Published:Updated:

அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?

அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?

- சித்ரா அரவிந்த்

அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?

- சித்ரா அரவிந்த்

Published:Updated:
அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?

`ரெண்டு குழந்தைங்க இருந்தா போதும்... வீடே ரெண்டா யிடும்’ என பெற்றோர் சிலர் புலம்புவதைக் கேட்டிருப் போம். குழந்தைகள் இருக்கும் வீடுகள் விடுமுறை நாள்களில் அதகளமாகிவிடும். இதற்குப் பயந்தே, ‘இன்னிக்கும் ஸ்கூல் வெச்சிருக்கக்கூடாதா...’ என்று புலம்பும் பெற்றோரும் இருக் கிறார்கள். நன்றாக விளையாடும் பிள்ளைகள், சில நிமிடங்களில் சண்டைபோட்டு அழுதுகொண்டிருப்பார்கள். ஆரம்பத்தில் இப்படிச் சண்டைபோடும் பிள்ளைகள், எதிர்காலத்தில் திரைப் படங்களில் வருவதுபோல பாசமலர்களாகவே மாறிவிடுவார்கள். சிலருக்கோ, வெறுப்பே தொடர்கதையாகிவிடும். கடைசிவரை ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுக்காமல் முறுக்கிக்கொண்டு நிற்பார்கள்.

“நட்பும் ரத்த பந்தமும் சேர்ந்ததே உடன்பிறந்தோர் உறவு. அதுவே பிற்காலத்தில், ஒருவருக்கொருவர் எப்படி நடந்துகொள்வார்கள் என்பதற்கான அடிப்படை. அந்த உறவைப் பலப்படுத்த வேண்டியது, பெற்றோரின் கடமை. அதை உணர்ந்து, குழந்தைப் பருவத்தில் அவர்களைக் கவனமாக வளர்க்க வேண்டும். முன்பெல்லாம், ஒரே வீட்டில் 10 பிள்ளைகளைக்கூட பக்குவமாக வளர்ந்தார்கள். இன்றைக்கு ஒரு குடும்பத்தில் இரண்டு குழந்தைகள் இருப்பதே அதிசயமாகிவிட்டது. இரண்டு குழந்தைகளே இருந்தாலும் அவர்கள் பெற்றோரைப் படுத்தும்பாடு கொஞ்சநஞ்சமல்ல. வேலைக்குச் சென்றுவிட்டு வீடு திரும்பும் பெற்றோர் பலருக்கு அலுவலக அழுத்தத்தைவிட, வீட்டில் பிள்ளைகளால்தான் அதிக மனஅழுத்தம் ஏற்படுகிறது. சில குடும்பங்களில், குழந்தைகள் அவ்வளவு சமர்த்தாக இருப்பார்கள். எல்லாம் வளர்ப்பு முறையில்தான் இருக்கிறது” என்கிறார் உளவியல் ஆலோசகர் சித்ரா அரவிந்த்.

அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?

பிள்ளைகளுக்கிடையே ஏற்படும் இப்படியான சண்டைகளை எப்படித் தீர்ப்பது? வழிமுறைகளை வழங்குகிறார் சித்ரா அரவிந்த்.

``குழந்தைகளின் வயது வித்தியாசம்தான் பெரும்பாலும் அவர்களுக்கிடையே வரும் சண்டைகளைப் பெரிதும் தீர்மானிக் கின்றன. அதிக வயது இடைவெளி இருந்தால் அதிகமாக சண்டையிட்டுக்கொள்வார்கள். காரணம், நீண்ட நாள்கள் அம்மாவுடன் இருந்த நெருக்கம் திடீரென மற்றொரு குழந்தைக்குக் கிடைக்கும்போது, மூத்த குழந்தைக்கு பொறாமையையும் கோபத்தையும் ஏற்படுத்தும். சில குழந்தைகளுக்கு உடன்பிறந்தவரையே பழிவாங்கும் எண்ணம்கூட உருவாகும். இன்னும் சிலர், தாங்கள் தனிமையாக இருப்பதாக உணர்ந்து, தற்கொலைக்குத் துணிவார்கள். அதனால், பிள்ளைகளுக்கிடையே மனஸ்தாபங்கள் ஏற்பட்டால், அவற்றை அவ்வப்போது களைந்துவிட வேண்டும்.
 
