Published:Updated:

ஆறு மாநிலப் பெண்களின் தாய்ப்பால்... ரயிலில் ஒரு நெகிழ்ச்சி!

குருபிரசாத்

மகேந்திரவுக்காக விசாகப்பட்டினத்தில் உள்ள தாய்மார்களிடம், பால் தானம் கேட்கப்படுகிறது. தாய்ப்பால் தானம், ஃபார்முலா மில்க் என்று பல்வேறு முயற்சிகள் செய்யப்பட்டன.  ஆனால், ரயில் கிளம்பும் வரை அதில் எந்த முயற்சிக்கும் பலன் கிடைக்கவில்லை.

ஆறு மாநிலப் பெண்களின் தாய்ப்பால்... ரயிலில் ஒரு நெகிழ்ச்சி!
ஆறு மாநிலப் பெண்களின் தாய்ப்பால்... ரயிலில் ஒரு நெகிழ்ச்சி!

நாள்  23.1.2019

இடம் விசாகப்பட்டினம்

கோவையைச் சேர்ந்த ராதிகா பிரசவத்துக்காக, விசாகப்பட்டினத்தில் இருக்கும் தன் தாய் வீட்டுக்குச் சென்றுள்ளார். இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு அவருக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்தது. குழந்தைக்கு மகேந்திரா என்று பெயர் சூட்டியிருக்கிறார்கள். மகேந்திராவால், தொடர்ந்து தாய்ப்பால் குடிக்க முடியவில்லை. குழந்தையின் பசி, அழுகை போன்றவற்றால் வேதனையடைந்த குடும்பத்தினர், பல்வேறு மருத்துவர்களிடம் ஆலோசனை கேட்கிறார்கள். அதற்கான மாற்று ஏற்பாடுகள் செய்தும் தீர்வு கிடைக்கவில்லை. ஒரு வழியாகக் கோவையில் உள்ள ஓர் மருத்துவரிடம் சிகிச்சை பெற முடிவு செய்து, கோவை கிளம்பினர். விசாகப்பட்டினம் டு கோவை ரயில் பயணம் சுமார் 20 மணி நேரத்துக்கு நீடிக்கும்.

மகேந்திராவுக்காக விசாகப்பட்டினத்தில் உள்ள தாய்மார்களிடம், பால் தானம் கேட்கப்படுகிறது. தாய்ப்பால் தானம், ஃபார்முலா மில்க் என்று பல்வேறு முயற்சிகள் செய்யப்பட்டன. ஆனால், ரயில் கிளம்பும் வரை அதில் எந்த முயற்சிக்கும் பலன் கிடைக்கவில்லை. இந்நிலையில், தங்களது விடாமுயற்சி மூலம் குழந்தையின் பசியாற்றி, அவனைக் கோவைக்குப் பத்திரமாக அழைத்துவந்துள்ளார்  குழந்தையின் தாய் ராதிகா.

இதுகுறித்து ராதிகாவின்  பாலூட்டல் ஆலோசகர் (Lactation educator counselor) ஸ்வாதியிடம் பேசியபோது, “என்னுடைய க்ளைன்ட் மூலமாகத்தான் ராதிகா எனக்குப்

 பழக்கமானார். அவருக்குப் பால் சுரப்பு அதிகம் இருந்தும், குழந்தையால் தொடர்ந்து பால் குடிக்க முடியவில்லை. நான் சோதித்துப் பார்க்கையில் அந்தத் தாயிடம் எந்தக் குறையும் இல்லை. குழந்தைக்குதான் பிரச்னை இருப்பதாகத் தெரிந்தது. சரி, ‘கோவை வாங்க பார்த்துக்கலாம்’ என்று சொல்லிவிட்டேன். 20 மணி நேரப் பயணத்தில் குழந்தையை எப்படிச் சமாளிப்பது? என்ற கேள்விதான் முதலில் எழுந்தது. குறுகிய காலம் என்பதால் விமானத்தில் வரமுடியவில்லை. அவர்கள் கிளம்புவதற்குச் சில நாள்களுக்கு முன்பே, நான் வீடியோ கால் மூலம் பேசி விளக்கலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால், அவர்கள் இருந்த இடத்தில் நெட்வொர்க் பிரச்னை என்பதால் அது நடக்கவில்லை.

விசாகப்பட்டினம் பகுதியில் தாய்ப்பால் தானம் பெற முயற்சி செய்தோம். அது கிடைக்காததால், மாற்று ஏற்பாடுகளை முயன்று பார்க்கலாம் என்று முடிவுக்கு வந்தோம். உணவு டெலிவரி செய்பவர்கள் வரை முயற்சி செய்து பார்த்துவிட்டோம். ரயில் ஏறுவதற்கு முன்பு வரை, பல்வேறு பார்மஸிகளில் ஃபார்முலா மில்க் வாங்கவும் முயன்றோம். அதுவும் கிடைக்கவில்லை. ரயிலும் கிளம்பிவிட்டது. ‘சரி உன்னால் முடிந்தவரை, குழந்தைக்குத் பால் கொடு. அப்படியே, ரயிலில் வேறு தாய்மார்கள் யாராவது இருந்தால் பேசிப் பாரு’ என்றேன். ஏனென்றால், ஃபார்முலா மில்க்கை வேறு வழியே இல்லை என்றால்தான் பயன்படுத்த வேண்டும். ஆனால், குழந்தை தொடர்ந்து அழுதுகொண்டே இருப்பதாக ராதிகா தகவல் கொடுத்தார்.

