Published:Updated:

பிரார்த்தனை செய்யும் உதடுகளைவிடச் சிறந்தது எது? - ஒரு நெகிழ்ச்சிக் கதை! #FeelGoodStory

பாலு சத்யா
பிரார்த்தனை செய்யும் உதடுகளைவிடச் சிறந்தது எது? - ஒரு நெகிழ்ச்சிக் கதை! #FeelGoodStory
பிரார்த்தனை செய்யும் உதடுகளைவிடச் சிறந்தது எது? - ஒரு நெகிழ்ச்சிக் கதை! #FeelGoodStory

`பிரார்த்தனை செய்யும் உதடுகளைவிடச் சிறந்தவை உதவும் கரங்கள்’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் அன்னை தெரஸா. நம் வாழ்க்கையில், எத்தனையோ நல்லவர்களின் கைகள் நமக்கு உதவிபுரிந்திருக்கும். அவற்றில் சிலவற்றை அறிந்திருப்போம்; பலவற்றை அறிந்திருக்கவே மாட்டோம். பிறரின் உதவியோ, ஆதரவோ இல்லாமல் ஒரு தனிமனித சாதனை என்பது சாத்தியமே இல்லாதது. சாதனைக்கு மட்டுமல்ல... பிறரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளாமல், பிறரின் ஆதரவு இல்லாமல் வாழ்க்கை ஓரடிகூட நகராது என்பதே யதார்த்தம். பிறருக்கு உதவி செய்ய நீளும் கரங்களுக்குச் சொந்தக்காரர்கள் வரலாற்றில் இடம்பெறுகிறார்கள்; அழியாப் புகழ் பெறுகிறார்கள். பிரபல பியானோ இசைக்கலைஞர் இக்னேஸி ஜேன் பேதரவ்ஸ்கி (Ignacy Jan Paderewski), போலந்தின் பிரதமராகவும் இருந்தவர். அவர் வாழ்க்கையில் நடந்ததாகச் சொல்லப்படும் இந்தக் கதை உதவும் கரங்களின் மகிமையை எடுத்துச் சொல்லும் கதை.

அந்தப் பெண்மணிக்கு இசையின் மீது அப்படி ஓர் ஆர்வம். ஆனால், வாழ்க்கைச் சூழல் முறைப்படி அவரை இசையைக் கற்றுக்கொள்ளவிடாமல் செய்துவிட்டது. தனக்குக் கிடைக்காத இசைப் பயிற்சி, தன் மகனுக்காவது வாய்க்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். அதற்காகவே அவன் பியானோ கற்றுக்கொள்ள ஏற்பாடு செய்தார். அவனும் ஈடுபாட்டோடு கற்றுக்கொண்டிருந்தான். வகுப்புகளுக்கு மட்டுமல்லாமல், அவ்வப்போது அவனை இசை நிகழ்ச்சிகளுக்கும் அழைத்துச் செல்வது அந்தப் பெண்மணியின் வழக்கம். அப்போதுதான் அவனுக்கும் இசைமீது ஒரு பிடிப்பும் ஆர்வமும் ஏற்படும் என நம்பினார் அந்தப் பெண்மணி.

அன்றைக்கு அந்தப் பெண்மணியும் அவர் மகனும் ஒரு பியானோ இசை நிகழ்வுக்குப் போயிருந்தார்கள். அந்த அரங்கில் அன்றைக்கு

பியானோ வாசிக்க இருந்தவர் இக்னேஸி பேதரவ்ஸ்கி. டிக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு இருவரும் உள்ளே போய் அமர்ந்தார்கள். நிகழ்ச்சி தொடங்க இன்னும் நேரமிருந்தது. அந்தப் பெண்மணியின் பக்கத்து இருக்கையில் இன்னொரு பெண் வந்து அமர்ந்தார். அவர் இவருடைய தோழி. இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து வெகுநாள்களாகியிருந்தன. மகிழ்ச்சியில் ஒருவர் கையை இன்னொருவர் பற்றிக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தார்கள். பேச்சு சுவாரஸ்யத்தில் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த தன் மகன் இருக்கையைவிட்டு நழுவி எங்கேயோ போவதை அந்தப் பெண் கவனிக்கவில்லை.

நிகழ்ச்சி ஆரம்பிப்பதற்கான மணி ஒலித்தது. அப்போதுதான் அந்தப் பெண்மணி தன் மகன் இருக்கையில் இல்லாததை கவனித்தார். அதற்குள் நிகழ்ச்சி தொடங்கிவிட்டது. திரை விலகியது. மேடையில் விளக்குகள் ஒளிர்ந்தன. எதிரே, மேடைக்கு நடுவே பேதரவ்ஸ்கியின் பிரமாண்டமான பியானோ. அதற்கு முன்னால்... அந்தப் பெண்மணியின் மகன் அமர்ந்திருந்தான். அந்தப் பெண்மணி முகம் சிவக்க, அவனைத் திட்டுவதற்காக வாயைத் திறந்தார். அதற்குள் அந்தச் சிறுவன் தனக்குத் தெரிந்ததை பியானோவில் தட்டுத் தடுமாறி வாசிக்க ஆரம்பித்திருந்தான். ``ட்விங்கிள் ட்விங்கிள் லிட்டில் ஸ்டார்...’’ கூட்டத்தில் லேசாக சலசலப்பு எழுந்தது. அந்தப் பெண்மணி தன் மகனை அழைத்துச் செல்வதற்காக மேடையை நோக்கி வேகமாகப் போனார். 

                                                                                                                                                                                                              Photo Courtesy: Wikipedia

அப்போது அந்தச் சிறுவனுக்குப் பின்னால் வந்து நின்றார் பேதரவ்ஸ்கி. ``குட்... எந்திரிக்காதே... வாசிச்சுக்கிட்டே இரு...’’ என்று அவனை ஊக்கப்படுத்தினார். பிறகு அவனை நோக்கிக் குனிந்தார். சிறுவனின் இடது கை விரல்களை பியானோவின் சரியான இடங்களில் வைத்து வாசித்தார். பிறகு அவனுடைய வலது கை விரல்களைப் பிடித்து அவற்றையும் சரியான கீபோர்டு கட்டைகளில் பதித்தார். இருவரும் இணைந்து பியானோ வாசித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்த இசை மேதையும், ஒரு கற்றுக்குட்டிச் சிறுவனும் சேர்ந்து வாசித்த இசை அரங்கையே திக்குமுக்காடச் செய்துகொண்டிருந்தது. கூட்டம் மந்திரத்துக்குக் கட்டுப்பட்டதுபோல் பியானோ இசையில் மயங்கிக்கிடந்தது. பாடல் முடிந்ததும் அரங்கம் அதிர எழுந்த கரவொலி விண்ணை முட்டியது.