Published:Updated:

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி
பிரீமியம் ஸ்டோரி
நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

வாழ்வியல் - 7வேலாயுதம் சித்த மருத்துவர்

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

வாழ்வியல் - 7வேலாயுதம் சித்த மருத்துவர்

Published:Updated:
நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி
பிரீமியம் ஸ்டோரி
நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

யிருக்கு ஆதார சக்தி, `சுவாசம்’ எனப்படும் மூச்சு. சுவாசம் சீராக இருந்தால் உடலும் மனமும் புத்துணர்ச்சி பெறும்; உடல் இயக்கமும் சீராக இருக்கும். நம் சித்தர்கள் மூச்சுவிடுவதை ஒரு கலையாகவே கருதினார்கள். தியானமும் இதன் அடிப்படையில் உருவானதே. ஆனால், நாம் அதன் சிறப்பை உணரவில்லை. மூச்சுப்பயிற்சி சித்தர்கள், மகான்கள், முனிவர்கள், ரிஷிகள் செய்யவேண்டியது என்றே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், அதைச் சாதாரண மனிதர்களும் அன்றாடம் செய்யவேண்டிய முக்கிய வாழ்வியல் நெறியாக வகுத்திருக்கிறது சித்த மருத்துவம். 

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

மூச்சுப்பயிற்சி

`மூச்சுவிடுவதற்கெல்லாம் ஒரு பயிற்சி தேவையா?’ என்ற கேள்வி எழலாம். `உணவு எப்படி ஆற்றல் தருகிறதோ, அதுபோல உயிர் ஆற்றலைத் தரக்கூடியது சீரான சுவாசம். எனவே, மூச்சுப்பயிற்சியை முறையாகச் செய்தால், சுவாசம் சீராக நடப்பதுடன் சிறந்த பலன்களையும் பெற முடியும்’ என்கிறார்கள் சித்தர்கள்.

மூச்சுப்பயிற்சியை `பிராணாயாமம்’ என்று வடமொழியில் குறிப்பிடுகிறார்கள். ‘பிராணம்’ என்றால் ‘உயிர்.’ ‘யாமம்’ என்றால் ‘அடக்குதல்.’ உயிர்க்காற்றை அடக்குதலே ‘பிராணாயாமம்.’ இந்தப் பயிற்சியின்போது `உயிர்க்காற்று’ எனப்படும் பிராணவாயு, முழுமையாக நம் உடலுக்கு ஆற்றலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதனால்தான் மூச்சுப்பயிற்சியை முக்கியக் கடமையாக பின்பற்றிவந்திருக்கிறார்கள் நம் முன்னோர். அத்துடன் இந்தப் பயிற்சியை அன்றாடம் காலை ஒழுக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தி இருக்கிறார்கள். மூச்சுப்பயிற்சி யோகாசனத்தின் ஒரு பகுதியாகச் சொல்லப்பட்டாலும், யோகாவைவிட அதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்திருக்கிறார்கள் சித்தர்கள்.

`ஏற்றி இறக்கி இருகாறும் பூரிக்கும்
காற்றைப் பிடிக்கும் கணக்கறி வாரில்லை
காற்றைப் பிடிக்கும் கணக்கறி வாளர்க்கு
கூற்றை உதைக்கும் குறியது வாமே’

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

- `காற்றைப் பிடிக்கும் நுட்பம் அறிந்தவர், மரணத்தைத் தள்ளிப்போட்டு காலத்தை ஆளலாம்’ என்கிறது திருமூலரின் இந்த திருமந்திரப் பாடல். அதாவது, ‘மூச்சுக்காற்றைப் பயன்படுத்தினால், காலன் வரும் தேதியைக்கூடக் கட்டாயம் தள்ளிப்போடலாம்’ என்கிறார் திருமூலர்.

மூச்சை உள்ளே இழுத்து, வெளிவிடுவதன் மூலம் நம் உடலுக்குத் தேவையான பிராண வாயுவை நாம் பெறுகிறோம். ஆனால், நாம் மூக்கினால் உள்வாங்கும் பிராணவாயு நம் உடலில் கலப்பதில்லை. உடலில் கலக்காத பிராணவாயு நாம் வெளிவிடும் மூச்சுக்காற்றுடன் சேர்ந்து வீணாகச் சென்றுவிடுகிறது.

 இவ்வாறு வீணாகச் செல்லும் மூச்சுக்காற்றை `பிராணாயாமம்’ செய்து அதிக நேரம் நுரையீரலுக்குள் நிறுத்திவைத்து உடலில் கலக்கச் செய்தனர். சுவாசம் என்பது அனிச்சையாக எல்லோருக்கும் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. ஆனால், அதை அறிந்து மூச்சை உள்ளே இழுத்து வெளியே விடுவதில்லை. அதை அறிந்து செய்வதே `மூச்சுப்பயிற்சி.’ அதை எப்படிச் செய்வது என்ற வழிமுறையையும் வகுத்துத் தந்திருக்கிறது சித்த மருத்துவம்.

எப்படிச் செய்வது?

மூச்சுப்பயிற்சியை முறையாகச் செய்வது நன்மை தரும். அதற்கான நிபுணர்கள் மூலம் மட்டுமே செய்ய வேண்டும் என்பதில்லை. அப்படி இங்கு மிகப்பெரிய வணிகம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. மூச்சுப்பயிற்சி, சாதாரண மனிதர்களாலும் எளிதாகச் செய்யக்கூடியது. மூச்சை எவ்வளவு நேரம் உள்ளிழுக்க வேண்டும், எப்போது வெளிவிட வேண்டும் என்பதற்கான வரையறைகள் இருக்கின்றன.

`ஏறுதல் பூரகம் ஈரெட்டு வாமத்தால்
ஆறுதல் கும்பகம் அறுபத்தி நாலதில்
ஊறுதல் முப்பத்திரண்டதி ரேசகம்
மாறுதல் ஒன்றன்கண் வஞ்சகமாமே’


என்ற பாடலில் மூச்சுப்பயிற்சியை எப்படிச் செய்வது என்பது பற்றி அருளியிருக்கிறார் திருமூலர்.

பூரகம், இரேசகம், கும்பகம் என மூச்சு மூன்று வகைப்படும். பூரகம் அல்லது பூரித்தல் என்பதற்கு, ‘உள் மூச்சு’ அல்லது ‘மூச்சை உள்ளிழுத்தல்’ என்று பொருள். அதேபோல கும்பகம் அல்லது கும்பித்தல் என்றால் ‘மூச்சை உள் நிறுத்துதல்’ என்றும், ரேசகம் என்றால் ‘வெளி மூச்சு’ அல்லது ‘மூச்சை வெளிவிடுதல்’ என்றும் பொருள்படும். 

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

* வலது கை கட்டை விரலால் வலது நாசித் துளையை மூடிக்கொண்டு, இடது நாசித் துளையால் மெதுவாகக் காற்றை உள்ளிழுக்க வேண்டும். இதற்கு `பூரகம்’ என்று பெயர்.

* இடது நாசித் துளையை வலது கை மோதிர விரல் மற்றும் நடு விரலால் மூடிக்கொண்டு மூச்சை அப்படியே அடக்க வேண்டும். முடிந்தவரை அடக்கிக்கொண்டால் போதும். இதற்கு `கும்பகம்’ என்று பெயர்.

* அடுத்ததாக வலதுகை கட்டை விரலை எடுத்துவிட்டு, மிக மிக மெதுவாக வலது நாசித் துளை வழியாகக் காற்றை வெளியே விட வேண்டும். இதற்கு `இரேசகம்’ என்று பெயர்.

* இதேபோல வலது மூக்குத் துளை வழியாகக் காற்றை உள்ளே இழுத்து, சற்று நேரம் உள்ளடக்கி வைத்து, பின் இடது நாசித் துளை வழியாக மூச்சை வெளியே விட வேண்டும்.

இது 1:4:2 என்ற விகிதத்தில் இருக்கவேண்டும் என்று சூத்திரம்போல வகுத்திருக்கிறார்கள். பூரகம் 1, கும்பகம் 4, ரேசகம் 2 என்னும் காலவிதிப்படி இருக்க வேண்டும். அதாவது, `ஒரு மடங்கு நேரம் காற்றை உள்ளிழுத்து, அதை நான்கு மடங்கு நேரம் அடக்கிவைத்து, இரண்டு மடங்கு நேரத்தில் வெளிவிடுவதே  பிராணாயாமம்’ என்கிறார்கள் சித்தர்கள். இதைப் பின்பற்ற கடினமாகத் தோன்றினால், ‘ஓம்’ என்ற மந்திரத்தைச் சொல்லிக்கொண்டு பின்பற்றலாம். பயிற்சி பெறுவதன் மூலமே இதைச் செய்ய முடியும். தொடக்கத்தில் குறைவான பயிற்சிசெய்து காலப்போக்கில் கூட்டிக்கொண்டே போகலாம். வெளியேவிடும் மூச்சு ‘அம்’ (ஹம்) என்னும் ஒலியுடனும், உள்வாங்கும் மூச்சு ‘ஓம்’ என்னும் ஓசையுடனும் இருக்க வேண்டும்.