இரண்டாவது குழந்தை பெறப்போகும் தம்பதியினர், குழந்தை வயிற்றில் இருக்கும்போதே, மூத்த குழந்தையிடம் அந்தக் குழந்தை பற்றிய ஆர்வத்தை உண்டாக்க வேண்டும். `புதிதாக ஒரு தம்பியோ, தங்கையோ வரப்போகிறார்; உன்னோடு விளையாட கம்பெனி கிடைத்துவிட்டது' என்றும், `நாங்கள் உன்னைக் கொஞ்சுவதுபோல, நீயும் ஒரு குழந்தையைக் கொஞ்சலாம்' என்றும் ஆர்வத்தைத் தூண்டலாம். தம்பிப் பாப்பாவுக்கு என்னவெல்லாம் வாங்கிக் கொடுக்கலாம் என்று மூத்த குழந்தையிடமே கேட்கலாம். பிறந்த குழந்தைக்கு மூத்த குழந்தையை வைத்தே சின்னச்சின்ன உதவிகளைச் செய்யப் பழக்க வேண்டும். `அந்தப் பவுடர் டப்பாவை எடுத்துவா’, `நீயே பவுடர் போட்டுவிடு’ என்றெல்லாம் உதவி செய்ய ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

முதல் குழந்தையைவிட பிறந்த குழந்தைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும். அந்தக் குழந்தைக்கென புதிய சலுகைகள் செய்யவேண்டியிருக்கும். அதை மூத்த குழந்தைக்குப் புரியவைக்க வேண்டும். `உன்னையும் இப்படித்தான் வளர்த்தோம்...’ என்று சொல்வதோடு, புகைப்பட ஆதாரங்கள் இருந்தால் அவற்றைக் காட்டலாம். ஆனால், சில குழந்தைகளுக்கு அதுவே ஏக்கத்தை ஏற்படுத்திவிடும். அதைச் சிலரால் வெளிக்காட்டத் தெரியாது. வழக்கம்போல பெற்றோரிடம் பேசாமல் இருப்பது, தனியாகப் போய் உட்கார்ந்துகொள்வது என இருந்தால், அதைப் பெற்றோர் கவனித்து நடந்துகொள்ள வேண்டும். புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையைப் பார்க்க வருபவர்கள், அந்தக் குழந்தைக்கு ஏதேனும் வாங்கி வருவார்கள். அதனால், மூத்த குழந்தைக்கு அந்தக் குழந்தையின்மீது பொறாமை ஏற்படலாம். எனவே, சில பரிசுப்பொருள்களை வாங்கி, அதை மூத்த பிள்ளைக்குக் கொடுக்கலாம்.

அம்மாக்களுக்கும் அப்பாக்களுக்கும்: உடன்பிறந்தோரிடையே உறவுச் சிக்கல்?

குடும்பத்துக்கான வரையறை வடிவமைத்தல் (Setting Family Rules)

எது சரி, எது தவறு… தவறு செய்தால் என்ன தண்டனை என்பது பற்றியெல்லாம் தெளிவாகச் சொல்லிவிட வேண்டும். குழந்தைகள் அதை மீறும்பட்சத்தில், அவர்களுக்கு ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி என்ன தண்டனையோ அதைத் தவறாமல் வழங்க வேண்டும். அப்போதுதான் தவறு செய்தால் தண்டனை நிச்சயம் என்பது மனதில் பதியும்.

