உலகெலாம் சூரியன்

மனுஷ்ய புத்திரன், ஓவியம்: பிரேம் டாவின்ஸி

சூரியகுமாரா...
இருண்ட நிலங்களிலிருந்து
காலத்தின் நீண்ட இரவுகளிலிருந்து
வாராது வந்த உதயமாய் வந்தாய்
வெளிச்சமற்ற தலைமுறைகளின்
வரலாற்றுத் துயரங்களின்மீது
ஒரு மகத்தான விடியலாய் வந்தாய்

சூரியகுமாரா...
பசித்த மானுடத்தின் கூக்குரல்
உன் இதயத்தில் கனல் மூட்டியது
சாதியத்தின் அடிமைச் சங்கிலிகள்
புரளும் ஓசை
உன்னை அமைதியிழக்க வைத்தது
சிதைக்கப்படும் உன் மொழியின் விம்மல்
உன்னை சினமுறச் செய்தது

பதினான்கு வயதில் ஏந்திய
எதிர்ப்பின் கொடியை
பிறகு ஒருபோதும் நீ கீழே வைக்கவில்லை
எண்பதாண்டு காலமாக
நீ மூட்டிய நெருப்பு
அன்னியர் நுழையவியலா
அக்னி வளையமாய்
இந்த நிலத்தின் மேல்
எரிந்துகொண்டிருக்கிறது

ஐந்து முறை ஆட்சியில் இருந்ததல்ல
உன் சாதனை
ஐந்து தலைமுறைகளை
வழி நடத்திய தலைவன் நீ
எளிய மனிதனுக்குக் கண்ணொளி வழங்கியதல்ல
உன் பெருமை
கோடானு கோடி மனிதர்களின் கண்களை
நீ கல்வியால் திறந்தாய்
கை ரிக்‌ஷாவை ஒழித்ததல்ல
உன் புரட்சி
வரலாற்றின் தேர்ச் சக்கரங்களைச்
சேரிகளுக்குள் ஓடச் செய்தவன் நீ

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!