Published:Updated:

பாலமலையில் ஓர் இரவு... வழி தவறி சுற்றிய `திகில்' அனுபவம்!

சி.வெற்றிவேல்

ஏழுமலை சித்தேஸ்வரரை தரிசித்துவிட்டுதான் செல்ல வேண்டும் எனும் குரல் கூட்டத்தில் கோரஸாக எழுந்தது. நம்பிக்கையுடன் மீண்டும் மலையேறத் தொடங்கினோம்.

பாமலையின் அழகிய காட்சி
பாமலையின் அழகிய காட்சி

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் பெரும்பகுதி மழையால் சின்னாபின்னமாகிக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், மழைமேகம் சூழ்ந்த நள்ளிரவில் சேலம் அருகேயுள்ள பாலமலை மீது ஏறிய அனுபவம் ஜில்லென இருந்தது.

மேட்டூரிலிருந்து ஈரோடு செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ளது பாலமலை. மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் இருந்து தனித்து விடப்பட்ட, 7 மலைகளை அடுத்தடுத்து கொண்டது. உயரம் 4000 - 5000 அடி இருக்கலாம்.

`வெள்ளியங்கிரி மலையில் ஏறிவிட்டால், தமிழகத்தில் எந்த மலையிலும் ஏறிவிடலாம்' என்பார்கள் ட்ரெக்கிங் செல்பவர்கள். பாலமலையும் வெள்ளியங்கிரி மலையைப் போல சவால் நிறைந்ததே.

பாலமலை
பாலமலை

ஏழாவது மலை மீது சித்தேஸ்வரர் கோயில் இருக்கிறது. சித்தேஸ்வரரைத் தரிசித்துவிட்டு கீழிறங்கவேண்டும் என்பதுதான் எங்களது இலக்கு. மலை ஏறுவதற்காக பத்து பெண்கள் உட்பட 36 நண்பர்கள் மேட்டூருக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

சனிக்கிழமை இரவு ஏழு மணி அளவில், மலையடிவாரத்தில் உள்ள நெருஞ்சிப் பேட்டையிலிருந்து எங்கள் பயணம் தொடங்கியது. பாலமலையில் டிரெக்கிங் சென்ற அனுபவம் நிறைந்தவர்களும் உடன் இருந்தார்கள். அனைவரும் கையில் டார்ச் வைத்திருந்தோம். ஒற்றையடிப் பாதை மட்டும் கண்ணுக்குத் தெரிய, மலையேறத் தொடங்கினோம். முதல் மலையிலேயே வழி தவறி விட்டோம்.

பாலமலைக்கு டிரெக்கிங் சென்ற குழு
பாலமலைக்கு டிரெக்கிங் சென்ற குழு

பொதுவாக, மேய்ச்சலுக்கு வரும் ஆடு, மாடுகள் மேல் நோக்கி மலைச் சிகரத்துக்குச் செல்லாது. அவை மலைச் சரிவிலேயேதான் பயணிக்கும். நாங்களும் மலை முகட்டில், ஓரமாகவே கிட்டத்தட்ட ஏழு மணி நேரத்துக்கு மேல் சுற்றினோம். ஏழு மணி நேரப் பயணத்தில், நாங்கள் ஆறாவது மலை உச்சியை அடைந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், நாங்கள் முதல் மலையில் எங்கு இருக்கிறோம் என்பது கூடத் தெரியாமலே சுற்றிக் கொண்டிருந்தோம். உணவு, தண்ணீர் காலியாகிக் கொண்டே இருந்தது. பாதையைக் கண்டுபிடிக்க முடியாமல், மலை முகட்டின் சரிவில் சோர்ந்து போய் அமர்ந்தோம்.

பாலமலையில் மலைவாழ் மக்கள் அதிகம். அதனால், குரல் கொடுத்துக்கொண்டே சென்றோம். ஆனால், உதவுவதற்கு யாரும் இல்லை. மேல் நோக்கிப் பயணித்த அந்தப் பாதையில் நம்பிக்கை இழக்காமல் சென்றுகொண்டிருந்தோம். பாதையில் இருந்த பாறை ஒன்றில் அம்புக்குறிகள் போடப்பட்டிருந்ததைப் பார்த்தோம். அதுதான் நாங்கள் பயணிக்க வேண்டிய சரியான பாதை. அதன்பிறகே அனைவருக்கும் நிம்மதி பிறந்தது. அந்த நிம்மதி வெகு நேரம் நீடிக்கவில்லை.

ஏனெனில், அந்தப் பாதைதான் முதல் மலையின் தொடக்கப் பகுதி. அப்போது நள்ளிரவு இரண்டு மணி. அந்த இடத்தில் இருந்து மேலும் ஒரு மணி நேரம் பயணித்தால் மட்டுமே முதல் மலையைக் கடக்க முடியும். அங்குதான் மலை வாழ் மக்கள் வாழ்கிறார்கள். அங்குதான் குடிக்க நீர் கிடைக்கும். கையில் கொண்டுவந்த நீர், உணவுப் பொருள்கள் அனைத்தும் தீர்ந்துவிட்டது. கையறு நிலை. கீழிறங்குவதா அல்லது மேலேறிச் செல்வதா எனத் தயக்கம் அனைவருக்குமே இருந்தது.

சித்தேஸ்வரர் கோயில்
சித்தேஸ்வரர் கோயில்

`ஏழுமலை சித்தேஸ்வரரைத் தரிசித்துவிட்டுதான் செல்ல வேண்டும்’ எனும் குரல் கூட்டத்திலிருந்து கோரஸாக எழுந்தது. நம்பிக்கையுடன் மீண்டும் மலையேறத் தொடங்கினோம். தண்ணீர் இல்லாவிட்டாலும் எங்கும் நிற்காமல் மெதுவாக மேலேறிக்கொண்டிருந்தோம். காலை நான்கு மணியளவில் மலைவாழ் மக்கள் வாழ்ந்த இடத்தை அடைந்து, தாகம் தீர தண்ணீர் குடித்து விட்டு சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்தோம்.

அதிகாலை நான்கு மணிக்கு ஏழுமலை உச்சியை அடைந்து, சூரிய உதயத்தைப் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தோம். ஆனால், அப்போதுதான் முதல் மலையின் உச்சியையே அடைந்திருந்தோம். ஒரு சிறு தவறு எங்கள் அனைவரையும் அலைக்கழிக்க வைத்துவிட்டது. அந்த மலையிலேயே ஓய்வெடுத்தோம். பொழுது மெதுவாகப் புலர்ந்தது. தொலைவில், காவிரி நதி ஓடிக்கொண்டிருக்க, நெடுந்தொலைவில் மேக மூட்டத்துக்கு இடையில் சூரியன் மெல்ல எழுந்தது.

பாலமலை
பாலமலை

எங்கள் வாழ்நாளில் நாங்கள் பார்த்த மிகச்சிறந்த சூரிய உதயம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். 'அவெஞ்சர்ஸ்' திரைப்படத்தில் பிரபஞ்சத்தில் பாதியை அழித்துவிட்டு, மலை முகட்டில் அமர்ந்தபடியே, தானோஸ் நிம்மதியாகச் சூரிய உதயத்தை ரசிப்பாரே... அதேபோன்று நாங்களும் ரசித்தோம்.

மலைவாழ் மக்கள் சூடாகத் தேநீர் போட்டுக் கொடுத்தார்கள். அமிர்தம்போல இருந்தது. தேநீர் தந்த புத்துணர்ச்சியுடன் மீண்டும் மலையேறத் தொடங்கினோம். எப்படியோ சிரமப்பட்டு ஏழாவது மலை உச்சியை அடைந்தோம். செல்லும் வழியெங்கும் கொய்யா, மாதுளை மரங்கள் இருந்தன. பழங்களை பசியாறியபடியே, காலை 11 மணிக்கு மலை உச்சியை அடைந்து சித்தேஸ்வரரைத் தரிசித்தோம்.

பாலமலை பயணம்
பாலமலை பயணம்

கொளத்தூர் அருகே இருந்த கண்ணாமூச்சி எனும் ஊரில் கீழே இறங்கினோம். வழி தவறிய காரணத்தால் சுமார் 20 மணி நேரத்துக்கும் மேலே நடந்திருந்தோம். வழி தவறாமல் நடந்திருந்தால் இது வெறும் பயணமாகத்தான் இருந்திருக்கும்; சாகச பயணமாக அமைந்திருக்காது என்பதை அனைவரும் உணர்ந்திருந்தோம்.