Published:Updated:

இந்தியாவில் இருந்து இங்கிலாந்துக்கு தேயிலை ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட வரலாறு!| இன்று ஒன்று நன்று - 10!

 இன்று ஒன்று நன்று
News
இன்று ஒன்று நன்று

கிபி 4-ஆம் நூற்றாண்டுல இருந்து 8-ஆம் நூற்றாண்டுக்குள்ள தான் சீனாவுக்குள்ளேயே எல்லாப் பக்கமும் தேயிலை பிரபலமடைய ஆரம்பிச்சிருக்கு.

தினம் காலையில எழுந்ததும் தேநீர் குடிக்கிறதே ஒரு அலாதியான அனுபவம் தான். தேநீர் மாதிரியே தேநீரோட வரலாறும் சுவாரஸ்யமானது. தேநீரை முதன் முதல்ல கண்டறிஞ்சது சீனர்கள் தான். கிட்டத்தட்ட 24 லட்சம் டன் தேயிலையை சீனா வருடா வருடம் உற்பத்தி பன்னுதாம். அதுக்கு அடுத்த இடத்துல எந்த நாடு இருக்குனு தெரியுமா? சரிதான், இரண்டாவது இடத்துல இந்தியாதான் இருக்கு. வருடத்துக்கு 9 லட்சம் டண்கள் தேயிலை இந்தியா உற்பத்தி செய்யது. சரி இதுக்கும் மேல போறதுக்கு முன்னாடி, தேயிலை எப்படி கண்டுபிடிக்கப்பட்டது அப்படிங்கிற வரலாற சுருக்கமா சொல்லிடறேன்.

தேயிலை
தேயிலை

கிட்டத்தட்ட 5,000 வருஷங்களுக்கு முன்ன கிறிஸ்து பிறப்பிற்கு முன்ன 2,730 காலக்கட்டம் அது. அந்த சமயத்துல சீனாவச் சேர்ந்த பேரரசர் ஷென் நுங் (Shen Nung) அப்படிங்கிறவர் குடிக்கிறதுக்காக தண்ணிய கொதிக்க வச்சிட்டு இருந்திருக்காரு. அப்போ பக்கத்துல இருக்க காட்டுச் செடிகள்ல இருந்த இலைகள் காத்துல பறந்து வந்து அவர் கொதிக்க வச்சிட்டு இருந்த தண்ணில விழுந்திருக்கு. அதைக் குடிச்ச ஷெங் கொஞ்ச நேரம் புத்துணர்ச்சியா உணர்ந்திருக்காரு. அது என்ன இலைனு கண்டுபிடிச்சு தொடர்ந்து அதை தண்ணில கொதிக்க வச்சு பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருக்காங்க. தேயிலை கண்டறியப்பட்டது இப்படித்தான்னு சொல்லப்பட்டாலும், இது கட்டுக்கதைனும் சிலர் சொல்றாங்க.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

உங்கள் அன்றாட தேவைகளின் அனைத்து பொருட்களையும் சிறந்த தள்ளுபடியில் வாங்க

VIKATAN DEALS

ஆனா, முதல் முதல்ல தேயிலையைப் பயன்படுத்துனது சீனர்கள் தான் அப்படிங்கிறதுல எந்த மாற்றமும் இல்ல. ஏன்னா, வரலாற்று ஆய்வாளர்களுக்கு கிடைச்ச எழுத்து வடிவங்களின்படி கிமு 10 நூற்றாண்டுலையே சீனர்கள் தேயிலையைப் பயன்படுத்துனதுக்கான ஆதாரம் இருக்கு. மேலும், கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டுகள்ல சீனாவுல ஹான் அப்படிங்கிற பரம்பரையைச் சேர்ந்தவங்க தேயிலைய மருத்துவப் பயன்பாடுகளுக்காகப் பயன்படுத்தி இருக்காங்க. கிபி 4-ஆம் நூற்றாண்டுல இருந்து 8-ஆம் நூற்றாண்டுக்குள்ள தான் சீனாவுக்குள்ளேயே எல்லாப் பக்கமும் தேயிலை பிரபலமடைய ஆரம்பிச்சிருக்கு. தேயிலைய பயிரிடுறவங்க, தேயிலைய விக்கிறவங்க, தேயிலைய பயன்படுத்தரவங்க அதிகமாக ஆரம்பிச்சாங்க. தேயிலைய விக்கிறவங்க பணக்காரர்களா சீனாவுல வலம் வர ஆரம்பிச்சாங்க.

