இவர்கள் வாழ்வு இப்படி சிதைபட்டிருக்கக்கூடாது!

கிழ்ச்சியாகக் கிளம்பிப்போய், மனமுடைந்து வந்த கதை இது... அவ்வளவு எளிதில் விவரித்துவிட முடியாத வலி இது...

தமிழக வீதிகளெங்கும் இப்போது வடஇந்தியத் தொழிலாளர்கள் சல்லிசாகக் காணக் கிடைக்கிறார்கள். பிழைப்புத் தேடி தமிழகம் வரும் அவர்கள், சிறு நகரங்களில் உள்ள  கடைகளிலும் நீக்கமற நிறைந்துவிட்டார்கள். பொழுதுக்கும் வாயில் பாக்கைப் போட்டுக் குதப்பிக்கொண்டு, 200 ரூபாய்க்கும் 300 ரூபாய்க்கும் நாள்முழுக்க மாடுபோல உழைக்கும் அவர்களை, ‘சுகாதாரமற்றவர்கள்’ என்று சொல்லி முகம் திருப்பிக்கொள்கிறோம். ‘தமிழர்களின் வேலைவாய்ப்பை அபகரிக்கிறார்கள்’ என்று கோபம்கொள்கிறோம்.

இதைத் தாண்டி, அந்தத் தொழிலாளர்களின் குடும்பங்களையும் குழந்தைகளையும் பற்றி நாம் சிந்திப்பதே இல்லை. அந்தக் குழந்தைகள் எங்கு படிப்பார்கள், என்ன படிப்பார்கள், யாருடன் விளையாடுவார்கள், அவர்களின் பால்யம் மகிழ்ச்சி நிறைந்ததாகக் கழியுமா, அல்லது வேருடன் பிடுங்கப்பட்டு வேறிடத்தில் நடப்பட்ட செடிபோல வாடிவிடுமா... இந்தக் கேள்விகளுக்கு நம்மிடம் பதில் இருக்கிறதா?  

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்