Published:Updated:

அமெரிக்காவில் நிறவெறி ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டதா? லிங்கன் பிரகடனம் வெளியிட்ட தினம்...!

``அடிமை முறையை ஒழிக்காமல் அமெரிக்காவுக்கு எதிர்காலம் கிடையாது. அடிமைமுறை ஒழிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் மாகாணங்களின் இணைப்பைச் சாத்தியப்படுத்த முடியாது.''

அமெரிக்காவில் நிறவெறி ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டதா? லிங்கன் பிரகடனம் வெளியிட்ட தினம்...!
அமெரிக்காவில் நிறவெறி ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டதா? லிங்கன் பிரகடனம் வெளியிட்ட தினம்...!

ளர்ந்த நாடுகள் வரிசையில் முன்னிலையில் இருக்கக்கூடிய அமெரிக்கா, உலக நாடுகளின் பொருளாதாரத்தையும், அரசியலையும் தீர்மானிக்கக்கூடிய சக்தியாகத் திகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது. இன்று உலகளவில் நடைபெறும் பல்வேறு உள்நாட்டுப் போர்களின் பின்னணியில் அமெரிக்காவின் பங்கு பட்டவர்த்தனமானதாக உள்ளது.

அப்பேற்பட்ட அமெரிக்கா, 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மிக மோசமான உள்நாட்டுப் போர் ஒன்றைச் சந்தித்தது. அதன் நினைவுகளில் ஒன்றான லிங்கன் விடுதலைப் பிரகடனம் பற்றியான வரலாற்றைச் சற்றுப் பின்னோக்கிச் சென்று அசைபோட்டுப் பார்ப்போம்...

அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர்:

``குடியேறியவர்களால் உருவான நாடு (Land of immigrants) அமெரிக்கா” என அந்நாட்டைச் சேர்ந்த பேராசிரியை எலிசபத் ஃபெரிஸ், ஒருமுறை சென்னை வந்திருந்தபோது தெரிவித்திருந்தார். ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலிருந்து கறுப்பின (நீக்ரோ) மக்கள் அமெரிக்காவுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு அடிமைகளாக நடத்தப்பட்டு வந்தனர். அடிமை வியாபாரத்துக்கென்றே அமெரிக்காவில் சந்தைகள் இருந்தன.

வடக்கும், தெற்குமாகப் பிரிந்திருந்த அமெரிக்க மாகாணங்களில் தெற்கு மாநிலங்களில் வடக்கைக் காட்டிலும் அடிமைமுறை என்பது மிகத் தீவிரமாக இருந்தது. வடக்கும், தெற்குமே வெவ்வேறான பொருளாதார அமைப்புகளைக் கொண்டிருந்தன. அடிமை முறைக்கு எதிரான கருத்தைக் கொண்டிருந்த குடியரசுக் கட்சியின் ஆப்ரஹாம் லிங்கன், 1861-ம் ஆண்டு பதவியேற்றவுடன், தெற்கு மாகாணங்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அமெரிக்க ஒன்றியத்திலிருந்து பிரிவினையை அறிவித்தன. 

அடிமை முறையைத் தொடர விரும்பிய தெற்கு மாகாணங்கள், `கூட்டமைப்பு மாகாணங்கள்' என்கிற பெயரின்கீழ் பிரிவினையை அறிவித்தன. வடக்கு மாகாணங்கள் அமெரிக்க ஒன்றியத்துடன் இணைந்திருந்தன. அமெரிக்க ஒன்றியத்துக்கும் தெற்குக் கூட்டமைப்புக்கும் இடையே உள்நாட்டுப் போர் மூண்டது. ஆப்ரஹாம் லிங்கனின் பதவிக்காலம் முழுவதுமே உள்நாட்டுப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதிலேயே கழிந்தது.

4 ஆண்டுகள் நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போரின் முடிவில் தெற்கு மாகாணப் படைகள், ஒன்றியப் படைகளிடம் சரணடைந்தன. அடிமை முறையை ஒழிப்பதில் ஆப்ரஹாம் லிங்கன் உறுதியுடன் இருந்தார். உள்நாட்டுப் போரின் பிரதான காரணியாக அடிமைமுறை அமைந்திருந்தது. ``அடிமை முறையை ஒழிக்காமல் அமெரிக்காவுக்கு எதிர்காலம் கிடையாது. அடிமைமுறை ஒழிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் மாகாணங்களின் இணைப்பைச் சாத்தியப்படுத்த முடியாது" என லிங்கன் முழங்கினார்.

விடுதலைப் பிரகடனம்:

அமெரிக்காவில் அடிமை முறை, தீண்டாமைக்கு எதிராகப் பல்வேறு சட்டங்கள் தற்போது நடைமுறையில் உள்ளபோதிலும், அவை அனைத்துக்கும் முன்னோடியாகப் பார்க்கப்படுவது ஆப்ரஹாம் லிங்கனின் விடுதலைப் பிரகடனம். இந்தப் பிரகடனம் 1863-ம் ஆண்டு ஜனவரி 1-ம் தேதி வெளியிடப்பட்டது.

