Published:Updated:

குட்டீஸ் குறும்பு!

ரீடர்ஸ்ஓவியங்கள்: ஹரன்

குட்டீஸ் குறும்பு!

ரீடர்ஸ்ஓவியங்கள்: ஹரன்

Published:Updated:
குட்டீஸ் குறும்பு!

ஒவ்வொன்றுக்கும் பரிசு:

குட்டீஸ் குறும்பு!

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

150  

##~##

சாமிக்கெல்லாம் ஜீன்ஸ்?!

குட்டீஸ் குறும்பு!

டந்த மாதம் நாயன்மார் உறைதலங்களுக்கு குடும்பத்துடன் சுற்றுலா சென்றிருந்தோம். ஒரு கோயிலில் தரிசனம் முடித்து, பிராகாரத்தில் இளைப்பாற அமர்ந்தோம். எல்லோரும் கோயில் சந்நிதி மற்றும் தெய்வங்கள் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்க, தானும் எதையாவது பேச வேண்டும் என துடித்த என் ஐந்து வயதுப் பேரன், ''பாட்டி... கோயில்ல ஜென்ட்ஸ் சாமியெல்லாம் வேட்டி கட்டி இருக்கே... அப்பா மாதிரி ஜீன்ஸ் பேன்ட் போடாதா..?!'' என்று 'டவுட்டு’ கேட்க, கோயில் பிராகாரமெங்கும் சிரிப்பு அலைகள்!

- கஸ்தூரி லோகநாதன், சென்னை-53

குட்டீஸ் குறும்பு!

கோழி கோழி போல... சேவல் சேவல் போல!

ன் பேத்தி சரியான வாயாடி. ஒருநாள் அவளைச் சுற்றி குடும்பத்தினர் அனைவரும் அமர்ந்து, அவளிடம் பேச்சுக் கொடுத்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது, அவளுடைய அம்மா, ''இவ்வளவு வாய் பேசுறியே... கோழி, சேவல் ரெண்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம் சொல்லு..?'' என்று அவளிடம் கேட்டாள். பேத்திக்கு எந்தத் தடுமாற்றமும் இல்லை. சட்டென, ''கோழி, கோழியைப்போல இருக்கும். சேவல், சேவலைப் போல இருக்கும்!''னு என்று பொரிய, அவள் அம்மா வாயடைத்து நிற்க, ஒரே பாராட்டுகளும் முத்தங்களும் அந்தச் சுட்டிக்கு!

- ஸ்வர்ணா பரத்வாஜ், நாக்பூர்

குட்டீஸ் குறும்பு!

விஸ்வரூபம் கட்!

ல்லூரியில் படிக்கும் என் மகனிடம், என் கணவர் ஒரு வேலையை ஒப்படைத்திருந்தார். இரண்டு நாட்களாகியும் அதை முடிக்காமல் சாக்கு போக்கு சொல்லிக் கொண்டிருந்தவனிடம், ''இன்னிக்கும் நீ செய்யலைனா, உங்கப்பா விஸ்வரூபம் எடுத்துடுவார்...'' என்று நான் எச்சரித்தேன். அதை கேட்டுக்கொண்டிருந்த என் பேரன், ''பாட்டி... தாத்தா விஸ்வரூபம் எடுக்க முடியாது'' என்றான். 'ஏன்’ என்று கேட்க, ''ஏன்னா, ஏற்கெனவே கமல் அங்கிள் எடுத்துட்டார்!'' என்று 'கட்’ கொடுக்க, எனக்கும் என் மகனுக்கும் ஒரே சிரிப்பு!

- சுகந்தாராம், கிழக்கு தாம்பரம்

குட்டீஸ் குறும்பு!

 'ஜுரம்தான்... ஆனாலும் விளையாடணுமே!’

க்கத்து வீட்டின் ஐந்து வயதுக் குழந்தை, மிகவும் சூட்டிகை. ஒருநாள் காலை தன் வீட்டின் முன் தனியே விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள் குழந்தை. ''ஏம்மா, இன்று நீ பள்ளிக்கூடம் போகவில்லையா'' என்று கேட்டேன். அதற்கு, ''இல்லை, ஆன்ட்டீ எனக்கு ஜுரம்'' என்றாள். ''பிறகு ஏம்மா விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறாய்? உள்ளே போய்ப் படுக்க வேண்டியதுதானே?'' என்று நான் மறுபடியும் கேட்க... அந்த வாண்டு முகத்தைப் பரிதாபமாக வைத்துக் கொண்டு ''எனக்கும் கஷ்டமாத்தான் இருக்கு ஆன்ட்டீ. ஆனா... விளையாடியாகணுமே'' என்று சொன்னதைக் கேட்ட என்னால் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை.

- புஷ்பா ரவி, சென்னை-116