பங்கிடுவதில் சம உரிமை (Equal Shared Parental Responsibility)

`அக்காதானே... அண்ணன் தானே... விட்டுக் கொடுக்கலாமே!’ என்று சொன்னால், அவர்களுக்கிடையே விரோதம் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது. உதாரணமாக, நான்கு சாக்லேட் இருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தால், ஒவ்வொருவருக்கும் சமமாகக் கிடைக்கும் என்பதை அவர்கள் மனதில் பதியவைக்க வேண்டும். அதேநேரத்தில், எல்லாப் பொருள்களையும் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தையும் ஏற்படுத்தி விடக் கூடாது. பொம்மை போன்ற பிரத்யேகப் பொருள்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளச் சொல்லி வற்புறுத்தக் கூடாது. அதற்குப் பதிலாக, ‘அது அவளுடையது, தரமாட்டாள். உனக்கு வேறொன்று இருக்கிறது’ என்பதைச் சொல்லி பழக்க வேண்டும். குறிப்பாக, மூத்த குழந்தை பயன்படுத்திய பொம்மையை அடுத்த குழந்தைக்குக் கொடுக்காமல், புதிதாக வாங்கிக் கொடுத்துவிட வேண்டும்.

ஒப்பிடுவதை நிறுத்துங்கள்! (Stop Comparing)

இரண்டு குழந்தைகள் இருக்கும்போது, எப்போதும் ஒரு குழந்தையை மட்டுமே முன்னிறுத்திப் பாராட்டுவது நல்லதல்ல. உதாரணமாக ஒருவர் எடுத்த மதிப் பெண்ணைக் குறிப்பிட்டு, அடுத்த குழந்தையை மட்டம் தட்டக் கூடாது. இது, அவர்கள் இருவருக்குள் பிரிவினை மற்றும் பொறாமையை உண்டாக்கும். ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஒரு தனித்தன்மை இருக்கும். அதைக் கண்டறிந்து ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

ஊக்குவிப்பு (Positive Reinforcement)

சண்டை குறித்த விவாதம் பெற்றோரிடம் வரும்போது, யார் விட்டுக்கொடுக்கிறார்களோ அவர்களுக்குப் பரிசு கொடுக்கலாம். அதேபோல, நல்ல செயல்பாடுகளில் அவர்கள் ஒற்றுமையாக ஈடுபடும்போது, இருவருக்கும் பரிசு கொடுக்கலாம். பிறர் முன்னிலையில் பாராட்டலாம்.

சண்டையிடும்போது கவனம்!

குழந்தைகள் விஷயத்தில் பெற்றோர் எப்போது தலையிட வேண்டும், எப்போது தள்ளியிருக்க வேண்டும் என்பதைத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். குறிப்பாக, இரு குழந்தைகளிடையே சண்டை வரும்போது, உடனடியாக பெற்றோர் அதில் தலையிடக் கூடாது. அவர்களே ஒரு முடிவுக்கு வர நேரம் கொடுக்க வேண்டும். அதனால், எப்படிப் பேசுவது, பிரச்னையை எவ்வாறு அணுகிச் சமாளிப்பது, விட்டுக்கொடுப்பது போன்ற குணங்களும் திறன்களும் வளரும். சண்டை எல்லையை மீறினால், இருவரையும் சிறிது நேரம் பிரித்துவிட்டு, கோப உணர்ச்சி குறைந்த பிறகு திரும்பவும் சந்திக்கவைப்பது நல்லது. இப்படிச் செய்வதன்மூலம் அடிதடியோ, காயங்களோ ஏற்படாமல் தடுக்க முடியும்.

மன வருத்தம் தெரிவித்தல்

தாங்கள் செய்த தவறுகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தைக் குழந்தைகளிடம் ஏற்படுத்த வேண்டும். தவறு செய்வது மனித இயல்பே. ஆனால், ஒருமுறை செய்த தவற்றை மீண்டும், மீண்டும் செய்யக் கூடாது என்பதைப் பிள்ளைகளுக்கு எடுத்துச்சொல்ல வேண்டும். அதன்மூலம் நல்லதொரு மனநிலையைக் குழந்தைகள் மத்தியில் வளர்க்கலாம். அத்துடன் ‘நான் தவறு செய்துவிட்டேன்’, ‘தெரியாமல் பேசிவிட்டேன்’ எனச் செய்த தவற்றுக்காக மன்னிப்பு கேட்பதுடன் மன வருத்தத்தையும் வெளிப்படையாக அறிவிக்க முன்வர வேண்டும். இதைச் செய்வதற்கு பெற்றோர் ஊக்கமளிக்க வேண்டும்.

நம்பிக்கையை வளர்த்தல்

பெற்றோர்மீது நம்பிக்கை இல்லையென் றால், அது எவ்வளவுதான் நல்ல ஆலோசனையாக இருந்தாலும் அதை மறுத்துவிடுவார்கள். எனவே, தங்கள்மீதான நம்பிக்கை கெடாமல் பாதுகாக்கவேண்டியது பெற்றோரின் கடமை. குழந்தைகளி டையேயான பிரச்னையில் பெற்றோர் குறுக்கிடும்போது, யார் பக்கமும் சாயா மல், இருவர்மீதும் கோபப்படாமல், அவர்களது தேவை என்ன, அது ஏன் வேண்டும் என்பதை அவர்களிடமே கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். பின்னர், இருவருக்கும் பாதகமில்லாத முடிவை எடுக்க வேண்டும். அல்லது அவர்களாகவே எடுக்கக் கற்றுத்தர வேண்டும். இதனால் பெற்றோர் நமக்கு சாதகமான முடிவை எடுப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கை அவர்களிடம் வளரும்.

பாலின வேறுபாடு கூடாது

கணவன் மனைவிக்கும், மனைவி கண வனுக்கும் மரியாதை கொடுக்க வேண்டும். ஏனென்றால், அதுவே குழந்தைகளுக்கிடையே பிரதிபலிக்கும். வெவ்வேறு பாலினமாக இருந்தால், ஆண் குழந்தைகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பதும், பெண் குழந்தைகளைக் குறைவாக நடத்துவதும் கூடாது. பாரபட்சம் இல்லாமல் இருவருக்கும் உரிய முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும். உதாரணமாக, ஆண் குழந்தைகளை நல்ல பள்ளியில் சேர்த்து படிக்கவைப்பது, பெண் குழந்தைகளை சாதாரண பள்ளிகளில் சேர்த்துவிடுவது போன்றவை பெண் குழந்தைகளிடம் தாழ்வுமனப்பான்மையையும், ஆண்களிடம் ஆதிக்க குணத்தையும் உருவாக்கும்.

வாரம் ஒரு மீட்டிங்!

வாரம் ஒருமுறை ஒட்டுமொத்த குடும்பமும் ஒன்றாகக் கூடி, குழந்தைகளிடம் மனம்விட்டுப் பேச வேண்டும். அப்போது, அவர்களிடம் உள்ள பிரச்னைகளைக் கேட்டு, அதற்கான தீர்வுகளைச் சொல்ல வேண்டும். இதனால், பிரச்னைகள் எதுவும் அடுத்த கட்டத்துக்கு செல்லாது.

ஒரு குடும்பத்தின் அமைதி மட்டுமல்ல... உலகத்தின் அமைதியே ஒவ்வொரு குடும்பத்திலிருந்துதான் தொடங்குகிறது. நம் குழந்தைகளிடையே தோன்றும் பிணக்குகள், சண்டை சச்சரவுகளைத் தக்க முறையில் கையாண்டு, அவர்களை அமைதியுடன் வாழச்செய்ய வேண்டும். அதற்கான பயிற்சிகளை நம் குழந்தைகளுக்கு வழங்க வேண்டும். குழந்தைகள் வன்முறையில் ஈடுபடும்போதோ, அவர்களைச் சமாளிக்க முடியாமல் போகும்போதோ, மன நல மருத்துவர் அல்லது ஆலோசகரை அணுக வேண்டும்” என்கிறார் சித்ரா அரவிந்த்.

-ஜி.லட்சுமணன்

படம்: மதன் சுந்தர்