அதிபரின் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டு வெளியிடப்பட்ட அந்த விடுதலைப் பிரகடனம் பிரிந்து சென்ற தென்னிந்திய மாகாணங்களில் அடிமை முறையைச் சட்டவிரோதம் ஆக்கியது. அந்தப் பிரகடனம், ``அடிமைகளாக வைக்கப்பட்டுள்ள ஆப்பிரிக்க மக்கள், இதன்மூலம் இனி சுதந்திரமாக இருக்க முடியும். அவர்களின் நலனை அமெரிக்க அரசும், ராணுவமும் பாதுகாக்கும்” என்றது.

அதற்குப் பின்னர் கறுப்பின மக்கள் ராணுவத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டனர். உள்நாட்டுப் போர் முடிகிற சமயத்தில் அமெரிக்க ராணுவத்தில் இரண்டு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட கறுப்பின வீரர்கள் இருந்தனர். கறுப்பின மக்களின் மீதான ஒடுக்குமுறைகளுக்கோ அல்லது அமெரிக்கர்களின் மனதில் பல நூற்றாண்டுகளாகப் புரையோடிக் கிடக்கும் நிறவெறியை ஒழிப்பதிலோ சிறு கடுகளவு முன்னேற்றத்தையும் அந்நாட்டில் உள்ள சட்டங்கள் ஏற்படுத்தவில்லை என்றபோதிலும், கறுப்பின மக்களுக்கான அங்கீகாரத்தை அந்தப் பிரகடனம் உறுதிசெய்தது. லிங்கன் பிரகடனம் கையெழுத்திடப்பட்டு 158 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துவிட்டன.

உள்நாட்டுப் போர் முடிவுற்றதைத் தொடர்ந்து, இயற்றப்பட்ட அமெரிக்க அரசமைப்பின் 13-வது சட்டத்திருத்தம் ஒட்டுமொத்த அமெரிக்காவிலும் அடிமை முறையை ஒழித்தது. அமெரிக்க கறுப்பின மக்களின் சிவில் உரிமைப் போராட்டங்களில் இது முக்கியமான மைல்கல்லாகப் பார்க்கப்பட்டது. 

அமெரிக்க சிவில் உரிமைப் போராளியான மார்டின் லூதர் கிங், தன்னுடைய புகழ்பெற்ற 1963-ல் லிங்கன் சதுக்கத்தில் ஆற்றிய (I have a dream) உரையில், ``100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், புகழ்பெற்ற எந்த அமெரிக்கரின் நிழலில் நாம் நிற்கிறோமோ, அவர் நமக்கான விடுதலைப் பிரகடனத்தை வெளியிட்டார். அநீதியின் நெருப்பிலும், நீண்ட சிறைவாசத்திலும் தவித்துக்கொண்டிருந்த லட்சக்கணக்கான மக்களுக்கு நம்பிக்கை ஒளியாக அமைந்தது அந்தப் பிரகடனம். என்றாலும் நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் கறுப்பின மக்கள், சுதந்திரம் இல்லாமலும் ஒடுக்குமுறையின் பிடியில் சிக்கிக்கொண்டும் நாம் இருப்பது கவலைக்குரியதாகவே உள்ளது” என்றார். அவரின் இந்தக் கூற்று, கறுப்பினச் சமூகத்தின் வாக்குமூலமாகவே அமைந்தது.

தற்போது அமெரிக்காவில் கறுப்பின மக்கள் பொருளாதார அளவில் சற்று முன்னேறியிருந்தாலும், அவர்களுக்கு எதிரான நிறவெறி என்பது பல்வேறு வடிவங்களுடன் இப்போதும் நீடித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. 2016-ம் ஆண்டு ஆஸ்கர் விருதை அமெரிக்க கறுப்பின நடிகர்கள் புறக்கணித்தனர். ஹாலிவுட்டில் பன்முகத்தன்மை இல்லை என்றும், நிறவெறி கடைப்பிடிக்கப்படுவதாகவும் குற்றச்சாட்டு எழுந்தது.

ஆஸ்கர் சர்ச்சை பற்றி பேசுகையில், புகழ்பெற்ற ஹாலிவுட் நடிகர் வில் ஸ்மித், ``நிறவெறி என்பது மோசமடையவில்லை; தற்போது காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றன” என்றார். 1963-ல் மார்டின் லூதர் கிங் பேசியதிலும், 2016-ம் ஆண்டில் வில் ஸ்மித்தின் கூற்றில் இருந்தும் வெளிப்படுவது ஒன்றுதான். நிறவெறி என்பது காலத்துக்கு ஏற்ப பரிணமித்து வியாபித்து இருக்கிறது என்பதுதான்.

இந்தியாவில் சாதியக் கொடுமைகள், சட்டபூர்வமாகத் தடை செய்யப்பட்டபோதிலும், பல்வேறு பகுதிகளிலும் அத்தகைய கொடுமைகள் தொடர்ந்துகொண்டிருப்பதைப் போலத்தான், அமெரிக்காவில் அடிமை முறை மற்றும் தீண்டாமை, சட்டபூர்வமாக ஒழிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அதன்மூலமாகத் திகழும் நிறவெறி உயிர்ப்புடன்தான் இருக்கிறது என்பதற்கு, கறுப்பின மக்களுக்கு எதிராக தற்போதுவரை நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் தாக்குதல்களே உதாரணம்.