Published:Updated:

அலுவல் மொழி விவகாரத்தில் மத்திய அரசின் நிலைப்பாடு சரியா?! - ஓர் அலசல்

இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பு போராட்டம்

இந்தியாவில் இந்தித் திணிப்பின் அலை ஓய்ந்திருந்தாகச் சரித்திரம் இல்லை. குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் அது தொடர்ந்து அடித்துக்கொண்டேயிருக்கும். அது தற்போது `அலுவல் மொழி’ அறிக்கையால் மீண்டும் தொடங்கியிருக்கிறது.

அலுவல் மொழி விவகாரத்தில் மத்திய அரசின் நிலைப்பாடு சரியா?! - ஓர் அலசல்

இந்தியாவில் இந்தித் திணிப்பின் அலை ஓய்ந்திருந்தாகச் சரித்திரம் இல்லை. குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் அது தொடர்ந்து அடித்துக்கொண்டேயிருக்கும். அது தற்போது `அலுவல் மொழி’ அறிக்கையால் மீண்டும் தொடங்கியிருக்கிறது.

Published:Updated:
இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பு போராட்டம்

மத்திய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா தலைமையிலான அலுவல் மொழி குழு சார்பாக 11-வது அறிக்கை குடியரசுத் தலைவர் முர்முவிடம் வழங்கப்பட்டது. அதில், இந்தி பேசும் மாநிலங்களிலுள்ள உயர்க்கல்வி நிறுவனங்கள், மத்திய பல்கலைக்கழகம், கேந்திரிய வித்யாலயா ஆகியவற்றில் இந்தியில் மட்டுமே பாடங்கள் நடத்தப்பட வேண்டும். இந்தி பேசாத மாநிலங்களில் பிராந்திய மொழி மட்டும் அல்லது மாநில மொழியுடன் இந்தியில் பாடங்கள் நடத்தப்படலாம் எனப் பரிந்துரைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இதில் இந்திய மாநிலங்கள் முழுவதும் மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் `ஏ’ பிரிவின் கீழ் உத்தரப்பிரதேசம், பீகார், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர், உத்ரகாண்ட், ஜார்க்கண்ட், ஹரியானா, இமாச்சல் பிரதேசம், ராஜஸ்தான், டெல்லி, அந்தமான் நிகோபார் தீவுகள் இடம்பெற்றுள்ளன. `பி’ பிரிவின் கீழ் குஜராத், மகாராஷ்டிரா, பஞ்சாப், சண்டிகர், டையூ மற்றும் டாமன், தாத்ரா மற்றும் நாகர் ஹவேலி இருக்கின்றன. மற்ற மாநிலங்கள் அனைத்தும் `சி’ பிரிவின் கீழ் இடம்பெறும். இங்கு மாநில மொழியில் மட்டுமே பாடங்கள் நடத்தப்பட வேண்டும்.

உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா
உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா
ANI

இந்தி பேசுவோர் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பு:

ஒவ்வொரு மொழி பேசுவோருக்கும் தனி கலாசாரங்கள், பழக்க வழக்கங்கள் மாற்றமடையும். இதைக் கருத்தில்கொண்டு இந்தியா மொழிவாரி மாநிலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. ஆனால், இது பிரிக்கப்பட்டது முதலே இந்தி பேசாத மாநிலங்களில் இந்தியைத் திணிக்கும் நடவடிக்கை தொடர்ந்து நடந்துவருகிறது. அதன் விளைவாக, சுதந்திரமடைந்த 20 ஆண்டுகளில் 1971-ம் ஆண்டு எடுத்த கணக்கெடுப்பின்படி 37% மக்கள் மட்டுமே இந்தி மொழி பேசுவோராக இருந்துள்ளனர். அதுவே, 2011-ம் எடுத்த கணக்கெடுப்பில் 43.6% பேர் இந்தி பேசுவோராக அதிகரித்துள்ளனர். இதற்கு நேர் எதிராக மற்ற மாநில மொழி பேசும் சதவிகிதம் மிகவும் சரிந்திருக்கிறது. 1971-ம் ஆண்டு 7.6 சதவிகிதமாக இருந்த மராத்தி மொழி பேசுவோரின் எண்ணிக்கை 6.9 சதவிகிதமாகம், 8.2 சதவிகிதமாக இருந்த தெலுங்கு பேசுவோரின் எண்ணிக்கை 6.7 சதவிகிதமாகம், 6.9 சதவிகிதமாக இருந்த தமிழ் 5.7 சதவிகிதமாகம், 4 சதவிதமாக இருந்த மலையாளம் 2.9 சதவிகிதமாகவும் குறைந்திருக்கின்றன.

நாட்டிலுள்ள மற்ற மொழிகள் சரிவைச் சந்தித்திருக்கும் நிலையில், இந்தி மட்டும் வளர்ச்சியை அடைந்திருக்கிறது. இதற்கு மத்திய அரசு தொடர்ந்து இந்தியை முன்னிலைப்படுத்துவதே காரணம் என்பதை மறுக்க முடியாது.

இந்தி மொழி
இந்தி மொழி

தென் மாநிலங்களுக்குப் படை எடுக்கும் இந்தி பேசும் மக்கள்!

அதுமட்டுமின்றி, 2011-ம் ஆண்டின் தரவுகள்படி தமிழ்நாடு, கேரளா, குஜராத், மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரா ஆகிய மாநிலங்களில் இந்தி மொழி பேசுவோரின் எண்ணிக்கை உயர்ந்துவருவதாகவும், அதில் 10,000-ல் 1,289 பேர் மகாராஷ்டிராவிலும், 369 பேர் ஆந்திராவிலும், 330 பேர் கர்நாடகாவிலும் இந்தி பேசுகிறார்கள். இதில் குறைவான விகிதமாக தமிழகத்தில் 55 மற்றும் கேரளத்தில் 16 பேர் இந்தியில் பேசுகிறார்கள்.

இதனடிப்படையில் இந்தி எதிரப்பு போராட்டங்களை தீவிரமாக நடத்திய தென் மாவட்டங்களில் இந்தி நுழைவு குறைந்திருப்பதைக் காண முடிகிறது. எனினும், முழுமையாக இந்தியை பேசும் மாநிலங்களிலுள்ள மக்கள் அங்கு நிலவும் வேலைவாய்ப்பின்மை காரணமாக தென் மாநிலங்களுக்கு படையெடுக்கின்றனர். இதனால் இங்கு இந்தி பேசுவோரின் எண்ணிக்கை உயரக்கூடிய வாய்ப்பே அதிகம் இருப்பதாக கணிக்கப்படுகிறது.

இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டம்
இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டம்

இது தமிழை வளர்க்கும் வழி அல்ல!

இந்தி பேசாத மாநிலங்களிலும்கூட இந்தி ஆதிக்கம் அதிகம் இருந்திருக்கிறது. இப்போது இதை மேலும் வீரியமாக்க மாநிலங்கள் கல்வி நிறுவனங்களில் ஆங்கிலத்தை ஒதுக்கிவிட்டு இந்தியை முழுமையாகக் கொண்டுவரும் நடவடிக்கையாகத்தான் அலுவல் மொழி அறிக்கையைப் பார்க்க முடிகிறது என்கிறார்கள் அரசியல் பார்வையாளர்கள். இதைத்தான் தமிழக முதலமைச்சரும் சுட்டிக்காட்டியதுடன், பிரதமருக்கு இது தொடர்பாக கடிதத்தையும் எழுதினார்.

பலரும், `தமிழகத்தில் இருக்கும் மத்திய பல்கலைகக்கழகங்களில் தமிழில்தானே பாடத்தை நடத்தச் சொல்கிறார்கள்... இதில் என்ன தவறு இருக்கிறது?’ என்ற கேள்வியை முன்வைக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழகப் பல்கலைக்கழகங்களை தேடி வருபவர்கள் தமிழ் மாணவர்களாக மட்டுமே இருக்க மாட்டார்கள். மற்ற மாநிலங்களிலிருந்தும் பலர் வருகின்றனர். இவர்களுக்கும் தமிழில் பாடத்தை நடத்தச் சொல்கிறதா மத்திய அரசு... இதையே மற்ற இந்தி மட்டுமே பேசும் மாநிலங்களிலும் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும். இதனால் ஒரு மாநிலத்தில் இருப்பவர்கள், மற்ற மாநிலங்களில் இருக்கும் மத்திய பல்கலைக்கழகங்களில் சேர முடியாத சூழல் உருவாகும்.

 கல்லூரி
கல்லூரி

மத்தியில் ஆளுகின்ற எல்லா அரசுகளும் தொடர்ந்து இந்தியை முன்னிலைப்படுத்த முயன்றுவருகின்றன. ஆனால், பாஜக இதில் ஒருபடி மேலே சென்றிருக்கிறது எனலாம். அதனால், இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து போராடும் மாநிலங்கள் பட்டியல் தற்போது நீளத் தொடங்கியிருக்கிறது. அதில் தமிழகம், மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரா, கேரளா, கர்நாடகம் , வங்காளம் உள்ளிட்ட மாநிலங்கள் அடங்கும்.

டெல்லி பல்கலைக்கழகம்
டெல்லி பல்கலைக்கழகம்

"டெல்லி பல்கலைக்கழகம், ஜாமியா மில்லியா இஸ்லாமியா பல்கலைக்கழகம், அலிகார் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகங்களில் 20-30 சதவிகிதம்தான் இந்தி மொழி பயன்படுத்தப்படுகிறது என்றும், இங்கு 100 சதவிகிதம் இந்தி மொழி பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆங்கிலம் என்பது வெளிநாட்டு மொழி. அதனால் நாம் இந்தக் காலனியாதிக்க மனநிலையிலிருந்து வெளியேற வேண்டும்" என்கிறது குழு. மற்ற மாநிலங்களிலிருந்து இங்கு கல்வி பயிலும் மாணவர்களுக்கு இந்தி கட்டாயமாக்கப்படுகிறது. இதனால் பலர் இங்கு கல்வி பயிலும் வாய்ப்பை இழக்க நேரிடலாம். இது மாநிலத்திலுள்ள அனைத்துப் பல்கலைக்கழகங்களுக்கும் பொருந்தும்.

``மத்திய பல்கலைக்கழகங்களில் பயிற்று மொழியாக ஆங்கிலம் இருப்பதுதான் சரியாக இருக்கும். அதைவிடுத்து மாநில மொழியில் கற்பிக்கச் சொல்வது சரி வராது. இதை யாரும் மாநில மொழி வளர்வதாகப் பார்க்க மாட்டார்கள். மொழித் திணிப்பாகத்தான் கருதுவார்கள்” என்கிறார்கள் அரசியல் பார்வையாளர்கள்.