Published:Updated:

தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

நீர் மேலாண்மை

தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

நீர் மேலாண்மை

Published:Updated:
தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

ஆற்றுப் பெருக்கற்று
அடிசுடும் அந்நாளும் அவ்ஆறு
ஊற்றுப் பெருக்காம்உலகு ஊட்டும்...’


ந்த நல்வழிப் பாடலில் ‘மழை பெய்து ஆற்றில் தண்ணீர் பெருக்கெடுத்துப் போகாத சமயங்களிலும், கடும் வெயில் சுட்டெரிக்கும் காலங்களிலும், அந்த ஆற்றின் மூலம் உருவான ஊற்றுகள் கைக்கொடுக்கும்’ என்று ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நிலத்தடி நீரின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தி இருக்கிறார்கள், நம் முன்னோர். ஆனால், இன்று நம் விவசாய முறையின் காரணமாக ஊற்றுகள் அருகி குடிநீருக்கே வழியின்றித் தவிக்கும் சூழல் உருவாகியுள்ளது” என்று வருத்தப்படுகிறார், ஐக்கிய விவசாயிகள் சங்கத் தலைவர் சி.வையாபுரி.

தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

இதுகுறித்து நம்மிடம் பேசிய வையாபுரி, “தமிழ்நாட்டில் பருவமழை, புயல் மழை இரண்டும் கடந்தாண்டு பொய்த்துவிட்டது. இதற்குக் காரணம் காற்றில் ஈரப்பதம் குறைந்துபோனதுதான். பக்கத்து மாநிலங்களான கேரளா, கர்நாடகா ஆகியவற்றில் நல்ல மழை பெய்கிறது. அங்கு காற்றில் ஈரப்பதம் இருப்பதுதான் அதற்குக் காரணம். தமிழ்நாட்டில் பசுமைப் பரப்பும் குறைந்து வருவதால், காற்றில் ஈரப்பதம் குறைந்துவிட்டது. இதனால், தமிழகத்துக்குக் கிடைக்க வேண்டிய பருவமழை முறையாகக் கிடைப்பதில்லை. இப்போது கடுமையான வறட்சியால் குடிப்பதற்கே பல இடங்களில் தண்ணீர் இல்லை. டிராக்டரில் தண்ணீர் கொண்டு வந்து பயிர்களைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள், விவசாயிகள். பயிர்வாரி முறையைக் கைவிட்டதுதான், இந்த நிலைமைக்குக் காரணம்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

1978-ஆம் ஆண்டில் முன்னாள் முதல்வர் எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன் தலைமையில் நீர் மேலாண்மை சம்பந்தமாக உயர்மட்டக் குழு அமைக்கப்பட்டது. அந்தக் குழுவில் ஆழ்துளைக் கிணறு அமைக்கக் கூடாது என வாதிட்டேன். ஆனால், அப்போது என் குரல் எடுபடவில்லை. குடிநீரின் பயன்பாட்டுக்காகக் கிராமங்களில் ஆழ்துளைக் கிணறு அமைக்க அனுமதிக்கப்பட்டது. குடிநீருக்காக அனுமதிக்கப்பட்ட ஆழ்துளைக் கிணற்றின் பயன்பாடு போகப் போக விவசாயத்தையும் தொற்றிக் கொண்டது. இன்று பல இடங்களில் ஆழ்துளைக் கிணறுகளும் வற்றி, குடிப்பதற்கே தண்ணீர் இல்லாமல் அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நம் முன்னோர் பாசனத்துக்காகக் கண்டுபிடித்த தொழில்நுட்பம்தான் கிணறு. அதிகபட்சம் 50 அடிக்குள் தண்ணீர் கிடைத்து இறவைப் பாசனத்துக்குக் கைகொடுத்தன, கிணறுகள். இந்த இறவைப்பாசனப் பகுதியில்தான் நெல், கரும்பு, வாழை, தென்னை போன்றவை பயிரிடப்பட்டன. இறவைப் பாசன நிலங்களைவிடத் தமிழ்நாட்டில் மானாவாரி நிலங்கள்தான் அதிகம். இந்த நிலங்கள்தான் தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்கும் பரப்புகளாக இருந்து வந்தன. இந்த நிலங்களால்தான் நிலத்தடிநீரின் சமநிலை குலையாமல் இருந்து வந்தது. தற்போது மானாவாரி நிலங்களும் இறவைப் பாசன நிலங்களாக மாற்றப்பட்டு வருகிறது. அதில் நெல், கரும்பு, வாழை, தென்னை போன்ற பணப்பயிர்கள் அதிக அளவில் சாகுபடி செய்யப்படுகின்றன. இதற்கு அதிகத் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. இதற்காகத்தான் நம் முன்னோர், பயிர்வாரி முறையில் மானாவாரியில் விதைக்கும் பயிர்களையும், அதற்குரிய நிலங்களையும் பிரித்து வைத்திருந்தனர். அந்தப் பயிர்வாரி முறை முற்றிலும் அழிந்து, பணப்பயிர்கள் மட்டுமே அதிகமாகச் சாகுபடி செய்யப்படுகிறது” என்ற வையாபுரி,

தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

“மத்தியில் புதிதாக அமையும் அரசு, பயிர்வாரி முறைக்குப் புதிய சட்டம் கொண்டு வர வேண்டும். அதேபோல, நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்துவதற்கும் விதிமுறைகளைக் கொண்டு வர வேண்டும். விவசாயிகளும் பயிர்வாரி முறையை உணர்ந்து புன்செய் நிலங்களில் நன்செய்ப் பயிர்களைச் சாகுபடி செய்வதைக் குறைத்துக்கொள்ள வேண்டும். போர்வெல் போட்டால் தண்ணீர் வருகிறது என்பதற்காக எங்கு வேண்டுமானாலும் பயிர் செய்யக் கூடாது. மானாவாரி நிலங்களை இறவை நிலங்களாக மாற்றுவதில் கவனத்துடன் செயல்பட வேண்டும். ஊற்று நீர் நம் வாழும் பூமியின் வரம். அதை அத்தியாவசிய தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தலாமே ஒழிய, விவசாய வருமானத்துக்குப் பயன்படுத்துவதில் நியாயமில்லை. விவசாயத்துக்குத் தேவையான தண்ணீரைப் பெறப் பல வழிகள் இருக்கின்றன” என்றார்.

இதுகுறித்துக் கோயம்புத்தூரில் உள்ள, தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக்கழக நீர் நுட்ப மையத்தின் இயக்குநர் முனைவர் எஸ்.பன்னீர் செல்வத்திடம் பேசினோம். “வையாபுரி ஐயா கூறியவற்றில் பாதியளவு உண்மை உள்ளது. கடல், நிலம், ஏரி, குட்டைகளில் இருக்கும் நீர் ஆவியாகி, மேகமாக மாறி, அது குளிர்ந்து மழையாகப் பொழியும். நிலத்திலிருந்தும் கடலிலிருந்தும் சென்ற நீர் பழையபடி அதனிடமே திரும்புகிறது. இந்த அறிவியல் சுழற்சி மாறாதது.

ஆனால், ஒரு பகுதியில் பெய்ய இருக்கும் மழை பிறிதொரு பகுதிக்குச் சென்றுவிட வாய்ப்புகள் அதிகம். இதற்குக் காரணம் காற்றின் அழுத்தம்தான். பொதுவாகக் காற்றானது அதிக அழுத்தத்திலிருந்து குறைந்த அழுத்தத்தை நோக்கிச் செல்லும். 

இவ்வாறு செல்லும்போது காற்றில் உள்ள ஈரப்பதமானது குளிர்விக்கப்பட்டு மழைநீராக உருவாகும். இந்தக் காற்றைக் குளிர்விக்க ஏதுவான பசுமைச்சூழல் இருக்குமிடத்தில் மழை பெய்யும். இல்லாத சூழலில் மழை பெய்யாது. கேரளாவிலிருந்து வீசும் காற்றானது கோயமுத்தூரில் குளிர்ந்து மழையாகப் பெய்யும். அதே காற்றுதான் திருப்பூரிலும் வீசுகிறது. ஆனால், அங்கே மழையாகப் பெய்யாது. காரணம் திருப்பூர் பகுதிகளில் அதற்கு ஏற்றச் சூழல் இல்லை.

தண்ணீர்... தண்ணீர்... தவிக்கும் தமிழகம்! தீர்வு என்ன?

