ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பின் ஈழம்... - இந்தியாவைச் சூழும் ஆபத்து!

‘தாயிடம் பால் கொண்ட பிள்ளையரை ஒரு தடயம் இன்றி எரித்தாராம்’ என்ற வைரமுத்துவின் வரிகள்தான் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஈழத்தின் இறுதிக்கட்ட போர் முடிந்து ஏழு ஆண்டுகள் ஆகின்றன. முள்ளிவாய்க்கால் கிராமத்தில் மே 17 மற்றும் 18, 19 ஆகிய தேதிகளில் நடைபெற்ற இறுதிக்கட்ட போரில் பல்லாயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டனர். விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் கொல்லப்பட்டதாக இலங்கை அரசு உறுதி செய்து போர் முடிவுற்றதாகப்  பிரகடனப்படுத்தியது. இறுதிப் போரில் தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டதை தமிழீழ அமைப்புகள், ‘முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு’ தினமாகக் கடைப்பிடித்து வருகின்றன. இலங்கை அரசு இந்த நாளை போர் வெற்றி நாளாகக் கொண்டாடி வருகிறது. போரில் உயிர்நீத்த தமிழர்களின் நினைவுநாளைக் கடைப்பிடிக்கக் கூட இலங்கை அரசு அனுமதி மறுக்கிறது. இலங்கை அரசு மட்டுமல்ல, முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகளுக்கு அஞ்சலி செலுத்த இங்குள்ள தமிழ் அமைப்புகளுக்கும் இடையூறுகள் எழத்தான் செய்கின்றன. போர் முடிந்து ஏழு ஆண்டுகள் கடந்தவிட்ட நிலையில் வரும் 29-ம் தேதி முள்ளிவாய்க்கால் நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சி சென்னை மெரினாவில் நடைபெற உள்ளது. இந்த நிலையில் இலங்கைத் தமிழர்களின் வாழ்வில் என்ன மாற்றம் நிகழ்ந்துள்ளது? பாதிக்கப்பட்ட தமிழர்களுக்கு அரசாங்கங்கள் என்ன செய்துள்ளன என்பது தொடர்பாக மே 17 இயக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் திருமுருகனிடம் பேசினோம்.

“இலங்கை போர்க் குற்றங்கள் குறித்து ஐ.நா எடுத்த நடவடிக்கைகள் உங்களுக்கு திருப்தி அளிக்கிறதா?”   

“இலங்கை போரில் இனப்படுகொலைகள் நடப்பதற்கான அறிகுறிகள் போருக்கு முன்பே இருந்தன. உலக நாடுகளில் எங்காவது போர் நடைபெற்றால் வழக்கமாக மனித உரிமைக்குழுவினர் போர் நடக்கும் இடத்துக்குச் செல்வார்கள். போரில் நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்களைக் கண்காணித்து சர்வதேசச் சமூகத்துக்குச் சொல்வார்கள். ஆனால், இந்திய அரசின் சூழ்ச்சியால் மனித உரிமைக்குழு இலங்கைக்குச் செல்வது 2008-லேயே தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது. உலகிலேயே முதன்முறையாக மனித உரிமைக்குழுவின் கண்காணிப்பு இல்லாத போராகத்தான் ஈழப்போர் நடந்தது. 2009-ல் இனப்படுகொலை நடப்பதற்கான அறிகுறிகள் இருப்பதாகச் சர்வதேச இனப்படுகொலைத் தடுப்பு உயர் அதிகாரி மே 14-ம் தேதி தகவல் அனுப்புகிறார். இந்திய ஐ.நா துணைப் பொதுச் செயலாளர் விஜய் நம்பியார் போர் நடைபெறும் இடத்துக்குச் செல்ல வேண்டும். ஆனால், அவர் அங்கு போகவில்லை. வானிலை சரியில்லை எனச் சொல்லிவிட்டுப் போகாமல் தவிர்த்தார். விஜய் நம்பியாரின் அண்ணன் சதீஷ் நம்பியார்தான் இலங்கை ராணுவப் படைத் தளபதிகளுக்கான ஆலோசகர். விஜய் நம்பியாரும், சதீஷ் நம்பியாரும் சேர்ந்து கொண்டு ஐ.நா-வின் அனைத்துச் சட்ட விதிகளையும் மீறினர். இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவாகச் செயல்பட்டு போரை நிறுத்த நடக்கும் முயற்சிகளைத் தடுத்தார்கள். 2009 மார்ச் 13-ம் தேதி மனிதகுலத்துக்கு எதிராக இலங்கை போர்க்குற்றம் புரிகிறது எனும் செய்தியை உலகுக்கு அறிவிக்க இருந்த மனித உரிமை கமிஷனின் பத்திரிகையாளர் சந்திப்பினைத் தடுத்தார். மேலும், இலங்கை அரசு செய்யும் குற்றங்களை புலிகள் மீது சுமத்த வேண்டுமென நெருக்கடி கொடுத்துப் பொய் தகவல்களைப் பத்திரிகைச் செய்தியில் இணைக்க வைத்தார். இதை ஐ.நா அதிகாரிகளே எதிர்த்திருக்கிறார்கள். இலங்கை மீதான சர்வதேச நெருக்கடிகளை விடுதலைப்புலிகள் மீது திருப்பிவிடுவதை விஜய் நம்பியார் செய்தார். புலிகளைக் குற்றவாளிகளாக்கி, இலங்கை அரசினை காப்பாற்றினர். இதன் தொடர்ச்சியாக 2015-ல் அமெரிக்காவினால் நிறைவேற்றப்பட்ட ஐ.நா-வின் தீர்மானம் இலங்கை அரசே அனைத்துக் குற்றங்களையும் விசாரிக்கும் என்ற அதிகாரத்தினை வழங்கியது. அதாவது, குற்றவாளியே குற்றம் குறித்தும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் குறித்தும் விசாரணை செய்யும் என்றது. இதைவிட ஐ.நா-வின் மோசமான செயல்பாடு வேறு என்ன இருக்க முடியும்?”   

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்