சுத்தமான, காற்றோட்டம் அதிகமுள்ள இடத்தில் பயிற்சி செய்ய வேண்டும். எனவே, சுத்தமான காற்று நிறைந்த தூய்மையான அறையே மூச்சுப்பயிற்சி செய்யச் சிறந்தது. அந்த இடத்திலுள்ள காற்றில் அதிக வெப்பமோ, குளிர்ச்சியோ இருக்கக் கூடாது. மனதுக்கு அமைதி தரும் பூந்தோட்டம், நீர் நிலைகளின் கரைப்பகுதி போன்ற இடங்களில் பயிற்சி செய்யலாம். காலையில் மலம் கழித்த பிறகு, வெறும் வயிற்றில் மூச்சுப்பயிற்சியைச் செய்ய வேண்டும். குளிப்பதற்கு முன்னரோ அல்லது பிறகோ செய்யலாம். ஆனால் அரை மணி நேரம் இடைவெளி இருப்பது நல்லது. தனிமையில் அமைதியாகப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும். அதிகாலையில் சூரிய உதயத்துக்கு முன்னதாக ஓசோன் பரப்பில் உயிர்க்காற்று நிறைந்திருக்கும் வேளையில் செய்வது மிகவும் நல்லது. மூச்சுப்பயிற்சி செய்வதற்கு உரிய காலம் விடியற்காலை நான்கு மணி முதல் ஆறு மணிவரை. இந்த நேரத்தில் இயற்கைச்சூழல் அமைதியாகவும், சூரிய காந்த அலைகள் நிரம்பியதாகவும் இருக்கும். மேலும், உடலில் இரைப்பையும், குடல்களும் காலியாக இருப்பதால் மனதையும் மூச்சையும் அடக்கி, பயிற்சியில் அதிக கவனம் செலுத்த முடியும்.

பயிற்சியை வெறும் தரையில் செய்யக் கூடாது. மேடு பள்ளம் இல்லாத தரையில் ஜமக்காளம் அல்லது சற்று அழுத்தமான போர்வையை விரித்து அதன் மேல் அமர்ந்து செய்யலாம், கட்டிலின் மீதோ, மெத்தையின் மீதோ இருந்துகொண்டு செய்யக் கூடாது. இறுக்கமான உடைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும். உடல் அசைவுகள் இயல்பாக இருப்பதற்கு வசதியாக தளர்வான உடைகளை அணிந்திருக்க வேண்டும். அமர்ந்திருக்கும்போது தலை, கழுத்து, முதுகுத்தண்டு ஆகியவை ஒரே நேர்க்கோட்டில் இருக்க வேண்டும். இரவு கண்விழித்திருந்தாலோ, களைப்பாக இருந்தாலோ பிராணாயாமம் செய்யக் கூடாது.

பலன்கள்

மூச்சுப்பயிற்சி செய்வதால், உடலுக்குள் சென்ற விஷங்கள் முறிக்கப்பட்டு தூய பிராணன் மட்டுமே நிறைந்திருக்கும். உடலின் உறுப்புகள் எப்போதும் புத்துணர்வுடன் விளங்கும். மனஅழுத்தம் நீங்கும்; உடல் அசதி மற்றும் மனச் சோர்வு நீங்கி சுறுசுறுப்பு மேலோங்கும். உளவியல்ரீதியான பாதிப்பிலிருந்து முன்னேற்றம் ஏற்படும். ரத்த ஓட்டம் சீரடையும். நரம்பு மண்டலம் வலிமை பெறும். மூளையில் ரத்த ஓட்டம் அதிகமாவதால் நினைவாற்றல் அதிகரிக்கும். கழிவுகள் மற்றும் நச்சுப் பொருள்கள் நம் உடலைவிட்டு முழுவதும் நீங்கும். நம் உடல் மற்றும் மனதை ஆரோக்கியமாகவும் வலிமையாகவும் வைத்துக்கொள்ள உதவும். வயிறு, கல்லீரல், பித்தப்பை, குடல் போன்ற உள்ளுறுப்புகளை வலிமையாக்கும். செரிமான மண்டலத்தைச் சீராக்கும். இப்படி மூச்சுப்பயிற்சியால் கிடைக்கும் பலன்களைப் பட்டியலிட்டுக்கொண்டே போகலாம். தினமும் பத்து நிமிடங்கள் ஒதுக்கி, மூச்சுப்பயிற்சி செய்தால் நிறைய பலன்கள் கிடைக்கும். எனவே, கால ஒழுக்கத்தின் முக்கியக் கடமைகளில் ஒன்றான மூச்சுப்பயிற்சியைச் செய்வோம். காற்றை வசப்படுத்தி, காலத்தை ஆள்வோம்;

தெளிவோம்...

ஜி.லட்சுமணன்

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி
நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி
நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி

மூன்றில் இரண்டு பூனைகள், தங்கள் வாழ்க்கையை 70 சதவிகிதம் தூங்கியே கழிக்கின்றன.  

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism