Published:Updated:

“அந்தக் கடிதங்களை பத்திரமா வெச்சிருக்கேன்!” - தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

ஆச்சர்யமா இருக்கே அப்படியா? - தெரிந்த பிரபலம்... தெரியாத தகவல்

“அந்தக் கடிதங்களை பத்திரமா வெச்சிருக்கேன்!” - தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

ஆச்சர்யமா இருக்கே அப்படியா? - தெரிந்த பிரபலம்... தெரியாத தகவல்

Published:Updated:
தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

“ரொம்ப நாளா எனக்கு இருக்கிற ஒரு பழக்கம்னா, பாத்ரூமுக்குள்ள போனா நான் பாட்டுப் பாடாம வெளியில வந்ததே இல்லை. உள்ளே நுழைஞ்சதுமே ஆட்டோமேடிக்கா, என் வாய் ஏதாவது ஒரு பாட்டை முணுமுணுக்க ஆரம்பிச்சுடும். என் பிள்ளைங்க என்னை பயங்கரமா கலாய்ச்சும்கூட நான் அந்தப் பழக்கத்தைக் கைவிடலை. இருங்க... இருங்க... இதுகூட பலருக்கும் இருக்கற பழக்கம்தான்.

எனக்கு மட்டுமான பழக்கம்னா, மூணு சொல்லலாம். நான் இதுவரை ஹீல்ஸ் இருக்கிற செருப்புகளை அணிஞ்சதே இல்லை. பொதுவா பெண்கள் சின்ன ஹீல்ஸாவது இருக்குற செருப்புகளைத்தான் பயன்படுத்துவாங்க. ஆனா, உயரமான காலணிகள், இடுப்புக்கும் குதிகாலுக்கும் அதிகமான அழுத்தத்தைக் கொடுக்கும். அதனால, நான் பயன்படுத்தவே மாட்டேன். சாதாரண சணல், வேஸ்ட் டயர் போன்ற பொருள்களை மறுசுழற்சி செஞ்சு தயாரிக்கிற செருப்புகளைத்தான் அதிகமா பயன்படுத்துவேன். அதன் மூலமா இதைச் சிறுதொழிலா செய்யறவங்களுக்கும் உதவுற மாதிரி இருக்கும். ஊர்ல வெறுங்காலோட சுத்தின எனக்கு இந்த மாதிரியான செருப்புகள் போடத்தான் பிடிச்சிருக்கு. ஒரு விழாவுல சிவப்புக் கம்பளத்துல ஹீல்ஸ் போட்டுட்டுத்தான் வரணும்னாங்க... நான் போடலை. அந்த விழாவிலேயே அதை விவாதமாக்கிப் பேசவும் செஞ்சேன்.

“அந்தக் கடிதங்களை பத்திரமா வெச்சிருக்கேன்!” - தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

ரெண்டாவது, தோலால் ஆன பொருள்களையும் நான் பயன்படுத்தவே மாட்டேன். கிராமத்துல வளர்ந்ததால, விலங்குகள் மேல எனக்குப் பிரியம் அதிகம். அதனால, தோல் பொருள்களைப் பயன்படுத்தக் கூடாதுன்னு ஒரு உறுதி எடுத்திருக்கேன். யாராவது பரிசுப்பொருளா, ரொம்ப ஆசையா வாங்கி வந்துட்டாங்கன்னா, நான் வேணாம்னு சொன்னதில்லை. வாங்கி பத்திரமா வெச்சுப்பேன். ஆனா, எனக்காகத் தோல் பொருள்கள் நான் வாங்கினதும் இல்லை, யாருக்கும் வாங்கிக் கொடுத்ததும் இல்லை.

மூணாவதா, இதுவரை எனக்கு வந்த கடிதங்களை ஒண்ணுவிடாம பத்திரமாவெச்சுருக்கேன். என் அப்பா மிசாவுல சிறையில இருக்கும்போது எழுதின கடிதங்கள் தொடங்கி என் அத்தான், என் தோழிகள் எழுதின கடிதங்கள், பொங்கல் வாழ்த்து அட்டைகள் வரைக்கும் எல்லாத்தையும் இன்னமும் பத்திரமாவெச்சுருக்கேன். என் அத்தான் எழுதின கடிதங்களே ஐம்பதுக்கும் மேல இருக்கும். என் சீனியர்கள் வசந்தா, மலர்மாலா இரண்டு பேரும் எனக்கு அடிக்கடி கடிதம் எழுதுவாங்க. பெங்களூர்லருந்து அவங்க எழுதின கடிதம்தான், எனக்குக் கடைசியா வந்த கடிதம். அதுக்கப்புறம் கடிதமே வர்றதில்லைங்கறது சோகம்தான். அதையெல்லாம் இப்போ எடுத்துப் பார்த்தாலும் பழைய நினைவுகளால உடம்பு ஒரு கணம் சிலிர்க்கும். அந்த உணர்வே ரொம்ப அலாதியானது!’’

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism