார விதிகள் என்ன?

ஷெர்லக் ஹோம்ஸ் கதைகளைச் சிருஷ்டித்த ஆர்தர் கோனன்டாயிலைத் தெரிந்திருக்கலாம். அவருடைய 'செந்தலைச் சங்கம்’ என்கிற சிறுகதை... இந்தக் கதையில் 'சிவப்பான தலைமுடி இருப்பவர்கள் மட்டும் விண்ணப்பிக்கவும்’ என்று ஒரு வேலைவாய்ப்பு விளம்பரம் வருகிறது.

பழசு இன்றும் புதுசு

இன்டர்வியூவுக்குப் போனால் ஏராளமான செந்தலையர்கள்... அவர்களில் ஒருத்தனே ஒருத்தனை மட்டும் அழைத்துப் போய் வேலை கொடுக்கிறார்கள். என்ன வேலை? நாள் முழுவதும் கலைக் களஞ்சியத்தைப் பிரதியெடுப்பது!

இந்தக் கதையில் சன்பென்ஸுக்கு உண்டான தேர்ந்த அம்சங்கள் அனைத்தும் உள்ளன. வாசகருக்கு ஒரு நிகழ்ச்சியின், ஒரு குற்றத்தின் ஒரு பகுதி மட்டும் காட்டப்படுகிறது. முதலில் சம்பந்தமே இல்லாத சம்பவங்கள். செந்தலை... வேலைவாய்ப்பு... கலைக் களஞ்சியம் இவற்றை எப்படிச் சம்பந்தப்படுத்தப்போகிறார்கள் என்கிற ஆர்வத்தைக் கிளப்புகிறது. சம்பவங்களுக்கு இடையில் தர்க்கரீதியான ஒரு தொடர்பு இருந்தால்கூட, அது முழுவதும் காட்டப்படுவது இல்லை. கடைசி வரை ஒத்திப்போடப்படுகிறது.

இந்த வகை சஸ்பென்ஸுக்கு 'ஐஸ் கட்டியின் முனை’ (Tip of the iceberg) என்று சொல்வார்கள். ஸ்டான்லி கார்டனரின் 'கடன் வாங்கிய செம்பட்டைத் தலைக்காரி’ ஒரு நல்ல உதாரணம். ஹிட்ச்காக்கின் அதிகம் தெரிந்த மனிதன்(The Man who knew too much) இவ்வகை சினிமாவின் சிறந்த உதாரணம்.

அடுத்த வகை - ஓப்பன் சஸ்பென்ஸ்! குற்றம் எப்படி நடந்தது. யார் செய்தார்கள் என்பதெல்லாம் ஒளித்துவைப்பது இல்லை. அதற்குப் பதிலாக, குற்றம் செய்தவன் எப்படி மாட்டிக்கொள்கிறான் என்பதுதான் சஸ்பென்ஸ். இதுவும் ஒருவிதமான லேசான ஒத்திவைப்புத்தான். குற்றவாளி மாட்டிக்கொண்டே ஆக வேண்டும் என்கிற சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் ஏற்பட்ட கதைகள்... இதில்தான் கிச்சாமி​யின் நாற்காலிகளுக்கு நிறையவே இடம். 'டர்ட்டி ஹாரி’ என்கிற க்ளிண்ட் ஈஸ்ட்வுட் திரைப்படம் நல்ல உதாரணம். சேஸின் நாவல்கள் பலவும் இந்த 'ஒப்பன் சஸ்பென்ஸ்’ வகைதான். இந்த வகையில் சமீப கால உதாரணங்களில் லாரன்ஸ் ஸாண்டர்ஸ் என்பவரைக் குறிப்பிடலாம். இந்த வகை 'ஓப்பன் சஸ்பென்ஸ்’ நாவல்களில் குற்றவாளிகளின் மேல் அனுதாபம் ஏற்படக்கூடிய அபாயம் உள்ளது.

மூன்றாவது வகை - 'குற்றத்தோடு பிரயாணம்’. இவ்வகைக் கதைகளில் ஒரு விதமான இயல்பும் உண்மைத்தனமும் அமைகிறது. இந்தக் காலத்தில் கொலை போன்ற குற்றங்கள் முன்னேற்பாடு இல்லாமல் ஒருவிதமான உணர்ச்சிபூர்வமான மூர்க்கத்தில் செய்யப்பட்டுவிடுகின்றன. இந்த ரீதியில் கதை ஆரம்பத்தில் பரம சாதுவாக இருப்பவன் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகள் ஒவ்வொன்றாக சதி செய்ய... குற்றவாளியாகிறான். திருடுகிறான், கொள்ளையடிக்கிறான், ரேப்புகிறான்என்று நிகழ் வேகத்தில் கதையைச் சொல்லிக்கொண்டு போவது. இதில் ஆதாரச் சம்பவங்களில் யோக்கியம் இருந்தால், கதை சுவாரஸ்யமாகப் போகும்.

நான்காவது வகை - ஒரு குற்றத்தை ஏழெட்டுப் பேர் செய்ததாகச் சாத்தியக் கூறுகளைக் காட்டிவிட்டு, யார் செய்தார்கள் என்று கண்டுபிடிப்பது. பாதி வழியில் 'வாசகரே! உங்களுக்கு எல்லா க்ளூவும் கொடுத்தாகிவிட்டது. குற்றவாளி யார் என்று கண்டுபிடிக்க வேண்டியது உங்கள் சாமர்த்தியம்.’ இது அகதா கிறிஸ்டியின் ஸ்பெஷாலிட்டி.

நல்ல எழுத்தாளர்கள் சஸ்பென்ஸை அளவோடு பயன்படுத்துவார்கள். எதிர்​பார்ப்பும் திடுக்கிடலும் மாறி மாறி வரும். அலிஸ்டைர் மக்ளீன், கோல்டன் ராண்டேவு என்கிற நாவலின் (Golden Rendezvous)  அதி ஆரம்பத்தில் பேஸ்மேக்கர்கோல்ட் (Pacemaker Colt) என்கிற துப்பாக்கியை விவரமாக வர்ணிக்கிறார். அது எப்படித் தனிப்பட்ட கைவேலைக் கலைஞர்களால் ஒரு கலைப் பொருள்போல செய்யப்பட்ட துப்பாக்கி... எப்படி அதில் சுட்டு குண்டுபட்​டால் குண்டு சுழன்று சுழன்று உள்ளுக்குள் ரத்த மலர் பொங்கும் என்று ஆற அமர நிதானமாக வர்ணித்துவிட்டு... அடுத்த வரி ‘Such a gun was pointed at me!’  எதற்காகத் துப்பாக்கியை இவ்வளவு விவரமாக வர்ணிக்கிறான் என்கிற ஆர்வத்தைக் கிளப்பிவிட்டு உடனே கதையை டாப் கியருக்கு மாற்றுவது. இந்தத் திறமை மேனாட்டு பெஸ்ட் செல்லர் எழுத்தாளர்கள் அத்தனை பேருக்கும் கைவந்த கலை. சென்ற நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் ப்ராங்க் ஸ்டாக்டன் என்கிற சிறுகதை எழுத்தாளர் எழுதிய 'லேடி ஆர் தி டைகர்?’ என்கிற ஒரே ஒரு கதை இன்னும் பேசப்படுகிறது.

ஸ்டாக்டன் இந்தக் கதையை 1882-ல் எழுதினார். நூறு வருஷம் கழித்துக்கூட இதன் முடிவை விவாதிப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். கதை என்ன என்று சொல்கிறேன்.

ரொம்ப நாள் முன்னால் ஒரு ராஜா இருந்தான். அவனுடைய தலைநகரில் ஒரு பெரிய ஸ்டேடியத்தில்தான் பொதுஜனக் கேளிக்கைகளும் தண்டனைகளும் நடக்கும். எல்லாரும் பார்த்து மகிழ்வார்கள்.

ராஜாவின் கவனத்தைக் கவரும் வகையில் ஒரு குற்றம் நிகழ்ந்துவிட்டால், குற்றவாளியை ஸ்டேடியம் நடுவில் கொண்டுவந்துவிடுவார்கள். எல்லாருக்கும் தகவல் சொல்லி ஜனங்கள் சூழ்ந்திருக்க, குற்றவாளிக்குத் தண்டனை அளிக்கப்படும். தண்டனை என்ன? ராஜா சைகை காட்ட, குற்றவாளிக்கு எதிரே அருகருகே இரண்டு கதவுகள் இருக்கும்... இரண்டும் ஒரே மாதிரி தோற்றம்கொண்டவை... அதில் ஒன்றைக் குற்றவாளி தன் இச்சைப்படி தேர்ந்தெடுத்துத் திறக்க வேண்டும். ஒரு கதவைத் திறந்தால், அதன் உள்ளிருக்கும் பசித்த புலி வெளிவந்து அவன் மேல் பாய்ந்து குத்திக் குதறித் தின்றுவிடும். மற்றொரு கதவைத் திறந்தால்... அவன் வயசுக்கும் தகுதிக்கும் ஏற்ப ஒரு பெண் - ராஜாவால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அழகான பெண் - காத்திருப்பாள். அவளைக் குற்றவாளி உடனே கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும். ராஜா காட்டும் நியாயம் இதுதான்!

ராஜாவுக்கு ஓர் அழகான பெண் இருந்தாள். அவள் (எப்போதும் போல!) அழகான ஏழை இளைஞனைக் காதலித்தாள். இந்தக் காதல் ராஜாவுக்குத் தெரிய வந்தது. உடனுக்குடன் அந்த இளைஞன் கைது செய்யப்பட்டான். தண்டனை? வழக்கம் போலத்தான்! இரண்டு கதவு - புலி அல்லது பெண். இந்த ஸ்பெஷல் கேஸுக்காக ராஜா பிரத்யேகமாக ஒரு புலியைத் தயார் செய்தார் - கோபம் அதிகமான, பசி அதிகமான புலி! அதே போல் பெண் விஷயத்திலும் பேட்டையிலேயே பெரிய அழகியைத் தேர்ந்தெடுத்தான் ராஜா. அதில் எல்லாம் பாரபட்சம் இல்லாதவன்.

தண்டனை நாள் வந்தது. காதலன் கொண்டுவரப்பட்டு நடுவே விடுவிக்கப்பட்டான். இரண்டு கதவில் ஒன்றைத் திறப்பதற்கு முன் ராஜாவுக்குத் தலைவணங்கிவிட்டு அருகில் உட்கார்ந்திருந்த ராஜகுமாரியைப் பரிதாபமாகப் பார்த்தான். ராஜகுமாரிக்கு மட்டும் எந்தக் கதவுக்குப் பின்னால் புலி, எதில் பெண் என்பது முன்பே தெரிந்திருந்தது. (ஒரு பெண்ணின் வைராக்கியமும் காவலர்களின் பொன் ஆசையும் அவளுக்கு அந்தத் தகவலைக் கொடுத்திருந்தன.)

ராஜகுமாரியைப் பரிதாபத்துடன் பார்த்த காதலன் கண்ணாலேயே 'எந்தக் கதவு?’ என்று கேட்டான். அதற்கு அவள் உடனே வலது கையைச் சற்றே உயர்த்தி வலது பக்கக் கதவைக் காட்டினாள். அது அவள் காதலனுக்கு மட்டும்தான் தெரிந்தது.

காதலன் உடனே விருவிருவென்று நடந்துபோய் எதிரே வலது பக்கக் கதவைத் தயக்கமே இல்லாமல் திறந்தான்.

வெளிவந்தது புலியா, பெண்ணா? புலி என்றால், தான் உயிரையே வைத்திருந்த காதலன் துடிதுடித்துச் செத்துப்போவதை எப்படி ராஜகுமாரியால் தாங்கிக்கொள்ள முடியும்? பெண் என்றால் மற்றொரு பெண்ணுடன் தன் காதலன் சுகித்து வாழ்வதை எப்படி அவளால் சகித்துக்கொள்ள முடியும்?

புலியா? பெண்ணா? எது?

நீங்கள்தான் சொல்லுங்களேன்..!