நான் ரம்யாவாக இருக்கிறேன் - 8

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
தமிழ்மகன்

மிழகக் காவல்துறையின் டாப் தலைகள் அத்தனை பேரும் டி.ஜி.பி அலுவலகத்தில் இருந்தனர். நீள் வட்ட டேபிளைச் சுற்றியிருந்த அத்தனை நாற்காலிகளும் நிரம்பியிருந்தன. முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கூட்டம் என்பது அங்கிருந்த தலைகளின் பெருமையால் தெரிந்தது. சட்டம் ஒழுங்கு டி.ஜி.பி சண்முகநாதன், சென்னை சிட்டி கமிஷனர் ராம்சிங், ஜாயின்ட் கமிஷனர்கள், ஃபாரன்ஸிக் டிபார்ட்மென்டில் இருந்து ஃப்ரெட்ரிக், சைபர் க்ரைம் டிபார்ட்மென்டில் இருந்து மஜூம்தார், கொலைச் சம்பவம் நடந்த ஏரியாக்களின் ஏ.சி-க்கள் டி.சி-க்கள், ஏரியா இன்ஸ்பெக்டர்கள் என அவ்வளவாக ஒன்று சேராத முகங்கள்.

‘‘சென்னையில் மூன்று கொலைகள், பெங்களூரில் ஒரு கொலை... எல்லாமே ஒரே டைப். ஒரு தடயமும் இல்லை. எல்லாம் ஒரே வாரத்தில்.’’ ட்வீட் போல சிக்கனமாகச் சொன்னார் சண்முகநாதன்.

‘‘கொலை நடந்த எல்லா இடங்களிலும் கேமரா இருந்திருக்கு. கொலை நடந்த இடங்களில் ஒரு பெண் இருந்திருக்கா. ஆனா, அவளோட முகம் பதிவாகல’’ என்றார் கமிஷனர். சைபர் க்ரைம் மஜூம்தார், தலையசைப்பில் ‘ஆமாம்’ என்றார்.

‘‘கேமராவில எதுவும் பிரச்னையா? பதிவாகல மீன்ஸ்?’’ க்ரைம் பிராஞ்ச் செக்‌ஷன் அக்பர் கேட்டார்.

யார் கேட்டார்கள், யார் சொன்னார்கள் என்பதை அதற்கு மேல் கவனிக்க முடிவதாக இல்லை. மாற்றி மாற்றி நிறையச் சொல்லிக்கொண்டு போனார்கள்.

எல்லோரும் கோபப்பட்டுக் கத்தி முடிந்த பின்பு நிதானமாகச் சொன்னார் மஜூம்தார். ‘‘சார், அந்தப் பெண்ணோட டிரஸ், வாட்ச், செருப்பு எல்லாம் தெரியுது. முகம் தெரியலை. கை தெரியலை.’’

‘‘ஏன்?’’

‘‘கேமராவில பதிவாகாத அளவுக்கு ஏதோ கெமிக்கல் பயன்படுத்தியிருக்கிறதா சந்தேகப்பட்டோம். ஆனா, ‘இன்விசிபிள் வுமன்’ போல அவளோடு உடம்பு பூசிவிட்டாப்போல இருக்கு. அப்படி ஒரு கெமிக்கல் இருக்குமான்னு ரிசர்ச் போய்க்கிட்டிருக்கு.’’

‘‘நேர்ல பார்க்கிறவங்களுக்குத் தெரிந்தாளா?’’ என்றார் டி.ஜி.பி.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!