காற்றைக் குளிர்விக்க அந்தந்தப் பகுதியின் காற்றில் ஈரப்பதம் இருக்க வேண்டும். ஆனால், மரங்கள் இல்லாமையாலும், வறண்ட பூமியாலும், நீர்நிலைகளில் நீர் இல்லாததாலும் ஏற்படும் வெப்பத்தால், காற்று சூடாகி, காற்றில் ஈரப்பதம் இல்லாமல் போகிறது. இதைத்தான் பருவநிலை மாற்றம் என்றழைக்கிறோம். இதற்குத்தான் ஒரு நாட்டின் மொத்தப் பரப்பில் 33 சதவிகிதம் வனங்கள் இருக்க வேண்டும் என்கிறார்கள், சூழல் அறிஞர்கள்.

மண் என்பது ‘ஸ்பான்ச்’ போன்றது. மழை பெய்யும்போது கிடைக்கும் மழைநீரை நிலம் உறிஞ்சித் தேக்கி வைத்துக் கொள்ளும் இயல்புடையது. நன்றாக வெயில் அடிக்கும்போது நிலங்களிலிருக்கும் தண்ணீர் ஆவியாகும். அதனால், நிலங்கள் வறண்டு விடும். இப்படி வறண்ட மானாவாரி நிலங்களில் நீரைச் சேமிக்கத்தான் வரப்புகளை உயர்த்தி அமையுங்கள் என்று விவசாயிகளுக்கு அறிவுறுத்தி வருகிறோம்.

1 செ.மீ மழை பெய்யும்பட்சத்தில் ஒரு ஹெக்டேர் (இரண்டரை ஏக்கர்) நிலத்தில் 1 லட்சம் லிட்டர் தண்ணீர் விழ வாய்ப்புள்ளது. இந்தத் தண்ணீரை உயரமான வரப்புகள் அமைப்பதன் மூலம் அறுவடை செய்ய முடியும். இதேபோன்று பண்ணைக்குட்டை அமைப்பதும் நிலத்தடி நீரைச் செறிவூட்டும் இன்னொரு எளிமையான வழி.

முன்பெல்லாம் ஊருக்கு இரண்டு ஏரிகள், 4 குளங்கள் என இருந்தன. அவை பயன்பாட்டில் இருந்ததுவரை குடிநீருக்குப் பெரிய பற்றாக்குறை வந்ததில்லை. இன்று ஏரிகள், குளங்கள் இருந்தாலும் அதற்குத் தண்ணீர் வரும் வழிகள் எல்லாம் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு அழிந்து வருகின்றன. இப்படி நிலத்தடி நீரைச் செறிவூட்டும் வளங்கள் அனைத்தையும் அழித்துவிட்டோம்” என்ற பன்னீர்செல்வம் நிறைவாக,

“பயிர்வாரி முறை நல்ல யோசனைதான் என்றாலும், சட்டத்தால் மட்டுமே இதை முழுமையாகச் சாத்தியமாக்கி விட முடியுமா என்பது தெரியவில்லை. ஆழ்துளைக் கிணறுகளை நம்பிதான் பல பகுதிகளில் விவசாயம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. தவிர்க்க முடியாத நிலையில்தான் விவசாயிகள் ஆழ்துளைக் கிணற்றுப் பாசனத்தை நாடுகிறார்கள்.

அதனால், பயிர்வாரி முறைக்கு மாறுவதும் மாறாததும் விவசாயிகள் கையில்தான் இருக்கிறது. தற்போதைய நிலைக்கு எந்தெந்த வழிகளிலெல்லாம் நீரைச் சேமிக்க முடியுமோ அந்த வழிகளை நாடுவதுதான் புத்திசாலித்தனமானது. அதற்கான வழிகாட்டல்களையும் ஆலோசனைகளையும் எங்கள் நீர் நுட்ப மையத்தின் வாயிலாக அளித்து வருகிறோம்” என்றார்.

தொடர்புக்கு, 1. இயக்குநர், நீர் நுட்ப மையம், தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக்கழகம், கோயம்புத்தூர்–641003. தொலைபேசி: 0422 6611278, 2. சி.வையாபுரி, செல்போன்: 94878 74879

த.ஜெயகுமார்  

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism