Published:Updated:

பாட்டியின் விசிறி! - சிறுகதை #MyVikatan

விசிறி
விசிறி

ஒரு நாள் காலை தொலைபேசி கொண்டு வந்த செய்தியில் தெரிந்தது - அவள் அந்த விசிறியோடு சேர்த்து நம்மையும் கைவிட்டுச் சென்றாளென்று.

பாட்டி என்றதும் நினைவுக்கு வருவது அவள் ரெட்டை மூக்குத்தியும் நீண்ட வெள்ளிக்கூந்தலும். எப்போதும் வைத்திருப்பாள் கையில் விசிறி. அது, உறங்கும்போதும் தானாகவே வீசிக்கொண்டிருக்கும். அலையலையாக வளைவுகள் கொண்டு, ஓரத்தில் அலங்காரம் கொண்டு, அழகாக வீற்றிருக்கும். அவள் கை ஆபரணம் அந்த விசிறி!

விசிறி
விசிறி

காற்று தருவது மட்டுமல்லாது, வடகம் காயும்போது காக்கை விரட்டியாகவும் நமைச்சல் எடுக்கையில் முதுகு சொறியவும் வம்புக்கு இழுக்கும் சிறார்களை மிரட்டவும் எட்டாத பொருளை கிட்டே இழுக்கவும்... இப்படி பன்முகம் கொண்டு பாட்டிக்கு உதவும், அவள் கையைவிட்டு அகலாத அந்த மட்டை விசிறி!

ஒருநாள் காலை தொலைபேசி கொண்டு வந்த செய்தியில் தெரிந்தது - அவள் அந்த விசிறியோடு சேர்த்து நம்மையும் கைவிட்டுச் சென்றாளென்று. அவளைத் தூக்கிச் சென்ற பின், நினைவு வந்தவளாக வீடெங்கும் தேடினேன் - அவள் கைப்பிள்ளையைக் கிடைக்காமல், வினவச் சென்றேன் அவள் அன்பாக அரவணைத்த என் அம்மாவை.

பனை
பனை

தோட்டத்தில், வந்தோர்க்கு வெந்நீர் வைக்க கரி அடுப்பு வைத்திருந்தாள் அம்மா. அவள் கண் எரியாதிருக்க அங்கேயும் புகைபோக்கிக் கொண்டிருந்தது பாட்டியின் மனம்படித்த விசிறி!

அடுத்த கட்டுரைக்கு