தேயிலை பயிர் செய்தல்
தேயிலை பயிர் செய்தல்

அதுக்கு அப்புறம் தான் தேனீர் உலகமெங்கும் பிரபலமாக ஆரம்பிச்சிருக்கு. 9-ஆம் நூற்றாண்டுல திபெத்ல, 13-ஆம் நூற்றாண்டுல ஜப்பான்ல, அப்புறம் 16-ஆம் நூற்றாண்டுல ரஷ்யா, ஐரோப்பா, பிரிட்டிஷ்னு உலகமெங்கும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா பரவ ஆரம்பிச்சது தேநீர். 16-ஆம் நூற்றாண்டோட பிற்பகுதியில தான் தங்களோட தினசரி தேவைக்காக அதிக அளவுல தேயிலையை இறக்குமதி செஞ்சிருக்கு பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம். அந்த சமயத்துல உலகின் முன்னணி தேயிலை ஏற்றுமதியாளரா இருந்தது சீனா மட்டும் தான். சீனாவைத் தவிர்த்து வேற எங்கயும் அதிக அளவிலான தேயிலை செடிகள் பயிரிடப்படல. அதுனால, தங்களோட மொத்த தேயிலைத் தேவைக்கும் சீனாவையே பிரிட்டிஷ் சார்ந்திருக்க வேண்டியதா இருந்துச்சு.

Follow @ Google News: கூகுள் செய்திகள் பக்கத்தில் விகடன் இணையதளத்தை இங்கே கிளிக் செய்து ஃபாலோ செய்யுங்கள்... செய்திகளை உடனுக்குடன் பெறுங்கள்.

17-ஆம் நூற்றாண்டோட பிற்பகுதி மற்றும் 18-ம் நூற்றாண்டோட தொடக்கத்துல இங்கிலாந்துல தேயிலை பயன்பாடு ரொம்ப அதிகமாக ஆரம்பிச்சுது. அதுக்காக அதிக அளவிலான தேயிலையை பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் இறக்குமதி செய்ய வேண்டி இருந்துச்சு. அந்த சமயங்கள், பிரிட்டிஷோட முதன்மையான ஏற்றுமதினா அது பருத்தி தான். ஆனால், சீனாவே பருத்திய விட வெள்ளியைத் தான் தேயிலைக்கு மாற்றா பண்டமாற்றம் செய்ய விரும்புச்சு. அதுனால், இந்திய எல்லையில சீனாவுக்குள்ள ஓப்பியத்தை வித்து அதுக்கு மாற்ற வெள்ளியை பண்டமாற்றம் செஞ்சு, அந்த வெள்ளியை சீனாகிட்ட தேயிலைக்கு மாற்ற பண்டமாற்றம் செஞ்சது பிரிட்டிஷ். ஆனால், இப்படி சீனாவுக்குள்ள பிரிட்டிஷ் ஓப்பியத்தை விக்கிறத சீனா எதிர்த்துச்சு. 1839-ல பிரிட்டிஷோட 20,000 செஸ்ட் ஓப்பியத்தை கடலுக்குள்ள மூழ்கடிச்சிது. அதுக்கு அடுத்த வருஷமே சீனா மேல போரை அறிவிச்சது பிரிட்டிஷ். இதுக்கு பதிலடி கொடுக்கும் விதமா பிரிட்டிஷ்க்கு வித்து வந்த தேயிலை விற்பனைய மொத்தமா நிறுத்தச்சு சீனா. பிரிட்டிஷ்க்கும் சீனாவுக்கு நடந்த இந்த சம்பவங்களைத் தான் வரலாற்றுல ஓப்பியம் போர்னு குறிப்பிடுறாங்க.

