Published:Updated:

மெட்ராஸ் டே: சென்னையை தமிழ்நாடு தக்கவைத்தது எப்படி தெரியுமா?!

மெட்ராஸ் டே - சென்னை

சென்னையை ஆந்திராவின் ஒரு பகுதியாக இணைக்க வேண்டும் என்று பட்டாபி சீதாராமையா எவ்வளவோ முயன்றார். ஆனால், நேருவும், பட்டேலும் சென்னையை ஆந்திராவுக்குக் கொடுக்க மறுத்துவிட்டனர்.

மெட்ராஸ் டே: சென்னையை தமிழ்நாடு தக்கவைத்தது எப்படி தெரியுமா?!

சென்னையை ஆந்திராவின் ஒரு பகுதியாக இணைக்க வேண்டும் என்று பட்டாபி சீதாராமையா எவ்வளவோ முயன்றார். ஆனால், நேருவும், பட்டேலும் சென்னையை ஆந்திராவுக்குக் கொடுக்க மறுத்துவிட்டனர்.

Published:Updated:
மெட்ராஸ் டே - சென்னை

சென்னைவாசிகளாக இருந்த தெலுங்கு பேசக்கூடிய மக்கள், சென்னை நகரம் தங்களுடையது என்று பல ஆண்டுகளாக உரிமை கொண்டாடினர். எதிர்காலத்தில், தெலுங்கு பேசும் மக்களுக்கென்று தனியாக மாநிலம் உருவாக்கப்படும்போது, அதன் தலைநகராக சென்னையை வைத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்று அவர்கள் நினைத்திருந்தனர்.

கூவம்
கூவம்

கூவம் நதியை மையமாக வைத்து, கூவத்தின் வட பகுதி ஆந்திரம், தென் பகுதி தமிழ்நாடு என்று பிரிப்பதற்கான ஆலோசனைகூட அவர்களிடம் இருந்தது. ஆனால், அது நடக்கவில்லை. சென்னையை தமிழ்நாடு தக்கவைத்துக்கொண்டது.

விகடனின் அதிரடி ஆஃபர்!
தற்பொழுது ரூ.800 சேமியுங்கள்! ரூ.1749 மதிப்புள்ள 1 வருட டிஜிட்டல் சந்தா949 மட்டுமே! மிஸ் பண்ணிடாதீங்க!Get Offer

இந்தியாவில் மொழிவழி மாநிலங்களைப் பிரிப்பதற்காக நீதிபதி தார் தலைமையில் 1948-ம் ஆண்டு ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டது. அதில், டாக்டர் பன்னா லால், ஜகத்நாரியன் லால், பி.சி.பானர்ஜி ஆகியோர் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். இந்திய அரசியல் சாசனத்தை உருவாக்கும் குழுவினருக்கு அறிவுரை வழங்க இந்தக் குழு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தக் குழு, தனது அறிக்கையை 10.12.1948-ம் ஆண்டு டிசம்பர் 10-ம் தேதி இந்திய அரசிடம் கொடுத்தது. அதில், தற்போதைய நிலையில் புதிய மாநிலங்களை உருவாக்கத் தேவையில்லை என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

புதிய மாநிலங்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டாம் என்று அந்தக் குழு தெரிவித்ததால் ஆந்திர மக்கள் ஆத்திரமடைந்தனர். காரணம், 1913-ம் ஆண்டிலிருந்தே அவர்கள் தனி மாநிலம் வேண்டும் என்ற கொள்கையைக் கொண்டிருந்தனர். அந்தக் கோரிக்கையை வலியுறுத்தி, 1937-க்குப் பிறகு அவர்கள் தீவிரமாகப் போராடி வந்தனர்.

காமராஜர்
காமராஜர்

1913-ல் ஆந்திர மகாசபை ஏற்படுத்தப்பட்டது. அன்றைய சென்னை மாகாண அரசின் வேலைவாய்ப்பில் தமிழ்நாடு, மகாராஷ்டிரா பகுதிகளைச் சேர்ந்த உயர் வகுப்பினர் அதிக அளவில் இடம் பெற்றிருந்தனர். ஆந்திர பகுதியைச் சேர்ந்த உயர் வகுப்பினர் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே வேலைவாய்ப்பு பெற்றிருந்தனர். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆந்திர மாணவர்களுக்குப் போதுமான இடம் கிடைக்கவில்லை. அதன் காரணமாக, தெலுங்கு பேசுவோர் மத்தியில் தனி மாநில கோரிக்கை வலுவடைந்தது.