மகேந்திரா

கோவையில் இருக்கும் என்னுடைய மற்றொரு நண்பர் மூலம் மீண்டும் முயற்சி செய்தோம். ஒரு வழியாக, ஃபார்முலா மில்க் விநியோகித்தர் மூலம் விஜயவாடா ரயில் நிலையத்தில் அவர்களிடம் ஃபார்முலா மில்கை சேர்த்துவிட்டோம். அது கொடுத்தவுடனேயே, குழந்தை சற்று பசியாறித் தூங்கிவிட்டான். ஆனால், ஃபார்முலா மற்றும் மாட்டுப் பால் கொடுப்பதில் ராதிகாவுக்கும் பெரிதாக உடன்பாடில்லை. இதனால், அந்தப் பெண்ணும் விடா முயற்சி செய்துகொண்டிருந்தார். அதில், அவர் வெற்றியும் பெற்றார். இதன் மூலம், குழந்தையும் அழுகவில்லை. அவர்கள் நிம்மதியாகக் கோவை வந்துவிட்டனர். குழந்தைக்குத் சிகிச்சையும் அளித்துவிட்டோம். பல இடங்களில் குழந்தைகள் மருத்துவர்களுக்கு (Pediatrician), பாலூட்டல் தொடர்பாகத் தெரிந்து வைத்திருப்பதில்லை. இதனால், அவர்கள் ஃபார்முலா மில்கை பரிந்துரைத்து விடுகின்றனர். அது மிகவும் தவறு.  ஃபார்முலா மில்க் என்பது மருந்தைப் போன்றது. எல்லா நேரங்களிலும் அதைப் பயன்படுத்துவது, இதற்குத் தீர்வை கொடுக்காது. தாய்ப்பாலுக்கு, தாய்ப்பால் மட்டும்தான் மாற்று. ராதிகா இதைப் புரிந்து கொண்டார். நாமும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்” என்றார்.

ராதிகாவிடம் பேசினோம், “எனக்கு நார்மல் டெலிவரிதான் ஆனது. இவன் சரியாகப் பால் குடிக்கவில்லை. சரி, போகப்போக பழகிவிடுவான் என்று நினைத்தோம். ஆனால், நாளாக நாளாக, அவனது உடல் எடை குறைந்துகொண்டே இருந்தது. இங்கு பல மருத்துவர்களிடம் சென்றதில், “எனக்குத்தான் பால் குறைவாக இருக்கிறது. ஃபார்முலா மில்க் கொடுங்கள்” என்றனர். ஒரு கட்டத்தில், குழந்தையின் உடல் மிகவும் மோசமடைந்துவிட்டது. “ஃபார்முலா மில்க் கொடுங்கள்” என்று மருத்துவர் மீண்டும் கூறினார். அவரது பேச்சை நம்பி, நாங்களும் ஃபார்முலா மில்க் கொடுத்தோம். அது அவனுக்குச் சேரவில்லை. இரவு முழுவதும் வாந்தி, பேதி ஆகி மிகவும் சோர்ந்துவிட்டான்.

நாங்கள் மிகவும் பயந்துவிட்டோம். அடுத்த நாள் காலை மருத்துவமனைக்குச் சென்றோம். அவர்களும் ஃபார்முலா மில்க்தான் பரிந்துரைத்தனர். எனக்கு அதில் துளியும் உடன்பாடில்லை. இதனால், அடுத்த நாளே கோவை கிளம்பிவிட்டோம். ஆனால், தாய்ப்பாலோ, நாங்கள் கேட்ட ஃபார்முலாவோ எங்குமே கிடைக்கவில்லை. ஸ்வாதி மேடத்தின் முயற்சியால், விஜயவாடாவில் ஃபார்முலா கிடைத்தது. ஆனால், அதைத் தொடர்ந்து கொடுப்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. எனவே, ரயிலில் உள்ள வேறு மாநிலத்தவர்களிடம் தாய்ப்பால் தானம் கேட்டேன். அவர்களும், என் நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு கொடுத்தனர். பெங்காளி, ஆந்திரா, கேரளானு ஆறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த தாய்மார்கள் பால் கொடுத்தனர். அவர்களுக்கு எல்லாம் எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் போதாது. என் மகன் அதிர்ஷ்டசாலி. ஒருவழியாக கோவை வந்துவிட்டோம். சிகிச்சையும் தொடங்கிவிட்டோம். மகேந்திரா பால் குடிக்க முயற்சி செய்து வருகிறான். நம் குழந்தைகளுக்கு என்ன நிலைமை வந்தாலும், முடிந்த அளவுக்குத் தாய்ப்பால்தான் கொடுக்க வேண்டும். நாம் சேர்த்து வைக்கும் சொத்து எல்லாம் நிரந்தரமில்லை. குழந்தைகளுக்கு 50 வயதாகும்போது, நாம் அவர்களுடன் இருக்க மாட்டோம். தாய்ப்பால்தான் ஆரோக்கியத்தைக் கொடுக்கும். அதுதான் நாம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கும் சொத்து. அதற்கு யாரும் தயங்கக் கூடாது” என்றார்.