ஓப்பியம் போர்
ஓப்பியம் போர்

சீனா கூட இப்படியான சம்பவங்கள் நிகழத் தொடங்குனப்பவே தாங்களாகவே தேயிலை பயிரிடனும் முடிவு பண்ணாங்க பிரிட்டிஷ். அதுக்கு அவங்க தேர்ந்தெடுத்த இடம் இந்தியா. இந்தியாவோட வடகிழக்கு மாநிலமான அஸ்ஸாம்ல இயற்கையாகவே தேநீர் பயிரிடுவதற்கு ஏற்ற சூழ்நிலையும், பருவநிலையும் இருந்துச்சு. அதோட அதுக்கு முன்னாடியே இந்தியர்கள் தேயிலையை பயிரிட்டு வந்தாங்க. ஆனால், அதை எப்படி முறையா பயன்படுத்துறதுன்னு நமக்கு தெரியாமையே இருந்துச்சு. இந்த இடத்துல தான் பிரிட்டிஷ் வந்து அதை வணிக ரீதியா பயிரிடறது, அதை சரியான முறையில பயன்படுத்துறதுன்னு பல விஷயங்கள சீனாவுல இருந்து கத்துக்கிட்டு வந்து அதை இந்தியாவுல செய்ய ஆரம்பிச்சாங்க. 1823-ல் சரியா இதே ஜனவரி 10-ஆம் தேதி தான் அஸ்ஸாம்ல இருந்து தேயிலை இங்கிலாந்துல போய் இறங்குதுனு சொல்லப்படுது. அதுக்கு அப்புறம் இந்தியாவுல தேநீர் பயிரிடுறதுக்கு ஏத்த இடங்களை கண்டுபிடிச்சு அதிக அளவுல தேயிலையை பயிரிட்டு இங்கிலாந்துக்கு ஏற்றுமதி பண்ணாங்க பிரிட்டிஷ். பிரம்மபுத்திரா பல்லத்தாக்கு, குமாயுன், டேராடூன், காங்கிரா பல்லத்தாக்கு, குளூ மற்றும் டார்ஜிலிங்னு ஏகப்பட்ட இடங்கள்ல தேயிலை வளர ஆரம்பிக்குது. 1870-கள்ல கிட்டத்தட்ட 19,000 ஏக்கர் பரப்பளவுக்கு விரிஞ்சது இந்தியவுல பிரிட்டிஷ் அமைச்ச தேயிலை சாம்ராஜ்யம். அடுத்த பத்தே வருஷத்துல், 1880-கள்ல 35,000 ஏக்கர் பரப்பளவா விரிஞ்சது.

வடஇந்தியாவுல இதெல்லாம் நடந்துகிட்டு இருக்க சமயத்துல, தென்இந்தியாவுலயும் மலைப்பகுதிள்ல தேயிலையை வளர வைக்க முடியுமாங்கிற முயற்சியும் நடக்குது. சீனாவுல இருந்து தேயிலை விதைகளை கொண்டு வந்து நீலகிரியில இருக்கிறத கவர்னர் மாளிகையில 1835-ஆம் வருஷம் முதல் முதலா சோதனைக்கா தேயிலை பயிரிடப்படுது. சோதனைக்காக வளர்க்கப்பட்ட அந்த செடி சரியா பராமரிக்கப்படல. ஆனாலும், நீலகிரியில இருக்க தட்பவெப்ப நிலை தேயிலைக்கு ஏத்த வகையில இருந்ததால அங்க செடிகள் நல்லாவே வளர்ந்துச்சு. அதன் பிறகு 1860-ல தான் அங்க தேயிலை தோட்டத்துக்கு தேவையான வசதிகள் செய்யப்பட்டு வணிக ரீதியிலான விற்பனைக்கு தேயிலை பயிரிடப்பட்டது.

தேயிலைத் தோட்டம்
தேயிலைத் தோட்டம்

19-ஆம் நூற்றாண்டோட தொடக்கத்துல கிட்டத்தட்ட 3,200 ஏக்கப் பரப்பளவுக்கு தேயிலை பயிரிடப்பட்டிருக்கு. இந்தியா சுதந்திரம் அடைஞ்ச பிறகு இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த தேயிலை தோட்ட முதலாளிகள் எல்லாம் தங்களோட தோட்டங்களை இந்தியர்களுக்கு விக்க ஆரம்பிச்சாங்க. 1953-ல இந்திாவுல தேயிலை சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டு, தேயிலை பயிரிடுதல் மற்றும் விற்பனைக்கான விதிகள் கொண்டு வரப்படுது. மேலும், இதை மேலாண்மை செய்ய Tea board of India அமைப்பும் நிறுவப்படுது. இன்னைக்கு இந்தியாவுல அஸ்ஸாம், டார்ஜிலிங் அப்புறம் நீலகிரியில விளையிற தேயிலைக்குன்னு தனி மதிப்பு உலகமெங்கும் இருக்கு. வருஷத்துக்கு 9 லட்சம் டண்ணோட தேயிலை உற்பத்தியில 2-வது இடத்துல இருக்கு இந்தியா.