1917-ல் கல்கத்தாவில் நடைபெற்ற அகில இந்திய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் ஆந்திரர்களுக்குத் தனி மாநிலம் வேண்டும் என்ற கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டது. அன்னி பெசன்ட், காந்தி ஆகியோர் அந்தக் கோரிக்கையை ஏற்க மறுத்தனர். அந்தக் கோரிக்கையை திலகர் ஆதரித்தார். எல்லா மாநில காங்கிரஸ் கமிட்டிகளுக்கும் அந்தந்த மாநிலத்திலேயே தலைமையிடம் அமைக்கப்பட்டது. ஆனால், ஆந்திர கமிட்டிக்கு மட்டும் சென்னையில் தலைமையிடம் அமைக்கப்பட்டது.

1948-ல் ஜெய்ப்பூரில் கூடிய காங்கிரஸ் கமிட்டி, மொழிவாரி மாநிலங்களை அமைப்பது குறித்து ஆய்வு செய்ய மூவர் குழுவை அமைத்தது. ஜவஹர்லால் நேரு, வல்லபாய் படேல், பட்டாபி சீதாராமையா ஆகியோரைக் கொண்ட அந்தக் குழு, 1949-ம் ஆண்டு தனது அறிக்கையை அளித்தது. அந்தக் குழு, ஆந்திர மக்களின் போராட்டங்களைக் காரணம் காட்டி ஆந்திராவை தனி மாநிலமாகப் பிரித்துக்கொடுக்க பரிந்துரைத்து. அப்போது, சென்னையை ஆந்திரர்கள் கேட்கக் கூடாது என்று அந்தக் குழு நிபந்தனை விதித்தது. பட்டாபி சீதாராமையா எவ்வளவோ முயன்றும் நேருவும், பட்டேலும் சென்னையை ஆந்திராவுக்குக் கொடுக்க மறுத்துவிட்டனர். இந்த மூவர் குழுவின் அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்ட இந்திய அரசு, ஆந்திரத்தைத் தனி மாநிலமாகப் பிரிப்பதற்கு சென்னை மாகாண அரசையே ஒரு குழுவை அமைத்து முடிவு செய்யுமாறு கேட்டுக்கொண்டது.

நேரு
நேரு

அதிகாரபூர்வ குழு ஒன்றை சென்னை மாகாண அரசு அமைத்தது. அப்போதைய முதலமைச்சர் குமாரசாமி ராஜா தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட அந்தக் குழுவில் டி.பிரகாசம், டி.கோபால்ரெட்டி, என்.சஞ்சீவரெட்டி, காலா வெங்கட்ராவ் ஆகியோர் ஆந்திர காங்கிரஸ் பிரதிநிதிகளாக இடம்பெற்றனர். குமாரசாமி ராஜா, எம்.பக்தவச்சலம், டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரி ஆகிய மூவர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் பிரதிநிதிகளாக இடம்பெற்றனர். அந்தக் குழு 17 முறை கூடி விவாதித்தது. அதில், சென்னைக்கு ஈடாக ஆந்திராவில் புதிய தலைநகரை ஏற்படுத்திக்கொள்ள சென்னை மாகாண அரசு ஒரு கோடி ரூபாய் கொடுக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.

மின்சார செலவினங்களுக்கு தமிழ்நாடு பகுதிக்கு அதிகளவில் செலவு செய்யப்பட்டிருப்பதால், புதிய ஆந்திர அரசுக்கு ரூ.20 கோடி கொடுக்க வேண்டும் என்று டி.பிரகாசம் கூறினார். சென்னை நகரிலுள்ள அரசு கட்டடங்களை மதிப்பீடு செய்து அதற்கு ஏற்றாற் போல் ஒரு கோடி ரூபாய் என்பதை உயர்த்திக் கொடுக்கவேண்டும் என்று அவர் கூறினார். ஆந்திராவில் புதிய உயர் நீதிமன்றம் கட்டும் வரையில் ஆந்திர உயர் நீதிமன்றம் சென்னையிலே இருக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையையும் அவர் முன்வைத்தார்.

சென்னை நகரத்தை ஆந்திரர்கள் கேட்கக் கூடாது என்று முடிவு செய்த காரணத்தினாலேயே அது தமிழர்களுக்குச் சொந்தம் என்று ஆகிவிடாது என்று பட்டாபி சீதாராமையா கூறினார். ஆந்திராவில் புதிய தலைநகரம் உருவாகும் வரை ஆந்திர அரசின் தலைமை அலுவலகங்கள் சென்னையிலே இருக்க வேண்டும், சென்னை மாநகரத்தையும் அதைச் சுற்றியுள்ள இருமொழி பேசுவோர் பகுதிகளையும் இணைத்துத் தனி கமிஷனர் மாகாணமாக ஆக்க வேண்டும் என்று டி.பிரகாசம் கூறினார். சென்னை நகரத்தில் தமிழருக்கு எந்தளவுக்கு உரிமை இருக்கிறதோ, அதே அளவு உரிமை ஆந்திரருக்கும் இருக்கிறது என்ற பிரகாசத்தின் கோரிக்கையை மாநில உருவாக்கத்துக்கான குழு ஏற்கவில்லை.

தனி ஆந்திர மாநிலம் அமைக்க வலியுறுத்தி சென்னை மயிலாப்பூரில் பொட்டி ஸ்ரீராமுலு சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டார். 19.10.1952 முதல் 15.12.1952 வரை 57 நாள்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்து அவர் இறந்துவிட்டார். பொட்டி ஸ்ரீராமுலு உண்ணாவிரதம் இருந்தபோதே, “ஆந்திரர்கள் சென்னை நகரைக் கேட்காமல் இருந்தால், தனி ஆந்திர மாநிலம் உருவாக்குவது குறித்து ஆலோசிக்கப்படும்” என்று பிரதமர் நேரு நாடாளுமன்றத்தில் அறிவித்தார்.

பொட்டி ஸ்ரீராமுலு இறந்ததால், ஆந்திராவில் பெரும் வன்முறை மூண்டது. அங்கு, துணை ராணுவப் படை வரவழைக்கப்பட்டது. துப்பாக்கிச்சூடு நடைபெற்றுச் சிலர் உயிரிழந்தனர். உடனே, தனி ஆந்திர மாநிலம் உருவாக்கப்படும் என்று நாடாளுமன்றத்தில் நேரு அறிவித்தார். அதற்காக நீதிபதி வாஞ்சு தலைமையிலான குழு அமைக்கப்பட்டது.

சென்னை
சென்னை

தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியைச் சேர்ந்த காமராஜர், பக்தவச்சலம், பி.சுப்பராயன், பி.எம்.சுப்பையா, டி. செங்கல்வராயன் ஆகியோரைக் கொண்ட தூதுக் குழு நீதிபதி வாஞ்சுவிடம் ஒரு மனு அளித்தது. அதில், சென்னை நகரம் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தது என்றும், ஆந்திராவின் தலைநகரமும், உயர் நீதிமன்றமும் சென்னைக்கு வெளியில்தான் இருக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியிருந்தனர். நீதிபதி வாஞ்சு தனது பரிந்துரையில், “சென்னை, ஆந்திராவின் தற்காலிகத் தலைநகராக 3 முதல் 5 ஆண்டுகள் வரை இருக்கலாம். ஆந்திரர்களுக்கு சென்னைமீது எவ்வித உரிமையும் இல்லை. விருந்தாளிகளைப் போல அல்லது வாடகைதாரர்களைப் போல அவர்கள் இருக்கலாம்” என்று குறிப்பிட்டார்.

இப்படியாக பலத்த சட்டப் போராட்டத்துக்குப் பின்னர், தமிழ்நாடு தன் தலைநகர் சென்னையை தக்கவைத்துக்கொண்டது!